අවි ගැටෙනා බිම් තලය පුරා
යුධයේ ගිණිදැල් පැතිරෙන්නේ
දුක් විලාපයයි මිනිසුන්ගේ
යුධ වැදී කුමට මේ එකම පොළව මත
එකම ලෙයින් අප සැදුනේ
එකම සුසුම් ළය රැඳුනේ
ඔබත් මමත් හිඳිනා මේ ලොව තුළ
කඳුළ සුසුම් කුමකට දෝ
ඔබත් මමත් අප දෙදෙනෙකු ලෙස නොව
එකෙකු ලෙසින් සිතමූ
හෙටින් උදාවන ලෝකය සැමටම
සවදායක කරමූ
සාර කෙතේ අස්වනු පිඹිදෙන්නේ
පුතුනි ඔබේ නමටයි
ඔබේ පියාගේ දෑත රත්තරං
පුතු ලඳ දෙව් පිහිටයි
සඳ මඬලේ සිට තරු මඬලේ සිට
දිවැස් හෙලන පුතුනේ
බලාගන්න පුත බලාගන්න පුත
ලස්සන ලක් දෙරණේ
සුසුම් පොඳක් වී ළඟින් හිඳින්නම්
තරුවක් වී පෙර ගමන් කරන්නම්
කොවුල් හඬින් පෙම් ගීත ගයන්නම්
නුඹෙ සිත අද්දර සඳා රැඳෙන්නම්
වතුසුදු මල් පිපි පැහැසර උයනක
නුඹේ සුවඳ රැදි සමනල තටුවක
රටා පොඳක් වී සැදී බැඳෙන්නට
පිරූ පෙරුම් මදි ඔබ ලැබගන්නට
හද මත්කල මදිරාවේ
ඔබ සතපා හැම යාමේ
දිවි ගමනේ මිණි පහනේ
සේසත වී සෙනේහේ
කඳුළු පොඳක් ඔබ දෑසේ
නොසලනු මැන මා වෙනුවෙන්
සංසාරේ නෙක වාරේ
මා වෙලුනා ඔබ සුරතේ
මුළු රෑ මා නොනිදා ඊයේ
සිතුවේ ඔබ ගැන දෑස වසා
වරදට ලෝකේ කලමුත් සාපේ
ඔබ නෑ වරදී දයාවියේ
කඳුළැලි දෑසේ නෑ රඳවා
කිසිදා ඔබගේ ජීවිතේ
නොසැලෙනු ආයේ මා හඬවා
තනි වී නෑ ඔබ මේ ලෝකේ
මල් පොකුරක් පොඩි දෑතින් අරගෙන
දුටුවද ඈ අර හිනැහෙන ලස්සන
සෙල්ලම් ගෙයි මනමාලි වගේ
දුටුවද ඈ අර හිනැහෙන ලස්සන
සෙල්ලම් ගෙයි මනමාලි වගේ
රතුමල් ඔසරිය නැතිවට ගෙයි ඔබ
කේන්ති ඇයි ඔතරම්
ඒ මල් ඔසරිය පොඩි දුව රහසින්
ඇඳගෙන හරි මනරම්
හොරැහින් බලා යන්නෙ නොබලා වගේ
මම දන්නවා සොඳුර මැණිකේ අගේ
සතුටයි දුකයි හොඳට පුරුදුයි ප්රියේ
මට දෙන්න ඔබෙ ආදරේ
පිළිගන්න මගෙ ආදරේ
ඔබ පෑව හසරැල්ල මට තේරුණා
ඒ රන් සිනා රැල්ලෙ රස බේරුණා
සෙවනැල්ල ලෙස ඉන්න මම දන්නවා
ඔය දෑත මට දෙන්න මම ගන්නවා
විහඟ මිහිරාවේ මෘදු හඬින රාවේ
කොතැන තිබුණිද ඒ අද ගයන මේ ගී
ගුමු ගුමව වදුලේ සිලි සිලිය සුළගේ
මුනු මුනුව නදියේ කසු කුසුව ගඟුලේ
අදයි මට ඇසුනේ
ආවෙමී සැරිසරා
මා ඔබෙයි දිවිතුරා
