ඔහොම තමයි මචං හැම කොල්ලටම, හැමදාම motivate වෙලා වැඩ කරන්න බෑ කොයිමහරි වෙලාවක උබට ඔය හිතුන වගේ හිතෙනවා හැමෝටම
උබට විතරක් හිතෙන දෙයකුත් නෙමි ඕක, මටත් අනන්තවත් හිතිල තියෙනවා ඔහොම, මමනම් එහෙම වෙලාවට තනියම රෑට අහස දිහා බලාගෙන කල්පනා කරනවා මොකද වුනේ, මොනවද වුනු වැරදි, මොකක්ද හොදම විසදුම වගේ දේවල් තනියම හිතනවා
දෙවෙනි පාර,මුල් ටිකේ ගැම්ම.අන්තිම වෙනකොට විශ්රාම ගියපු කෙනෙක් වගේ ඔහේ ඉන්න එකෙක්. ඒ පාරත් හරි.හොටෙල් කෝස් එකක් කරා. ඒකෙත් ආතල් ගන්ඩ උන් ටිකක් සෙට් උනා. උනුත් පාඩම් කරල හොඳ ග්රේඩ් ගත්ත. ඒකෙත් මන් උන්ව විස්වාස කරල කෙලෝගත්ත.හැබැයි ඒක ගොඩ. උන් මට වඩා ග්රේඩ් ගත්ත. දැන් තුන් වෙනි පාර. අන්තිම පාර.ඒකත් වල. අජූතයි. මං මොකද කරන්ඩ ඕනෙ කියල මටවත් ෙේරෙන්නෙ නෑ. කරන කිසි දෙයක් හරි යන්ැෑ. උබලගෙ ජීවිත ඒ අතින් 
පේලි 4ක් කියවනකොට උබ මොකද කරන්න ඕන කියල ඕන එකෙක්ට පේනවා , ඒක උබට නොපෙනෙන එක තමයි අවුලමට ඔයිට හපන්.කියවන එකෙක් කියවයි. ඕන් කතාව. ශිෂ්යත්වෙ පාස් වෙලා ගියා සෙන්ට්රල් එකට. ආතල් ගත්ත හැම විට. සෙට් උනා යාලුවො සෙට් එකක්. උනුත් එක්කමයි.ගෙදර ඇවිත් මෙොෝ දෙයක් නෑ.ආයෙ ක්රිකට් ගැහිලි ජිල් ගැහිලි එහෙම. කාලෙ ගතවුනා දැනුනෙවත් නෑ.කවුද බන් පාඩම් කරන්නෙ?ඔව් නේද කොල්ලොනෙ. නෝ පාඩම්. ඔහේ ඉදන් ඉන්නව. උගන්වන වෙලාවෙත් හැම එකාටම මොනවහරි කියල ආතල් එකක් අරන් හිනාවුනා. අපිත් එක්ක ඉදන් පාඩම් කරන්නෙ කවුද කියල අහපු උන් හොරෙන්ම ගේම ගහල සාමාන්ය පෙළ ගොඩ ගියා.අපිත් වැටට අඩියක් තියල පැන්න.උසස් පෙළ ඕන්... ඒකෙදි,යාලුවො තරම් නෑ වෙන.මාත් එක්කම හිටපු අනිත් උන් පාස්.මන්.
ඔය එක පැත්තක් විතරයි බන්.අනිත් පැති ටයිප් කරන්ඩ ගියොත් දවසක් ටයිප් කරන්ඩ වෙයි. හැමෝම ඔය විදියටමනෙ හිතන්නෙ. ඒකයි මං අනිත් අයට නොකියන්නෙත්. කිරියෙ දැම්මෙ සාර්ථක වෙන්ඩ එකෙක් හරි කියල දෙයි කියල
මෙහෙමයි මචං… අපි හැමෝම එකිනෙකාට වඩා වෙනස්.කොටින්ම කිව්වොත් මම ඉපදුනේ තනියම මැරෙන්නෙත් තනියම .මැරෙන දවස කවද්ද කියලා අනුමාන කරන්නවත් මට බෑ.එහෙව් එකේ බලාපොරොත්තු කඩවීම් ,සිහින බිඳ වැටීම් අතිශය සාමාන්යයි. පන්සලකට යන එක , රෑට තනියම තමන්ගැන ස්වයං විවරණයක් කරන එක සාර්ථක ක්රම.ඒත් මගේ පෞද්ගලික උපදෙස නම් “ජීවිතය” තේරුම් ගන්න කියලයි.
