මව් බිම වටේ part 02 ~ අලගල්ල
දිනය: 2016. අප්රේල්. 19-20
කොහොමහරි කට්ට්ය ගමන පිටත්වුණේ 19 වෙනිදා පාන්දර. බදුලු කෝච්චියෙන් ඉහළ කෝට්ටේ දුම්රිය ස්ථානයට ආපු අපි මුලින්ම ගියේ පොත්තපිටිය කියන කුඩා නගරයට.

මේ තියෙන්නේ ඉහල කෝට්ටේ ස්ටේෂම
මේ පොත්තපිටිය ගම ...



පොත්තපිටියෙන් අපට අවශ්ය දේවල් මිලට අරගෙන ඊළගට කෙලින්ම ගියේ ගම්මානය මැද්දෙ තිබුණ කුඩා දියඇල්ලකට.
ඔය අතරමදිදී ගමේ තිබ්බ ලස්සන තැන ටිකක් මේ ..
ඒ අස්සේ උතුවන් කන්දත් එහෙම නැත්තම් සරදියෙල් ගල කියලත් කට්ටිය කියනවා මේකට , එකත් ලාවට දැක්ක.. හෙන ඈතින් දැක්කේ එකයි පොඩ්ඩක් අපැහැදිලි

වතුර පිපාසෙට නේ මේ ..

මේක තමා අපි නගින්න යන්නේ...ඔච්චර ලගට නෑ .. ඔය zoom කරලා දාල තියෙන්නේ

මේ තියෙන්නේ zoom out කරලා ගත්තු එකක්
පූස් දන්ඩෙකුත් සෙට් උනා කියහන්කෝ
ගමේ පොඩි එඋන් දෙන්නෙක්ගෙන් වදේ ෆොටෝ එකක් ගන්න කියල
මීදුමෙන් වැහුනම කන්ද
යන්තම් දිය ඇල්ල ලගට ගොඩ බෑවා ..
ඒ වෙද්දී තිබ්බ ගමන් මහන්සිය නිවෙන්නත් එක්ක කට්ට්ය ඇතිවෙනකම් නාගත්ත. එතනදීම දවල් ආහාරයත් ගත්ත.

මෙතනින් පහලට අඩි 50 ට වැඩ ප්රපාතයක්
..වතුර වැඩි කාලෙට ලොකු දිය ඇල්ලක් ඇති ..
ගැට්ට ගාවට ගිහින් පහල බැලුවහම steps 5 6 ක් දිය ඇල්ලක් තියන ලකුණු ..
අපේ එවුන් නානවා .. අපේ උන්ට නැවේ න කියන්නේ ට්රිප් එක ගිහින් කන්න දුන්නේ න වගේ තම
ඒ අස්සේ බය්යන් කූරෙකුත් අහු උනා ..

ඔක්කොම ලෑස්ති කරන් හවස එක දෙක විතර වෙද්දී කට්ටිය කන්ද නගින්න පටන් ගත්ත. ඉක්මනින් වැස්සක් ඇදහැළෙන ලකුණු තිබ්බ නිසා කට්ට්ය වේගයෙන් කන්ද නගින්න පටන්ගත්තත් අපිට යන්න ලැබුනෙ බොහොම ටික දුරයි.
මහා ධාරානිපාත වැස්සක් වැටෙන්න ගත්තෙ අපේ ගමන සම්පුර්ණයෙන්ම අඩාල කරමින්. ටික වෙලාවක් ගහක් යටට වෙලා බලන් හිටියත් වැස්ස අඩු නොවුන නිසා අපි තීරණය කළා ආපසු හැරිලා ගමේ තිබ්බ තේ වාඩියකට යන්න. 


අපි වැස්ස නවතිනකන් හිටියේ මෙහෙම...

කුඩා තියන එවුන් ඒවා දිග ඇර ගත්ත අනිත් එවුන් රට ඉන්න ගෙනාපු ඉටිරෙද්ද අස්සට රිංගුවා ..

එක නම් පට්ට feeling එක.. අපි හිටියේ කන්දක් මැද වහිද්දි ...

