නෑදෑයො කෙළවන හැටි

[erankuma]

ඇත්තටම බන් මටනම් ඔය නෑදෑයොන්ට ඉරිසියා හිතෙන්නෙ නෑ... අපේ නම් හොද සල්ලි කාරයොඉන්නව... මටනම් උන් ගැන කිසි ගානක් නෑ....

 

[LalaJ]

මට නෑදෑයෝ ටික එකතු වෙලා කෙලෙව්ව හැටි ඕනේ නම් පොතක් ලියන්න පුළුවන්..

මට තේරෙන කාලේ හිතට වැදුන එක සිදුවීමක් ලියල නවත්වන්නම්..

මං ගැන කිව්වොත් එහෙම මං පොඩි ගමකින් ආපු දුප්පත් කොල්ලෙක්.. ශිෂ්‍යත්වේ පාස් වෙලා තමා අර leading school කියල අඳුනගන්න ඉස්කෝලෙකට ගියේ..

ඒකෙන් ඕ ලෙවල් එහෙම හොඳට පාස් උනා.. ඒ ලෙවල් වලට තෝරගත්තේ සයන්ස්.. සයන්ස් බැහැල කරන කට්ටිය දන්නවනේ ඒ දවස්වල පට්ට වියදමක් නේ යන්නේ කියල.. අපේ තාත්තා ඒ කාලේ පොඩි ජොබ් එකක් කළේ..තාත්තාගෙන් පොත් පත් වලට සල්ලි ඉල්ලලා කරදර කරන්න මට හිතුනෙත් නෑ..

අම්මලාගේ පැත්තේ ලොකු අම්ම කෙනෙක් හිටිය කොළඹ .. ලොකු අම්මට පුතාල තුන් දෙනයි.. ලොකු තාත්තා කොළඹ ප්‍රසිද්ධ ඉස්කෝලෙක physics ගුරුවරයෙක්..ක්ලාසුත් කරනවා.. සල්ලිත් හොඳට තිබුන..

මං දවසක් අම්මත් එක්ක එහෙ ගිහින් මං ඉස්සරහදි ම අම්ම ලොකු තාත්තාගෙන් ඉල්ලුව පරණ physics පාස්ට් පේපර් පොත් ප්‍රොෆෙසර් රෝසගේ පොත් ( සයන්ස් කරපු කොල්ලෝ කෙල්ලෝ දන්නවා රෝසා ගැන) එහෙම තියෙනවනම් අපේ පුතාට දෙන්න මාසෙකින් දෙකකින් දෙන්නම් කියල..

මේක ගත් කටටම කියාපි මා ළඟ නම් පොත් මුකුත් නෑ.. දෙන්න විදියක් නෑ කියල..

නිකමට හිතපන්කෝ මචන්ලා physics tutor කෙනෙක් ළඟ පොත් එකක්වත් නැත්නම් කාගාවද පොත් ඇත්තේ කියල...??

අම්මගේ මුණ කළු වෙලා ගිය මචන්ලා.. මටත් පට්ට ම අවුල්.. ඒ වගේම අම්ම ගැන පට්ට දුක හිතුනා..

මං එදා හිතාගත්ත මචන්ලා කවදාවත් ඔකුන්ගේ දෙපා මුල දන නමන්නේ නෑ කියල..ඒ වගේම මං පට්ට මහන්සි උනා... මගේ හොඳම යාළුවෙක් හිටියා ඌ තමා වැඩිපුර ම මට උදවු කළේ.. ඒකවත් බොහොම ගෞරවයෙන් මතක් කරනවා මේ වෙලාවේ..

ඒ වගේම මට පුළුවන් උනා කොහොම හරි සයන්ස් කරලා කැම්පස් එකට රිංග ගන්න...

දැන් නම් පිළිගත්තු ආයතනයක ජොබ් එකකුත් කරනවා..

මට මං ආපු ගමන ගැන සතුටුයි..

වැඩේ කියන්නේ ඔය කැම්පස් ගියායින් පස්සේ අර පවුලේ කවුරුවත් මුණ දීල කතා කරන්නේ නෑ බං...

santhosai machan
dan ammatath thaththatai hodin salakanda. thawath hariyai
ara widihe kuhaka minissunge daruwoth loku unama demawupiyinta salakanwa adui ban man dakala thiyana widihata

Jaya wewa!!!!

