https://vt.tiktok.com/ZSVsuCrYU/
https://thripitakaya.org/tipitakaya/Index/45?s=6
බ්රහ්මජාල සූත්රය යනු තිපිටකයේ දීඝ නිකායේ සීලක්ඛන්ධ වග්ගයට අයත් වන, බුදුදහමේ එන ඉතාමත් වැදගත් මෙන්ම මූලිකම සූත්ර දේශනාවකි. බුද්ධ දේශනා අතර ප්රථම සූත්රය ලෙස සැලකෙන්නේද මෙයයි. "බ්රහ්මජාල" යන්නෙහි තේරුම "ප්රධාන වූ හෙවත් උතුම් වූ දැල" යන්නයි. එකල පැවති සියලුම මිථ්යා දෘෂ්ටි (දෘෂ්ටි 62 ක්) මෙම සූත්රය නමැති දැලට හසුවන බැවින් මෙයට මෙම නම තබා ඇත.
අන්ය ආගමික ශාස්තෲවරුන් සහ තවුසන් ලෝකය හා ආත්මය පිළිබඳව දැරූ වැරදි මත (මිථ්යා දෘෂ්ටි) 62 ක් බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙහිදී වර්ගීකරණය කර දැක්වූහ. මේවා ප්රධාන කොටස් දෙකකට බෙදේ:
අ) පූර්වාන්ත කල්පිත දෘෂ්ටි 18 (අතීතය පිළිබඳ මත)
ශාස්වත වාද (4): ආත්මය සහ ලෝකය සදාකාලිකයි (නිත්යයි) යැයි පිළිගැනීම. පූර්වේනිවාසානුස්මෘති ඥානයෙන් අතීත ජාති සිහිපත් කර, "එදත් මම සිටියා, අදත් ඉන්නවා, ඉදිරියටත් ඉන්නවා" යැයි තීරණය කිරීම.
ඒකච්ඡ ශාස්වත - ඒකච්ඡ අශාස්වත වාද (4): ලෝකයේ සමහර දේවල් නිත්යයි, සමහර දේවල් අනිත්යයි කියා පිළිගැනීම. (උදා: මහ බ්රහ්මයා නිත්යයි, අන් සත්වයන් අනිත්යයි).
අන්තානන්ත වාද (4): ලෝකය කෙළවරක් ඇත (අන්තයි), කෙළවරක් නැත (අනන්තයි), උඩ-යට අන්තයි-පසෙකට අනන්තයි, නැතහොත් අන්තද නොවේ අනන්තද නොවේ යැයි පැවසීම.
අමරාවික්ඛේප වාද (4): ප්රශ්නයකට කෙළින් උත්තරයක් නොදී ක්ෂීරපායී කැස්බෑවෙකු මෙන් ලිස්සා යන අදහස් දක්වන මත (අමරාවික්ඛේපිකයන්). පාපයට බියෙන් හෝ අඥානකම නිසා සෘජු පිළිතුරක් නොදෙයි.
අධිච්චසමුප්පන්න වාද (2): ලෝකය සහ ආත්මය කිසිදු හේතුවක් නැතුව ඉබේම පහළ විය (අහේතුකයි) යැයි පිළිගැනීම.
ආ) අපරන්තානු දෘෂ්ටි 44 (අනාගතය පිළිබඳ මත)
සඤ්ඤී වාද (16): මරණයෙන් මතු සංඥාවක් (සිහියක්/සංඥාත්මක ආත්මයක්) පවතින බව පැවසීම.
අසඤ්ඤී වාද (8): මරණයෙන් මතු සංඥාවක් නැතිව ආත්මය පවතින බව පැවසීම.
නේවසඤ්ඤී නාසඤ්ඤී වාද (8): මරණයෙන් මතු සංඥාවක් ඇත්තේද නැත්තේද නොවන ලෙස ආත්මය පවතින බව පැවසීම.
උච්ඡේද වාද (7): මරණයෙන් පසු ආත්මය සහ සත්වයා සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ වේ (ඡේදනය වේ), මතු උපතක් නැත යැයි පැවසීම.