එහෙමම ඉදල ආයේ පහලට බහින්න යද්දී ගොඩක් එවුන් පුක අතුල්ල ගෙන තම බැස්සේ..මොකද අඩිය තිබ්බ ගමන් අඩි 5ක් විතර පහලින් තම නවතින්නේ ... එක පැත්තක හෙළ අනික් පැත්තේ කැලේ...

අන්තිමට තේ වදියට ඇවිල්ල බලද්දී මුළු ඇගේම මද..බොන්න තිබ්බ වතුර විතරයි තිබ්බෙත් ... බග් ඇතුලේ අදුනුත් තෙමිලා..පස්සේ කොල්ලෝ ඔක්කොම ජෝක්කු පිටින් හිටිය ...


තරණය මුළු ඉතිහාසයටම පළමු වතාවට තමයි අපි ගමනක් ආපස්සට හැරිලා යන්න තීරණය කලේ.
තේ වාඩියක ගෙවුන අපේ රැය ගැනනම් කියන්න වචන නැහැ. ඒක එතෙක් මෙතෙක් තරණය තුළ අපි ගෙවා දමපු සුන්දරම රාත්රියන්ගෙන් එකක්. සුපුන්, ළහිරු සහ චම්පික එකතුවෙලා හදපු අපේ රෑ කෑම ගැනත් විශේෂයෙන් මතක් කරන්න ඕන. ඒ පිරිස ආහාර පිළියෙළ කරනකම් අනිත් අය කලේ ඒ කට්ට්ය වටකරගෙන සින්දු කියපු එක. ඊට පස්සේ නිදා ගන්න ගිහිනුත් කට්ට්ය සැහෙන්න පිස්සු නැටුව. මීටර් දෙකකටත් අඩු දිගක් තියෙන තැනක නව දෙනෙක් නිදගනිද්දී හිතා ගන්නපුළුවන්නේ. සැහෙන්න UGC දේවල් සිද්ද වුණා මේකේ කියන්න බැරි තරම්. මාරුවෙන් මාරුවට එක එකා bite කරන්න ගත්තම තමා හොඳම කොටස පටන් ගත්තෙ. කොච්චර bite කරාද කියනවනම් අන්තිමට කට්ට්ය ටික වෙලාවකට කථා කරන එකත් අඩු කළා. ඇයි ඉතින් කථා කළොත් bite වෙනවනේ.

ඊලග දවසේ උදෑසනම කට්ට්ය නැවතත් කන්ද නගින්න ගත්තෙ ඒ වෙනකොට තිබ්බ යහපත් කාලගුණය ගැන දෙවියන්ට ස්තුති කරමින්. පැය දෙකකට ආසන්න ඉතාම අපහසු, දැඩි බෑවුමක් සහිත මාර්ගයක් ඔස්සේ කරපු ගමනකින් පස්සේ අපි අලගල්ල කඳු මුදුනට ලඟා වෙන්න සමත් වුණා.
මේ තියෙන්නේ අපි හිටපු වාඩිය..
උදේම නැගිටලා යන්න කලින් ඒ හරියේ පාන්දර අමුතුම ලස්සනක් ...

වලාකුළු පහලට බැහැල තියෙන්නේ ...


ටික ටික උඩට එනවා වලාකුළු...

අන්තිමට අපි අලගල්ල ආසන්නයට ආව...

මේ පෙන ගලෙන් එහා පැත්තේ තම අලගල්ල ගල් සෙට් එක තියෙන්නේ ..

ඒ ගලක් ඉදන් වටේ පෙන හැටි මේ...
තනි කෙලින් නගින්න තියෙන්නේ ගල... පහල බැලුවම ඇඟම සීතල වෙනවා ...

මෙන්න නගිනවා අපි ..

