Latest ads
-
Singapore V2Ray VPN for Tunneling
- hu KANNA
- Updated:
-
Dating Website & Online Chat Room- hotvideo
- Updated:
-
DJI Mini 4 Pro Drone Combo Plus- Hawaka
- Updated:
-
USA Linux OpenVZ VPS අඩු මිලකට
- Nadun26
- Updated:
-
Shared Hosting වාර්ෂිකව රු 2200 සිට!
- Nadun26
- Updated:
නිධාණයක්
- Thread starter Mohowk
- Start date
Oka mehemai... Godak than wala sel lipi wage kotala thiyenawa... Ewagen thamai thanak general hoyaganne... passe confirm karanna wenama tool set ekak thiyenawa...
Passe lokuma wade oka sadda nokara 1 shot ganna eka... Mokada e wate gewal ehema thiyenna ida thiyenawa... E minissuth owa dannawa.. so hamoma note eke inne saddayak awath...
Loku nidanayak wage nam, gamata parak building ekak nikan hadala denawa... e ekkama nidaneth aran yanawa
Buthayo, bahirawayo wade nam boruwak
අසුපිණි ඇල්ල අස්සේ රජෙකුගේ නිධානයක්
ලෙන් සහිත පර්වතයේ විහාරය පිහිටි පැත්තට විරුද්ධ දිශාවෙන් එනම් පිටුපසින් දිග්ගෙය නමින් හඳුන්වන කොටස පිහිටා තිබේ. එයට ඇතුළුවීමට දොරටු දෙකකි. දිග්ගෙය ඇතුළත ඇති කුඩා දොරටුවකින් උමගක් වේ. වළගම්බා මහ රජතුමා සතුරන්ට විරුද්ධව සේනා සංවිධානය කරමින් සතර කෝරළ ප්රදේශයේ ජීවත් වූ සමයේදී ආරක්ෂාව පතා මෙම ගල්ලෙනෙහි සැඟව සිටි බව කියවෙන නිසාවෙන් මෙම උමග ද ඒ සඳහා යොදාගත් බව විශ්වාස කෙරේ.
එකල මොරොන්තොට ධම්මක්බන්ධ ස්වාමීන් වහන්සේ සැලව මහාවිහාරයේ වැඩ සිටි ශ්රේෂ්ඨ හිමි නමකි. සියම් සංඝයා වහන්සේලා ලක්දිව භික්ෂුන් වහන්සේලාගේ ධර්ම ඥානය පරීක්ෂා කරනු පිණිස ගැඹුරු දහම් පාඨ කිහිපයක් රන්පොතක ලියාගෙන පැමිණියහ. එය කියවීමට සුදුසු භික්ෂුන් වහන්සේලා ලබාදෙන ලෙස ඉල්ලූ කල රජු විසින් වැලිවිට සංඝරාජ හිමියන් ඒ බව දන්වන ලදී. පොත නොබලා ධර්මය දේශනා කළ නොහැකි බව උන්වහන්සේ දැන්වූ කල්හි සංවේගයට පත් රජු සැලව විහාරයේ වැඩ සිටි මොරොන්තොට හිමියන්ට පණිවිඩ යැවීය. රන් පොතෙහි ඇත්තේ බුදු බණ පොත බැලීමට අවශ්ය නැතැයි පැවසූ උන්වහන්සේ දළදා මන්දිරයේ පැනවූ ධර්මාසනයේ එහි ධර්මය විස්තර කර දුන්හ. රජතුමා ඇතුළු සියම් දේශයෙන් වැඩම කළ සංඝයා වහන්සේලා මහත් සතුටට පත්ව රන්පෙත ඇතුළු තුටු පඬුරු මොරොන්තොට හිමියන්ට පිදූහ. උන්වහන්සේ පසුව රාජගුරු වූහ.
සැලව විහාර භූමිය වර්තමානයේදී ප්රදේශවාසීන්ගේ හා ලක්වැසියනගේ මහත් ගෞරවාදරයට පාත්ර වූ පින් බිමකි. ගෞරවය මත පදනම් වූ විශ්වාසයන් බොහොමයක් අදටත් මේ ස්ථානය හා බැඳී පවති. ඒ නිසාම විහාරස්ථානයේ ආරක්ෂාව බාහිර වශයෙන් තහවුරු වී ඇතත් කාලයෙන් කාලයට භික්ෂුන් වහන්සේලා වැඩ වාසය නොකිරීමත් සොර සතුරු උවදුරුවලට ලක්වීමත් නිසා අභාග්ය සම්පන්න කාලයක්ද උදා වී ඇත. පහළ විහාරයේ ඇති බිතු සිතුවම්වලට වේයන් වැනි සතුන්ගේ හානි ඇති අයුරුද අද වනවිට දක්නට ඇත්තේ ඉහත ප්රශ්නවලට අමතරවයි. සැලව විහාරස්ථානයට මෙන්ම සැලව ගම්මානයට එම ගම්මානයේ ගොවිතැන් කටයුතු සිදු කිරීම පවා ජලය අදටත් ලබා ගන්නේ කුඩා ඔය සහ අවට කඳුවලින් ගලා එන ස්භාවික දිය පහරවල් වලිනි. ඒ නිසා මේ ප්රාදේශයේ ප්රධාන ජල සම්පත කුඩා ඔය පදනම් කර ගෙන පැවතීමද විශේෂ ලක්ෂණයකි. වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කරන ගමේ ගොවියන් සැන්ඳෑ යාමයේ කුඩා ඔයට බැස ස්නානය සිදු කරන අතර මේ ප්රදේශයේ හෙල් මැලි ක්රමයට සකස් කරන ලද වෙල් යාය නිසාත් අවට කඳු පන්ති කුඩා ඔය වැනි ස්වභාවික පිහිටීම් නිසා ඉතා අලංකාර වූ ප්රදේශයක් හැටියට පැවතීමද විශේෂ ලක්ෂණයකි.
අසුපිනි ඇල්ල සහ මා ඔය සම්බන්ධයෙන් කරුණු සොයන මට පසුගිය දිනක මේ සම්බන්ධයෙන් ලියූ තවත් ලිපි කිහිපයක් සොයා ගැනීමට හැකි වූයේ කෑගලු පර්ෙය්ෂණ ග්රන්ථය මගිනි. සතර කෝරළයේ සාහිත්ය සංගමය මගින් ලියා පළ කර ඇති මෙම පොතෙහිද අපගේ ලිපියට වටිනා කමක් ඇති පුරාණ විස්තර කිහිපයක් තිබුණි.
ඒ පොතෙහි 29 පිටුවේ අසුපිනි ඇල්ල සම්බන්ධයෙන් මෙවැනි ජනප්රවාදයේ පවතින රසවත් කථාවක් ඇත. එක්තරා රජෙකු සතුරු කරදරවලින් බේරිම සඳහා අසුපිනි ඇල්ල අසල පිහිටි ලෙනක සිය පුරෝහිතයාත් සමග විත් වාසය කර ඇත. රජු සඳහා රන් ඇඳක් ද සැරසිල්ලක් ලෙස රන් පුහුල් හතක් ද තබාගෙන තිබිණි. රජතුමා එතැනින් ඉවත්ව ගිය පසු මේවා එසේම තිබී නිධානයක් බවට පත්විය. පසු කාලයේදී මෙම තොරතුරු පිළිබඳ දැනගත් එක්තරා බමුණෙකු දෙබත්ගම ( දිප්පිටිය ගැවිලිපිය ප්රදේශයට පසු කරන විට තිබෙන ගම්මානයක් ) ප්රදේශයට පැමිණ වැන්දඹු ස්ත්රියක් සමග වාසය කර පිරිමි දරුවෙකු ලබා ගත්තේය. ඔහු නෑවීම සඳහා නිරන්තරයෙන් අසුපිනි ඇල්ල අසලට වළට රැගෙන ගිය අතර කුඩා කල සිටම පිහිනීමට පුරුදු කළේය. වැඩිහිටිවියට පැමිණි පසු ඔහු දක්ෂ පිහිනුම්කරුවෙකු විය.
දිනක් මොහු අසුපිනි ඇල්ල අසල වළ හරහා පීනා ගොස් ලෙනට රිංගා එහි ඇති රන් භාණ්ඩ පිළිබඳ තොරතුරු තම පියාට දැන්වීය. එය රහසක් ලෙස තබා ගන්නැයි බමුණා පුතුට කීවේය.
