සත්ය සොයා යාමේදි ආලාර කාලම හා උද්දකරාම පුත්ර යන දෙදෙනා උන්වහන්සේට මුණ ගැසේ.නොබෝ කලකින්ම ආලාර සතු ආකිඤ්චඤ්ඤායතනයට බෝසතුන් පත්වේ. ඒ සඳහාද උන්වහන්සේට මහත්වීර්ය තිබුණි. ඒ බව සූත්රයේ මෙසේ දැක්වේ.”ශ්රද්ධාව ඇත්තේ ආලාරට පමණක් නොවේ. මට ඇත වීර්ය,සිහිය, සමාධිය, ප්රඥාව ඇත්තේ ඔහුට පමණ ක් නොවේ. මටද ඇත. ආලාර කාලාම තෙමේ යම් දහමක් දනීද එය දැනගැනීමට මමද උත්සාහ කිරීම මැනවි”ඉහත ආලාරකාලාම ලැබූ තත්වය බෝසතුන් නොබෝ දිනකින්ම ලදහ. එවිට තම ශිෂ්ය පිරිසෙන් අඩක් පාලනය කිරීමට උන්වහන්සේට ලබාදුන්නද එය ප්රතික්ෂේප කර ඔහු අතහැරදමා යනුයේ ඔහුගේ ඉගැන්වීම ආකිඤ්චඤ්ඤයතනය සඳහා මිස නිවන සඳහා හේතු නොවු බැවිනි.ආලාරකාලාමදතම ශිෂ්ය පිරිසෙන් අඩක් පාලනය කිරීමට කළ ඉලලීමද කාරුණික ව බැහැර කරනුයේ ඔහුගේ ඉගැන්වීමද නේවසඤ්ඤාණාසඤ්ඤායතනය සඳහා මිස නිවන සඳහා නොවු නිසාවෙනි.
පොඩි බොරුවක් දැම්ම
Bump