කඳු මුදුනට පෙනුන හාත්පස දර්ශනය නම් කියාගන්න බැරි තරම් සුන්දරයි. අපි බලන් ඉදිද්දී වලාකුළු නිර්මාණය වුණේ අපව පුදුම කරමින්. හැබැයි කඳු මුදුන දෙපස තිබුනෙ මහා ප්රපාත දෙකක්
. ඒ නිසා සැහෙන්න සැලකිල්ලෙන් තමයි කට්ට්ය ගමන් කලේ.


මේ තියෙන්නේ වලාකුළු හැදෙන ඔන්න මෙන්න තියල ගත්ත ෆොටෝ එකක් .
.. video එකක් කරට එකේ හරියට පෙන්නේ නෑ ..ඇස දෙකෙන්ම බලාගන්න ඕනි 

මේ අපි ගල උඩ...

අලගල්ල කන්දට යාබදව පිහිටි කුඩා කඳු මුදුනක් උඩ පබ්බතාරාමය කියල අලුතින් පන්සලක් ඉදිකරනව. ඉතින් අපි ඊළගට ගියේ ඒ පන්සල බලන්න. ඒ කන්දට යන්න මීටර් 15 පමණ උස ගලකින් බහින්න ඕන.

15 ට වැඩිද මන්ද ..
කට්ට්ය කඹ වල ආධාරයෙන් තමයි ඒ ගලෙන් බැහැ ගත්තෙ. කඹවලින් අපි බැහැපු පලවෙනි වතාවත් මේක. ඉතින් දැනුන බය වගේම, ලැබුන අත්දැකීමත් සැහෙන්න විශාලයි.

මෙතනින් තම බහින්න ඕනි...

මෙන්න අපි හිමිට බහිනවා ...

එතැනින් බැහැල තවත් 1 Km වගේ දුරක් ගියාම පන්සලට ළඟා වෙන්න අපිට පුළුවන් වුණා. පන්සලේ ටික වෙලාවක් ගතකරපු අපි ආපසු කන්ද බහින්න පටන් ගත්ත.

යන ගමන් ගත්තු ඒවා ...

මේ තියෙන්නේ පන්සලේ පින්තුර ටිකක්...

මේ ගලේ තියන සිරි පතුලක්.. පන්සලේ හාමුදුරුවෝ තමළු දන්නේ...එත් හාමුදුරුවෝ බැහැදකින්න උනේ නෑ විස්තර දැනගන්න ..

ඒ පන්සලේ ඉදල බව්වෙකුත් සෙට් උනා.. පහල ඉදන් පන්සලට අපු කට්ටියක් එක්ක ඇවිල්ල එහෙටම වෙලා ඉන්නවලු දැන් මස දෙක තුනක ඉදල ...

පස්සේ පන්සලේ ඉදන් අපි බැස්සේ ගංගොඩ ස්ටේෂන් එකට... ඒ පාරන් ගොඩක් අමාරු පාරක්... එක පැත්තක හෙලයි තියෙන්නේ...වැටුනොත් කෙලින්ම කඩිගමුව ස්ටේෂන් එකේ..
පය 4 ක් විතර එක දිගටම ඇවිද්ද.... මහන්සියත් එක්ක හිමින් තම ගියේ...ඉස්ස්සරහින් සෙට් එකක් ගිය..පිටිපස්සේ අපි තනියම පාර හොයාගෙන අව.... සමහර තැන්වල දිය සීරාව...දිය සෙවෙල් ලිස්සුවොත් පහල ස්ටේටිඔන් එකේ තම අඩි 400 ක් විතර පහල...

අපි සෙට් එකට ඇලක් සෙට් උනා නගන්න...කලින් ගියපු අය ස්ටේෂන් එක ගාව ළිඳකින් නල තිබ්බ .. නාල පිරිසිදු වෙලා ගංගොඩ දුම්රිය ස්ථානයට ආවෙ පස්වරු 4.30 ට තිබුණ දුම්රියට නගින්න.
අලගල්ල කියන්නෙ ඇත්තටම කෙනෙක් තරණය කලයුතු තරමේ සුන්දරත්වයක් උරුමකරගත්ත සොබාදහමේ තවත් එක් අපුර්ව නිර්මාණයක්. ඒ වගේම තරණය අපි ගියපු හොඳම ගමනාන්ත වලින් එකක්.

