පුනර්භවය ඇති වෙන විදිහ.ගැන කතාවක් ඇහුවා.ඒක ටිකක් තාර්කික වගේ පෙනුනා
මනුස්සයෙක් ගත්තහම(සතෙක් හෝ)එයාට තියනවා සිත,කය,හා විඥ්ඥානය නැත්තම් දැනුම ගබඩාව කියන තුන. සිතෙන් ගන්නවා දැනුම බාහිර ලෝකයෙන්.
ඒ කියන්නේ රූප ,ශබ්ද,ගන්ද,රස,ස්පර්ශ වශයෙන්., ඊටපස්සෙ ශරීරයෙන් දත්ත ලබාගන්නවා. ඒ කියන්නෙ ඇස කන,නාසය,දිව ශරීරය යන ඒවායෙන්..අරගෙන ඒවා තැන්පත් කරනවා විඥ්ඥානයේ. එය ශරීරය ආශ්‍රිතව පිහිටන්නක්. ඒකෙන් පරන දේවල් නැවත මතක් කරලා ගන්න පුලුවන්..සිතට සිතුවිලි එන ක්‍රම 3ක් තියෙනවා..කාම ලෝකයෙන්.ඒ කියන්නෙ එලියෙන්. දෙක රූප ලෝකයෙන්.ඒ කියන්නෙ තමන්ගෙ ශරීරයෙන්,3 අරූප ලෝකයෙන්.ඒ කියන්නෙ අපි කලින් විඥ්ඥානයට දාගත්තුදේවල්. ඒවා වල රූප ගතියක් නෑ. තියෙන්නෙ රූප වල ප්‍රතිබිම්බ. මෙන්න මේ 3න් සිතට ගලා ගෙනෑනවා සිත් එකක් පසුපස එකක්. ඔන්න කෙනෙක් මැරෙන අවස්තාව. එතකොට එයාගෙ බ්ලඩ් ප්‍රෙශර් බහිනවා.හුස්ම ගන්න බැරුව යනවා ඔන්න එතකොට අර ශරීරයට පිටතින් ගත්ත දත්ත එන එක නතර වෙනවා. .සහ ශරීරරයෙන් එන ඒවත් ඊටපස්සෙ නැතිවෙනවා. ඔන්න සිත් පහල වෙන 3 පැත්තෙන් 2 ක්ම වැහුනා. එතකොට ඉතුරු වෙන්නෙ විඥ්ඥානය හා ඒකට දාපු දේවල්. තවම සිත් ගලාගෙන එනවා. හැබැයි එන්නෙ විඥ්ඥානයෙන් විතරයි. ඒකෙ ඔක්කොම තියෙන්නෙ පරන මතක සටහන්.ඉතින් දැන් ඕවා ඒකෙන් ගන්නවා ඒකටම දානවා. දැන් ඇපේ රෝගියාට හොඳටම අමාරුයි. එතකොට අවස්තාවක් එනවා විඥ්ඥානයෙන් ගත්ත දේ ආපහු ඒකට දාන්න බැරි. එතකොට එක දිගට සිත් ආපු එකත් ඉවරයි.. දන් අර විඥානයෙන් ආපු ආපහු විඥ්ඥාමයට යවන්න බැරි උන සිතුවිල්ලට මොකද වුනේ. ඒක තමා නව භවයකට යන්නෙ.ඔය සිතුවිල්ලත් එක්ක සංඛාර කියලා යන්නෙ අර පුද්ගලයාගේ තින්කින් පැටර්න් එක වගේ දේවල්.
විඥ්ඥානය පරන බොඩි එකේ ඉතුරු වෙනවා..මම බුද්දාගමේ උනාට වැඩිය දන්නෑ
මනුස්සයෙක් ගත්තහම(සතෙක් හෝ)එයාට තියනවා සිත,කය,හා විඥ්ඥානය නැත්තම් දැනුම ගබඩාව කියන තුන. සිතෙන් ගන්නවා දැනුම බාහිර ලෝකයෙන්.
ඒ කියන්නේ රූප ,ශබ්ද,ගන්ද,රස,ස්පර්ශ වශයෙන්., ඊටපස්සෙ ශරීරයෙන් දත්ත ලබාගන්නවා. ඒ කියන්නෙ ඇස කන,නාසය,දිව ශරීරය යන ඒවායෙන්..අරගෙන ඒවා තැන්පත් කරනවා විඥ්ඥානයේ. එය ශරීරය ආශ්‍රිතව පිහිටන්නක්. ඒකෙන් පරන දේවල් නැවත මතක් කරලා ගන්න පුලුවන්..සිතට සිතුවිලි එන ක්‍රම 3ක් තියෙනවා..කාම ලෝකයෙන්.ඒ කියන්නෙ එලියෙන්. දෙක රූප ලෝකයෙන්.ඒ කියන්නෙ තමන්ගෙ ශරීරයෙන්,3 අරූප ලෝකයෙන්.ඒ කියන්නෙ අපි කලින් විඥ්ඥානයට දාගත්තුදේවල්. ඒවා වල රූප ගතියක් නෑ. තියෙන්නෙ රූප වල ප්‍රතිබිම්බ. මෙන්න මේ 3න් සිතට ගලා ගෙනෑනවා සිත් එකක් පසුපස එකක්. ඔන්න කෙනෙක් මැරෙන අවස්තාව. එතකොට එයාගෙ බ්ලඩ් ප්‍රෙශර් බහිනවා.හුස්ම ගන්න බැරුව යනවා ඔන්න එතකොට අර ශරීරයට පිටතින් ගත්ත දත්ත එන එක නතර වෙනවා. .සහ ශරීරරයෙන් එන ඒවත් ඊටපස්සෙ නැතිවෙනවා. ඔන්න සිත් පහල වෙන 3 පැත්තෙන් 2 ක්ම වැහුනා. එතකොට ඉතුරු වෙන්නෙ විඥ්ඥානය හා ඒකට දාපු දේවල්. තවම සිත් ගලාගෙන එනවා. හැබැයි එන්නෙ විඥ්ඥානයෙන් විතරයි. ඒකෙ ඔක්කොම තියෙන්නෙ පරන මතක සටහන්.ඉතින් දැන් ඕවා ඒකෙන් ගන්නවා ඒකටම දානවා. දැන් ඇපේ රෝගියාට හොඳටම අමාරුයි. එතකොට අවස්තාවක් එනවා විඥ්ඥානයෙන් ගත්ත දේ ආපහු ඒකට දාන්න බැරි. එතකොට එක දිගට සිත් ආපු එකත් ඉවරයි.. දන් අර විඥානයෙන් ආපු ආපහු විඥ්ඥාමයට යවන්න බැරි උන සිතුවිල්ලට මොකද වුනේ. ඒක තමා නව භවයකට යන්නෙ.ඔය සිතුවිල්ලත් එක්ක සංඛාර කියලා යන්නෙ අර පුද්ගලයාගේ තින්කින් පැටර්න් එක වගේ දේවල්.
විඥ්ඥානය පරන බොඩි එකේ ඉතුරු වෙනවා..මම බුද්දාගමේ උනාට වැඩිය දන්නෑ
