Latest ads
-
කිතුල් තලප- Manoj Suranga Bandara
- Updated:
-
AWS Certified Solutions Architect-Associate + AWS Certified Cloud Practitioner- Sanjeewani95
- Updated:
-
🚀 එක පැකේජ් එකයි - මාසෙටම Unlimited Internet! 🌐- sayuru bandara
- Updated:
-
🎬 CapCut Pro 1 Month Access! LKR 600- sayuru bandara
- Updated:
සෙල්ලක්කාරයෙක් නොවීමී - 01
- Thread starter Martian Professor
- Start date
මම හිතන් හිටියෙ උබේ ෆුල් ටයිම් ජොබ් එක කිරියේ පෝස්ට් වලට ලයික් දාන එක කියලාරාජකාරි කටයුත්තක් සදහා එලියට ගියා මචන්
පස්වෙනි පරිච්ඡේදය
මතකයන් හිත පාරණවා... ඔව්..
පරණ මතක දිගේ හිතින් ගියාම ඒ කාලේ හිතුව දේවල් ඒ විදියට උනා නං කියලා හිතෙන වාර අනන්තයි....
ඒත්...
දැන් අපි හරියට නාඳුනන අය වගේ... වෙන් වෙලා වෙන අයගේ වෙලා.. ගොඩක් කල් ගෙවිලා.. ඒත් ඒ මතක වල සුවද... තාමත් ඇස් වලට කදුළු අරන් එනවා....
එදා ඒ බස් හෝල්ට් එකේ සිද්දිය තමයි මගේ ජිවිතේ පළවෙනි පාරට ගෑනු ළමයෙක් ගේ උණුහුම සුවද විඳපු දවස... කවුද හිතුවේ පන්තියේ හිටිය ලස්සනම කෙල්ලගේ පපුවට ඔලුව තියාගෙන ඉන්න තරම් මම වාසනාවන්ත වෙයි කියලා...
එයාගේ ඇගෙන් ආපු සුවද... ඇගිලී වලට දැනුන එයාගේ සිනිදු අත්... බෙල්ල... තාමත් දැනෙනවා වගේ... එයාගේ ලස්සන පපුව ටිකක් බලන්න හිතට ආස උනත්.. එක ඒ දේ කරන්න වෙලාව වත් තැන වත් නෙමෙයි නිසා අපි ඒ තරම් දුර යන් නැතුව ටිකක් තුරුල් වෙලා ඉදලා ඒ ආදරේ හැගීම බෙදා ගත්ත විදිය... මට තප්පරෙන් තප්පරෙ තාමත් මතක් කරන්න පුළුවන්...
ඉතින් එදා අපි හමුවෙලා එයා ගිය බස් එක යනකල් ම බලන් ඉදලා ගෙදර ආවා...
උන දේ ගැන හිතින් ආයේ මතක් කර කර දවස ගෙඋනා දැනුනේ වත් නෑ... ආයේ කවදද එයා බලන්න යන්නේ.. මගේ හිතේ තිබ්බේ එච්චරයි...
එයාට ඒ දවස් වල එයටම කියලා පොන් එකක් තිබුණේ නෑ... මගේ ළග මේ වෙද්දි පොඩි පොන් එකක් තිබුණා...
පොන් එකක් අරන් දෙන්න හිතුනත් ගෙදරට අහු වෙයි කියන බය නිසා එය කැමති උනේ නෑ පොන් එකක් තියා ගන්න...
අපි හැම පන්ති දවස ක ම හම්බුනා.... එය ඉස්කෝලේ ඇරිලා ගියේ ස්කුල් සර්විස් බස් එකක... ඉතින් එයා ඒ බස් එකේ එනකල් මම පාර ලඟට වෙලා බලන් ඉන්න එක පුරුද්දක් උනා... මොකද මම ඒ තරම් එයා ට ආදරේ කරන්න පටන් අරන් තිබ්බා... මම දන්නෙත් නැතුව..
මෙහෙම ටික කාලයක් ගෙවිලා ගියා... ආදරෙන් අපි හිටියා.... එක දවසක් ම එයා කිසිම මැසේජ් එකක් දැම්මේ නෑ... මම පොන් ඒක අතේ තියං උදේ ඉඳන් රෑ වෙනකල් ම බලන් හිටියා... ඔහොම කිසිම මැසේජ් එකක් නැතුව සතියක් ම ගෙවිලා ගියා.. මට කිසි දෙයක් හිතා ගන්න බැරි උනා.... මම බලන් හිටියා සෙනසුරාදා දවස එනකල්.... ඒත් එයා එදා පන්ති ආවෙත් නෑ...
මතකයන් හිත පාරණවා... ඔව්..
පරණ මතක දිගේ හිතින් ගියාම ඒ කාලේ හිතුව දේවල් ඒ විදියට උනා නං කියලා හිතෙන වාර අනන්තයි....
ඒත්...
දැන් අපි හරියට නාඳුනන අය වගේ... වෙන් වෙලා වෙන අයගේ වෙලා.. ගොඩක් කල් ගෙවිලා.. ඒත් ඒ මතක වල සුවද... තාමත් ඇස් වලට කදුළු අරන් එනවා....
එදා ඒ බස් හෝල්ට් එකේ සිද්දිය තමයි මගේ ජිවිතේ පළවෙනි පාරට ගෑනු ළමයෙක් ගේ උණුහුම සුවද විඳපු දවස... කවුද හිතුවේ පන්තියේ හිටිය ලස්සනම කෙල්ලගේ පපුවට ඔලුව තියාගෙන ඉන්න තරම් මම වාසනාවන්ත වෙයි කියලා...