 

[Lucifer Dhanasinghe]

මට නෑදෑයෝ ටික එකතු වෙලා කෙලෙව්ව හැටි ඕනේ නම් පොතක් ලියන්න පුළුවන්..

මට තේරෙන කාලේ හිතට වැදුන එක සිදුවීමක් ලියල නවත්වන්නම්..

මං ගැන කිව්වොත් එහෙම මං පොඩි ගමකින් ආපු දුප්පත් කොල්ලෙක්.. ශිෂ්‍යත්වේ පාස් වෙලා තමා අර leading school කියල අඳුනගන්න ඉස්කෝලෙකට ගියේ..

ඒකෙන් ඕ ලෙවල් එහෙම හොඳට පාස් උනා.. ඒ ලෙවල් වලට තෝරගත්තේ සයන්ස්.. සයන්ස් බැහැල කරන කට්ටිය දන්නවනේ ඒ දවස්වල පට්ට වියදමක් නේ යන්නේ කියල.. අපේ තාත්තා ඒ කාලේ පොඩි ජොබ් එකක් කළේ..තාත්තාගෙන් පොත් පත් වලට සල්ලි ඉල්ලලා කරදර කරන්න මට හිතුනෙත් නෑ..

අම්මලාගේ පැත්තේ ලොකු අම්ම කෙනෙක් හිටිය කොළඹ .. ලොකු අම්මට පුතාල තුන් දෙනයි.. ලොකු තාත්තා කොළඹ ප්‍රසිද්ධ ඉස්කෝලෙක physics ගුරුවරයෙක්..ක්ලාසුත් කරනවා.. සල්ලිත් හොඳට තිබුන..

මං දවසක් අම්මත් එක්ක එහෙ ගිහින් මං ඉස්සරහදි ම අම්ම ලොකු තාත්තාගෙන් ඉල්ලුව පරණ physics පාස්ට් පේපර් පොත් ප්‍රොෆෙසර් රෝසගේ පොත් ( සයන්ස් කරපු කොල්ලෝ කෙල්ලෝ දන්නවා රෝසා ගැන) එහෙම තියෙනවනම් අපේ පුතාට දෙන්න මාසෙකින් දෙකකින් දෙන්නම් කියල..

මේක ගත් කටටම කියාපි මා ළඟ නම් පොත් මුකුත් නෑ.. දෙන්න විදියක් නෑ කියල..

නිකමට හිතපන්කෝ මචන්ලා physics tutor කෙනෙක් ළඟ පොත් එකක්වත් නැත්නම් කාගාවද පොත් ඇත්තේ කියල...??

අම්මගේ මුණ කළු වෙලා ගිය මචන්ලා.. මටත් පට්ට ම අවුල්.. ඒ වගේම අම්ම ගැන පට්ට දුක හිතුනා..

මං එදා හිතාගත්ත මචන්ලා කවදාවත් ඔකුන්ගේ දෙපා මුල දන නමන්නේ නෑ කියල..ඒ වගේම මං පට්ට මහන්සි උනා... මගේ හොඳම යාළුවෙක් හිටියා ඌ තමා වැඩිපුර ම මට උදවු කළේ.. ඒකවත් බොහොම ගෞරවයෙන් මතක් කරනවා මේ වෙලාවේ..

ඒ වගේම මට පුළුවන් උනා කොහොම හරි සයන්ස් කරලා කැම්පස් එකට රිංග ගන්න...

දැන් නම් පිළිගත්තු ආයතනයක ජොබ් එකකුත් කරනවා..

මට මං ආපු ගමන ගැන සතුටුයි..

වැඩේ කියන්නේ ඔය කැම්පස් ගියායින් පස්සේ අර පවුලේ කවුරුවත් මුණ දීල කතා කරන්නේ නෑ බං...

එළ. මාත් මැත්ස් කලේ. 1 වෙනි පාර ෆේල් උනාට පස්සෙ බලන්න ආපු උන් පාස් උනාම කෝල් එකක් වත් දුන් නෑනෙ.