දිට්ඨධම්ම නිබ්බාන වාද (5): පංච කාම සම්පත්තිය විඳීම හෝ පළමු, දෙවන, තෙවන, හතරවන ධ්යාන ලැබීම මෙලොවදීම ලබන නිවන ලෙස සැලකීම.
මෙම දෘෂ්ටි 62 ම ඇතිවීමට මූලික හේතුව "ඵස්ස" (ස්පර්ශය) බව බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්වා දෙති.
ඇස, කන, නාසය, දිව, ශරීරය, මනස යන ඡායායතනයන්ගෙන් ලබන වේදනාවන් තණ්හාවෙන් අල්ලා ගැනීම (උපාදානය) නිසා මෙම දෘෂ්ටි හටගනී.
මෙසේ දෘෂ්ටිවල එල්බ ගන්නා තවුසන් හා ශාස්තෲවරුන් තණ්හාව නමැති දැලෙහි පැටලී සංසාරයේම භ්රමණය වෙති.
බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙම සියලු දෘෂ්ටිවල ආරම්භය, පැවැත්ම, ආදීනව සහ ඒවායින් නිදහස් වන මග (තථාගතයන් වහන්සේගේ අවබෝධය) හොඳින් දනිති. උන්වහන්සේ මේ කිසිදු දෘෂ්ටියකට හසු නොවී, පටිච්ච සමුප්පාද ධර්මය අවබෝධ කරගනිමින් තණ්හාව ක්ෂය කර අනුපාද පරිනිර්වාණය ප්රවිෂ්ට වූ සේක..
බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙම සූත්රය දේශනා කර අවසන් වූ විට, මහ පොළොව කම්පා විය (පඨවි කම්පාවිය). මෙම සූත්රය "අත්ථජාල", "ධම්මජාල", "බ්රහ්මජාල", "දිට්ඨිජාල" සහ "සංගාම විජය" යන නම්වලින්ද හඳුන්වනු ලබයි.
@dilann ඔයාගේ ආගමත් තියෙනවා.
------ Post added on Aug 28, 2026 at 1:12 PM
https://thripitakaya.org/tipitakaya/Index/45?s=6
බ්රහ්මජාල සූත්රය යනු තිපිටකයේ දීඝ නිකායේ සීලක්ඛන්ධ වග්ගයට අයත් වන, බුදුදහමේ එන ඉතාමත් වැදගත් මෙන්ම මූලිකම සූත්ර දේශනාවකි. බුද්ධ දේශනා අතර ප්රථම සූත්රය ලෙස සැලකෙන්නේද මෙයයි. "බ්රහ්මජාල" යන්නෙහි තේරුම "ප්රධාන වූ හෙවත් උතුම් වූ දැල" යන්නයි. එකල පැවති සියලුම මිථ්යා දෘෂ්ටි (දෘෂ්ටි 62 ක්) මෙම සූත්රය නමැති දැලට හසුවන බැවින් මෙයට මෙම නම තබා ඇත.
අන්ය ආගමික ශාස්තෲවරුන් සහ තවුසන් ලෝකය හා ආත්මය පිළිබඳව දැරූ වැරදි මත (මිථ්යා දෘෂ්ටි) 62 ක් බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙහිදී වර්ගීකරණය කර දැක්වූහ. මේවා ප්රධාන කොටස් දෙකකට බෙදේ:
අ) පූර්වාන්ත කල්පිත දෘෂ්ටි 18 (අතීතය පිළිබඳ මත)
ශාස්වත වාද (4): ආත්මය සහ ලෝකය සදාකාලිකයි (නිත්යයි) යැයි පිළිගැනීම. පූර්වේනිවාසානුස්මෘති ඥානයෙන් අතීත ජාති සිහිපත් කර, "එදත් මම සිටියා, අදත් ඉන්නවා, ඉදිරියටත් ඉන්නවා" යැයි තීරණය කිරීම.
ඒකච්ඡ ශාස්වත - ඒකච්ඡ අශාස්වත වාද (4): ලෝකයේ සමහර දේවල් නිත්යයි, සමහර දේවල් අනිත්යයි කියා පිළිගැනීම. (උදා: මහ බ්රහ්මයා නිත්යයි, අන් සත්වයන් අනිත්යයි).
