☣☣ මඤ්ඤං උයන ☣☣

[labu gediya]

http://www.elakiri.com/forum/showthread.php?t=1644552

 

[crazybuddy]

ara Denim brand ekak thiyenne ban CK kiyala

CK කියන්නෙ ඒකම තමා ඉතිං..
​

සිතින් ඉවසන්න බෑ...

සිතින් ඉවසන්න බැයිනං ඉතිං ප** ඉවසපන් අපේ මොකෝ...

පීදෙන ගොයමේ නෑඹුල් සුවඳන් ඔකඳ වෙලා
එගොඩ ගොඩේ ඔබ කවි කියනා විට පැළට වෙලා
දුනුකේ ඉහිරුණු නිල් තනපියසේ වාඩි වෙලා
මෙගොඩ ගොඩේ මම අසා සිටින්නම් උදේ හවා

ගමට ඇසෙන්නට කවිය කියූවත් රසට ගොතා
කොහොම කියන්නද මගේ කවිය මම කෑගසලා
කවිය මගේ හඬ නොනැගේෙ, හිත පතුලේ කව සැඟවේ

වැටකොටු බැඳ ඇති පැළට උඩින් මගෙ ඉගිල්ලිලා
මගේ කවිය ගැන ඔබට කියනවද වසන් වෙලා
මඩිත්තනේ, පොඩිත්තනේ පැලේ දොරෙන් වරෙව් අනේ
​

 

[Ereshaz77]

උඹට මං පන වගේ ආදරේ

 

[crazybuddy]

ara man issella post karapu list eka pissu kota

කෝ..?
​

 

[thanujaka]

උඹට මං පන වගේ ආදරේ

කොතනින්ද...

 

[crazybuddy]

සඳකඩ පහනක කැටයම් ඔපලා
පාවෙන දේදුණු ලැඟුම් ගනී
කැලැතුණු රසයක පැන ආ බුබුලක්
අකුරු වැලක් දෙහදක ලියැවේ
යුගයෙන් යුගයක නොමියෙන දහනක
දිවියක පදනම මතුවෙද්දී
නොපෙනෙන ඈතක ඈ ගෙන යනවා
සියුමැලි කැකුළක් මැලවෙද්දී

දහසක් පෙති මත රහසක් කොඳුරා
තුඩින් තුඩට ගෙනයන බින්ඳූ
ගව්වක් ඉහළට ගොනුකොට රඳවා
පොපියන දෙතොලක් එහි කැන්දූ
අහසත් ගුගුරා කළුවක් වපුරා
ඒ හා මුහුවුණු වැහි බින්ඳූ
ඈ ගෙන යද්දී නටඹුන් අතරෙක
තවකෙක් ඈ වෙත හද රැන්දූ

හදවිල ඉපැදුණු කැකුළක් නොකලට
නටුවෙන් ගලවා දුරක යවා
ලිහිණිය තෙත්කොට ගිළිහුණු කඳුළක්
සත්සමුදුරකට මුහුව ගියා
ඔබට උරුම ඌ රිඳුණු තැවුණු හද
එක්ටැම් මැදුරක කවුළු අරා
රුවන් විමානෙන් පියඹා එනතුරු
පොපියන හදවත සිටී බලා
සිටී........ බලා.........
​

 

[Ereshaz77]

සිත්තිමනීලයි

 

[Ereshaz77]

කොතනින්ද...

අර අතනින්

 

[crazybuddy]

කැරකෙන රෝදේ පුංචි කරත්තේ
ඉඳගෙන මම ඉන්නේ
පදික වේදිකා පසුකර යන්නට
තල්ලු කරන් පුතුනේ

පැඳුරු පාවහන් කුඩ නිමවාලා
දවසේ වියදම සරි කරවලා
අඳුර වැටෙන්නට කලින් ගෙදරට
තල්ලු කරන් පුතුනේ

කිරිකැටි දෙඅතේ සවිබල වියැකේ
පමා වුණොත් අප මහමඟ තනිවේ
අම්මා මඟ ඇති නෙත් හරවාගෙන
තල්ලු කරන් පුතුනේ
​

 

[thanujaka]

අර අතනින්

කොයි කොතනින්ද..