එයාගේ ඇගෙන් ආපු සුවද... ඇගිලී වලට දැනුන එයාගේ සිනිදු අත්... බෙල්ල... තාමත් දැනෙනවා වගේ... එයාගේ ලස්සන පපුව ටිකක් බලන්න හිතට ආස උනත්.. එක ඒ දේ කරන්න වෙලාව වත් තැන වත් නෙමෙයි නිසා අපි ඒ තරම් දුර යන් නැතුව ටිකක් තුරුල් වෙලා ඉදලා ඒ ආදරේ හැගීම බෙදා ගත්ත විදිය... මට තප්පරෙන් තප්පරෙ තාමත් මතක් කරන්න පුළුවන්...
ඉතින් එදා අපි හමුවෙලා එයා ගිය බස් එක යනකල් ම බලන් ඉදලා ගෙදර ආවා...
උන දේ ගැන හිතින් ආයේ මතක් කර කර දවස ගෙඋනා දැනුනේ වත් නෑ... ආයේ කවදද එයා බලන්න යන්නේ.. මගේ හිතේ තිබ්බේ එච්චරයි...
එයාට ඒ දවස් වල එයටම කියලා පොන් එකක් තිබුණේ නෑ... මගේ ළග මේ වෙද්දි පොඩි පොන් එකක් තිබුණා...
පොන් එකක් අරන් දෙන්න හිතුනත් ගෙදරට අහු වෙයි කියන බය නිසා එය කැමති උනේ නෑ පොන් එකක් තියා ගන්න...
අපි හැම පන්ති දවස ක ම හම්බුනා.... එය ඉස්කෝලේ ඇරිලා ගියේ ස්කුල් සර්විස් බස් එකක... ඉතින් එයා ඒ බස් එකේ එනකල් මම පාර ලඟට වෙලා බලන් ඉන්න එක පුරුද්දක් උනා... මොකද මම ඒ තරම් එයා ට ආදරේ කරන්න පටන් අරන් තිබ්බා... මම දන්නෙත් නැතුව..
මෙහෙම ටික කාලයක් ගෙවිලා ගියා... ආදරෙන් අපි හිටියා.... එක දවසක් ම එයා කිසිම මැසේජ් එකක් දැම්මේ නෑ... මම පොන් ඒක අතේ තියං උදේ ඉඳන් රෑ වෙනකල් ම බලන් හිටියා... ඔහොම කිසිම මැසේජ් එකක් නැතුව සතියක් ම ගෙවිලා ගියා.. මට කිසි දෙයක් හිතා ගන්න බැරි උනා.... මම බලන් හිටියා සෙනසුරාදා දවස එනකල්.... ඒත් එයා එදා පන්ති ආවෙත් නෑ...
දඩබ්බරයා පොත ලියපු පාදෙනිය සර් 6-9 මගේ සිංහල ගුරුවරයා. ඉස්කෝලේ අවුට් උනාට පස්සේ වෙඩින් එකකදි සර් එක්ක අඩියක් ගහලා එහෙමත් තියනවා. මමත් එක්ක බෑන්ඩ් එකේ සෙල්ලම් කරපු පුලස්ති මල්ලිගේ මාමා. අපි AL කරන කාලේ කලාප කාර්යාලයට මාරු උනා.
බස් හෝල්ට් එකේ ඉන්න කොට පාරෙ යන වාහන, මිනිස්සු දැක්කෙ නැතෙයි?
වැස්ස වෙලාවක්... ඒ පාර ටිකක් වාහන අඩුයි... කවුරුත් ම පෙන මානේ වත් හිටියේ නෑ...
නෑ බං මාවනැල්ල මයුරපාදේ. මම 10-11 විතර ඉද්දි තමයි සර් ඔය පොත එලිදැක්වුවේ. ඒ උත්සවේටත් මමයි අප්පච්චී ගියා. සර්ගේ මුල් ගම දඹුල්ල
ඔව් බං සර් දඹුල්ලේ තමා හිටියේ... මාවනැල්ල මයුරපාද කියන්නේ ඒ කිට්ටුව ම ද බං... සියඹලාපිටිය පැත්ත දන්නාව ද ?
මයුරපාද ඉස්කෝලෙ තියෙන්නේ ටවුන් එකේමයි. අරණායක පාරට හැරෙන තැන.
අර දාලා තිබ්බ පොත් රාක්කේ දකිද්දි මගේ පුංචි පුස්තකාලේ මතක් උනා. නංගි මමයි දෙන්නා අප්පච්චි ගෙනත් දීපු පොත් එකතු කරලා පටන් ගත්තේ. පස්සේ අපි දෙන්නා ජොබ් කරනකොට හැම මාසෙම පොතක් දෙකක් ගෙනල්ලා ඕකට දානවා. මම බැන්දට පස්සේ වෙන ගෙදරට ගියාම ඒ පොත් රාක්ක දෙකම නංගිගේ තනි අයිතියට. මම දාපු පොත් ආපහු ගන්න ගියේ නෑ. කුරුනෑගල ගෙදරත් පොඩියට පුස්තකාලයක් හදන්න හිතාගෙන ඉන්නේ. දැනටත් පොත් 50-60ක් තියනවා. පුතත් කියවන්න ආසයි. දැනටත් මම ආසම පොත තමියි ''තිත්ත කෝපි" අදටත් බිස්නස් එකේ අවුලක් ආවොත්, ඔලුව හරි නැත්නම්, කියවන්නේ ඔය පොත.
------ Post added on Aug 20, 2026 at 10:36 AM
absolute zero කීවට පිරිලානේ බන්...මෙන්න ෆුල් කලෙක්ෂන් එකම!