නිධානය ලබා ගැනීමට බිල්ලක් දිය යුතු විය. බමුණාට අවශ්ය වූයේ තම පුත්රයා බිල්ලට දී නිධානය ලබා ගැනීමටයි. උඳු, මුං ආදී පුළුටු ද දිය ගොඩ මස්ද, රතුමල් ආදියද තබා බමුණා, මන්ත්ර ජප කළේය. අනතුරුව ලෙනෙහි ඇති රන් පුහුලක් ගෙන එන ලෙස පුතුට උපදෙස් දුණි. පුතු ද පියා කී ආකාරයෙන්ම ලෙනට රිංගා රන් පුහුලක් ගෙන ආවේය. කෑදරකමින් රන් පුහුල අතට ගත් බමුණා එක් වරම සිය ඇදුම් අතර සඟවාගෙන සිටි කඩුව අතට ගෙන බිල්ල සඳහා පුතු මරා දැමුමේය. පසුව බමුණා රන් පුහුලත් රැගෙන හොර රහසේම පිටව ගොස් ඇත.
ආඳත් නෑ බොඳත් නෑ.
අසුපිනි ඇල්ලෙන් මිනීකඳ වළෙහි සිටි රත්රන් කඩුක්කන් සහිත විශාල ආඳෙකු දුටු එක්තරා පිරිසක් ආඳා අල්ලා ගැනීමට කතිකා කර ගත්හ. බිලී කොකු දමා ආඳා අල්ලා ගන්නට උත්සාහ කළ ද සියලුම බිලී ආඳා විසින් ගිල දමන ලදී. පිරිස කිසිවක් කර කියා ගත නොහැකිව සිටින විට ඇත් ගොව්වෙකු සිය ඇතා ද සමග උදව්වට පැමිණ ඇත.
විශාල බිලියක් දමා එය බොඳා නමැති ඇතා ලවා අද්දවා දීමට ඉදිරිපත් විය. ඇතාගේ කර වට වරපටක් බැඳ බිලිය එහි අමුණා වළට දැමුවේය. බොඳා ගොඩටත් ආඳා දියටත් අදින්නට විය. අවසානයේදී ආඳාගේ ශක්තියට බොඳා මිනීකඳ වළ තුළට ඇදී ගොස් දියේ ගිලුණි. නියං සමයේදී ඇතාගේ දළ දෙක වළ ඇතුළේ දැනුදු දකින්නට ඇති බව ගැමියෝ කියති.
එවකට අරණායක පොලිසියේ සේවය කරන ලද පෙරමුණ නැමැති ස්ථානාධිපතිවරයා විසින් කොළඹ විශ්ව විද්යාලයේ සිට පැමිණි අසුපිනි ඇල්ල සහ මා ඔය පරීක්ෂණ කටයුතු කරන ලද පිරිසකට අසුපිනි ඇල්ල ප්රදේශයේ ජීවත් වන අබේරත්න මහතාගේ නමද යෝජනා කර තිබුණේ මේ සම්බන්ධයෙන් එම පැමිණි කණ්ඩායමට තොරතුරු මාර්ග හා විස්තර රැසක් එතුමා පැහැදිලිව දන්නා නිසාවෙනි. එම පරීක්ෂණ කණ්ඩාම ගිය බොහෝ ස්ථානවලට කැඳවා ගෙන යාමේ මාර්ග උපදේශකයා අබේරත්න විය.
ඒම පරීක්ෂණ සිදු වන විට අබේරත්න මහතාට වයස අවුරුදු 32 ක් පමණ වෙයි. උතුවන්කන්දේ සිට ආරම්භ කරපු මේ අසුපිනි ඇල්ල තෙක් එම පරීක්ෂණ කටයුතු සිදු කළා. උතුවන්කන්ද ගල උඩට අසුපිනි ඇල්ල හොඳින් පේනවා. උතුවන්කන්ද එදා නිජ බිම කර ගත් සූර සරදියෙල් ද අසුපිනි ඇල්ලට සෙනෙහස ආදරය දැක්වූ පුද්ගලයකු ලෙස ඔවුන් විශ්වාසය පළ කළා. උතුවන්කන්දේ සිට බලන විට ඔහුට නිතරම පෙනුණේ අසුපිනි ඇල්ල. අදටත් අසුපිනි ඇල්ල සුන්දර විදිහට උතුවන්කන්දට ඈතින් පෙනෙනවා.
සරදියල් නිරන්තරයෙන් මා ඔය දිගේ අසුපිනි ඇල්ලට පැමිණි බවද ජනප්රවාදයේ පවතිනවා. සරදියෙල් මිය යන තෙක්ම දකින ලද සුන්දර දසුන උතුවන්කදේ සිට අසුපිනි ඇල්ල පේන දර්ශනය බවද ගැමියෝ විශ්වාස කරන බව අබේරත්න මහතා මෙම පර්ෙය්ෂණ කටයුතු සඳහා එම විශ්ව විද්යාල දරුවන් සමග ගමන් කරද්දී දැන ගැනීමට හැකි බව ද කියයි.
උතුවන්කන්දෙන් පස්සේ මා ඔය අසබඩ පිහිටි වදමල්දෙනිය කියන ප්රදේශයට ආවා. එහිදී දැනගැනීමට හැකි වුණා. වදමල්දෙනියේ විශාල සද්ධන්ත කුලයේ හස්ති රාජයෙක් සහ අලි කිහිප දෙනෙක් හිටියා කියලා ආරච්චි වුණා. (මේ ස්ථානය පිහිටා ඇත්තේ අරණායක පරණ පොලිසිය පිහිටා ඇති ස්ථානයේය) එම ස්ථානයේ මෙම පරීක්ෂණ කටයුතුවලදී වාර්තා අරන් තිබෙනවා. එමෙන්ම මාවනැල්ලේ ගඩොල් පාලම පිළිබඳව පරීක්ෂණ සිදු කරන ලද ඔවුන් පවසන්නේ මාවනැල්ලේ ගඩොල් පාලම මාවනැල්ලට තිබෙන ඓතිහාසිකත්වය මවාපාන ප්රධාන ස්ථානයක් වූ බවයි.
එමෙන්ම ඔවුන් සිදු කරන ලද පරීක්ෂණවලදී ඒ දඩුවාව වලව්ව (උස්සාපිටිය හා හතරමං හන්දිය අතර කලාපයේ පිහිටා ඇත) එම ස්ථානයේද අලි ගාලක් තිබූ බවට සාධක මෙම පරීක්ෂණ කටයුතුවලදී ඔප්පු වුණා. ඊට පස්සේ උස්සාපිටියේ රත්වත්ත වලව්වට (අද වන විට එම ස්ථානය නවීන හෝටලයක් බවට පත් වී ඇත) එම ස්ථානය තමයි රත්වත්තේ මුල් පරම්පරාවේ නිවස පිහිටා තිබෙන්නේ. ඉන් පසුව තල්ගමුව ඔයවල් දෙක එකතු වන ස්ථානයට මේ එකතු වෙන ඔයවල් දෙක තමයි මා ඔය සහ අම්බුළුවේ සිට ගලා බසින කුඩා ඔය, ඊට පස්සේ නියනපලාවේ අලි වෙද මහතා හමුවීමට ගියා. එම ස්ථානයේද අලි ගාලක් තිබුණා.
එතැනින් වේරගොඩ වලව්ව, මාවතගොඩ දිප්පිටිය රාජගිරි මල්පා විහාරස්ථානයට, වැලිමන්න විහාරස්ථානය, හකුරුගම්මන අරණායක අල්විස් අලි වෙද මහතාගේ නිවස, අරම පන්සල, ගල් කැපූ වළ කියන ස්ථානයේ තමයි හතර කෝරළයේ සහ මධ්ය පළාතේ මායිම තියෙන තැන සහ ඒ මායිමේ ඇති අකුරුමුල්ලේ ගල, මිනිකඳ මල, ඇත්දත් වලින් අසුපිනි ඇල්ල, උඩුවැල්ල ගම, අම්පිටිය පුරාණ පන්සල, පරගල වත්ත, පලාගල, රස්සාව වත්ත, රස්සාකන්ද යන දක්වා මෙම පරීක්ෂණ කටයුතු සිදු කළා. මම මේ කථාව කීවේ මාඔය අසබඩ තිබෙන බොහෝ දෙනෙක් නොදන්න මේ ස්ථාන ගැන අවබෝධයක් ලබා ගන්නටයි. එදා එම පරීක්ෂණවල අවසන් නිගමනයන් හා වාර්තා මම දන්නේ නැහැ. ඒ කාලේ අපේ තරුණ කාලේ නිසා වැඩි උනන්දුවක් කළේ නැහැ ඒ මහත්වරුන්ගෙන් මේ පිළිබඳව තොරතුරු ලබා ගන්න යැයිද එතුමා මෙහිදී පැවසීය.