අන්තානන්ත වාද (4): ලෝකය කෙළවරක් ඇත (අන්තයි), කෙළවරක් නැත (අනන්තයි), උඩ-යට අන්තයි-පසෙකට අනන්තයි, නැතහොත් අන්තද නොවේ අනන්තද නොවේ යැයි පැවසීම.
අමරාවික්ඛේප වාද (4): ප්රශ්නයකට කෙළින් උත්තරයක් නොදී ක්ෂීරපායී කැස්බෑවෙකු මෙන් ලිස්සා යන අදහස් දක්වන මත (අමරාවික්ඛේපිකයන්). පාපයට බියෙන් හෝ අඥානකම නිසා සෘජු පිළිතුරක් නොදෙයි.
අධිච්චසමුප්පන්න වාද (2): ලෝකය සහ ආත්මය කිසිදු හේතුවක් නැතුව ඉබේම පහළ විය (අහේතුකයි) යැයි පිළිගැනීම.
ආ) අපරන්තානු දෘෂ්ටි 44 (අනාගතය පිළිබඳ මත)
සඤ්ඤී වාද (16): මරණයෙන් මතු සංඥාවක් (සිහියක්/සංඥාත්මක ආත්මයක්) පවතින බව පැවසීම.
අසඤ්ඤී වාද (8): මරණයෙන් මතු සංඥාවක් නැතිව ආත්මය පවතින බව පැවසීම.
නේවසඤ්ඤී නාසඤ්ඤී වාද (8): මරණයෙන් මතු සංඥාවක් ඇත්තේද නැත්තේද නොවන ලෙස ආත්මය පවතින බව පැවසීම.
උච්ඡේද වාද (7): මරණයෙන් පසු ආත්මය සහ සත්වයා සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ වේ (ඡේදනය වේ), මතු උපතක් නැත යැයි පැවසීම.
දිට්ඨධම්ම නිබ්බාන වාද (5): පංච කාම සම්පත්තිය විඳීම හෝ පළමු, දෙවන, තෙවන, හතරවන ධ්යාන ලැබීම මෙලොවදීම ලබන නිවන ලෙස සැලකීම.
මෙම දෘෂ්ටි 62 ම ඇතිවීමට මූලික හේතුව "ඵස්ස" (ස්පර්ශය) බව බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්වා දෙති.
ඇස, කන, නාසය, දිව, ශරීරය, මනස යන ඡායායතනයන්ගෙන් ලබන වේදනාවන් තණ්හාවෙන් අල්ලා ගැනීම (උපාදානය) නිසා මෙම දෘෂ්ටි හටගනී.
මෙසේ දෘෂ්ටිවල එල්බ ගන්නා තවුසන් හා ශාස්තෲවරුන් තණ්හාව නමැති දැලෙහි පැටලී සංසාරයේම භ්රමණය වෙති.
බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙම සියලු දෘෂ්ටිවල ආරම්භය, පැවැත්ම, ආදීනව සහ ඒවායින් නිදහස් වන මග (තථාගතයන් වහන්සේගේ අවබෝධය) හොඳින් දනිති. උන්වහන්සේ මේ කිසිදු දෘෂ්ටියකට හසු නොවී, පටිච්ච සමුප්පාද ධර්මය අවබෝධ කරගනිමින් තණ්හාව ක්ෂය කර අනුපාද පරිනිර්වාණය ප්රවිෂ්ට වූ සේක..
බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙම සූත්රය දේශනා කර අවසන් වූ විට, මහ පොළොව කම්පා විය (පඨවි කම්පාවිය). මෙම සූත්රය "අත්ථජාල", "ධම්මජාල", "බ්රහ්මජාල", "දිට්ඨිජාල" සහ "සංගාම විජය" යන නම්වලින්ද හඳුන්වනු ලබයි.
@dilann ඔයාගේ ආගමත් තියෙනවා.
------ Post added on Aug 28, 2026 at 1:12 PM
