රටේ යම් සංවර්ධනයක් වෙනබව සහ ඒක අගය කරන බොහෝ දෙනෙක් සිටිනබව දැකීම සතුටට කරුණකි.
සතවර්ෂ ගණනාවක් බටහිර ජාතීන්ට යටත්ව සිට නිදහස ලබා හැට වසරක් ගත වුවත් යටත් විජිත මානසිකත්වය සහිත කලු සුද්දෝ අතලොස්සක් තවමත් මේ රටේ ඉතිරිව ඉන්නවා. ඒ සුද්දන්ට පරගැතිකම් කල පරම්පරා වල ජාන වලටම මේ පරගැති මානසිකත්වය කිදාබැස ඇති නිසා. ඔවුන් හැම විටම කරන්නේ තම රටේ දේ අගය නොකර පිටරට දේ අගය කිරීමයි.
නමුත් මෙරට සිටින්නේ ඔවුන් අතලොස්සක් නිසා උන්ට මේරටේ කලහැකි බිජ්ජක් නැත.
පසුගිය විරෝධතා රැල්ලේ හැම ඒකේම පෙරමුණ ගෙන සිටියේද මෙවැනි ෆෝරම් වල පොර වී සිටියේද ඒ එකම සුලු පිරිසය.
ඔවුන්ගේ සතුට බටහිර රටක්ලවා හෝ මේ රට අරාජික කරවීමය.
අපි බියවිය යුතු නැත. මේ රටේ දේශප්රේමී නිහඩ ජනතාව උන්ට සහය දුන්නේද නැත.
සහය දුන්නානම් අරාබි වසන්තය මේ රටටද ගෙනෙවිත් අද ලංකාව තවත් ලිබියාවක් කර හමාරය.
උන්ගේ ඒ සිහිනය කවදාවත් සැබෑවන්නේද නැත. ඒ මන්දයත් මේ රටේ දේශප්රේමී ජනතාව වේලක් නොකා හිටියත් තම රට පාවා දෙන්නේ නැත.
Amasin, srilankan1 වගේ පරගැත්තන් පොර වෙන්නේ වචන වලින් පමනි.
ඩොලරයට, පවුමට අධෝමාර්ගය විස්ථාරනය කරගැනීම තරම් සතුටක් ඔවුන්ට තවත් නැත.