අප නොසිතන...නොපතන අවස්ථාවන්හිදී නැති ආදරයක් අප කරා ලංවෙන්නත්... ඇති ආදරයක් අප වෙතින් දුරස් වෙන්නත් පුළුවන්...ඔය දෙකටම ගතවන්නේ තත්පර කීපයක කාල නිමේශයක් වෙන්නත් පුළුවන්..
මෙහිදී වැදගත් වන්නේ එම කාල පරාසය තුල ආදරය හා සෙනෙහසේ නාමයෙන් අපේ ජීවිතවලට ඉතුරු කරගත් අත්දැකීම් සමුච්චය හා එයින් මිනිසෙකු වසයෙන් ජිවිතයට ලැබු පරිපුර්ණත්වය හා පන්නරයයි..
කෙදිනක හෝ එය අපේ ඉදිරි ජීවිතයට අත්වැලක් මිස පාඩුවක් නම් නොවන්නේමැයි.....
පරාජය හා වෙන්වීම මතින් නැවත සිත හදාගෙන නැගිටීම හරියට traffic light එකක් ලඟ රතු එලියට නතර වී සිට කහ එලියෙන් කාලයක සිට පිළිසකර කොට හදාගත් මනසින් හා පෙර සුදානමින් යුතුව කොල එලියෙන් ඉදිරිය බලා ගමන් කිරීමක් වැනිය.......
ලස්සන ගීතාවලියක් වන් නිර්මානයක් නංගියා... මගේ අවංක සුබ පැතුම්!!