මොන ඉස්කෝලෙත් එකයි.. ඉගෙනීම තීරණය වෙන්නෙ ළමයගෙ බුද්ධි මට්ටම අනුව.. ගමේ පොඩි ඉස්කෝල වලට යන ළමයි තමයි ඉහළින්ම විභාග පාස් වෙන්නෙ.. ඒකට කියන්නෙ උනන්දුව කියලා..
ado sorry man ehema deyak adahas kare nah eath mchn school deke wenasak nah wage ane manda mchn suba pathum duwata 
මොන ඉස්කෝලෙත් එකයි.. ඉගෙනීම තීරණය වෙන්නෙ ළමයගෙ බුද්ධි මට්ටම අනුව.. ගමේ පොඩි ඉස්කෝල වලට යන ළමයි තමයි ඉහළින්ම විභාග පාස් වෙන්නෙ.. ඒකට කියන්නෙ උනන්දුව කියලා..
ආඃ ඒක ඇත්ත.. තමන් හරියට හිටියොත් කිසිම ප්රශ්නයක් නෑ.. ආශ්රය කරන අය අනුව තමයි ඔය හැදියාව කියන දේ වෙනස් වෙන්නෙ.. ඉන් එහාට ඉගෙනීමට තියෙන උත්සාහයත් අඩු වෙනවා..
ගොඩක් දෙමාපියො ළමයව අවුරුදු දහය පහළොව වෙච්චි ගමන් අතෑරල දානවා.. ඒකෙන් එයාලට ලොකු නිදහසක් ලැබෙනවා.. ඉතිං ඒ නිදහසෙන් එයාලා උපරිම ප්රයෝජන ගන්නවා.. මම නම් කියන්නෙ දරුවා උසස් පෙළ කරනකන්ම එයාගෙ පස්සෙන් ඉන්න ඕනි.. අතෑරල දාන්න එපා.. පන්ති ගියත් එයාව ගන්න පන්තිය ගාවට යන්න.. ගොඩක් අය කියන්නෙ එහෙම කලාම ළමයගෙ නිදහසට බාදා වෙනව කියලා.. ඒත් ළමයින්ට අනවශ්ය විදියට නිදහස දුන්නාම වැරදි පාරෙ යන්න බලනව වැඩියි.. ඒක වයසෙ වැරැද්ද.. අනිත් දේ මව්පියන්ගෙ නිදහස දිනාගත්තම නිදහස නිදහසේ භුක්තිවිදින්න පුළුවන්.. ගොඩක් ළමයි දෙමාපියන්ගෙ විශ්වාසය දිනාගන්නවා.. එතකොට හොයලබලන එකත් අඩුයි.. ලැබෙන නිදහසත් වැඩියි..
තරඟෙට නෙමෙයි හරියට උගන්නන්න.. මොකද උවමනාවට වඩා අමතර ඉගැන්වීම් කරවන්නෙ දරුවන්ගෙ ධාරිතාවය නොදන්න දෙමාපියන්..
මොන ඉස්කෝලෙත් එකයි.. ඉගෙනීම තීරණය වෙන්නෙ ළමයගෙ බුද්ධි මට්ටම අනුව.. ගමේ පොඩි ඉස්කෝල වලට යන ළමයි තමයි ඉහළින්ම විභාග පාස් වෙන්නෙ.. ඒකට කියන්නෙ උනන්දුව කියලා..