ෆොටෝ ගොඩක් නිසා කට්ටියට එපා උනාද දන්නැ...
මොන උනත් ඇස දෙකින් බලල ඒ සුන්දරත්වය ඒ අදාල climate එකත් එක්ක විදින තරම් ෆුන් එකක් නෑ පොස්ට් එකක් කියෙව්වා කියල හරි පොස්ට් එකක් ලිව්වා කියල හරි...
එක නිසයි පුළුවන් තරම් මන් ෆොටෝස් දැම්මේ...මන් සාමාන්යෙන් අපේ අයගේ මුණු පෙන ෆොටෝ දන්නෙත් නෑ..එත් මේකෙදි දැම්ම මොකද ඇත්තටම සුන්දරත්වය පෙන්නන්න ඕනි නිසා ...
මේවා තැන මෙච්චර කාලෙකට සුදරත්වයෙන් පිරිලා තම තියෙන්නේ කලින් මිනිස්සු ඒවා විනාශ නොකරපු නිසයි...අපෙන් පස්සේ පරම්පරවකටත් මේ තැන ඉතුරු කරපන්....

බලන් ගිහින් සුන්දරත්වය විතරක් අරන් වරෙන්...එහෙට වෙන මුඋත් ඕනි නෑ..ඉතින් උඹල අරන් යන අනිත් ඒවා ඔක්කොම අයෙමත් අරන් වරෙන්...


සුන්දරත්වය ඒ විදියටම තියපන්...නම් ගම කොටලා එන්න එපා....

ලගදි ප්රසිද්ද උණු බෝම්බුරු ඇල්ලත් දැන් ටික ටික සුන්දරත්වය නැති වෙනවා.... ගල්මුල් වල නම් ගම ගහල ලස්සන ෆොටෝ එකක්වත් ගන්න බෑ ඒවා වදිනවා ...


උඹලට ජය බන්...තව ට්රිප් එකකින් සෙට් සෙමු....


දිනය: 2016. අප්රේල්. 19-20
කොහොමහරි කට්ට්ය ගමන පිටත්වුණේ 19 වෙනිදා පාන්දර. බදුලු කෝච්චියෙන් ඉහළ කෝට්ටේ දුම්රිය ස්ථානයට ආපු අපි මුලින්ම ගියේ පොත්තපිටිය කියන කුඩා නගරයට.


මේ තියෙන්නේ ඉහල කෝට්ටේ ස්ටේෂම
මේ පොත්තපිටිය ගම ...




පොත්තපිටියෙන් අපට අවශ්ය දේවල් මිලට අරගෙන ඊළගට කෙලින්ම ගියේ ගම්මානය මැද්දෙ තිබුණ කුඩා දියඇල්ලකට.
ඔය අතරමදිදී ගමේ තිබ්බ ලස්සන තැන ටිකක් මේ ..

ඒ අස්සේ උතුවන් කන්දත් එහෙම නැත්තම් සරදියෙල් ගල කියලත් කට්ටිය කියනවා මේකට , එකත් ලාවට දැක්ක.. හෙන ඈතින් දැක්කේ එකයි පොඩ්ඩක් අපැහැදිලි


වතුර පිපාසෙට නේ මේ ..


මේක තමා අපි නගින්න යන්නේ...ඔච්චර ලගට නෑ .. ඔය zoom කරලා දාල තියෙන්නේ


මේ තියෙන්නේ zoom out කරලා ගත්තු එකක්

පූස් දන්ඩෙකුත් සෙට් උනා කියහන්කෝ

ගමේ පොඩි එඋන් දෙන්නෙක්ගෙන් වදේ ෆොටෝ එකක් ගන්න කියල

මීදුමෙන් වැහුනම කන්ද

යන්තම් දිය ඇල්ල ලගට ගොඩ බෑවා ..

ඒ වෙද්දී තිබ්බ ගමන් මහන්සිය නිවෙන්නත් එක්ක කට්ට්ය ඇතිවෙනකම් නාගත්ත. එතනදීම දවල් ආහාරයත් ගත්ත.