මට හිතෙනවා සරදියෙල්ට ලැබුණු ශක්තිය ලැබුණේ මා ඔයෙන් කියලා මා ඔයෙන් නෑවේ ජීවත් වුණේ මා ඔය අසබඩ අදටත් බිලි ගන්න ස්ථානවලින්. සරදියෙල් ගියේ ගල්වලින් පැන්න මුත් කිසිදාක ඔහුට කරදරයක් වේලා නැහැ. උදේ පාන්දර අසුපිනි ඇල්ල දැක්කේ. ඒ වාගේම දැවැන්ත හස්තියන්ට පවා මා ඔය සරණක් වී ඇති බව මෙහිදී අපට දැන ගැනීමට ලැබුණා යැයිද පැවසීය.
ඡායාරූප හා සටහන:- මාවනැල්ල හෙම්මාතගම සමන් විජය බණ්ඩාර
ලෙන් සහිත පර්වතයේ විහාරය පිහිටි පැත්තට විරුද්ධ දිශාවෙන් එනම් පිටුපසින් දිග්ගෙය නමින් හඳුන්වන කොටස පිහිටා තිබේ. එයට ඇතුළුවීමට දොරටු දෙකකි. දිග්ගෙය ඇතුළත ඇති කුඩා දොරටුවකින් උමගක් වේ. වළගම්බා මහ රජතුමා සතුරන්ට විරුද්ධව සේනා සංවිධානය කරමින් සතර කෝරළ ප්රදේශයේ ජීවත් වූ සමයේදී ආරක්ෂාව පතා මෙම ගල්ලෙනෙහි සැඟව සිටි බව කියවෙන නිසාවෙන් මෙම උමග ද ඒ සඳහා යොදාගත් බව විශ්වාස කෙරේ.
එකල මොරොන්තොට ධම්මක්බන්ධ ස්වාමීන් වහන්සේ සැලව මහාවිහාරයේ වැඩ සිටි ශ්රේෂ්ඨ හිමි නමකි. සියම් සංඝයා වහන්සේලා ලක්දිව භික්ෂුන් වහන්සේලාගේ ධර්ම ඥානය පරීක්ෂා කරනු පිණිස ගැඹුරු දහම් පාඨ කිහිපයක් රන්පොතක ලියාගෙන පැමිණියහ. එය කියවීමට සුදුසු භික්ෂුන් වහන්සේලා ලබාදෙන ලෙස ඉල්ලූ කල රජු විසින් වැලිවිට සංඝරාජ හිමියන් ඒ බව දන්වන ලදී. පොත නොබලා ධර්මය දේශනා කළ නොහැකි බව උන්වහන්සේ දැන්වූ කල්හි සංවේගයට පත් රජු සැලව විහාරයේ වැඩ සිටි මොරොන්තොට හිමියන්ට පණිවිඩ යැවීය. රන් පොතෙහි ඇත්තේ බුදු බණ පොත බැලීමට අවශ්ය නැතැයි පැවසූ උන්වහන්සේ දළදා මන්දිරයේ පැනවූ ධර්මාසනයේ එහි ධර්මය විස්තර කර දුන්හ. රජතුමා ඇතුළු සියම් දේශයෙන් වැඩම කළ සංඝයා වහන්සේලා මහත් සතුටට පත්ව රන්පෙත ඇතුළු තුටු පඬුරු මොරොන්තොට හිමියන්ට පිදූහ. උන්වහන්සේ පසුව රාජගුරු වූහ.
සැලව විහාර භූමිය වර්තමානයේදී ප්රදේශවාසීන්ගේ හා ලක්වැසියනගේ මහත් ගෞරවාදරයට පාත්ර වූ පින් බිමකි. ගෞරවය මත පදනම් වූ විශ්වාසයන් බොහොමයක් අදටත් මේ ස්ථානය හා බැඳී පවති. ඒ නිසාම විහාරස්ථානයේ ආරක්ෂාව බාහිර වශයෙන් තහවුරු වී ඇතත් කාලයෙන් කාලයට භික්ෂුන් වහන්සේලා වැඩ වාසය නොකිරීමත් සොර සතුරු උවදුරුවලට ලක්වීමත් නිසා අභාග්ය සම්පන්න කාලයක්ද උදා වී ඇත. පහළ විහාරයේ ඇති බිතු සිතුවම්වලට වේයන් වැනි සතුන්ගේ හානි ඇති අයුරුද අද වනවිට දක්නට ඇත්තේ ඉහත ප්රශ්නවලට අමතරවයි. සැලව විහාරස්ථානයට මෙන්ම සැලව ගම්මානයට එම ගම්මානයේ ගොවිතැන් කටයුතු සිදු කිරීම පවා ජලය අදටත් ලබා ගන්නේ කුඩා ඔය සහ අවට කඳුවලින් ගලා එන ස්භාවික දිය පහරවල් වලිනි. ඒ නිසා මේ ප්රාදේශයේ ප්රධාන ජල සම්පත කුඩා ඔය පදනම් කර ගෙන පැවතීමද විශේෂ ලක්ෂණයකි. වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කරන ගමේ ගොවියන් සැන්ඳෑ යාමයේ කුඩා ඔයට බැස ස්නානය සිදු කරන අතර මේ ප්රදේශයේ හෙල් මැලි ක්රමයට සකස් කරන ලද වෙල් යාය නිසාත් අවට කඳු පන්ති කුඩා ඔය වැනි ස්වභාවික පිහිටීම් නිසා ඉතා අලංකාර වූ ප්රදේශයක් හැටියට පැවතීමද විශේෂ ලක්ෂණයකි.
අසුපිනි ඇල්ල සහ මා ඔය සම්බන්ධයෙන් කරුණු සොයන මට පසුගිය දිනක මේ සම්බන්ධයෙන් ලියූ තවත් ලිපි කිහිපයක් සොයා ගැනීමට හැකි වූයේ කෑගලු පර්ෙය්ෂණ ග්රන්ථය මගිනි. සතර කෝරළයේ සාහිත්ය සංගමය මගින් ලියා පළ කර ඇති මෙම පොතෙහිද අපගේ ලිපියට වටිනා කමක් ඇති පුරාණ විස්තර කිහිපයක් තිබුණි.
ඒ පොතෙහි 29 පිටුවේ අසුපිනි ඇල්ල සම්බන්ධයෙන් මෙවැනි ජනප්රවාදයේ පවතින රසවත් කථාවක් ඇත. එක්තරා රජෙකු සතුරු කරදරවලින් බේරිම සඳහා අසුපිනි ඇල්ල අසල පිහිටි ලෙනක සිය පුරෝහිතයාත් සමග විත් වාසය කර ඇත. රජු සඳහා රන් ඇඳක් ද සැරසිල්ලක් ලෙස රන් පුහුල් හතක් ද තබාගෙන තිබිණි. රජතුමා එතැනින් ඉවත්ව ගිය පසු මේවා එසේම තිබී නිධානයක් බවට පත්විය. පසු කාලයේදී මෙම තොරතුරු පිළිබඳ දැනගත් එක්තරා බමුණෙකු දෙබත්ගම ( දිප්පිටිය ගැවිලිපිය ප්රදේශයට පසු කරන විට තිබෙන ගම්මානයක් ) ප්රදේශයට පැමිණ වැන්දඹු ස්ත්රියක් සමග වාසය කර පිරිමි දරුවෙකු ලබා ගත්තේය. ඔහු නෑවීම සඳහා නිරන්තරයෙන් අසුපිනි ඇල්ල අසලට වළට රැගෙන ගිය අතර කුඩා කල සිටම පිහිනීමට පුරුදු කළේය. වැඩිහිටිවියට පැමිණි පසු ඔහු දක්ෂ පිහිනුම්කරුවෙකු විය.
දිනක් මොහු අසුපිනි ඇල්ල අසල වළ හරහා පීනා ගොස් ලෙනට රිංගා එහි ඇති රන් භාණ්ඩ පිළිබඳ තොරතුරු තම පියාට දැන්වීය. එය රහසක් ලෙස තබා ගන්නැයි බමුණා පුතුට කීවේය.