 

[labu gediya]

උඹට මං පන වගේ ආදරේ

කොයි පනටද ආදරේ.

 

[crazybuddy]

අඹ මල් රේණුවක් තරම්
මා ගැන සෙනෙහේ තිබුණා නම්
අද මේ විලස මට දුකක්
නුඹ මට දෙයිද රත්තරන්

පුන්සඳ තරම් නැති වුවත්
අටවක සඳ තරම්වත්
නුඹ මට එළිය උනා නම්
නුඹ මට එළිය උනා නම්

සාගරය තරම් නැති වුවත්
තණ අඟ පිණි බිඳුව තරම් වත්
නුඹ මට සිසිල උනා නම්
නුඹ මට සිසිල උනා නම්

__________________

මට තහනම් මල් කැකුළෙන් සුවඳ පැතුවට
මට දැනෙන්නෙ ඒ මලේම සුවඳ අපමණ
වැට මායිම් පසුකෙරුවත් සුවඳ මඳනළ
සිපගන්නට ඇයි තහනම් මා පැතූ මල

උස අත්තක උඩට වෙලා පිපුණු නුඹ ගැන
බලා ඉන්න සඳළුතලේ සිටුවරුන් මැද
ඔච්චම් කර අතු වහළින් හිරු එබෙන මට
මැඳුරේ දොර විවර වෙයිද නුඹ බලන්නට

දැණෙනා දුක කවියක් වී නුඹට කියන දින
උඩු මහලේ කවුළු දොරෙන් නුඹට ඇසේවිද
වැටකොටු බැඳි උයන්තෙරක හැඩට පිපුණ මල
සැඩ සුළඟට අරන් යයිද මටත් හොරෙන් හෙට
​

 

[crazybuddy]

ඉර බැස යන හැන්දෑවට ගල් බැම්ම දිගේ
හැමදාමත් තනියෙන් මම සිතුවම් ඇන්ඳේ
ගල් බැම්මට මුහුද ඇවිත් හැපෙනවා වගේ
ඔයා කිව්වෙ මම බැම්මයි ඔබ මුහුද වගේ

ඔයාකිව්ව මුහුද තවම බැම්මෙ හැපෙනවා
ඒත් ඔයා වෙන තුරුළක සුවය විඳිනවා
රැල්ල බැම්මෙ හැපී සොඳුරු රටා මවනවා
ඉස්සර අපි දෙන්න වගේ මටම හිතෙනවා

ගල් බැම්මෙදි ඔබේ රූපෙ මැවිලා පේනවා
පේන පේන හැම තැනටම සිත දිව යනවා
ක්ෂිතිජ ඉමේ ඉරු ඇවිදින් සිනා සලනවා
රැල්ල ඇවිත් මාව තෙමලා විහිලු කරනවා

____________________________

දුටුව දා පටන් ගුරුසිත නොරිදා ඉන්න
සිතුව දියණියේ නුඹෙ ඇස් කඳුළින් මොකද
පොත් මිටියට හිස නමාලා අඬන්නෙ ඇයිද
සියළුදෙනා පාසල නිමවෙලා ගොස් ඇත

හැමදාමත් පාසල වෙත හිනැහිලා උදේ
එනමඟ බලමින් ඉන්නේ ගුරුතුමා ඔබේ
නොහිතන පැත්තකින් දකින දියණිය මාගේ
පෙම්වතා නොවෙයි මම ගුරුතුමයි පන්තියේ

ශිල්ප සතර කියාදෙන්න ආවෙ සතුටකින්
සැඟව යන්න වෙනවා දරුවනේ නුඹලගෙන්
නොලැබෙන දේ පතනා දියණියක් ඇත දුකින්
කිලිට නොකර මගෙ ගුරුසිත යනවා මං අරන්
​

 