මෙතනින් පහලට අඩි 50 ට වැඩ ප්රපාතයක්
..වතුර වැඩි කාලෙට ලොකු දිය ඇල්ලක් ඇති ..
ගැට්ට ගාවට ගිහින් පහල බැලුවහම steps 5 6 ක් දිය ඇල්ලක් තියන ලකුණු ..

අපේ එවුන් නානවා .. අපේ උන්ට නැවේ න කියන්නේ ට්රිප් එක ගිහින් කන්න දුන්නේ න වගේ තම

ඒ අස්සේ බය්යන් කූරෙකුත් අහු උනා ..


ඔක්කොම ලෑස්ති කරන් හවස එක දෙක විතර වෙද්දී කට්ටිය කන්ද නගින්න පටන් ගත්ත. ඉක්මනින් වැස්සක් ඇදහැළෙන ලකුණු තිබ්බ නිසා කට්ට්ය වේගයෙන් කන්ද නගින්න පටන්ගත්තත් අපිට යන්න ලැබුනෙ බොහොම ටික දුරයි.

මහා ධාරානිපාත වැස්සක් වැටෙන්න ගත්තෙ අපේ ගමන සම්පුර්ණයෙන්ම අඩාල කරමින්. ටික වෙලාවක් ගහක් යටට වෙලා බලන් හිටියත් වැස්ස අඩු නොවුන නිසා අපි තීරණය කළා ආපසු හැරිලා ගමේ තිබ්බ තේ වාඩියකට යන්න. 


අපි වැස්ස නවතිනකන් හිටියේ මෙහෙම...


කුඩා තියන එවුන් ඒවා දිග ඇර ගත්ත අනිත් එවුන් රට ඉන්න ගෙනාපු ඉටිරෙද්ද අස්සට රිංගුවා ..


එක නම් පට්ට feeling එක.. අපි හිටියේ කන්දක් මැද වහිද්දි ...


එහෙමම ඉදල ආයේ පහලට බහින්න යද්දී ගොඩක් එවුන් පුක අතුල්ල ගෙන තම බැස්සේ..මොකද අඩිය තිබ්බ ගමන් අඩි 5ක් විතර පහලින් තම නවතින්නේ ... එක පැත්තක හෙළ අනික් පැත්තේ කැලේ...


අන්තිමට තේ වදියට ඇවිල්ල බලද්දී මුළු ඇගේම මද..බොන්න තිබ්බ වතුර විතරයි තිබ්බෙත් ... බග් ඇතුලේ අදුනුත් තෙමිලා..පස්සේ කොල්ලෝ ඔක්කොම ජෝක්කු පිටින් හිටිය ...



තරණය මුළු ඉතිහාසයටම පළමු වතාවට තමයි අපි ගමනක් ආපස්සට හැරිලා යන්න තීරණය කලේ.
තේ වාඩියක ගෙවුන අපේ රැය ගැනනම් කියන්න වචන නැහැ. ඒක එතෙක් මෙතෙක් තරණය තුළ අපි ගෙවා දමපු සුන්දරම රාත්රියන්ගෙන් එකක්. සුපුන්, ළහිරු සහ චම්පික එකතුවෙලා හදපු අපේ රෑ කෑම ගැනත් විශේෂයෙන් මතක් කරන්න ඕන. ඒ පිරිස ආහාර පිළියෙළ කරනකම් අනිත් අය කලේ ඒ කට්ට්ය වටකරගෙන සින්දු කියපු එක. ඊට පස්සේ නිදා ගන්න ගිහිනුත් කට්ට්ය සැහෙන්න පිස්සු නැටුව. මීටර් දෙකකටත් අඩු දිගක් තියෙන තැනක නව දෙනෙක් නිදගනිද්දී හිතා ගන්නපුළුවන්නේ. සැහෙන්න UGC දේවල් සිද්ද වුණා මේකේ කියන්න බැරි තරම්. මාරුවෙන් මාරුවට එක එකා bite කරන්න ගත්තම තමා හොඳම කොටස පටන් ගත්තෙ. කොච්චර bite කරාද කියනවනම් අන්තිමට කට්ට්ය ටික වෙලාවකට කථා කරන එකත් අඩු කළා. ඇයි ඉතින් කථා කළොත් bite වෙනවනේ.