නිධානය ලබා ගැනීමට බිල්ලක් දිය යුතු විය. බමුණාට අවශ්ය වූයේ තම පුත්රයා බිල්ලට දී නිධානය ලබා ගැනීමටයි. උඳු, මුං ආදී පුළුටු ද දිය ගොඩ මස්ද, රතුමල් ආදියද තබා බමුණා, මන්ත්ර ජප කළේය. අනතුරුව ලෙනෙහි ඇති රන් පුහුලක් ගෙන එන ලෙස පුතුට උපදෙස් දුණි. පුතු ද පියා කී ආකාරයෙන්ම ලෙනට රිංගා රන් පුහුලක් ගෙන ආවේය. කෑදරකමින් රන් පුහුල අතට ගත් බමුණා එක් වරම සිය ඇදුම් අතර සඟවාගෙන සිටි කඩුව අතට ගෙන බිල්ල සඳහා පුතු මරා දැමුමේය. පසුව බමුණා රන් පුහුලත් රැගෙන හොර රහසේම පිටව ගොස් ඇත.
ආඳත් නෑ බොඳත් නෑ.
අසුපිනි ඇල්ලෙන් මිනීකඳ වළෙහි සිටි රත්රන් කඩුක්කන් සහිත විශාල ආඳෙකු දුටු එක්තරා පිරිසක් ආඳා අල්ලා ගැනීමට කතිකා කර ගත්හ. බිලී කොකු දමා ආඳා අල්ලා ගන්නට උත්සාහ කළ ද සියලුම බිලී ආඳා විසින් ගිල දමන ලදී. පිරිස කිසිවක් කර කියා ගත නොහැකිව සිටින විට ඇත් ගොව්වෙකු සිය ඇතා ද සමග උදව්වට පැමිණ ඇත.
විශාල බිලියක් දමා එය බොඳා නමැති ඇතා ලවා අද්දවා දීමට ඉදිරිපත් විය. ඇතාගේ කර වට වරපටක් බැඳ බිලිය එහි අමුණා වළට දැමුවේය. බොඳා ගොඩටත් ආඳා දියටත් අදින්නට විය. අවසානයේදී ආඳාගේ ශක්තියට බොඳා මිනීකඳ වළ තුළට ඇදී ගොස් දියේ ගිලුණි. නියං සමයේදී ඇතාගේ දළ දෙක වළ ඇතුළේ දැනුදු දකින්නට ඇති බව ගැමියෝ කියති.
එවකට අරණායක පොලිසියේ සේවය කරන ලද පෙරමුණ නැමැති ස්ථානාධිපතිවරයා විසින් කොළඹ විශ්ව විද්යාලයේ සිට පැමිණි අසුපිනි ඇල්ල සහ මා ඔය පරීක්ෂණ කටයුතු කරන ලද පිරිසකට අසුපිනි ඇල්ල ප්රදේශයේ ජීවත් වන අබේරත්න මහතාගේ නමද යෝජනා කර තිබුණේ මේ සම්බන්ධයෙන් එම පැමිණි කණ්ඩායමට තොරතුරු මාර්ග හා විස්තර රැසක් එතුමා පැහැදිලිව දන්නා නිසාවෙනි. එම පරීක්ෂණ කණ්ඩාම ගිය බොහෝ ස්ථානවලට කැඳවා ගෙන යාමේ මාර්ග උපදේශකයා අබේරත්න විය.
ඒම පරීක්ෂණ සිදු වන විට අබේරත්න මහතාට වයස අවුරුදු 32 ක් පමණ වෙයි. උතුවන්කන්දේ සිට ආරම්භ කරපු මේ අසුපිනි ඇල්ල තෙක් එම පරීක්ෂණ කටයුතු සිදු කළා. උතුවන්කන්ද ගල උඩට අසුපිනි ඇල්ල හොඳින් පේනවා. උතුවන්කන්ද එදා නිජ බිම කර ගත් සූර සරදියෙල් ද අසුපිනි ඇල්ලට සෙනෙහස ආදරය දැක්වූ පුද්ගලයකු ලෙස ඔවුන් විශ්වාසය පළ කළා. උතුවන්කන්දේ සිට බලන විට ඔහුට නිතරම පෙනුණේ අසුපිනි ඇල්ල. අදටත් අසුපිනි ඇල්ල සුන්දර විදිහට උතුවන්කන්දට ඈතින් පෙනෙනවා.
සරදියල් නිරන්තරයෙන් මා ඔය දිගේ අසුපිනි ඇල්ලට පැමිණි බවද ජනප්රවාදයේ පවතිනවා. සරදියෙල් මිය යන තෙක්ම දකින ලද සුන්දර දසුන උතුවන්කදේ සිට අසුපිනි ඇල්ල පේන දර්ශනය බවද ගැමියෝ විශ්වාස කරන බව අබේරත්න මහතා මෙම පර්ෙය්ෂණ කටයුතු සඳහා එම විශ්ව විද්යාල දරුවන් සමග ගමන් කරද්දී දැන ගැනීමට හැකි බව ද කියයි.
උතුවන්කන්දෙන් පස්සේ මා ඔය අසබඩ පිහිටි වදමල්දෙනිය කියන ප්රදේශයට ආවා. එහිදී දැනගැනීමට හැකි වුණා. වදමල්දෙනියේ විශාල සද්ධන්ත කුලයේ හස්ති රාජයෙක් සහ අලි කිහිප දෙනෙක් හිටියා කියලා ආරච්චි වුණා. (මේ ස්ථානය පිහිටා ඇත්තේ අරණායක පරණ පොලිසිය පිහිටා ඇති ස්ථානයේය) එම ස්ථානයේ මෙම පරීක්ෂණ කටයුතුවලදී වාර්තා අරන් තිබෙනවා. එමෙන්ම මාවනැල්ලේ ගඩොල් පාලම පිළිබඳව පරීක්ෂණ සිදු කරන ලද ඔවුන් පවසන්නේ මාවනැල්ලේ ගඩොල් පාලම මාවනැල්ලට තිබෙන ඓතිහාසිකත්වය මවාපාන ප්රධාන ස්ථානයක් වූ බවයි.
එමෙන්ම ඔවුන් සිදු කරන ලද පරීක්ෂණවලදී ඒ දඩුවාව වලව්ව (උස්සාපිටිය හා හතරමං හන්දිය අතර කලාපයේ පිහිටා ඇත) එම ස්ථානයේද අලි ගාලක් තිබූ බවට සාධක මෙම පරීක්ෂණ කටයුතුවලදී ඔප්පු වුණා. ඊට පස්සේ උස්සාපිටියේ රත්වත්ත වලව්වට (අද වන විට එම ස්ථානය නවීන හෝටලයක් බවට පත් වී ඇත) එම ස්ථානය තමයි රත්වත්තේ මුල් පරම්පරාවේ නිවස පිහිටා තිබෙන්නේ. ඉන් පසුව තල්ගමුව ඔයවල් දෙක එකතු වන ස්ථානයට මේ එකතු වෙන ඔයවල් දෙක තමයි මා ඔය සහ අම්බුළුවේ සිට ගලා බසින කුඩා ඔය, ඊට පස්සේ නියනපලාවේ අලි වෙද මහතා හමුවීමට ගියා. එම ස්ථානයේද අලි ගාලක් තිබුණා.
එතැනින් වේරගොඩ වලව්ව, මාවතගොඩ දිප්පිටිය රාජගිරි මල්පා විහාරස්ථානයට, වැලිමන්න විහාරස්ථානය, හකුරුගම්මන අරණායක අල්විස් අලි වෙද මහතාගේ නිවස, අරම පන්සල, ගල් කැපූ වළ කියන ස්ථානයේ තමයි හතර කෝරළයේ සහ මධ්ය පළාතේ මායිම තියෙන තැන සහ ඒ මායිමේ ඇති අකුරුමුල්ලේ ගල, මිනිකඳ මල, ඇත්දත් වලින් අසුපිනි ඇල්ල, උඩුවැල්ල ගම, අම්පිටිය පුරාණ පන්සල, පරගල වත්ත, පලාගල, රස්සාව වත්ත, රස්සාකන්ද යන දක්වා මෙම පරීක්ෂණ කටයුතු සිදු කළා. මම මේ කථාව කීවේ මාඔය අසබඩ තිබෙන බොහෝ දෙනෙක් නොදන්න මේ ස්ථාන ගැන අවබෝධයක් ලබා ගන්නටයි. එදා එම පරීක්ෂණවල අවසන් නිගමනයන් හා වාර්තා මම දන්නේ නැහැ. ඒ කාලේ අපේ තරුණ කාලේ නිසා වැඩි උනන්දුවක් කළේ නැහැ ඒ මහත්වරුන්ගෙන් මේ පිළිබඳව තොරතුරු ලබා ගන්න යැයිද එතුමා මෙහිදී පැවසීය.