 

[shaminda peiris]

පාරේ යනකොට බුරන බුරන බල්ලට ගල් ගහන්න ගියොත් ගමන යන්න හම්බවෙන්නේ නෑ.උඹ අනිත් උන් ගැන හිතන්නේ නැතුව උඹේ ක්ලාස් එක කරන් පලයන්.උඹ දක්ශනම් උඹේ ක්ලාස් වලට ලමයි ඉඳියි.ලමයි ගෙන්න ගන්න ඒක/ආපු උන්ව ලඟ තියාගන්න එක උඹේ දක්ශතාවය.ඒකට කෙලවන්න කාටවත් බෑ.

 

[thilina.rp]

පාරේ යනකොට බුරන බුරන බල්ලට ගල් ගහන්න ගියොත් ගමන යන්න හම්බවෙන්නේ නෑ.උඹ අනිත් උන් ගැන හිතන්නේ නැතුව උඹේ ක්ලාස් එක කරන් පලයන්.උඹ දක්ශනම් උඹේ ක්ලාස් වලට ලමයි ඉඳියි.ලමයි ගෙන්න ගන්න ඒක/ආපු උන්ව ලඟ තියාගන්න එක උඹේ දක්ශතාවය.ඒකට කෙලවන්න කාටවත් බෑ.

 

[Lucifer Dhanasinghe]

ehemath one na ban.

uba puluwan tharam hodata class eka karanda hodata kiyala dila. nikamma kattiya ei ban ethakota.

Jaya wewa!

පාරේ යනකොට බුරන බුරන බල්ලට ගල් ගහන්න ගියොත් ගමන යන්න හම්බවෙන්නේ නෑ.උඹ අනිත් උන් ගැන හිතන්නේ නැතුව උඹේ ක්ලාස් එක කරන් පලයන්.උඹ දක්ශනම් උඹේ ක්ලාස් වලට ලමයි ඉඳියි.ලමයි ගෙන්න ගන්න ඒක/ආපු උන්ව ලඟ තියාගන්න එක උඹේ දක්ශතාවය.ඒකට කෙලවන්න කාටවත් බෑ.

eka thamaa ban math hithuwe. danatama ekkena denna awith ahanawa gedaratama awith ai api class karaddith nadeyo wela eyala thawa class ekak dammanna yanne kiyala. un wisin untama kela gannawa.

 

[nuwanwyb99]

එළ. මාත් මැත්ස් කලේ. 1 වෙනි පාර ෆේල් උනාට පස්සෙ බලන්න ආපු උන් පාස් උනාම කෝල් එකක් වත් දුන් නෑනෙ.

ඉතින් බ්‍රදර් සේම් හිය.. මගෙනුත් ඇහුවේ නෑ කවුරුත් දෙවෙනි පාර රිසල්ට් එක..

 

[nuwanwyb99]

santhosai machan
dan ammatath thaththatai hodin salakanda. thawath hariyai
ara widihe kuhaka minissunge daruwoth loku unama demawupiyinta salakanwa adui ban man dakala thiyana widihata

Jaya wewa!!!!

තෑන්ක්ස් මචන්..

උඹේ කතාව 100 % හරි..ඒ ළමයි තුන් දෙනා ගෙන් එක්කෙනෙක්වත් ඒ දෙන්නට සළකන්නේ නෑ කියල තමා ආරංචි බං..

 

[Lucifer Dhanasinghe]

තෑන්ක්ස් මචන්..

උඹේ කතාව 100 % හරි..ඒ ළමයි තුන් දෙනා ගෙන් එක්කෙනෙක්වත් ඒ දෙන්නට සළකන්නේ නෑ කියල තමා ආරංචි බං..

ළමයි යන්නෙත් දෙමව්පියන්ගෙ පාරෙනෙ. අම්මල තාත්තල කුහක උනාම ළමයිනුත් එහෙමම තමා.

 

[Lucifer Dhanasinghe]

Be good at teaching bro.....god bless.!!

thanks bro!!!

 

[Sithira Weerasinghe]

මට නෑදෑයෝ ටික එකතු වෙලා කෙලෙව්ව හැටි ඕනේ නම් පොතක් ලියන්න පුළුවන්..

මට තේරෙන කාලේ හිතට වැදුන එක සිදුවීමක් ලියල නවත්වන්නම්..

මං ගැන කිව්වොත් එහෙම මං පොඩි ගමකින් ආපු දුප්පත් කොල්ලෙක්.. ශිෂ්‍යත්වේ පාස් වෙලා තමා අර leading school කියල අඳුනගන්න ඉස්කෝලෙකට ගියේ..