ඊලග දවසේ උදෑසනම කට්ට්ය නැවතත් කන්ද නගින්න ගත්තෙ ඒ වෙනකොට තිබ්බ යහපත් කාලගුණය ගැන දෙවියන්ට ස්තුති කරමින්. පැය දෙකකට ආසන්න ඉතාම අපහසු, දැඩි බෑවුමක් සහිත මාර්ගයක් ඔස්සේ කරපු ගමනකින් පස්සේ අපි අලගල්ල කඳු මුදුනට ලඟා වෙන්න සමත් වුණා.
මේ තියෙන්නේ අපි හිටපු වාඩිය..

උදේම නැගිටලා යන්න කලින් ඒ හරියේ පාන්දර අමුතුම ලස්සනක් ...


වලාකුළු පහලට බැහැල තියෙන්නේ ...



ටික ටික උඩට එනවා වලාකුළු...


අන්තිමට අපි අලගල්ල ආසන්නයට ආව...


මේ පෙන ගලෙන් එහා පැත්තේ තම අලගල්ල ගල් සෙට් එක තියෙන්නේ ..


ඒ ගලක් ඉදන් වටේ පෙන හැටි මේ...

තනි කෙලින් නගින්න තියෙන්නේ ගල... පහල බැලුවම ඇඟම සීතල වෙනවා ...


මෙන්න නගිනවා අපි ..


කඳු මුදුනට පෙනුන හාත්පස දර්ශනය නම් කියාගන්න බැරි තරම් සුන්දරයි. අපි බලන් ඉදිද්දී වලාකුළු නිර්මාණය වුණේ අපව පුදුම කරමින්. හැබැයි කඳු මුදුන දෙපස තිබුනෙ මහා ප්රපාත දෙකක්

. ඒ නිසා සැහෙන්න සැලකිල්ලෙන් තමයි කට්ට්ය ගමන් කලේ.


මේ තියෙන්නේ වලාකුළු හැදෙන ඔන්න මෙන්න තියල ගත්ත ෆොටෝ එකක් .

.. video එකක් කරට එකේ හරියට පෙන්නේ නෑ ..ඇස දෙකෙන්ම බලාගන්න ඕනි 

මේ අපි ගල උඩ...


අලගල්ල කන්දට යාබදව පිහිටි කුඩා කඳු මුදුනක් උඩ පබ්බතාරාමය කියල අලුතින් පන්සලක් ඉදිකරනව. ඉතින් අපි ඊළගට ගියේ ඒ පන්සල බලන්න. ඒ කන්දට යන්න මීටර් 15 පමණ උස ගලකින් බහින්න ඕන.


15 ට වැඩිද මන්ද ..
කට්ට්ය කඹ වල ආධාරයෙන් තමයි ඒ ගලෙන් බැහැ ගත්තෙ. කඹවලින් අපි බැහැපු පලවෙනි වතාවත් මේක. ඉතින් දැනුන බය වගේම, ලැබුන අත්දැකීමත් සැහෙන්න විශාලයි.


මෙතනින් තම බහින්න ඕනි...


මෙන්න අපි හිමිට බහිනවා ...


එතැනින් බැහැල තවත් 1 Km වගේ දුරක් ගියාම පන්සලට ළඟා වෙන්න අපිට පුළුවන් වුණා. පන්සලේ ටික වෙලාවක් ගතකරපු අපි ආපසු කන්ද බහින්න පටන් ගත්ත.


යන ගමන් ගත්තු ඒවා ...


මේ තියෙන්නේ පන්සලේ පින්තුර ටිකක්...