මට හිතෙනවා සරදියෙල්ට ලැබුණු ශක්තිය ලැබුණේ මා ඔයෙන් කියලා මා ඔයෙන් නෑවේ ජීවත් වුණේ මා ඔය අසබඩ අදටත් බිලි ගන්න ස්ථානවලින්. සරදියෙල් ගියේ ගල්වලින් පැන්න මුත් කිසිදාක ඔහුට කරදරයක් වේලා නැහැ. උදේ පාන්දර අසුපිනි ඇල්ල දැක්කේ. ඒ වාගේම දැවැන්ත හස්තියන්ට පවා මා ඔය සරණක් වී ඇති බව මෙහිදී අපට දැන ගැනීමට ලැබුණා යැයිද පැවසීය.
ඡායාරූප හා සටහන:- මාවනැල්ල හෙම්මාතගම සමන් විජය බණ්ඩාර
Oka mehemai... Godak than wala sel lipi wage kotala thiyenawa... Ewagen thamai thanak general hoyaganne... passe confirm karanna wenama tool set ekak thiyenawa...
Passe lokuma wade oka sadda nokara 1 shot ganna eka... Mokada e wate gewal ehema thiyenna ida thiyenawa... E minissuth owa dannawa.. so hamoma note eke inne saddayak awath...
Loku nidanayak wage nam, gamata parak building ekak nikan hadala denawa... e ekkama nidaneth aran yanawa
Buthayo, bahirawayo wade nam boruwak
හාරන එක ගෙමක් නෑ ඉඩම අපෙ,
එක ෆඛයෙකුට රුපියලක් දෙන්නෙ නෑ
මට හීනෙන් පෙනවා තැන , තුන්පාරක් දැක්කා
ඒත් ගෙදර අය බනිනවා පිස්සූ කියලා
එදා ඉඳන් අද වෙනකල් ලංකාවේ නිධන් හොරු
නිධන් හොරු ගැන කතා කරනකොට මේ කාලේ නං දේශපාලනය පටලවාගන්නෙ නැතුව බෑ. ඔය හිටපු රජකුමාරවරු සහ අන්තේවාසිකයෝ විතරක් නෙවෙයි, ලංකාවේ එක් එක් පැතිවල ඉන්න ප්රාදේශීය නායකයොත් ඉතින් නිධන් ගැරිල්ලට කප් ගහපු කප්පිත්තො වෙච්චි. ඉතින් අනික් එවුන් ගැන කවර කථාද!
ඔය අසූව අනූව දශකවල පැංචෝ කාලේ හිටපු අපිට නං ඔය නිධන් සීන් සෑහෙන හිත දිනාගත්තු මාතෘකා වෙලා තිබුණා. ඇයි ඉතින් නිධානය පිචර් එකෙන් පටන් ගත්තට පස්සේ නිධන් හෑරිල්ල එක්ක සෙට් වුණු යොවුන් නවකතා කොයි තරම් නං ආවද. ඉතින් ඔය දොඹගල නිධානය වගේ පොතක් කියෝලා අපිටත් නිධන් සීන් එක මාරම කුතුහලයක් වෙලා තිබුණේ.
දැන් ඔය ඕනම ට්රෙෂර් හන්ට් එකකට යන ලොක්කෙක් ‘මැප්’ එකේ විදියටනේ ගිහින් නිධානේ හොයාගන්නේ. ඔය මැප් ඇඳලා තියෙන්නෙත් ඕනම ආතෙක්ට පුතෙක්ට තේරෙන විදියට නෙවෙයි. එහෙම වුනා නං ගමම යනවනේ ට්රෙෂර් හන්ට්! දැන් ඔය නිධන් වදුල කියන්නේත් ලංකාවේ ක්රමේට මැප් එක තමයි. ඔය වදුලු සාහිත්යය කියන්නේ වෙනම එකක්. වැව් වදුලු බෙහෙත් වදුලු වගේම නිධන් වදුලු ලියවිලා තියෙනවා. නිධන් වදුලක් කියන්නේ බොහෝ විට පුස්කොළේ ලියපු පරණ කාලේ එකක් නම් මේක නිධානයකට සම්බන්ධයි කියලා හිතාගත්තැහැකි. හැබැයි නිධන් වදුල කියවලා ඒකේ තියෙන රහසිගත උපදෙස් වලට අනුව නිධානේ තියෙන තැන පින් පොයින්ට් කරගන්න එකත් ගේමක්. සෙල්ලමට කරන්න පුලුවන් දෙයක් නෙවෙයි. ඉන් පස්සේ නිධානේ බහ් ගාලා ගිහින් හාරලා ගන්න බෑ. ඒකට අම්බානෙක පුදපූජා වතාවත් තියෙනවා. මේන්න මේ නිධන් ගැනීමේ ගුප්ත පැත්ත තමයි මේ තරම් ආකර්ෂණයක් ගේන්න හේතුවෙන්නේ.
දැන් ඔය රජ ගොල්ලො කුමාර ගොල්ලො එහෙම හිටියනේ ඉස්සර. ඔය කට්ටියට වස්තුව එහෙමත් තිබුණා උතුරන්න. ආයි නෑ කෙලින්ම රත්තරන් මුතු මැණික් වලින් තමයි. දැන් ඔය හතුරු ආක්රමණ ආවහම, නැත්තං රජ කමේ කේස් ගියහම එහෙම මේ වස්තුව රැකගන්න ක්රමයක් එපෑ. භාණ්ඩාගාරෙ තියල ගියොත් වස්තුවේ වයන්නවත් ඉතුරු වෙන්නෙ නෑ. ඉතින් හොඳම ක්රමේ තමයි කවුරුත් නොදන්න රහසිගත තැනක හංගලා, වලළලා යන එක. දැන් ඔහොම කිව්වට නිකම්ම වලක් හාරලා වස්තුව ඒකට දාලා වල වහල යන්නත් බෑනේ. ඒ හින්දා තමයි මැප් එක ලියන්නේ, හංගපු තැන ආයෙමත් හොයාගන්න. හංගන්නෙත් එසේ මෙසේ තැන්වල නෙවෙයි. මහා කළු ගල්තලා යට, රූස්ස ගස් යට, සමහර වෙලාවට වැව් අස්සේ පවා. ඔය නිධන් හංගලා තියෙන තැන් ටක්කෙට හොයාගන්න එක එක සලකුණු එහෙමත් සටහන් කරලා තියෙනවා කියලා කියනවා. ඒ කියන්නේ නාග ලකුණු, කුකුල් අඩි, ගෙඹි සලකුණු වගේ ඒවා. ගලේ තමයි ගොඩක් වෙලාවට කොටලා තියෙන්නේ!
හැබැයි තව නිධන් ජාතියක් තියෙනවා. දැන් අපි ගෙයක් හදනකොට වුනත් පෙට්ටියක දාපු අනන් මනන් නිධන් කරන පුරුද්දක් තියෙනවනේ. ඇත්තටම ඔය සිරිත එන්නේත් අතීතයෙන් තමයි. අතීතයේ ඔය වෙහෙර විහාර, ප්රතිමා හදනකොටත් ඔය විදියටම වටිනා කියන රන් රිදී මුතු මැණික් නිධන් කරන සිරිතක් තිබුණා. මේවලට නං නිධන් වදුලු නෑ. මොකද ආයෙමත් ගන්න බලාගෙන නිධන් කරන ඒවා නෙවෙයිනේ. හැබැයි නිධන්හොරු මේවා පුරාවස්තු කියලා බලන්නෙ නෑ. දකින දකින හැම පුරාවස්තුවම කඩලා, හාරලා බලනවා නිධන් තියෙනවද කියලා. මේක ලංකාවට විතරක් පොදු සිරිතකුත් නෙවෙයි. ඔය ඊජිප්තුව ඇතුළු තවත් සෑහෙන්න රටවල පුරාවිද්යාත්මක වටිනාකමක් තියෙන වස්තු විනාස වෙලා ගිහින් තියෙනවා මෙහෙම නිධන් හොරු පැනලා නිධන් ගන්න විනාශ කරලා.