ඒකෙන් ඕ ලෙවල් එහෙම හොඳට පාස් උනා.. ඒ ලෙවල් වලට තෝරගත්තේ සයන්ස්.. සයන්ස් බැහැල කරන කට්ටිය දන්නවනේ ඒ දවස්වල පට්ට වියදමක් නේ යන්නේ කියල.. අපේ තාත්තා ඒ කාලේ පොඩි ජොබ් එකක් කළේ..තාත්තාගෙන් පොත් පත් වලට සල්ලි ඉල්ලලා කරදර කරන්න මට හිතුනෙත් නෑ..

අම්මලාගේ පැත්තේ ලොකු අම්ම කෙනෙක් හිටිය කොළඹ .. ලොකු අම්මට පුතාල තුන් දෙනයි.. ලොකු තාත්තා කොළඹ ප්‍රසිද්ධ ඉස්කෝලෙක physics ගුරුවරයෙක්..ක්ලාසුත් කරනවා.. සල්ලිත් හොඳට තිබුන..

මං දවසක් අම්මත් එක්ක එහෙ ගිහින් මං ඉස්සරහදි ම අම්ම ලොකු තාත්තාගෙන් ඉල්ලුව පරණ physics පාස්ට් පේපර් පොත් ප්‍රොෆෙසර් රෝසගේ පොත් ( සයන්ස් කරපු කොල්ලෝ කෙල්ලෝ දන්නවා රෝසා ගැන) එහෙම තියෙනවනම් අපේ පුතාට දෙන්න මාසෙකින් දෙකකින් දෙන්නම් කියල..

මේක ගත් කටටම කියාපි මා ළඟ නම් පොත් මුකුත් නෑ.. දෙන්න විදියක් නෑ කියල..

නිකමට හිතපන්කෝ මචන්ලා physics tutor කෙනෙක් ළඟ පොත් එකක්වත් නැත්නම් කාගාවද පොත් ඇත්තේ කියල...??

අම්මගේ මුණ කළු වෙලා ගිය මචන්ලා.. මටත් පට්ට ම අවුල්.. ඒ වගේම අම්ම ගැන පට්ට දුක හිතුනා..

මං එදා හිතාගත්ත මචන්ලා කවදාවත් ඔකුන්ගේ දෙපා මුල දන නමන්නේ නෑ කියල..ඒ වගේම මං පට්ට මහන්සි උනා... මගේ හොඳම යාළුවෙක් හිටියා ඌ තමා වැඩිපුර ම මට උදවු කළේ.. ඒකවත් බොහොම ගෞරවයෙන් මතක් කරනවා මේ වෙලාවේ..

ඒ වගේම මට පුළුවන් උනා කොහොම හරි සයන්ස් කරලා කැම්පස් එකට රිංග ගන්න...

දැන් නම් පිළිගත්තු ආයතනයක ජොබ් එකකුත් කරනවා..

මට මං ආපු ගමන ගැන සතුටුයි..

වැඩේ කියන්නේ ඔය කැම්පස් ගියායින් පස්සේ අර පවුලේ කවුරුවත් මුණ දීල කතා කරන්නේ නෑ බං...

 

[cow de boy]

bmp

 

[funkyguy89]

මගෙ ක්ලාස් එන උන්ට මම කියනව බන්.

උන් කරන දේ උන්ට.. අනුන්ගේ කුණු අවුස්සන්න ගිහින් තමන් කුණු නා නොගන්න..
-සිද්ධාලේප ඔවදනක්.

 

[Arachchige29]

Most of relative are like that
Common syndrome ….

 

[nimeshkd]

mama nam atee durin..udawnm illanna yanna udau karanawa seemawakata

 

[whizzkid]

athdekeem walin pannaraya aran jiwithe issarahata yanna ona... aekai wiya yuththa...

anika dahasak kepa kirim karapu ae amma thaththawa hodata balaganin... aeka thamai ubarima sathuta....

මට නෑදෑයෝ ටික එකතු වෙලා කෙලෙව්ව හැටි ඕනේ නම් පොතක් ලියන්න පුළුවන්..

මට තේරෙන කාලේ හිතට වැදුන එක සිදුවීමක් ලියල නවත්වන්නම්..

