රහස් පණිවිඩ යවමු 01

[ChamodhK]

The Imitation Game චිත්‍රපටිය ඔයාල හැමෝම බලල ඇතිනේ. මට ඒක බැලුවට පස්සේ cryptography ටිකක් ඉගෙන ගෙන බලන්න හිතුනා. ඉතින් මම ඉගෙන ගන්න ඒවා ඔයාලත් එක්ක ටිකක් බෙදා ගන්න ඕනේ කියලත් හිතුන.

රහස් පණිවිඩයක් යවන ක්‍රම දෙකක් තියෙනවා

1. පණිවිඩය සැඟවීම

ඉතින් මුල් කාලෙ රහස් පණිවිඩ යවන්න වැඩියෙන්ම භාවිතා කරපු දෙයක් තමයි මේක. මේකට අපි ඉංග්‍රීසියෙන් කියනවා steganography කියල. මේක ග්‍රීක යුගයේ කරපු එක විදියක් තමයි රහස් දුතයෙක් අරගෙන ඔහුගේ තට්ටය ගාල රහස් පණිවිඩය ඔලුවේ ලිය ල කොන්ඩේ වැවෙනකන් ඉඳල අවශ්‍ය තැනට යැවීම. අවශ්‍ය තැනට ගියාම ආයේ තට්ටේ ගාල පණිවිඩය කියවගන්නවා. මේ ක්‍රමය හදිසි පණිවිඩ යවන්න යොදා ගන්න බැහැ.

තව එක ක්‍රමයක් තමයි විවද ශාක වල සාරයන්ගෙන් පණිවිඩේ කොලේක ලියල වේලන එක. එතකොට ඒක නොපෙනී ගිහින් රත් කලාම ආයේ ත් දුඹුරු පාටට පණිවිඩේ පේනවලු . ගොඩක් ශාක සාර වල කාබන් අඩංගු නිසා මේ විදියට වෙනවා කියන එකයි සඳහන් වෙන්නේ. මේ ශාකසාර අවසන් වූ ඇතැම් අවස්ථාවල රහස් පණිවිඩ කරුවන තමන්ගේ මුත්‍රා මේ වැඩේට භාවිතා කළා කියල කියනවා.

තව පුද්ගලක් හොයාගෙන තිබ්බලු alum කියන රසායනික ද්‍රව්‍යයි විනාකිරියි වලින් තම්බපු බිත්තරේක කටුව ගලවන්නේ නැතුව ඒ මත රහස් පණිවිඩයක් ලියන්න

මේ විදියට ගොඩක් ක්‍රම තිබිල තියෙනවා

ඒවා ගැන ඔයාලට විස්තර internet එකෙන් බලාගන්න පුළුවන්


2. පණිවිඩයේ අර්ථය සැඟවීම

පලවෙනි ක්‍රමේ තියෙන ප්‍රදානම අවුල තමයි පණිවිඩයේ රහස්‍ය බව මුළුමනින්ම පණිවිඩය ගෙනියන කෙනා ඇත තිබීම. මොකද එයාව අහු උනොත් සතුරා පණිවිඩය ලේසියෙන්ම දැනගත්තා වෙනවා. මේ නිසා පණිවිඩය හමු වුනත් එයින් කියවෙන්නේ මොකද්ද කියන එක හොයාගන්න බැරි වෙන විදියට පණිවිඩය යවන්න ඒ කාලේ මිනිස්සුන්ට ඕනේ වුනා.

ඉතින් මුල්කාලේ මිනිස්සු පණිවිඩයේ එන සම්පුර්ණ වචන සංකේත වලින් replace කරා.

උදා:
හෙට = &
පහර දෙනු = *
රජතුමා = @
රැජින = %

වගේ සංකේත ටිකකට දෙපැත්තේම ය එකඟ වෙලා තියෙනවා නම් මේ විදියට පණිවිඩයක් යවන්න පුළුවන්

හෙට රජතුමාට පහර දෙනු

&@*

දැන් පණිවිඩේ කාටවත් අහුවුනත් තේරෙන්නේ නැහැ

ඒත් පසු කාලීනව මේ වැඩේ හරි ගියේ නැත්තේ ගොඩක් සංකීර්ණ (බොහෝ වචන) ඇතුලත් පණිවිඩ යවන්න ඕනේ වුන නිසා වචන වෙනුවට අකුරු වලට ආදේශයන් යොදා ගන්න කටයුතු කළා.