[crazybuddy]

සඳකඩ පහනක කැටයම් මැකුණට
ලස්සන නොමැත එදා
නොකෙරූ වරඳට දඬුවම් වින්දට
සෙනෙහස අහිමි වෙලා

අන්සතු උයනක මල්පෙති තලලා
නීතිය ඉඳිරියෙ මගේ හිත
කඳුළැලි මල් පිපි කළුවර උයනක
ඇස තනි වෙලා අද

ලොවට වරද ඇති කළ වරදක් නැති
මගෙ රත්තරන් හිත හැඬුවා දහස් වර

ගැස්සුණු මේ හිත ඉස්සර වීලා
ලස්සන මගෙ හිත ගිණි ගෙන
ලස්සන මගෙ ලොවෙ පිච්චෙන සෙනෙහස
මට හිමි වෙලා අද

අඳුර අහිමි නැති එළියක් හිමි නැති
අළු පැහැ දිලෙන සඳ නොලැබෙයි එළිය හෙට
​

 

[hector@troy]

දහසක් පෙති මත රහසක් කොඳුරා
තුඩින් තුඩට ගෙනයන බින්ඳූ
ගව්වක් ඉහළට ගොනුකොට රඳවා
පොපියන දෙතොලක් එහි කැන්දූ
අහසත් ගුගුරා කළුවක් වපුරා
ඒ හා මුහුවුණු වැහි බින්ඳූ
ඈ ගෙන යද්දී නටඹුන් අතරෙක
තවකෙක් ඈ වෙත හද රැන්දූ

 

[Ereshaz77]

කොයි කොතනින්ද..

දෙතොල් තෙලි තුඩින් රස හැඟුම් තවරලා
කොපුල් තල දිගේ හෙමින් අතුරලා
මෙලයට තුරුළුවී හිතේ ඉඩ අරන්
පෙම් සිතුවමක් මැවූ සුපෙම් සිත්තරී
නුවන් කැල්මකින් නුරා වර්ණ දී
ජීවිතේ කලා අසපුවක් කෙරූ සොඳුරී
​

 

[crazybuddy]

ඔබ දුන් කිරිවල උණුසුම හින්දයි
මගෙ හදවත ගැහුණේ
ඒ උණුහුම අද අහිමිව මා හද
නතර වෙලා අම්මේ

දුටු හැම දසුනම රන් වී දිලුණා
මගෙ සඳ මා ළඟ උන් පෙරදා
අමාවකයි අද මගෙ දිවි අහසම
අම්මා දුර හින්දා, අම්මා දුර හින්දා

රන් සලුපිලි හා නික කුමටද මට
ඔබ තුරුළේ උණුසුම නැතිදා
සත්සමුදුර තරණය කර එනු මැන
මගෙ සිතුවිලි මැකිලා, මගෙ සිතුවිලි මැකිලා
​

 

[Ereshaz77]

කොයි පනටද ආදරේ.

 

[labu gediya]

අඹ මල් රේණුවක් තරම්
මා ගැන සෙනෙහේ තිබුණා නම්
අද මේ විලස මට දුකක්
නුඹ මට දෙයිද රත්තරන්

පුන්සඳ තරම් නැති වුවත්
අටවක සඳ තරම්වත්
නුඹ මට එළිය උනා නම්
නුඹ මට එළිය උනා නම්

සාගරය තරම් නැති වුවත්
තණ අඟ පිණි බිඳුව තරම් වත්
නුඹ මට සිසිල උනා නම්
නුඹ මට සිසිල උනා නම්

__________________

මට තහනම් මල් කැකුළෙන් සුවඳ පැතුවට
මට දැනෙන්නෙ ඒ මලේම සුවඳ අපමණ
වැට මායිම් පසුකෙරුවත් සුවඳ මඳනළ
සිපගන්නට ඇයි තහනම් මා පැතූ මල