මං ගැන කිව්වොත් එහෙම මං පොඩි ගමකින් ආපු දුප්පත් කොල්ලෙක්.. ශිෂ්‍යත්වේ පාස් වෙලා තමා අර leading school කියල අඳුනගන්න ඉස්කෝලෙකට ගියේ..

ඒකෙන් ඕ ලෙවල් එහෙම හොඳට පාස් උනා.. ඒ ලෙවල් වලට තෝරගත්තේ සයන්ස්.. සයන්ස් බැහැල කරන කට්ටිය දන්නවනේ ඒ දවස්වල පට්ට වියදමක් නේ යන්නේ කියල.. අපේ තාත්තා ඒ කාලේ පොඩි ජොබ් එකක් කළේ..තාත්තාගෙන් පොත් පත් වලට සල්ලි ඉල්ලලා කරදර කරන්න මට හිතුනෙත් නෑ..

අම්මලාගේ පැත්තේ ලොකු අම්ම කෙනෙක් හිටිය කොළඹ .. ලොකු අම්මට පුතාල තුන් දෙනයි.. ලොකු තාත්තා කොළඹ ප්‍රසිද්ධ ඉස්කෝලෙක physics ගුරුවරයෙක්..ක්ලාසුත් කරනවා.. සල්ලිත් හොඳට තිබුන..

මං දවසක් අම්මත් එක්ක එහෙ ගිහින් මං ඉස්සරහදි ම අම්ම ලොකු තාත්තාගෙන් ඉල්ලුව පරණ physics පාස්ට් පේපර් පොත් ප්‍රොෆෙසර් රෝසගේ පොත් ( සයන්ස් කරපු කොල්ලෝ කෙල්ලෝ දන්නවා රෝසා ගැන) එහෙම තියෙනවනම් අපේ පුතාට දෙන්න මාසෙකින් දෙකකින් දෙන්නම් කියල..

මේක ගත් කටටම කියාපි මා ළඟ නම් පොත් මුකුත් නෑ.. දෙන්න විදියක් නෑ කියල..

නිකමට හිතපන්කෝ මචන්ලා physics tutor කෙනෙක් ළඟ පොත් එකක්වත් නැත්නම් කාගාවද පොත් ඇත්තේ කියල...??

අම්මගේ මුණ කළු වෙලා ගිය මචන්ලා.. මටත් පට්ට ම අවුල්.. ඒ වගේම අම්ම ගැන පට්ට දුක හිතුනා..

මං එදා හිතාගත්ත මචන්ලා කවදාවත් ඔකුන්ගේ දෙපා මුල දන නමන්නේ නෑ කියල..ඒ වගේම මං පට්ට මහන්සි උනා... මගේ හොඳම යාළුවෙක් හිටියා ඌ තමා වැඩිපුර ම මට උදවු කළේ.. ඒකවත් බොහොම ගෞරවයෙන් මතක් කරනවා මේ වෙලාවේ..

ඒ වගේම මට පුළුවන් උනා කොහොම හරි සයන්ස් කරලා කැම්පස් එකට රිංග ගන්න...

දැන් නම් පිළිගත්තු ආයතනයක ජොබ් එකකුත් කරනවා..

මට මං ආපු ගමන ගැන සතුටුයි..

වැඩේ කියන්නේ ඔය කැම්පස් ගියායින් පස්සේ අර පවුලේ කවුරුවත් මුණ දීල කතා කරන්නේ නෑ බං...

 

[asiriwasthu]

අපි පට්ට ගමේ එවුන් අපේ ලොකුඅම්මා කොළඹ සුපිරි ධනවතුන් (එවකට ),මගේ ලොකු අම්ම මට මැත්ස් වලින් උසස්පෙළ කරද්දී 1990 කීවා ඕව වැඩක් නැහැ වඩු වැඩ මේසන් වැඩ ඉගනගන්න ඒවාට තමයි තැන කියල එයත් උගත් මනුස්සයෙක් (1960 ගණන්වල කැම්පස් ගියපු) එයාගේ පුතා එතකොට ආනන්දේ සා /පෙ අද මම ඉන්න තැන ගැන මට නිහතමානී ආඩම්බරයක් තියනවා එයාලගේ ගැන කියන්න බැරි තරම් දුක ඛේදවාචකයක් , අද කන්නෙ බොන්නෙත් අමාරුවෙන් ලු ........
එහෙම ඉඳගෙනත් ලස්සන කතා කියනවා දන්නා දන්නා අය එක්ක ආරංචි වෙන්න , මළගෙවල් මගුල් ගෙවල් වලදී එහෙම දකින්නත් ලැබෙනවා මමනම් ඉන්නේ "ඉදම්මේ ඥාතී" කියල පින් දෙන කොටත් එයාලට නැතිව දෙන්න පුලුවන්ද කියල හොයා හොයා මට ඒ තරමට අප්‍රසන්නයි (සමහර මට හදපු කතා කියන්නත් ලජ්ජා තරමේ)

ඕනන ඥාතී .............

