මම ආයේ ඉස්සර ගොඩක් ඉස්සර අනුගණන් වල මුල්ම හරියේ වගේ කියවපු කතාවක් තිබ්බා.
වෘකයෙක් හෝ බල්ලෙක් ගැන කතාවක්.
එයාගේ ජිවිත කාලය තමයි කතාවේ තිබුනේ.
පොඩි කාලේ අම්මා එක්ක හැදුනු විදියට, තරුණ වයසේ. ඊළගට වැඩිහිටි වයස. ඊළගට අසනීප වෙලා වයසට ගිහිල්ලා මැරෙන විදියට.
මැරෙන්න වැතිරිලා ඉන්නකොට වෘකයාගේ ඇස් වල එයාගේ පොඩි කාලේ ජීවිතය එහෙම රුප විදියට මැවෙන හැටි කතාවේ තිබ්බා.
ඒ කතාව කියවලා තේරුම් ගත්තා සත්තුන්ටත් කරුණාව දක්වන්න ඕනි කියලා. ඒ අයටත් අපිට වගේ දුක වේදනාව දැනෙනවා කියලා දැනගත්තා.
එහෙම කතාවක් කාට හරි මතකද?
ආයේ තව අශ්වයෙක්ගේ කතාවකුත් තියෙනවා නේද ඔය වගේ එකක්. බ්ලැක් බියුටිද මන්දා කතාවේ නම්. කළු පාට අශ්වයෙක් ගැන.
වෘකයෙක් හෝ බල්ලෙක් ගැන කතාවක්.
එයාගේ ජිවිත කාලය තමයි කතාවේ තිබුනේ.
පොඩි කාලේ අම්මා එක්ක හැදුනු විදියට, තරුණ වයසේ. ඊළගට වැඩිහිටි වයස. ඊළගට අසනීප වෙලා වයසට ගිහිල්ලා මැරෙන විදියට.
මැරෙන්න වැතිරිලා ඉන්නකොට වෘකයාගේ ඇස් වල එයාගේ පොඩි කාලේ ජීවිතය එහෙම රුප විදියට මැවෙන හැටි කතාවේ තිබ්බා.
ඒ කතාව කියවලා තේරුම් ගත්තා සත්තුන්ටත් කරුණාව දක්වන්න ඕනි කියලා. ඒ අයටත් අපිට වගේ දුක වේදනාව දැනෙනවා කියලා දැනගත්තා.
එහෙම කතාවක් කාට හරි මතකද?
ආයේ තව අශ්වයෙක්ගේ කතාවකුත් තියෙනවා නේද ඔය වගේ එකක්. බ්ලැක් බියුටිද මන්දා කතාවේ නම්. කළු පාට අශ්වයෙක් ගැන.
ඔව් ළමයිට නම් මේවා පෙන්නන,කියවන්න දෙන එක හොඳ නැහැ සමහර ළමයි ඉන්නව මේක නිසා මාස ගානකට හෝ ජීවිතේටම බලපන් විදිහට කම්පන ඇති වෙන.