උස අත්තක උඩට වෙලා පිපුණු නුඹ ගැන
බලා ඉන්න සඳළුතලේ සිටුවරුන් මැද
ඔච්චම් කර අතු වහළින් හිරු එබෙන මට
මැඳුරේ දොර විවර වෙයිද නුඹ බලන්නට

දැණෙනා දුක කවියක් වී නුඹට කියන දින
උඩු මහලේ කවුළු දොරෙන් නුඹට ඇසේවිද
වැටකොටු බැඳි උයන්තෙරක හැඩට පිපුණ මල
සැඩ සුළඟට අරන් යයිද මටත් හොරෙන් හෙට
​

කිස් කරන්න එපා කියල එකෙක් පොස්ට් එකක් දාල තිබුන මතක නැත්ද බොල.

 

[crazybuddy]

ආ මඟ වැරදියි යන මං නොපෙනෙයි
තනි වී දෙවිඳුන් නැති දෙවොලේ
කවුරු යඳින්නද කවුරු පතන්නද
හිරු සඳුවත් නැති මිහිමඩලේ

සඳගලතැන්නේ පාමුල සීතල වතුරේ
බොඳ සෙවනැලි පාවෙයි නිල් දිය රැළි අතරේ
දං පඳුරේ මංකඩ ළඟ ගොම්මන් අඳුරේ
දියබුං හඬ නෑ දැන් එය සිහිනෙකි මිහිරේ

හඬා දොඩා කීවත් දුක කවුරුද ඇසුවේ
ප්‍රාර්ථනා ගඟ උතුරා කඳුළැලි දැවුණේ
මන්දාරම් අහස වැසූ මිහිඳුම් සළුවේ
කින්ද සොඳුරු ජීවන මඟ හිරිකඩ හෙළුවේ
_______________________________________

විසිරුණු තරුපත් සිඳුනා හිම පිණි පවණක් සැළුනා
දිගැසියේ යන්තම් සිත මගෙ කිතිකැවුණා
පිණි නිල්ලේ සිත්තම් වන පෙම් ඉඟි ලැබුණා

සිතුවිලි කළඹක් දැනෙනා හඳ මෘදු හැගුමන් ගෙනෙනා
සැනසුමේ ඉන්නම් ළය මත හිස සතපා
නෙතු කැල්මේ ඇත්නම් මගෙ ළඟ නුඹ සැමදා

වහින්න මුතු වැස්සක් වහින්න මුතු වෑස්සක්
සිත පහන්ව ඉන්නේ පැතුම් ලංවෙලා සඟවා
වහින්න මුතු වෑස්සක් වහින්න මුතු වෑස්සක්
හද වහන්ව ඉන්නේ සුපෙම් ඉටුවෙනා නොදොඩා

නෙතු කොනේ කඳුළු ඉණුවේ නැත මා
පැතු ලෙසේ සුවඳ රැඳුනේ සඳා
හදගැඹේ නුඹට ඉඩ නැත්තේ දසන්තේ
නුඹ මගේ සොඳුරු මතකේ රැඳුණා

රුව මැවේ දුරක ක්ෂිතිජේ හා
දුක හිතේ නුඹව නොලැබේ කියා
හිත මගේ නුඹට පුද දුන් ඒ වන්තේ
සඳ රැයේ හැඟුම පමනී සැලුණේ
_______________________________________

සඳුද අවදියෙන් තරුද අවදියෙන්
මේ නිශාන්තයේ
ඔබ ළඟ නැති තව දිනක් ගෙවී යයි
තනි වුණ වසන්තයේ

සීතල ඇතිරුණි මිහිරිය ළය මත
කොඳ කෙමි පිපිරුණි මධු පුරවා
උණුසුම දිසුනේ නෑ නෙත මානෙක
ඔබ ළඟ නැතිවම
අද මා තනිවම

පහන් නොදැල්වෙන ඔබෙ පැල්පත තුළ
නිදිමත අඩනෙතු පිය සනහා
මගේම කඳුළක් වී පිණි බිඳු ලෙස
ඔබෙ කවුළුව ළඟ පිපි මල් පෙති මත

​