ලැගුම් ලබාලා
ඉන්න සැනහී ආරාධනා
කවුරුද පාවී පාවී තුරුළු වුණා
ආදර හැඟුමින් ආරාධනා
මා හඳ පිබිදී පිබිදී අවදි වුණා
සිහිනෙන් මල් පිපුණා
ඔබ ලඟ ඉන්නට ඔබ ලැබගන්නට
මා හට නොමැත වරම්
මිහිපිට මාහට නැහැ වෙන සතුටක්
ඔබ රුව දකින තරම්
සෙනෙහස ඔබගේ කෙලෙස විඳින්නද
අන්සතු ළඳකී මෙමං
අතගිලි බැඳුනේ ඇයි මේ විලසින්
ඔබ හමුවෙන්න කලින්
සෙනෙහස ඔබගේ කෙලෙස විඳින්නද
අන්සතු ළඳකී මෙමං
සැමදාම කීවේ මාගේ කියා
සඳ සාවියේ ඇයි තනි වී ඔයා
මේ බිම් අනන්තේ සැඟවී පිපාසේ
පෙම් මාලිගාවේ තනිවී එදා
මා වෙනුවෙන්ම නූපන් මනාලී
වේදනා උරුමයි මගේ රන් කුමාරී
රජකුල පෙළපත එයින් කමක් නෑ
එන්න එපා අතු පැළට මගේ
රන් අතු පැඳුරයි මේ මගෙ අරණයි
අපට අගෙයි අපෙ පුංචි පැලේ
අසෝකමාලා මමයි ස්වාමිනේ
අසෝක මල් වනයේ
රනේ රුවට රූ සපුව දිලෙනමුත්
මා ඡන්ඩා ලියකී මා ඡන්ඩා ලියකී
ගමනින් බිමනින් ඇය මියුලැසියයි
තෙපුලින් ඇය සැලලිහිණි කුමරියයි
පින්බර පෙනුමෙන් පරවි රැජිනියයි
පින්බර රැඟුමින් බඹර යුවතියයි
ගත බබලයි රන්වන් රන් වැල සේ
වත බබලයි රන්වන් පුන්සඳ සේ
නෙතු බබලයි රන්තරු යුවලක් සේ
සිත බැඳුනයි මල් කැකුළිට රහසේ
මැදුරේ දොරඟුළු ලූ නියා
අඳුරේ මා තනි වූ නියා
මට සිහි වෙනවා මේ දැන් වාගේ
නෑ මා හැඬුවේ එදා
රන් මසු නැහැ කියා මා දිලිඳුයි කියා
කීවා මට තව මතකයි ඒවා
පෑහීමක් නෑ නොකෙරන දීගේ
සෙවනැල්ලත් ඇඳලූ
දවල් වැටුණු වල එදා වැටුණෙ රෑ
හිතහොඳ වැඩි කමලූ
අහසින් තරුවක් කඩා වැටෙනවා
තරුව කතා නෑ අහසයි වැලපෙන්නේ
නටුවෙන් නෑඹුල් මලක් වැටෙනවා
මලේ කතා නෑ සුළඟයි වැළපෙන්නේ
අපගේ කැදැල්ලේ උණුසුම් තුරුල්ලේ
දුව උන්නෙ තුරුළේ වෙලී
මේ කුරිරු ලෝකේ සැනෙකින් වෙනස් වී
මගෙ ජීවිතේ තනි කලේ
මගෙ චූටි සුදු මල් කුමාරී
අද ඉන්නෙ කොහෙදෝ ඔයා
සඳ තාරකා හිරු තරහා වෙලා
මගෙ පුංචි දූ තනිවෙලා
තුරුළිය අතු ඉති මුකුළු කලා
මල් මල් සෙමර සලා
ලිහිනි ගිරා නුරා රසේ
ඉඳහිට කිචි බිචි කියනු ඇසේ
රොන් සොයා පියඹන සමනලියක සේ
සිතු ලෙස සරණෙමි වන පියසේ
