දෙමල ත්රස්තවාදය කියල එකක් තිබ්බ, සහජීවන කතා අවශ්ය නැ..ඇත්ත ඇති සැටියෙන් කීවම ඇති..දෙමල ඊලම නිර්මානය කිරිමේ අදහසින් දෙමලු යුද වැදුන එක උනේ.. දෙමලු වෙනම ත්රස්තවාදින් වෙනම කියල දෙපිරිසක් උන්නෙ නැ, මොකෑ ත්රස්තවාදින් අගහරුවලින් බැස්සෙ නැනෙ, ඒක නිසා බයිල කියන්ඩ එපා..
දෙවන ලෝක යුද්දෙ සහ ලකාවෙ තිබ්බ දේ සසදන්ඩ බැනෙ, ලකාවෙ ත්රස්තවාදය පටන් ගන්න කාලෙ වෙද්දි හරිහමන් ආම් එකක්වත් තිබ්බෙ නැ ඒක නිසා ඕව ව්හිලුකතා..
යුද්ධය අවුරුදු 30ක් දිග්ගැස්සීමට ප්රධාන හේතු කීපයක්ම තිබ්බා.
1. JR ගෙ ඉදන් චන්ද්රිකා දක්වා තිබුන දුර්වල දේශපාලන නායකත්වය (ඩී.බී. විජේතුංග මහතා විතරයි මේක ජනවාර්ගික ප්රශ්නයක් නෙමේ ත්රස්තවාදී ප්රශ්නයක්. ඒක නිසා මේක විසඳන්න ඕන යුද්ධෙන් විතරයි කිව්වෙ)
2. දුර්වල හමුදා නායකත්වය (ශ්රීලාල් වීරසූරිය තමයි මම දකින විදියට ලංකාවේ දුර්වලම හමුදාපති. කොටි නොනවතින රැල්ල කියන මෙහෙයුමෙන් හමුදාවේ වන්නි පසුබැසීම ආරම්භ කරලා අලිමංකඩ හමුදා කදවුර විශාල ජීවිත හානියක් එක්ක අහිමි වුණා)
3. ජාත්යන්තර මැදිහත්වීම් (මුලින්ම ඉන්දියාව, ඊට පස්සේ චන්ද්රිකාගේ අනුදැනුම ඇතිව ගෙනාපු නෝර්වේ)
මේ යුද්දෙ අන්තිමේදී අවුරුදු තුනකටත් අඩුවෙන් ඉවර කරන්න ලැබුන එකට නිවැරදි දේශපාලන නායකත්වය, ත්රිවිධ හමුදා නායකත්වය, යුද භූමිය සහ මුහුදේදී ජීවිතය පූජා කරපු ත්රිවිධ හමුදා නිලධාරීන් සහ සාමාන්ය සෙබළු, යුද්දෙට මුල්ය ප්රතිපාදන සකස් කරපු පරිපාලන අංශ, වගකීමෙන් කටයුතු කළ මහජනතාව යන හැමෝටම ජාතියක් විදියට අපි ණයගැතියි