දැන් ඔය නිධාන ගැන ජනප්රවාදයේ එන්නෙ මෙහෙමයි. රජා වස්තුවත් අරගෙන යන්නේ තමන්ගේ විශ්වාසවන්තම සේවකයත් එක්ක. ගිහින් වස්තුව නිධන් ගර්භයේ තැන්පත් කලාට පස්සේ රජතුමා කියනවලු සේවකයට මේ වස්තුව ඔක්කොම උඹටයි, මේක රැකගෙන ඉඳපන් කියලා. එතකොට මේ සේවකයා වස්තුවේ ආසාවෙන් නිධන් ගර්භයට නැවිලා බලනකොට රජ්ජුරුවෝ කරන්නේ සරාස් ගාලා සේවකයගේ හිස ගසා දානවා මගුල් කඩුවෙන්, හිසයි ලේයි වලටම වැටෙන්න. දැන් අර වස්තු තන්හාසෙන් මැරුණු සේවකයා ඉපදෙනවා මෙතනම බහිරවයෙක් වෙලා. දැන් ඉතින් මොන කෙරුම්කාරයට වුනත් නිධන් වදුල හොයාගත්තත් අත් දෙක වන වනා ඇවිත් නිධානේ ගන්නවා බොරු. ඒකට හරියට වතාවත් කරන්න ඕනා. මේ හැමදේටම වැඩියෙන් බහිරවයාට බිලි දෙන්න ඕන. මේ එකක් හරි පොඩ්ඩක් ගැස්සුනොත් නිධානේ ගන්න ආපු එවුනුත් භයානක විදියට මැරෙන්නේ!
අපේ කාලේ නිධන් ගැන ආපු යොවුන් නවකථා කියෝලම ‘නිධන් හාරන්න බිලි දෙන්න ලමයි අල්ලගෙන යනවා’ කියන එක අපේ කාලේ අර්බන් මිත් එකක් වුනා. බොරුත් නෙවෙයි. එහෙම වුණු අවස්ථාත් ඉස්සර ඕන තරම් තිබුණා. ඇත්තටම හැත්තෑව, අසූව, අනූව දශකවල දරුවෙක් කුළුඳුල් හරි තුන්කුළුඳුන් හරි නං අම්මලා තාත්තලා සෑහෙන්න දරුවව පරිස්සං කරනවා. කුළුඳුල් කියන්නේ පවුලේ පළවෙනි, ඒ කියන්නේ වැඩිමල් දරුවා කියන එක. තුන් කුළුඳුල් කියන්නේ එක පවුලක වැඩිමලා වුනු ගෑණු දරුවා, තවත් පවුලක වැඩිමලා වුණු පිරිමි දරුවාව කසාද බැඳලා, ඒ දෙන්නට හම්බුවෙන පළවෙනි දරුවා. දැන් මේ දරුවා තුන් කුළුඳුල් කියන්නේ සෑහෙන්න දුර්ලභ තත්වයක් වගේම නිධන් හොයන්නන්ට මරු ටාගට් එකක් කියලා බයක් ඒ කාලේ සෑහෙන්න පැතිරිලා තිබුණා. දැනට වුනත් ඒ බය නැහැමයි කියන්න බෑ.
දැන් ඔය කතාවේ හැටියට බහිරවයාට බිල්ලක් නොදී නිධානෙ ගන්න බෑනේ. හැබැයි නිකම්ම එළුවෙක් කුකුළෙක් බිලි දීලා හරියන්නෙ නෑලු. එක්කෝ කුළුඳුල් දරුවෙක්. නිධානේ සෑහෙන්න ලොකුයි නම් තුන් කුළුඳුල් බිල්ලක්ම දෙන්න වෙනවාලු. කථාවට කියන්නේ හරියට පුද පූජා කරලා බිල්ල දුන්නහම ගල් තලය පලාගෙන නැත්තම් වැව් දිය දෙබෑ කරගෙන නිධානෙ මතුවෙනවා කියලා තමයි. හැබැයි ඉතින් මේ ජනප්රවාද තමයි. ඇත්තයි කියන්න සාධක නෑ.
මිනිස්සු ඇයි මේ තරමට නිධන් හොයන්න ආස?
අන්න ප්රශ්නේ. සාමාන්යයෙන් ඕකට පටස් ගාලා හම්බුවෙන උත්තරේ වෙන්නේ සල්ලි හොයන්න කියන එකනේ. ඔව්, ඔය බිස්නස් කරලා හන්ටර් වෙච්ච එවුන්, ලෝකේ කරන්න තියෙන හැම මගුලම කරලාත් සම්තින්ග් එකක් හොයාගන්න බැරි වුණු එවුන් ලාස්ට් රිසෝට් එක විදියට බහින්නේ නිධන් හොයන්න තමයි. ඔය දේශපාලකයොත් සල්ලි තණ්හාවට සහ බල තණ්හාවට නිධන් හොයනවා. මොකද ඔය සමහර නිධන් වල රන් රිදී මුතු මැණික් වස්තු විතරක් නෙවෙයි, ඒ කාලේ රජගොල්ලො ගාව තිබුණු අද්භූත බලයන් තියෙන වස්තු එහෙමත් නිධන් කරලා තියෙනවා කියල ජනප්රවාදයේ එනවනේ. අන්න ඒවා ගන්නත් ඔය බලවත්තු නිධන් හාරවනවා.
හැබැයි නිධන් හොයන්න තවත් හේතුවක් තියෙනවා. ඒ තමයි ට්රෙෂර් හන්ට් කියන මිනිහාට තියෙන ත්රාසජනක ආසාව. දැන් ඔය දඩයමේ යන්න ආස මිනිස්සු කොච්චර ඉන්නවද. ඒක ක්රීඩාවක්නේ. අන්න ඒ වගේ ට්රෙෂර් හන්ටින්ග් කියන්නේත් ක්රීඩාවක්, ත්රාසජනක ක්රියාවක්. ඉතින් ඒ ආතල් එකට නිධන් හොයන්න යන එවුවොත් ඕන තරම් ඉන්නවා.
දැන් ට්රෙෂර් හන්ට් කියන ක්රීඩාව පවා හැදිලා තියෙන්නේ ඔය ආසාව සන්සිඳවන්න තමයි. හැබැයි මේ ට්රෙෂර් හන්ට් අර වගේ අවදානම් හරි, නීතිවිරෝධී හරි නැහැ.
දැන් අපි යතාර්ථයට ආවොත්, ඇත්තටම මේ නිධන් හොරු නිසා ජීවිත නැති වෙලා තියෙනවා විතරක් නෙවෙයි, මිල කරන්න බැරි තරමේ පුරාවිද්යාත්මක වටිනාකමක් ඇති ස්ථාන, වස්තු විනාශ වෙලා ගිහින් තියෙනවා. පොළොන්නරුව පරාක්රම සමුද්රයේ නැගෙනහිර දිසාවේ ජලයෙන් යටවී ඇති දූපතක තිබුණු මහා පරාක්රමබාහු රජතුමාගේ සීත මාලිගය නිධන් හොරු ගිහින් හාරලා විනාශ කරලා කියලා ආරංචි වුනා. එතකොට පොතුවිල් අක්කරෙයිපත්තු පාරේ දාරම්පොළ රක්ෂිතයේ ඉපැරණි චෛත්යයක් හාර හාර ඉන්නකොට පොලිසිය පැනලා වටලලා තිබුණා. එතකොට පොළොන්නරුවේ ගල් විහාරය ආසන්නයේ රක්ෂිතයක හාර හාර හිටපු හමුදා සෙබලෙක්ව පොලිසියෙන් අල්ලලා තිබුණා. මේ අවුරුදු පහක හයක කාලේ ඇතුළත් අහන්න ලැබුණු ප්රවෘත්ති අටෝරාසියෙන් දෙක තුනක් විතරයි. කටකථා වලට අනුව දේශපාලකයන්ගේ අනුග්රහයෙන් සිද්ධ වෙන නිධන් හෑරීම් පත්තරවලට තියා පොලිසියටවත් යන්නෙත් නෑ. දැන් ඇත්තටම නිධන් හාරන්න නිධන් වදුල් ඕන නෑ. ඕන කරන්නේ බැකෝ වගේ හාරන යන්ත්ර සහ දේශපාලන බලේ විතරයි.