රොන් සොයා පාවෙලා පාවෙලා
යුධයේ ගිණිදැල් පැතිරෙන්නේ
දුක් විලාපයයි මිනිසුන්ගේ
යුධ වැදී කුමට මේ එකම පොළව මත
එකම ලෙයින් අප සැදුනේ
එකම සුසුම් ළය රැඳුනේ
ඔබත් මමත් හිඳිනා මේ ලොව තුළ
කඳුළ සුසුම් කුමකට දෝ
ඔබත් මමත් අප දෙදෙනෙකු ලෙස නොව
එකෙකු ලෙසින් සිතමූ
හෙටින් උදාවන ලෝකය සැමටම
සවදායක කරමූ
සාර කෙතේ අස්වනු පිඹිදෙන්නේ
පුතුනි ඔබේ නමටයි
ඔබේ පියාගේ දෑත රත්තරං
පුතු ලඳ දෙව් පිහිටයි
සඳ මඬලේ සිට තරු මඬලේ සිට
දිවැස් හෙලන පුතුනේ
බලාගන්න පුත බලාගන්න පුත
ලස්සන ලක් දෙරණේ
සුසුම් පොඳක් වී ළඟින් හිඳින්නම්
තරුවක් වී පෙර ගමන් කරන්නම්
කොවුල් හඬින් පෙම් ගීත ගයන්නම්
නුඹෙ සිත අද්දර සඳා රැඳෙන්නම්
වතුසුදු මල් පිපි පැහැසර උයනක
නුඹේ සුවඳ රැදි සමනල තටුවක
රටා පොඳක් වී සැදී බැඳෙන්නට
පිරූ පෙරුම් මදි ඔබ ලැබගන්නට
හද මත්කල මදිරාවේ
ඔබ සතපා හැම යාමේ
දිවි ගමනේ මිණි පහනේ
සේසත වී සෙනේහේ
කඳුළු පොඳක් ඔබ දෑසේ
නොසලනු මැන මා වෙනුවෙන්
සංසාරේ නෙක වාරේ
මා වෙලුනා ඔබ සුරතේ
මුළු රෑ මා නොනිදා ඊයේ
සිතුවේ ඔබ ගැන දෑස වසා
වරදට ලෝකේ කලමුත් සාපේ
ඔබ නෑ වරදී දයාවියේ
කඳුළැලි දෑසේ නෑ රඳවා
කිසිදා ඔබගේ ජීවිතේ
නොසැලෙනු ආයේ මා හඬවා
තනි වී නෑ ඔබ මේ ලෝකේ
මල් පොකුරක් පොඩි දෑතින් අරගෙන
දුටුවද ඈ අර හිනැහෙන ලස්සන
සෙල්ලම් ගෙයි මනමාලි වගේ
දුටුවද ඈ අර හිනැහෙන ලස්සන
සෙල්ලම් ගෙයි මනමාලි වගේ
රතුමල් ඔසරිය නැතිවට ගෙයි ඔබ
කේන්ති ඇයි ඔතරම්
ඒ මල් ඔසරිය පොඩි දුව රහසින්
ඇඳගෙන හරි මනරම්
හොරැහින් බලා යන්නෙ නොබලා වගේ
මම දන්නවා සොඳුර මැණිකේ අගේ
සතුටයි දුකයි හොඳට පුරුදුයි ප්රියේ
මට දෙන්න ඔබෙ ආදරේ
පිළිගන්න මගෙ ආදරේ
ඔබ පෑව හසරැල්ල මට තේරුණා
ඒ රන් සිනා රැල්ලෙ රස බේරුණා
සෙවනැල්ල ලෙස ඉන්න මම දන්නවා
ඔය දෑත මට දෙන්න මම ගන්නවා
විහඟ මිහිරාවේ මෘදු හඬින රාවේ
කොතැන තිබුණිද ඒ අද ගයන මේ ගී
ගුමු ගුමව වදුලේ සිලි සිලිය සුළගේ
මුනු මුනුව නදියේ කසු කුසුව ගඟුලේ
අදයි මට ඇසුනේ
ආවෙමී සැරිසරා
මා ඔබෙයි දිවිතුරා
ලැගුම් ලබාලා