මම කාලයක් ජීවිතේ ඉලක්ක තියාගෙන ඒවා එකින් එක ලුහුබැන්දා. ගොඩක් දුරට මුලදී සාර්ථක වුන නිසා මම ඒක තමා ජීවිතේ කියලා හිතුවා.ඒත් ජීවිතේ අවුරුදු 30+ වගේ පහුවෙලා,කසාද බැඳලා ,තාත්තෙක් වුනාම තේරුණා ජීවිතේ එන බාධක ,බලාපොරොත්තු කඩවීම් අසාමාන්යයි කියලා. අපි කොච්චර හොඳට Plan A ,Plan B ,Plan C ගහලා තිබුනත් සමහර තැන්වලදී ඒ ඔක්කොම නවත්වලා අලුතින්ම ජීවිතේ පටන් ගන්න වෙනවා.ඒ නිසා හොඳම දේ තමන්ට කරන්න පුළුවන් උපරිමයෙන් කඩිසරව තමන්ගේ ඉලක්ක ලුහුබඳින එක.ඒ ඉලක්ක වලට යන අතරේ පුළුවන් තරම් සතුටින් ජීවිතේ විඳින එක.ඉලක්කයට යාම අසාර්ථක නම් අළුත් ඉලක්කයක් හදාගෙන ඒක ලුහුබඳින එක.
අපි මොහොතකට හිතමු ආමි එකේ කොල්ලෝ “මේ රට වැඩක් නෑ දේශපාලකයෝ මේ රට විනාශ කරනවා ඒ නිසා යුද්ධ කරලා වැඩක් නෑ ආමි නොගිහින් වෙන ත්රීවීල් එකක් පැදන් ඉන්නවා කියලා” හිතුවා කියලා ..
උන්ට මචං අපිට වඩා ප්රශ්ණ ...යුද්ධෙට ගිහින් අතපය නැති කරගත්ත එකෙක්වත් ආර්ථික ,සමාජයීය ප්රශ්ණ නැති එවුන් නෙමේ.ඒත් උන් ගැන වත් නොබලා යුද්ධයක් කලා.උඹ රණවිරු නිවාසෙකට ගිහින් බලපන් එකෙක්වත් නහයෙන් අඬ අඬ ඉන්නවද කියලා ..නෑ මචන් එකෙක්වත් නෑ..කොටින්ම උන් අපිට වඩා සතුටෙන් ,අභිමානයෙන් ඉන්නවා ආර්ථික ,පවුල් ප්රශ්ණ තිබුනත් ඒවා අමතක කරලා .
ඔන්න ඔහොම තනියම රෑට කල්පනා කරද්දී තනියම උබටම කතාකරපන් උබේ ප්රශ්න ගැන, හිතේ තියෙන අවුල් ටික තනියම උබටම ඇහෙන්න කියපන්, හිත ඇතුලේ තියාගෙන ඉන්න එපා බන් කිසිම ප්රශ්නයක්, හැමදේම කියල කියල හිතෙන් එලියට ගනින්, ඔය ප්රශ්න හිතේ හිරකරන් ඉන්නකොට තමයි ඔහොම හැමදේම එපා වෙන්නේ
ඔන්න ඔහොම තනියම රෑට කල්පනා කරද්දී තනියම උබටම කතාකරපන් උබේ ප්රශ්න ගැන, හිතේ තියෙන අවුල් ටික තනියම උබටම ඇහෙන්න කියපන්, හිත ඇතුලේ තියාගෙන ඉන්න එපා බන් කිසිම ප්රශ්නයක්, හැමදේම කියල කියල හිතෙන් එලියට ගනින්, ඔය ප්රශ්න හිතේ හිරකරන් ඉන්නකොට තමයි ඔහොම හැමදේම එපා වෙන්නේ
මෙහෙමයි මචං… අපි හැමෝම එකිනෙකාට වඩා වෙනස්.කොටින්ම කිව්වොත් මම ඉපදුනේ තනියම මැරෙන්නෙත් තනියම .මැරෙන දවස කවද්ද කියලා අනුමාන කරන්නවත් මට බෑ.එහෙව් එකේ බලාපොරොත්තු කඩවීම් ,සිහින බිඳ වැටීම් අතිශය සාමාන්යයි. පන්සලකට යන එක , රෑට තනියම තමන්ගැන ස්වයං විවරණයක් කරන එක සාර්ථක ක්රම.ඒත් මගේ පෞද්ගලික උපදෙස නම් “ජීවිතය” තේරුම් ගන්න කියලයි.
මම කාලයක් ජීවිතේ ඉලක්ක තියාගෙන ඒවා එකින් එක ලුහුබැන්දා. ගොඩක් දුරට මුලදී සාර්ථක වුන නිසා මම ඒක තමා ජීවිතේ කියලා හිතුවා.ඒත් ජීවිතේ අවුරුදු 30+ වගේ පහුවෙලා,කසාද බැඳලා ,තාත්තෙක් වුනාම තේරුණා ජීවිතේ එන බාධක ,බලාපොරොත්තු කඩවීම් අසාමාන්යයි කියලා. අපි කොච්චර හොඳට Plan A ,Plan B ,Plan C ගහලා තිබුනත් සමහර තැන්වලදී ඒ ඔක්කොම නවත්වලා අලුතින්ම ජීවිතේ පටන් ගන්න වෙනවා.ඒ නිසා හොඳම දේ තමන්ට කරන්න පුළුවන් උපරිමයෙන් කඩිසරව තමන්ගේ ඉලක්ක ලුහුබඳින එක.ඒ ඉලක්ක වලට යන අතරේ පුළුවන් තරම් සතුටින් ජීවිතේ විඳින එක.ඉලක්කයට යාම අසාර්ථක නම් අළුත් ඉලක්කයක් හදාගෙන ඒක ලුහුබඳින එක.