 

[inspiron]

Kiyanna dewal thiyenawa heta kiyannan

 

[Voltage]

අපේ නෑදැ වෙන කෙල්ලෙක් හිටියා. මගේ වයසේ. OL වලට මගෙ තමයි පවුලේ වැඩිම results . ඒ කෙල්ලට මට වඩා අඩුයි . ඒක නිසාද මන්දන්නෙ නැ මට කැපුවෙ. සීන් එක කියන්නේ AL ඒකි පලවෙනි පාර C එකයි S 2කයි දාගත්තා මං combined maths පේල් වුනා. හරි කමක් නැ කියමුකෝ. ඒකි ගියා ඔය maths කරන අය කැම්පස් යන්න පොඩ්ඩක් ලකුණු මදි වුනාම යන තැන් තුනක් තියෙනවනේ. එයින් එකකට. මං දෙවෙනි පාර කරලා C 3ක් දැම්මා. මමත් එතනට apply කලා. කැම්පස් නම් දාන්න තිබුනා. මට engineering නාමයක් තියෙන දෙයක් කරන්න ඔ්න වෙලා තිබුන නිසා මෙහෙට දැම්මේ. මං උන්ගේ entrance exam එකත් ලියල පාස්වුනා. selection interview එන්න කියල ලියුමකුත් ආව. interview එකේදි කිවුව විදියට මට සැහෙන ලකුණු තිබුනා selection exam එකටත්. මං ඉල්ලපු field එක උන් දෙන්නම් කිවුවා. මාත් ලෝකෙ දින්නා වගේ හෙන happy එකේ ගෙදර ආවෙ

ඔය selection interview එකට එන්න කලින් ලියුමක් ආවා පොඩි temporary code එකක් එවපු. මේකි මට කවදාවත් කතාකරල නැ පෝන් එකෙන්. ලියුම ආපු දවසට ප්සසේ දවසක මට කතා කරලා මගෙන් ඒ code එක අහගත්තා. කවුද යාලුවෙකුට ආවෙ නෑලු ලියුම. මගෙ එක නිකන් ඇහුව මාත් කිවුවා. interview ගියා ගියාමයි පස්සේ බැලින්නම් මාව කැපිලා නේ යකෝ. කතාකරල ඇහුව office එකෙන් උන් කියන්නේ ඔයා ගෙ නම selected list එකේ නැලු. මට සාධාරණ සැකයක් තියෙනවා අරකි මගේ chance එකට කෙලියා කියල මට තාම හිතෙන්නේ . කිසි සාක්ෂියක් නැති නිසා ඔ්ක හිතේ පුපුර පුපුර තියන් ඉන්නවා. නෑයෝනේ කියල ඉතින් කට වහන් ඉන්නවා

හරි කමක් නැ කියල මම ඒ ජාතියෙ අනිත් තැනකට apply කලා. මාව select වුනා. ඒක කරන ගමන් මම තව IT degree කරගත්තා. දැන් දෙයියනේ කියල engineering ජොබ් එකක් කරන් ඉන්නවා. උන්ගෙ ගෙදර එවුන් අපේ ගෙදර ආපු වෙලාවක අපේ තාත්ත ඔය degree කතාව කියපු වෙලාවෙ මං නිකන් බලන් හිටියෙ උන්ගෙ මූනවල් දෙක වුනා ඒක අහපු වෙලේ. තව අවුරුදු දෙකකින් මං තව degree 2ක් ඉවර කරනවා. එතකොට උන්ට තවත් රිදෙයි

 

[DaFuq]

මගෙ ක්ලාස් එන උන්ට මම කියනව බන්.

අපෝ උබටත් ලොකු ඉරිසියාවක් තියෙනවා පැලෙන්නම.