ඉන්න සැනහී ආරාධනා
කවුරුද පාවී පාවී තුරුළු වුණා
ආදර හැඟුමින් ආරාධනා
මා හඳ පිබිදී පිබිදී අවදි වුණා
සිහිනෙන් මල් පිපුණා
ඔබ ලඟ ඉන්නට ඔබ ලැබගන්නට
මා හට නොමැත වරම්
මිහිපිට මාහට නැහැ වෙන සතුටක්
ඔබ රුව දකින තරම්
සෙනෙහස ඔබගේ කෙලෙස විඳින්නද
අන්සතු ළඳකී මෙමං
අතගිලි බැඳුනේ ඇයි මේ විලසින්
ඔබ හමුවෙන්න කලින්
සෙනෙහස ඔබගේ කෙලෙස විඳින්නද
අන්සතු ළඳකී මෙමං
සැමදාම කීවේ මාගේ කියා
සඳ සාවියේ ඇයි තනි වී ඔයා
මේ බිම් අනන්තේ සැඟවී පිපාසේ
පෙම් මාලිගාවේ තනිවී එදා
මා වෙනුවෙන්ම නූපන් මනාලී
වේදනා උරුමයි මගේ රන් කුමාරී
රජකුල පෙළපත එයින් කමක් නෑ
එන්න එපා අතු පැළට මගේ
රන් අතු පැඳුරයි මේ මගෙ අරණයි
අපට අගෙයි අපෙ පුංචි පැලේ
අසෝකමාලා මමයි ස්වාමිනේ
අසෝක මල් වනයේ
රනේ රුවට රූ සපුව දිලෙනමුත්
මා ඡන්ඩා ලියකී මා ඡන්ඩා ලියකී
ගමනින් බිමනින් ඇය මියුලැසියයි
තෙපුලින් ඇය සැලලිහිණි කුමරියයි
පින්බර පෙනුමෙන් පරවි රැජිනියයි
පින්බර රැඟුමින් බඹර යුවතියයි
ගත බබලයි රන්වන් රන් වැල සේ
වත බබලයි රන්වන් පුන්සඳ සේ
නෙතු බබලයි රන්තරු යුවලක් සේ
සිත බැඳුනයි මල් කැකුළිට රහසේ
මැදුරේ දොරඟුළු ලූ නියා
අඳුරේ මා තනි වූ නියා
මට සිහි වෙනවා මේ දැන් වාගේ
නෑ මා හැඬුවේ එදා
රන් මසු නැහැ කියා මා දිලිඳුයි කියා
කීවා මට තව මතකයි ඒවා
පෑහීමක් නෑ නොකෙරන දීගේ
සෙවනැල්ලත් ඇඳලූ
දවල් වැටුණු වල එදා වැටුණෙ රෑ
හිතහොඳ වැඩි කමලූ
අහසින් තරුවක් කඩා වැටෙනවා
තරුව කතා නෑ අහසයි වැලපෙන්නේ
නටුවෙන් නෑඹුල් මලක් වැටෙනවා
මලේ කතා නෑ සුළඟයි වැළපෙන්නේ
අපගේ කැදැල්ලේ උණුසුම් තුරුල්ලේ
දුව උන්නෙ තුරුළේ වෙලී
මේ කුරිරු ලෝකේ සැනෙකින් වෙනස් වී
මගෙ ජීවිතේ තනි කලේ
මගෙ චූටි සුදු මල් කුමාරී
අද ඉන්නෙ කොහෙදෝ ඔයා
සඳ තාරකා හිරු තරහා වෙලා
මගෙ පුංචි දූ තනිවෙලා
තුරුළිය අතු ඉති මුකුළු කලා
මල් මල් සෙමර සලා
ලිහිනි ගිරා නුරා රසේ
ඉඳහිට කිචි බිචි කියනු ඇසේ
රොන් සොයා පියඹන සමනලියක සේ
සිතු ලෙස සරණෙමි වන පියසේ
රොන් සොයා පාවෙලා පාවෙලා