මේ වැඩේ කරපු ප්‍රධාන සහ ආරම්භක කෙනෙක් තමයි Julius Caesar. ඔහු යොදාගත්ත ක්‍රමයට අපි කියනවා Caesar Cipher කියල.

මෙහෙමයි වැඩේ වෙන්නේ.

ඉංග්‍රීසි (ලතින්) හෝඩියේ හැම අකුරක් වෙනුවට ඊට නියත ස්ථාන ගානකට ඉදිරියෙන් තියෙන අකුරක් භාවිතා කරනවා. මේ නියත ස්ථාන ගානට කියනවා shift ගාන කියල

උදා: shift අගය 1 යි නම් A වෙනුවට B, B වෙනුවට C, C වෙනුවට D වගේ යොදා ගන්න පුළුවන් .

එතකොට අපි Hello Caesar කියන ඒක encrypt කරනවා නම් shift 1 කින් කොහොමද එන්න ඕනේ

Ifmmp Dbftbs කියල

මේක decrypt කරන්න ලේසියි හැම අකුරකටම 1 ක් පිටිපස්සෙන් තියෙන අකුර ආයෙත් යෙදුවම. හැබැයි එකට shift ඒක කීයද කියල දැනගෙන ඔන්න ඕනේ


ඉතින් ඉංග්‍රීසි හෝඩියේ අකුරු 26 යි නේ තියෙන්නේ එතකොට උපරීම 26 වතාවක් උත්සාහ කරන කොට භාවිතා කරලා තියෙන shift ඒක කියාද කියල හොයාගෙන පහසුවෙන් මේ පණිවිඩය decrypt කරන්න පුළුවන් මේ වගේ හැම සම්භාවිතවයක්ම try කරලා බලන එකකට කියනවා Brute Force Attack එකක් කියල

වෙලාව තිබ්බොත් තවත් කොටසකින් හමුවෙමු


ඔයාල දන්නා දේවලුත් දාන්න

 

[hasithayad]

bump

 

[B.Chat]

Pmub

 

[olu bakka]

pu

 

[jackpolkichcha]

%^}<%>

 

[lankalk]

ud

 

[NRTG]

එළකිරි

 

[Lovtus]

cvnq ivssp

 

[ChamodhK]

cvnq ivssp

bump hurro

Wdym by Hurro?

 

[animation]

bump

 

[Lovtus]

bump hurro

Wdym by Hurro?

U know y

 

[ChamodhK]

U know y

Danne therune

 

[Nidarshana_k]

තට්ටය ගාල

 

[PrasangaSPerera]

ශර්ලොක් හෝම්ස් පොත් වල ඔය වාගෙ ඒව කීපයක් තිබ්බ කියල මතකයි ...නැට්ටුවන්ගේ අබිරහස් පෙරහැර එක කතාවක් ..

 

[1sam]

How Codebreakers Helped Secure U.S. Victory in the Battle of Midway​

In May 1942, U.S. and Australian naval and air forces were facing off against the Imperial Japanese Navy in the Battle of the Coral Sea in the South Pacific. But in a windowless basement at Pearl Harbor, a group of U.S. Navy codebreakers had intercepted Japanese radio messages suggesting Japan was planning an entirely different—and potentially far more damaging—operation in the Pacific theater.

Led by Lieutenant Commander Joseph Rochefort, the team of cryptanalysts and linguists made up the U.S. Navy’s Combat Intelligence Unit (better known as Station Hypo). By April 1942, they had gotten so good at breaking Japan’s main operational code, which they dubbed JN-25b, that they were able to intercept, decrypt and translate parts of Japan’s radio messages within hours of when they were sent.

'AF' Identified as Code for Midway​

The radio traffic they intercepted that May suggested that Admiral Isoroku Yamamoto, the mastermind behind the Pearl Harbor attack, was preparing a major invasion, involving four Japanese aircraft carriers along with many other ships, at a location designated with the initials “AF.”

