චීනය බලවත් වී ඇත්තේ කරුණු කාරනා කීපයක් නිසාය.
1- චීනය ඊනියා ප්රජාතන්ත්රවාදී රටක් නොවේ. විපස්ස නායකලා, කතානයකලා, මිරිස් කුඩු මන්ත්රීලා, හු කියන මන්ති නෝනලා චීනයේ නැත. කොටින්ම කියනවා නම් කොල්ලටයි බල්ලටයි, ඔටුවටයි පබයටයි ඕන විදියට චීනය දුවන්නේ නැත. චීනය කල යුත්තේ කුමක්දැයි තිඅරණය කරන්නේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂ ඉහල මධ්යම කාරක සභාවයි. මිනිසුන් කැමති හෝ අකමැති මෙම තීරණය රටෙහි ක්රියාත්මක වේ.
2- චීනයේ දඩුවම් ඉතාම දැඩි මර්දනකාරී ඒවාය. මෙහෙ වගේ කබේ ගෙනාවා, ලිස්ට් ඉල්ලනවා, ඔන්න අස්සන් කොලා, මෙන්න අස්සන් කොලා හුකාරිස් චීනයේ නැත. කුඩු ගෙනාවාද, රටට ද්රෝහී උනාද කෙලින්ම වෙඩි තබා මරා දමයි. රටටම කෙලවනවාට වඩා එකෙක් දෙන්නෙක් මැරීම වඩා හොදයි චීනය සිතයි.
3- චීනයේ මිනිසුන් වැඩ කල යුතුය. එය රජයේ නියාමයකි. වැඩ කාලය සාමාන්යයෙන් පැය 10-12කි. මෙහෙ වගේ පැය 8 හුකාරිස් චීනයේ නැත. මෙහෙ වගේ වර්ජනය කරන වෘත්තීය සමිති ද චීනයේ නැත. චීනයේ ඇත්තේ කොමියුනිස් පක්ෂ වෘත්තීය සමිතිය පමණි.
4- චීනයේ නායකයා දැක්මක් සහිත අයෙකි. මගේ වසර 44ක ජිවිත කාලයේදී මට දැකීමට ලැබුණු විශිටතම ආර්ථික සහ දේශපාලන දර්ශන සහිත මිනිසා වර්තමාන චීන ජනාධිපති ෂි-ජින්-පින් ය.