හැබැයි එකක්. නිධන් හෑරීම නීති විරෝධීයි කියන එක පැත්තකින් තියමුකෝ. නිධන් හෑරීම නිසා අපිට අහිමි වෙන්නේ අපේම පෞරාණික උරුමයන්. අපේ ඉතිහාසයේ කොටස්. ඒ හින්දා නිධන් හෑරීමට විරුද්ධ වීම විතරක් නෙවෙයි, ඒ වගේ දෙයක් ගැන දැනගත්තත් වහාම අදාළ අංශයන්ට පැමිණිලි කරන එක අපි හැමෝගේම වගකීම.
නිධන් හොරු ගැන කතා කරනකොට මේ කාලේ නං දේශපාලනය පටලවාගන්නෙ නැතුව බෑ. ඔය හිටපු රජකුමාරවරු සහ අන්තේවාසිකයෝ විතරක් නෙවෙයි, ලංකාවේ එක් එක් පැතිවල ඉන්න ප්රාදේශීය නායකයොත් ඉතින් නිධන් ගැරිල්ලට කප් ගහපු කප්පිත්තො වෙච්චි. ඉතින් අනික් එවුන් ගැන කවර කථාද!
ඔය අසූව අනූව දශකවල පැංචෝ කාලේ හිටපු අපිට නං ඔය නිධන් සීන් සෑහෙන හිත දිනාගත්තු මාතෘකා වෙලා තිබුණා. ඇයි ඉතින් නිධානය පිචර් එකෙන් පටන් ගත්තට පස්සේ නිධන් හෑරිල්ල එක්ක සෙට් වුණු යොවුන් නවකතා කොයි තරම් නං ආවද. ඉතින් ඔය දොඹගල නිධානය වගේ පොතක් කියෝලා අපිටත් නිධන් සීන් එක මාරම කුතුහලයක් වෙලා තිබුණේ.
දැන් ඔය ඕනම ට්රෙෂර් හන්ට් එකකට යන ලොක්කෙක් ‘මැප්’ එකේ විදියටනේ ගිහින් නිධානේ හොයාගන්නේ. ඔය මැප් ඇඳලා තියෙන්නෙත් ඕනම ආතෙක්ට පුතෙක්ට තේරෙන විදියට නෙවෙයි. එහෙම වුනා නං ගමම යනවනේ ට්රෙෂර් හන්ට්! දැන් ඔය නිධන් වදුල කියන්නේත් ලංකාවේ ක්රමේට මැප් එක තමයි. ඔය වදුලු සාහිත්යය කියන්නේ වෙනම එකක්. වැව් වදුලු බෙහෙත් වදුලු වගේම නිධන් වදුලු ලියවිලා තියෙනවා. නිධන් වදුලක් කියන්නේ බොහෝ විට පුස්කොළේ ලියපු පරණ කාලේ එකක් නම් මේක නිධානයකට සම්බන්ධයි කියලා හිතාගත්තැහැකි. හැබැයි නිධන් වදුල කියවලා ඒකේ තියෙන රහසිගත උපදෙස් වලට අනුව නිධානේ තියෙන තැන පින් පොයින්ට් කරගන්න එකත් ගේමක්. සෙල්ලමට කරන්න පුලුවන් දෙයක් නෙවෙයි. ඉන් පස්සේ නිධානේ බහ් ගාලා ගිහින් හාරලා ගන්න බෑ. ඒකට අම්බානෙක පුදපූජා වතාවත් තියෙනවා. මේන්න මේ නිධන් ගැනීමේ ගුප්ත පැත්ත තමයි මේ තරම් ආකර්ෂණයක් ගේන්න හේතුවෙන්නේ.
දැන් ඔය රජ ගොල්ලො කුමාර ගොල්ලො එහෙම හිටියනේ ඉස්සර. ඔය කට්ටියට වස්තුව එහෙමත් තිබුණා උතුරන්න. ආයි නෑ කෙලින්ම රත්තරන් මුතු මැණික් වලින් තමයි. දැන් ඔය හතුරු ආක්රමණ ආවහම, නැත්තං රජ කමේ කේස් ගියහම එහෙම මේ වස්තුව රැකගන්න ක්රමයක් එපෑ. භාණ්ඩාගාරෙ තියල ගියොත් වස්තුවේ වයන්නවත් ඉතුරු වෙන්නෙ නෑ. ඉතින් හොඳම ක්රමේ තමයි කවුරුත් නොදන්න රහසිගත තැනක හංගලා, වලළලා යන එක. දැන් ඔහොම කිව්වට නිකම්ම වලක් හාරලා වස්තුව ඒකට දාලා වල වහල යන්නත් බෑනේ. ඒ හින්දා තමයි මැප් එක ලියන්නේ, හංගපු තැන ආයෙමත් හොයාගන්න. හංගන්නෙත් එසේ මෙසේ තැන්වල නෙවෙයි. මහා කළු ගල්තලා යට, රූස්ස ගස් යට, සමහර වෙලාවට වැව් අස්සේ පවා. ඔය නිධන් හංගලා තියෙන තැන් ටක්කෙට හොයාගන්න එක එක සලකුණු එහෙමත් සටහන් කරලා තියෙනවා කියලා කියනවා. ඒ කියන්නේ නාග ලකුණු, කුකුල් අඩි, ගෙඹි සලකුණු වගේ ඒවා. ගලේ තමයි ගොඩක් වෙලාවට කොටලා තියෙන්නේ!
හැබැයි තව නිධන් ජාතියක් තියෙනවා. දැන් අපි ගෙයක් හදනකොට වුනත් පෙට්ටියක දාපු අනන් මනන් නිධන් කරන පුරුද්දක් තියෙනවනේ. ඇත්තටම ඔය සිරිත එන්නේත් අතීතයෙන් තමයි. අතීතයේ ඔය වෙහෙර විහාර, ප්රතිමා හදනකොටත් ඔය විදියටම වටිනා කියන රන් රිදී මුතු මැණික් නිධන් කරන සිරිතක් තිබුණා. මේවලට නං නිධන් වදුලු නෑ. මොකද ආයෙමත් ගන්න බලාගෙන නිධන් කරන ඒවා නෙවෙයිනේ. හැබැයි නිධන්හොරු මේවා පුරාවස්තු කියලා බලන්නෙ නෑ. දකින දකින හැම පුරාවස්තුවම කඩලා, හාරලා බලනවා නිධන් තියෙනවද කියලා. මේක ලංකාවට විතරක් පොදු සිරිතකුත් නෙවෙයි. ඔය ඊජිප්තුව ඇතුළු තවත් සෑහෙන්න රටවල පුරාවිද්යාත්මක වටිනාකමක් තියෙන වස්තු විනාස වෙලා ගිහින් තියෙනවා මෙහෙම නිධන් හොරු පැනලා නිධන් ගන්න විනාශ කරලා.
දැන් ඔය නිධාන ගැන ජනප්රවාදයේ එන්නෙ මෙහෙමයි. රජා වස්තුවත් අරගෙන යන්නේ තමන්ගේ විශ්වාසවන්තම සේවකයත් එක්ක. ගිහින් වස්තුව නිධන් ගර්භයේ තැන්පත් කලාට පස්සේ රජතුමා කියනවලු සේවකයට මේ වස්තුව ඔක්කොම උඹටයි, මේක රැකගෙන ඉඳපන් කියලා. එතකොට මේ සේවකයා වස්තුවේ ආසාවෙන් නිධන් ගර්භයට නැවිලා බලනකොට රජ්ජුරුවෝ කරන්නේ සරාස් ගාලා සේවකයගේ හිස ගසා දානවා මගුල් කඩුවෙන්, හිසයි ලේයි වලටම වැටෙන්න. දැන් අර වස්තු තන්හාසෙන් මැරුණු සේවකයා ඉපදෙනවා මෙතනම බහිරවයෙක් වෙලා. දැන් ඉතින් මොන කෙරුම්කාරයට වුනත් නිධන් වදුල හොයාගත්තත් අත් දෙක වන වනා ඇවිත් නිධානේ ගන්නවා බොරු. ඒකට හරියට වතාවත් කරන්න ඕනා. මේ හැමදේටම වැඩියෙන් බහිරවයාට බිලි දෙන්න ඕන. මේ එකක් හරි පොඩ්ඩක් ගැස්සුනොත් නිධානේ ගන්න ආපු එවුනුත් භයානක විදියට මැරෙන්නේ!
