ඇත්තෙන්ම මදක් සිතා බැලිය යුතු කාරණා කිහිපයක්. මිනිසා හැම දේම කරන්නේ වඩා සැපවත් ජීවිතයකට. තෘප්තිමත් වීමක්, නැවතීමක් ඇතිවෙන්න ඉඩ බොහොම අඩුයි. ඒ නිසා වඩ වඩාත් සැප පසු පසම දිවයාම සිදුවෙනවා. නමුත් ඒ හේතුකොට ගෙන මනුෂ්යත්වය අමතක කිරීම යහපත් දෙයක් නොවේ.
ඒ ගැන සිතා බැලීමට, කරැණු කිහිපයක් එකතු කර දුල් අක්කා කල ඇති නිර්මානය අගය කරනවා..
අපූරැ නිර්මාණයක්....
another good poem about real life situations. .but i don't think that either kind of these two know exactly how to feel like to be the other ..may be that's where this problem originated..both kinds are living in their own worlds ..within their limits they know good and bad..sad and happy i think after that the peace is only a state of mind ..and only an outsider who observe both the worlds can see the difference.
මඳක් වෙලා අරන් ගොඩාක් සිතන්න යොමුකරන බොහෝ වටිනා පදවැලක්.
හරි අගේ ඇති නිර්මාණයක් සොයුරිය, ඔබට සුබපැතුම්!
Attatama sitanna one deyak dul
hari apuru nirmanayak dul
Madak nemei Akke Ambanata hitenna gatta meka kiyawala,
Supiri kawiyak...

මදක් නෙමෙ ගොඩක් හිතන්න දෙවල් තියනවා..
හොද නිර්මනයක් Dul...
මේ ලොකෙ සමතුලිත ලෙස ගලා යන්නනම් ඔය කියන දෙකොට්ටාශයම සහ ඒ අතර පිරිස ඉන්න ඔනි......... සමතුලිතෙ බිදුන කියන්නෙ ස්වබාවදර්මයා විසින්ම නෑවත්ත මුලින් හිටිය තත්වයට පත්කරගන්නව..........
උදාහරනයක් විදිහට අපෙ රටෙ යුද්දෙන් අව්.රුද්දකට යම් යම් මිනිස් ජිවිත ප්රමානයක් නති උනා......... නමුත් දෑන් එ දෙය සිදු වෙන්නෙ නෑ...... එක නිසා ජනග්රනය![]()
යම් පාලනයක් ඈතුව තියාගන්න ස්වබාවදර්මයා විසින් ලෙඩ රෝග ,ස්වබාවික වියසන වෑනි වෙනත් ආපදාවන් අපි වෙතට ගේනව...... මෙක තමා ඈත්ත.........
මම කිව්ව දේ අමානුශිකඉ කියල කාට හරි හිතේද දන්නෙ නෑ..... එත් මට මෙක දෑක්කම අත්තටම හිතුනෙ මෙකය්.....![]()
ඇත්තමට හිතන්න කොච්චර තියෙනවද.
ලස්සන නිර්මාණයක්