Station Hypo had little doubt as to what “AF” referred to: the U.S. naval and air base on Midway Atoll, two tiny islands located in the central Pacific, around 1,200 miles northwest of Pearl Harbor. Back in March, a Japanese plane reporting weather conditions near the islands had also mentioned “AF,” suggesting strongly that the designator referred to Midway.

But not everyone was convinced the codebreakers were right.

“Rochefort’s job was to gather information, raw data for the most part, and send [it] to Washington,” says Craig Symonds, professor of maritime history at the Naval War College and author of The Battle of Midway. Officially, Rochefort reported to Captain John R. Redman, director of OP-20-G, the Navy’s Code and Signals Section.

Redman’s department would then put together that data with intelligence acquired from other locations and send it all out to the operational commanders, including Admiral Chester W. Nimitz, commander in chief of the U.S. Pacific Fleet at Pearl Harbor.

In practice, however, Rochefort chose to bypass this chain of command and communicate Station Hypo’s findings directly to Nimitz’s intelligence officer, Lieutenant Commander Edwin T. Layton. Layton and Rochefort were friends and had spent three years together in Japan earlier in their careers, studying the language and culture.

This side channel “worked great within the theater, but you can see how folks in Washington would say [that] Rochefort is short-circuiting the system,” Symonds says. “That's not the way this is supposed to work.”

Codebreakers Set a Trap to Confirm Japanese Attack​

Rather than accept Midway as the target, Redman and others in Washington suspected the Japanese might be preparing another attack in the South Pacific, against Port Moseby, New Caledonia or Fiji, or even an attack on Hawaii or the U.S. West Coast.

Determined to dispel such doubts, Rochefort’s team famously devised a ruse. Via submarine, they sent a message to the base on Midway instructing personnel there to radio Pearl Harbor that the salt-water evaporators on the base had broken down. Two days later, a Japanese message was intercepted that reported “AF” was running out of fresh drinking water.

“That's not how we found out Midway was the target, [though] it’s often interpreted that way,” Symonds clarifies. “We knew...or Rochefort knew, anyway. Rochefort did it to help convince Washington that he knew what he was talking about.”

By the end of May, Navy cryptanalysts had figured out more details about Yamamoto’s plans, including almost the entire order of battle of the Imperial Navy. With this information, Nimitz was able to plot a strategy that would take the Japanese by surprise, assembling three U.S. aircraft carriers at a spot some 300 miles north of Midway, which they called “Point Luck.” This included the USS Yorktown, which had sustained serious damage during the Battle of the Coral Sea but was repaired in just two days in the Pearl Harbor Navy Yard.

US Victory at Battle of Midway Marks Turning Point in WWII​

Code-breaking alone doesn’t explain the stunning Allied victory in the Battle of Midway (June 4-7, 1942), according to Symonds. But, he says, it does explain why “American decision-makers, and particularly Chester Nimitz, knew enough to take what at the time seemed to many to be a risky move—committing all three of his existing aircraft carriers, including the Yorktown, which was pretty beat up from the Battle of the Coral Sea, and sending them up north of Midway in an ambush position.”

The Pacific War would continue for another three years, costing many more lives on both sides, but the Allied victory in the Battle of Midway marked a crucial turning point. Before the battle, Japan had proved virtually unstoppable in the Pacific. At Midway, the Imperial Navy lost all four aircraft carriers involved in the assault, as well as more than 300 aircraft and as many as 3,000 men, including some of their most experienced pilots. A month later, the Allies would launch their first major offensive at Guadalcanal, taking the initiative in the Pacific War for the first time.

“Up until June 4, 1942, all conflict was initiated by the Japanese,” Symonds says. “The Japanese were essentially making the decisions about where battles would be fought and initiating them. After June 4, the Japanese really did not initiate any new offensives at all, and the Americans did.”

 

[AhhhCapaCapa]

Tfs

 

[ACHIK]

&%*

 

[AnuradhaRa]

මරන්න එපා නිදහස් කරන්න

මරන්න, එපා නිදහස් කරන්න

මරන්න එපා, නිදහස් කරන්න

 

[kingdeking]

bump

 

[Rontmir]

02211316