අපේ කාලේ නිධන් ගැන ආපු යොවුන් නවකථා කියෝලම ‘නිධන් හාරන්න බිලි දෙන්න ලමයි අල්ලගෙන යනවා’ කියන එක අපේ කාලේ අර්බන් මිත් එකක් වුනා. බොරුත් නෙවෙයි. එහෙම වුණු අවස්ථාත් ඉස්සර ඕන තරම් තිබුණා. ඇත්තටම හැත්තෑව, අසූව, අනූව දශකවල දරුවෙක් කුළුඳුල් හරි තුන්කුළුඳුන් හරි නං අම්මලා තාත්තලා සෑහෙන්න දරුවව පරිස්සං කරනවා. කුළුඳුල් කියන්නේ පවුලේ පළවෙනි, ඒ කියන්නේ වැඩිමල් දරුවා කියන එක. තුන් කුළුඳුල් කියන්නේ එක පවුලක වැඩිමලා වුනු ගෑණු දරුවා, තවත් පවුලක වැඩිමලා වුණු පිරිමි දරුවාව කසාද බැඳලා, ඒ දෙන්නට හම්බුවෙන පළවෙනි දරුවා. දැන් මේ දරුවා තුන් කුළුඳුල් කියන්නේ සෑහෙන්න දුර්ලභ තත්වයක් වගේම නිධන් හොයන්නන්ට මරු ටාගට් එකක් කියලා බයක් ඒ කාලේ සෑහෙන්න පැතිරිලා තිබුණා. දැනට වුනත් ඒ බය නැහැමයි කියන්න බෑ.
දැන් ඔය කතාවේ හැටියට බහිරවයාට බිල්ලක් නොදී නිධානෙ ගන්න බෑනේ. හැබැයි නිකම්ම එළුවෙක් කුකුළෙක් බිලි දීලා හරියන්නෙ නෑලු. එක්කෝ කුළුඳුල් දරුවෙක්. නිධානේ සෑහෙන්න ලොකුයි නම් තුන් කුළුඳුල් බිල්ලක්ම දෙන්න වෙනවාලු. කථාවට කියන්නේ හරියට පුද පූජා කරලා බිල්ල දුන්නහම ගල් තලය පලාගෙන නැත්තම් වැව් දිය දෙබෑ කරගෙන නිධානෙ මතුවෙනවා කියලා තමයි. හැබැයි ඉතින් මේ ජනප්රවාද තමයි. ඇත්තයි කියන්න සාධක නෑ.
මිනිස්සු ඇයි මේ තරමට නිධන් හොයන්න ආස?
අන්න ප්රශ්නේ. සාමාන්යයෙන් ඕකට පටස් ගාලා හම්බුවෙන උත්තරේ වෙන්නේ සල්ලි හොයන්න කියන එකනේ. ඔව්, ඔය බිස්නස් කරලා හන්ටර් වෙච්ච එවුන්, ලෝකේ කරන්න තියෙන හැම මගුලම කරලාත් සම්තින්ග් එකක් හොයාගන්න බැරි වුණු එවුන් ලාස්ට් රිසෝට් එක විදියට බහින්නේ නිධන් හොයන්න තමයි. ඔය දේශපාලකයොත් සල්ලි තණ්හාවට සහ බල තණ්හාවට නිධන් හොයනවා. මොකද ඔය සමහර නිධන් වල රන් රිදී මුතු මැණික් වස්තු විතරක් නෙවෙයි, ඒ කාලේ රජගොල්ලො ගාව තිබුණු අද්භූත බලයන් තියෙන වස්තු එහෙමත් නිධන් කරලා තියෙනවා කියල ජනප්රවාදයේ එනවනේ. අන්න ඒවා ගන්නත් ඔය බලවත්තු නිධන් හාරවනවා.
හැබැයි නිධන් හොයන්න තවත් හේතුවක් තියෙනවා. ඒ තමයි ට්රෙෂර් හන්ට් කියන මිනිහාට තියෙන ත්රාසජනක ආසාව. දැන් ඔය දඩයමේ යන්න ආස මිනිස්සු කොච්චර ඉන්නවද. ඒක ක්රීඩාවක්නේ. අන්න ඒ වගේ ට්රෙෂර් හන්ටින්ග් කියන්නේත් ක්රීඩාවක්, ත්රාසජනක ක්රියාවක්. ඉතින් ඒ ආතල් එකට නිධන් හොයන්න යන එවුවොත් ඕන තරම් ඉන්නවා.
දැන් ට්රෙෂර් හන්ට් කියන ක්රීඩාව පවා හැදිලා තියෙන්නේ ඔය ආසාව සන්සිඳවන්න තමයි. හැබැයි මේ ට්රෙෂර් හන්ට් අර වගේ අවදානම් හරි, නීතිවිරෝධී හරි නැහැ.
දැන් අපි යතාර්ථයට ආවොත්, ඇත්තටම මේ නිධන් හොරු නිසා ජීවිත නැති වෙලා තියෙනවා විතරක් නෙවෙයි, මිල කරන්න බැරි තරමේ පුරාවිද්යාත්මක වටිනාකමක් ඇති ස්ථාන, වස්තු විනාශ වෙලා ගිහින් තියෙනවා. පොළොන්නරුව පරාක්රම සමුද්රයේ නැගෙනහිර දිසාවේ ජලයෙන් යටවී ඇති දූපතක තිබුණු මහා පරාක්රමබාහු රජතුමාගේ සීත මාලිගය නිධන් හොරු ගිහින් හාරලා විනාශ කරලා කියලා ආරංචි වුනා. එතකොට පොතුවිල් අක්කරෙයිපත්තු පාරේ දාරම්පොළ රක්ෂිතයේ ඉපැරණි චෛත්යයක් හාර හාර ඉන්නකොට පොලිසිය පැනලා වටලලා තිබුණා. එතකොට පොළොන්නරුවේ ගල් විහාරය ආසන්නයේ රක්ෂිතයක හාර හාර හිටපු හමුදා සෙබලෙක්ව පොලිසියෙන් අල්ලලා තිබුණා. මේ අවුරුදු පහක හයක කාලේ ඇතුළත් අහන්න ලැබුණු ප්රවෘත්ති අටෝරාසියෙන් දෙක තුනක් විතරයි. කටකථා වලට අනුව දේශපාලකයන්ගේ අනුග්රහයෙන් සිද්ධ වෙන නිධන් හෑරීම් පත්තරවලට තියා පොලිසියටවත් යන්නෙත් නෑ. දැන් ඇත්තටම නිධන් හාරන්න නිධන් වදුල් ඕන නෑ. ඕන කරන්නේ බැකෝ වගේ හාරන යන්ත්ර සහ දේශපාලන බලේ විතරයි.
හැබැයි එකක්. නිධන් හෑරීම නීති විරෝධීයි කියන එක පැත්තකින් තියමුකෝ. නිධන් හෑරීම නිසා අපිට අහිමි වෙන්නේ අපේම පෞරාණික උරුමයන්. අපේ ඉතිහාසයේ කොටස්. ඒ හින්දා නිධන් හෑරීමට විරුද්ධ වීම විතරක් නෙවෙයි, ඒ වගේ දෙයක් ගැන දැනගත්තත් වහාම අදාළ අංශයන්ට පැමිණිලි කරන එක අපි හැමෝගේම වගකීම.
නිධන් තියෙනව බන්,, ගිය සතියෙ ඇල්ලුවෙ නිධානෙකින් ගොඩ ගත්ත කිලෝ 11 ක් බර දඹ රන් පිලිමයක්..
http://www.aruna.lk/කෝටි-08-ක-දඹ-රන්-පිළිමයක්-සමග/
නිධන් වදුල කියල පුස්කොල පොත් තියෙනව ඒවගෙ තියෙනව නිධානෙ තියෙන තැන ගන්නෙ කොහොමද අරක මේක ඔක්කොම...තව ඔය පාතාල අදුන අර මේ අනිත් අදුන් වලිනුත් බලනව ඔය අපි යාග හෝම බලි බිලි බොරු කියුවට 100%ක් එහෙමත් නෙමේ ඒවත් ඇත්ත..
http://www.aruna.lk/කෝටි-08-ක-දඹ-රන්-පිළිමයක්-සමග/
නිධන් වදුල කියල පුස්කොල පොත් තියෙනව ඒවගෙ තියෙනව නිධානෙ තියෙන තැන ගන්නෙ කොහොමද අරක මේක ඔක්කොම...තව ඔය පාතාල අදුන අර මේ අනිත් අදුන් වලිනුත් බලනව ඔය අපි යාග හෝම බලි බිලි බොරු කියුවට 100%ක් එහෙමත් නෙමේ ඒවත් ඇත්ත..
Last edited:
