මස් මාංශ අනුභවය බෞද්ධයාට කැපද ?

[rajitha.wijayaratne]

බෞද්ධයා කරන්නේ හිතට එන, තරහ, වෛරය, ක්‍රෝදය, කනගාටුව, depression වේගේ දේවල් හිතේ පැල වෙන්න පෙර උදුරා අස් කරන එක.

මේකට යොදා ගන්නවා මෙත්තා අනුස්සතිය කියල එකක්. මේක අර උඩ පෙන්වපු රිනාත්මක සංවේග අඩු කරන ඊට ප්‍රතිවිරුද්දව දුවන එකක්.

"මෙත්තා අනුස්සතිය", නැතිනම් සියලු සත්වයන් කෙරෙහි දයාව, කරුණාව සහ සුවපත් බව අධිටන් කරන්න අමාරුයි තමන් වෙනුවෙන් බලහත් කාරයෙන් මරපු මසක රස බලමින්. එමනිසා මාර්ගයේ ඉන්න අය මස් කන්නේ නැත.

නමුත් මස් කැප වන එක අවස්තාවක් තියෙනවා. යම් අවස්ථාවල, මසක් අහම්බෙන් වාහනේකට යටවෙලා මැරිලා ඉන්න පලුවන්. තව අවස්ථාවල, මුහුද ගොඩ ගලලා මාලු මැරෙන්න පුලුවන්. මේ වගේ අවස්ථාවල නය නොවී මස්, මාලු කන්න පුලුවනි. එකත් කරන්න ඕනේ ගිජු කමක් නැතිව - ඒ කියන්නේ තමන්ගේ කුස ගින්න නිවාලිම සදහා පමනයි. මේවට කියනවා "ත්‍රිකෝටික පාරිසුද්ද මස්" කියලා.

 

[Little Hulk]

I dont think you know how Wkipedia and peer reviwed research works

මම ත්‍රිපිටකයෙන් පාලි පාඨය එක්කම මූලාශ්‍රය පෙන්නලාම දුන්නාට පස්සෙන් ඔයා වෙන දේවල් පස්සෙ යන එකට අපිට කරන්න දෙයක් නෑ ඉතිං
ධර්මය ග්‍රන්ථාරූඪ කළේ ත්‍රිපිටකයේ මිසක් Wikipedia එකේ නෙවේ.

Anyway, I don't see much difference between your brand of buddhism (which elevates Buddha to a supernatural being, and belives its literal interpretation) and Islam and Christianity (which basically belives in a glofied fairy, and also belives in the literal interpretation of quran and bible)

භාවනාව තුළින් යන්න පුලුවන් උපරිමයටම ගිය කෙනෙක් හිටියා නම් ඒ තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ. දන් දීම්, සිල් රැකීම්, ඉවසීම, උපෙක්ෂාව ආදී ගුණ උපරිමයටම ප්‍රගුණ කළ කෙනෙක් හිටියා නම් ඒ තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ. රාගය, ද්වේෂය, මෝහය ඉතිරි නැතිව නිරුද්ධ කරලා ඒක කරන ක්‍රමය දේශනා කළ කෙනෙක් හිටියා නම් ඒ තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු වැඩපිළිවෙළ ඕනෙම කෙනෙකුට තමන්ගෙ හැකියාවෙ තරමට ප්‍රායෝගිකව කරලා අත්දකින්න පුලුවන් දෙයක්.