දවස් කීපයක්ම මේක මම දැක්කත් මම බැලුවෙ නෑ.
ඒ කුහක කමකටවත්, ලොකු කමකටවත් නෙමේ.
මට නෑ බෑ කියල හිතෙන දෙයක් නැති නිසා.
ඒත් අද මම මේක බැලුවමයි දැනගත්තෙ මටත් නෑ බෑ කියල දෙයක් තිබුන කියල.
මම මේ ලිපිය දැක්කෙ පලවෙනි වතාවට.
දැන් මේ ටයිප් කරන්නෙ ඇස් වල කදුළු පුරවගෙන.
මොකද මට මේ ලිපිය කියෙයුවට පස්සෙ තමා තේරුනේ මම අම්මට ආදරෙ කරනව මදි කියල.
මමත් පොඩිකාලෙ ලුණුයි බතුයි කාල තියනව,
ඒත් අද තමා මතක් උනේ මම එහෙමහරි කද්දි අම්මට කන්න තිබුනෙ නෑ නේද කියල.
උඔට පින්සිද්ද වෙනව සහෝ මේ වගේ ලිපියක් දැම්මට,
මම මේකට රෙප් දෙන්නෙ නෑ.
ඒ මේකට රෙප් වලින් වටිනාකමක් දෙන්න බැරි නිසා.
අද ඉදන්, මේ මොහොතෙ ඉදන් මම වෙනස් වෙනව,
දෙයියො බුදුන්ට වඩා මට අම්මව වටිනව