අපි මොහොතකට හිතමු ආමි එකේ කොල්ලෝ “මේ රට වැඩක් නෑ දේශපාලකයෝ මේ රට විනාශ කරනවා ඒ නිසා යුද්ධ කරලා වැඩක් නෑ ආමි නොගිහින් වෙන ත්රීවීල් එකක් පැදන් ඉන්නවා කියලා” හිතුවා කියලා ..
උන්ට මචං අපිට වඩා ප්රශ්ණ ...යුද්ධෙට ගිහින් අතපය නැති කරගත්ත එකෙක්වත් ආර්ථික ,සමාජයීය ප්රශ්ණ නැති එවුන් නෙමේ.ඒත් උන් ගැන වත් නොබලා යුද්ධයක් කලා.උඹ රණවිරු නිවාසෙකට ගිහින් බලපන් එකෙක්වත් නහයෙන් අඬ අඬ ඉන්නවද කියලා ..නෑ මචන් එකෙක්වත් නෑ..කොටින්ම උන් අපිට වඩා සතුටෙන් ,අභිමානයෙන් ඉන්නවා ආර්ථික ,පවුල් ප්රශ්ණ තිබුනත් ඒවා අමතක කරලා .
මෙහෙමයි මචං… අපි හැමෝම එකිනෙකාට වඩා වෙනස්.කොටින්ම කිව්වොත් මම ඉපදුනේ තනියම මැරෙන්නෙත් තනියම .මැරෙන දවස කවද්ද කියලා අනුමාන කරන්නවත් මට බෑ.එහෙව් එකේ බලාපොරොත්තු කඩවීම් ,සිහින බිඳ වැටීම් අතිශය සාමාන්යයි. පන්සලකට යන එක , රෑට තනියම තමන්ගැන ස්වයං විවරණයක් කරන එක සාර්ථක ක්රම.ඒත් මගේ පෞද්ගලික උපදෙස නම් “ජීවිතය” තේරුම් ගන්න කියලයි.
මම කාලයක් ජීවිතේ ඉලක්ක තියාගෙන ඒවා එකින් එක ලුහුබැන්දා. ගොඩක් දුරට මුලදී සාර්ථක වුන නිසා මම ඒක තමා ජීවිතේ කියලා හිතුවා.ඒත් ජීවිතේ අවුරුදු 30+ වගේ පහුවෙලා,කසාද බැඳලා ,තාත්තෙක් වුනාම තේරුණා ජීවිතේ එන බාධක ,බලාපොරොත්තු කඩවීම් අසාමාන්යයි කියලා. අපි කොච්චර හොඳට Plan A ,Plan B ,Plan C ගහලා තිබුනත් සමහර තැන්වලදී ඒ ඔක්කොම නවත්වලා අලුතින්ම ජීවිතේ පටන් ගන්න වෙනවා.ඒ නිසා හොඳම දේ තමන්ට කරන්න පුළුවන් උපරිමයෙන් කඩිසරව තමන්ගේ ඉලක්ක ලුහුබඳින එක.ඒ ඉලක්ක වලට යන අතරේ පුළුවන් තරම් සතුටින් ජීවිතේ විඳින එක.ඉලක්කයට යාම අසාර්ථක නම් අළුත් ඉලක්කයක් හදාගෙන ඒක ලුහුබඳින එක.
අපි මොහොතකට හිතමු ආමි එකේ කොල්ලෝ “මේ රට වැඩක් නෑ දේශපාලකයෝ මේ රට විනාශ කරනවා ඒ නිසා යුද්ධ කරලා වැඩක් නෑ ආමි නොගිහින් වෙන ත්රීවීල් එකක් පැදන් ඉන්නවා කියලා” හිතුවා කියලා ..
උන්ට මචං අපිට වඩා ප්රශ්ණ ...යුද්ධෙට ගිහින් අතපය නැති කරගත්ත එකෙක්වත් ආර්ථික ,සමාජයීය ප්රශ්ණ නැති එවුන් නෙමේ.ඒත් උන් ගැන වත් නොබලා යුද්ධයක් කලා.උඹ රණවිරු නිවාසෙකට ගිහින් බලපන් එකෙක්වත් නහයෙන් අඬ අඬ ඉන්නවද කියලා ..නෑ මචන් එකෙක්වත් නෑ..කොටින්ම උන් අපිට වඩා සතුටෙන් ,අභිමානයෙන් ඉන්නවා ආර්ථික ,පවුල් ප්රශ්ණ තිබුනත් ඒවා අමතක කරලා .