මේ ගලේ තියන සිරි පතුලක්.. පන්සලේ හාමුදුරුවෝ තමළු දන්නේ...එත් හාමුදුරුවෝ බැහැදකින්න උනේ නෑ විස්තර දැනගන්න ..


ඒ පන්සලේ ඉදල බව්වෙකුත් සෙට් උනා.. පහල ඉදන් පන්සලට අපු කට්ටියක් එක්ක ඇවිල්ල එහෙටම වෙලා ඉන්නවලු දැන් මස දෙක තුනක ඉදල ...


පස්සේ පන්සලේ ඉදන් අපි බැස්සේ ගංගොඩ ස්ටේෂන් එකට... ඒ පාරන් ගොඩක් අමාරු පාරක්... එක පැත්තක හෙලයි තියෙන්නේ...වැටුනොත් කෙලින්ම කඩිගමුව ස්ටේෂන් එකේ..
පය 4 ක් විතර එක දිගටම ඇවිද්ද.... මහන්සියත් එක්ක හිමින් තම ගියේ...ඉස්ස්සරහින් සෙට් එකක් ගිය..පිටිපස්සේ අපි තනියම පාර හොයාගෙන අව.... සමහර තැන්වල දිය සීරාව...දිය සෙවෙල් ලිස්සුවොත් පහල ස්ටේටිඔන් එකේ තම අඩි 400 ක් විතර පහල...


අපි සෙට් එකට ඇලක් සෙට් උනා නගන්න...කලින් ගියපු අය ස්ටේෂන් එක ගාව ළිඳකින් නල තිබ්බ .. නාල පිරිසිදු වෙලා ගංගොඩ දුම්රිය ස්ථානයට ආවෙ පස්වරු 4.30 ට තිබුණ දුම්රියට නගින්න.
අලගල්ල කියන්නෙ ඇත්තටම කෙනෙක් තරණය කලයුතු තරමේ සුන්දරත්වයක් උරුමකරගත්ත සොබාදහමේ තවත් එක් අපුර්ව නිර්මාණයක්. ඒ වගේම තරණය අපි ගියපු හොඳම ගමනාන්ත වලින් එකක්.


ෆොටෝ ගොඩක් නිසා කට්ටියට එපා උනාද දන්නැ...
මොන උනත් ඇස දෙකින් බලල ඒ සුන්දරත්වය ඒ අදාල climate එකත් එක්ක විදින තරම් ෆුන් එකක් නෑ පොස්ට් එකක් කියෙව්වා කියල හරි පොස්ට් එකක් ලිව්වා කියල හරි...
එක නිසයි පුළුවන් තරම් මන් ෆොටෝස් දැම්මේ...මන් සාමාන්යෙන් අපේ අයගේ මුණු පෙන ෆොටෝ දන්නෙත් නෑ..එත් මේකෙදි දැම්ම මොකද ඇත්තටම සුන්දරත්වය පෙන්නන්න ඕනි නිසා ...
මේවා තැන මෙච්චර කාලෙකට සුදරත්වයෙන් පිරිලා තම තියෙන්නේ කලින් මිනිස්සු ඒවා විනාශ නොකරපු නිසයි...අපෙන් පස්සේ පරම්පරවකටත් මේ තැන ඉතුරු කරපන්....


බලන් ගිහින් සුන්දරත්වය විතරක් අරන් වරෙන්...එහෙට වෙන මුඋත් ඕනි නෑ..ඉතින් උඹල අරන් යන අනිත් ඒවා ඔක්කොම අයෙමත් අරන් වරෙන්...



සුන්දරත්වය ඒ විදියටම තියපන්...නම් ගම කොටලා එන්න එපා....


ලගදි ප්රසිද්ද උණු බෝම්බුරු ඇල්ලත් දැන් ටික ටික සුන්දරත්වය නැති වෙනවා.... ගල්මුල් වල නම් ගම ගහල ලස්සන ෆොටෝ එකක්වත් ගන්න බෑ ඒවා වදිනවා ...



උඹලට ජය බන්...තව ට්රිප් එකකින් සෙට් සෙමු....



Last edited: