Dhamma Sakachcha/ධර්ම සාකච්චා

[Banned]

මෙන්න.....මගෙන් තවත් ප්‍රශ්ණයක්.........වෙනස තියෙන්නේ. උත්තරේ මම දන්නවා. ඕගොල්ලන්ගේ අදහස් බලන්න ඕනේ.

1. පින කියනදේටමද, කුසල් කියන්නේ ?
2. පව කියනදේටමද, අකුසල් කියන්නේ ?

අනිත් අයගේත් මේ ප්‍රශ්නේ නැවත අවධානයට යොමු කරන්නම්.....මේ දේ ගැන ඔයගොල්ලෝ මොකක්ද හිතන්නේ.

 

[sachii]

ඔව්..ඒක ඇත්ත. මේ දෙකට තමයි ඇත සහ නැත යන අන්ත දෙක කියල කියන්නෙත්.
සංයුත්ත නිකායේ 2 තියෙන විදියට, ඇත සහ නැත අන්ත දෙකට නොපැමිණෙන කෙනා
සෝතාපන්නයි කියල දේශනා කරල තියෙනවා.

මේ දෘෂ්ඨි දෙක තුල තමයි අදත් බහුතරයක් ජීවත් වෙන්නේ..

නැ එ අයට අසාදරනයක් නොවෙන සෙ අපි එ අයගෙ ගැටලුත් සාකච්චා ක්රමු. ප්‍රදාන subject එකට අමතරව.

 

[Ayyandi]

නැ එ අයට අසාදරනයක් නොවෙන සෙ අපි එ අයගෙ ගැටලුත් සාකච්චා ක්රමු. ප්‍රදාන subject එකට අමතරව.

ඔව් කරගෙන යද්දි එහෙමත් කරන්න වේවි

 

[sachii]

අනිත් අයගේත් මේ ප්‍රශ්නේ නැවත අවධානයට යොමු කරන්නම්.....මේ දේ ගැන ඔයගොල්ලෝ මොකක්ද හිතන්නේ.

අනිත් අයත් මෙ සම්බදව දන්න දෙවල කියන්න. මන් හාමුදුරුවන්ට ප්‍රශ්නය යොමු කරා. හෙට වෙනකොට විතර පිලිතුරක් ලැබෙයි.

 

[Banned]

අනිත් අයත් මෙ සම්බදව දන්න දෙවල කියන්න. මන් හාමුදුරුවන්ට ප්‍රශ්නය යොමු කරා. හෙට වෙනකොට විතර පිලිතුරක් ලැබෙයි.

එහෙනම්....එ පිලිතුර දැම්මට පස්සේ....මං ගාව තියෙන පිළිතුර ඉදිරිපත් කරන එක හොඳයි....මම හිතන්නේ.

 

[wijendra]

කුසල් හා පින් අතර වෙනස​

යමෙක් පින් කලේද එය නැවත නැවත කළ යුතුය. පින් ‍රැස් කිරීම සැපයට හේතු වේ.


සත්වයාට පරලොව‍දී පිහිට වන දේ පින්. ඒවා සසර සැපතට හේතු වෙනවා. පින් පුද්ගලයකුට මරණින් පසු සුගතියට යන්න උපකාරී වෙනවා.

කුසල් කියන්නේ නිවන කරා පමුනුවන යහපත් ක්රියා. කුසලය ඉවහල් වෙන්නේ සසර සැපතට පමුණුවන්න නෙවෙයි. සසරින් එතෙර වෙන්න.

පින් කියලා කියන්නේ කල යුතු දෙයක්. රැස්කල යුතු දෙයක්. කුසල් කියන්නේ වැඩිය යුතු දෙයක්. අයහපතින් වැලකීමත් කුසලයක්. පින් කරන්නෙත් මමත්වයෙන්. නිවන් අරමුනු කරන කෙනා මමත්වය දුරලන නිසා එයා පින් කියන අවස්ථාව ඉක්මවලා තමයි ඉන්නේ.

 

[Ayyandi]

පින සහ කුසලය

අනිත් අයගේත් මේ ප්‍රශ්නේ නැවත අවධානයට යොමු කරන්නම්.....මේ දේ ගැන ඔයගොල්ලෝ මොකක්ද හිතන්නේ.

පින සහ පව කියන්නේ සංස්කාරයන්.
පුඤ්ඤාභිසංඛාර = පින මුල් කරගෙන සිදුවන සකස් වීම
අපුඤ්ඤාභිසංඛාර = පව මුල් කරගෙන සිදුවන සකස් වීම
ආනෙඤ්ජාභිසංඛාර = ධ්‍යාන සමාපත්ති නිසා සිදුවන සකස් වීම
(පරිවීමංසන සූත්‍රයට අනුව - සංයුක්ත නිකාය 2)

ඒ සූත්‍රයට අනුව මේ සියල්ල සංස්කාර යි.
සංස්කාර නිසා විඤ්ඤාණය ඇති වෙනවා. විඤ්ඤාණය නිසා නාම රුප ඇති වෙනවා....(පටිච්චසමුප්පාදය)

ඒ අනුව පින සහ පව සසර පැවැත්මට උපකාර වන බව තේරුම් ගන්න පුලුවන්.

ඒත්..පින නැතුව ධර්මය අහන්න පසුබිමක් හැදෙන්නෙත් නැ..

ඒ නිසා පෙර කළ පින් තිබීම අවශ්‍ය දෙයක් (පුබ්බේචකතපුඤ්ඤතා ඒතං මංගල මුත්තමං)

....

කුසලය කියන්නේ අලෝභ අදෝස අමෝහ සහගත සිතිවිලි දියුණු වන අයුරින් කටයුතු කිරීම.
අනිත්‍ය භාවනාව, සතිපට්ඨාන භාවනා තුලින් සිදුවන්නේ එයයි.
(කුසල් මුල් - සම්මා දිට්ඨි සූත්‍රය - මජ්ඣිම නිකාය 1)

අකුසලය කියන්නේ ලෝභ ‍ද්වේෂ මෝහ දියුණු වෙන විදියට කටයුතු කිරීම. ප්‍රාණගාතය, අනාචාරය, මේ සියල්ල අයිති අකුසලයට යි. එයින් සිදුවන සසර පැවැත්මට උපකාරීවන පටිච්චසමුප්පාදය තුළ සකස් වීම තමයි පාපය කියන්නේ.
(අකුසල් මුල් - සම්මා දිට්ඨි සූත්‍රය - මජ්ඣිම නිකාය 1)

....

මේ අනුව පින සහ කුසලය කියන්නේ එක ම දේට නොවෙයි.
පව සහ අකුසලය කියන්නේත් එකම දේට නොවෙයි.
අකුසලය කියන්නෙ සිදුවන දෙය යි. පව කියන්නේ එහි දුක සකස් වන ආකාරයට යි.

මේ ගැන හොද දේශනාවක් තියෙනවා.
කැමති අය අහන්න.

පින සහ කුසලය

 

[sachii]

කුසල් හා පින් අතර වෙනස​

යමෙක් පින් කලේද එය නැවත නැවත කළ යුතුය. පින් ‍රැස් කිරීම සැපයට හේතු වේ.


සත්වයාට පරලොව‍දී පිහිට වන දේ පින්. ඒවා සසර සැපතට හේතු වෙනවා. පින් පුද්ගලයකුට මරණින් පසු සුගතියට යන්න උපකාරී වෙනවා.

කුසල් කියන්නේ නිවන කරා පමුනුවන යහපත් ක්රියා. කුසලය ඉවහල් වෙන්නේ සසර සැපතට පමුණුවන්න නෙවෙයි. සසරින් එතෙර වෙන්න.

පින් කියලා කියන්නේ කල යුතු දෙයක්. රැස්කල යුතු දෙයක්. කුසල් කියන්නේ වැඩිය යුතු දෙයක්. අයහපතින් වැලකීමත් කුසලයක්. පින් කරන්නෙත් මමත්වයෙන්. නිවන් අරමුනු කරන කෙනා මමත්වය දුරලන නිසා එයි පින් කියන අවස්ථාව ඉක්මවලා තමයි ඉන්නේ.

ඔබට පින්.
මට මතකයි හාමුදුරුවො කෙනෙකුත් බනකට මෙ දෙම කියුවා.
එතකොට අකුසල් සහ පව් දෙක සමාන තෙරුම් ද තියෙන්නෙ.

 

[Ayyandi]

කුසල් හා පින් අතර වෙනස​

යමෙක් පින් කලේද එය නැවත නැවත කළ යුතුය. පින් ‍රැස් කිරීම සැපයට හේතු වේ.


සත්වයාට පරලොව‍දී පිහිට වන දේ පින්. ඒවා සසර සැපතට හේතු වෙනවා. පින් පුද්ගලයකුට මරණින් පසු සුගතියට යන්න උපකාරී වෙනවා.

කුසල් කියන්නේ නිවන කරා පමුනුවන යහපත් ක්රියා. කුසලය ඉවහල් වෙන්නේ සසර සැපතට පමුණුවන්න නෙවෙයි. සසරින් එතෙර වෙන්න.

පින් කියලා කියන්නේ කල යුතු දෙයක්. රැස්කල යුතු දෙයක්. කුසල් කියන්නේ වැඩිය යුතු දෙයක්. අයහපතින් වැලකීමත් කුසලයක්. පින් කරන්නෙත් මමත්වයෙන්. නිවන් අරමුනු කරන කෙනා මමත්වය දුරලන නිසා එයා පින් කියන අවස්ථාව ඉක්මවලා තමයි ඉන්නේ.

ධර්මානුකූල විග්‍රහයක්...

 

[wijendra]

ඔබට පින්.
මට මතකයි හාමුදුරුවො කෙනෙකුත් බනකට මෙ දෙම කියුවා.
එතකොට අකුසල් සහ පව් දෙක සමාන තෙරුම් ද තියෙන්නෙ.

නෑ... ඒකත් දෙකක්... කලින් වගේමයි.. පාපය සසර දුකට පමුණුවනවා. අපාය ගාමී වෙන්න සසර දුක් සහගත වෙන්න හේතුවෙන්නෙ පවු. නිර්වාන ගාමී නොවෙන දේ අකුසල්.

වන රෝපණය, ලිං පොකුණු තැනීම, මහජන සුබසිද්ධිය සදහා වැඩකිරීම පින් වලට උදාහරණ. දස කුසල් සහ දස පුන්‍යක්රියා කියන්නෙ දෙකක්. ඒවා බලන්න. මේක වඩා පැහැදිලි වෙයි.

 

[Malinga]

හොඳ ත්‍රේඩ් එකක්. පළමුව මෙවැනි ත්‍රේඩ් එකක් ආර්මභ කිරීමට සිත් දුන් එකට පින්. ඒ වගේ ම මෙහි ධර්ම කරුණු සාකච්චා කරණ සියලුම දෙනාටත් තෙරුවණ් සරණයි!

මගේ ගැටලුව වෙන්නෙ පින් අනුමෝදනා කිරීම කියන දේ ගැන. අපි කෙනෙක් මිය ගිය විට පින් අනුමෝදනා කරල ඒ කෙනා යම් මනුෂ්‍ය නොවන ලෝකයක, භවයක ඉන්නවනම් ඒ පින ලැබෙන්න සලස්වනව.

1. එහෙම පින් අනුමෝදනා කළ හැක්කේ අමනුෂ්‍ය භවයන් හි ඉන්න අයට පමණ ද?
2. පිනක් රැස් වෙන්නේ අප කරන ක්‍රියාවක් අනුවනම් එවන් කිසිදු දෙයක් නොකර අමනුෂ්‍ය භවයන් හි ඇති අයට අප කරන ක්‍රියාවෙන් පින් රැස්වේද? එසේ නම් ඒ කොයි ආකාරයෙන් ද? ඒ පිළිබඳ බුදුරජානන් වහන්සේ ගේ ධර්ම කරුණු කවරේ ද?
3. පව් සම්බන්ධ මේ ධර්ම කරුණු කෙසේ බලපායි ද?

 

[Banned]

බුදු දහමේ උගන්වන පින්, පව්, කුසල් අකුසල් සංකල්ප 4 න්,

පවක් යනු.....

තමාටත් අනුන්ටත් අයහපතක් වන කායික, වාච්ක, මානසික ක්‍රියාවක් සිදුකොට සිතේ ඇතිවන නොසතුටයි. වැරැදි ක්‍රියාවක් සිදුකර සැඟවීමට උත්සහ කර එය අනිකාට සැඟවුවද, තමාට සැඟවිය නොහැක. එ නිසා ඔහු පසු තැවිල්ලට පත්වේ.

අකුසලයක් යනු...

පුද්ගලයාගේ ආධයාත්මයෙහි පවත්නා යහපත් කුසලතා නැති කර ගැනීමයි. අයහපත් චේතනාවකින්, මෙම යහපත් කුසලතා නැති වේ.

උදාහරණයක් ලෙස.

කරුණාව ඇති කරගත යුතු මොහොතේ අකරුණාව ඇති වු විට, අකරුණාවෙන් කරුණාව යටපත් වේ. එවිට සිදුවන්නේ කුසලතාව නැති වී යාමයි. එය අකුසලයකි. මෙත්‍රිය නමැති යහපත් කුසලතාව, ද්වේශය නැමැති.. චේතනාවෙන් යටපත් වු විට එයද අකුසලයකි. මෙහිදිද සිදුවන්නේ... මෙත්‍රිය නැතිවී ක්‍රෝධය ඇති වීමයි.

පව හා කුසලය අතර සම්බන්ධය ගත් කල සැම පාපි ක්‍රියාවක්ම අකුසලයක් වේ. එයට හේතුව සැම පාප කර්මයකින් ම පුද්ගල සන්තානයේ පවත්නා මෙත්‍රිය, කරුණාව, දයාව, අවිහිංසාව යන යහ ගුණ ධර්ම නැතිවී යනු ඇත.

නමුත් සැම, අකුසලයක්ම පාපි ක්‍රියාවක් නොවේ.

උදාහරණයක් ලෙස,

නිවැරදි විවාහයක් ගත කිරීමට කිසිඳු බාධාවක් බුදු දහමේ නැත. විවාහ වීම පාපි ක්‍රියාවක් නොවේ. නමුත් ලොකොත්තර ජීවිතය දෙස බැලු කල එය අකුසලයකි. එනම්, විවාහයෙන්, රාගය, කාමය, මමත්වය යටපත් වී මමත්වය වැඩි වේ. නිවන් දැකීමට රාගය යටපත් කර විරාගය ඇති කල යුතුය. නමුත් විවාහයෙන් සිදුවන්නේ එය නොවේ. ඒ නිසා විවාහය ලොකොත්තර ජීවිතය හා බැලු කල පාපයක්, නොවුවද අකුසල කර්මයකි.

පින හා කුසල් අතර ඇති සම්බන්ධතාවය....

උදාහරණයක් ලෙස,

අපි විසින් බුදුන් හට මල් පුජා කොට "පුජේමි බුද්ධං..." යනුවෙන් ගාථාවේ අරුත නොදැන...කිවිය යුතු නිසා ප්‍රකාශ කරන හෙයින් එය පිනක් පමණක් වන අතර කුසලයක් සිදු නොවේ.

නමුත් එහි අර්ථය මෙනෙහි කරමින් ගාථාව කියන විට අප තුල කුසලතාවය වර්ධනය වන විට එක කුසලයක් වන අතරම පිනක්ද වේ.

එම නිසා පිනක් වන සියලු අවස්තාවක්ම කුසලයක් නොවන අතර, කුසලයක් වන සැම අවස්තාවකම පිනක් සිදුවේ.

සාකච්ඡාවට විවෘතයි.

 

[Ayyandi]

බුදු දහමේ උගන්වන පින්, පව්, කුසල් අකුසල් සංකල්ප 4 න්,

පවක් යනු.....

තමාටත් අනුන්ටත් අයහපතක් වන කායික, වාච්ක, මානසික ක්‍රියාවක් සිදුකොට සිතේ ඇතිවන නොසතුටයි. වැරැදි ක්‍රියාවක් සිදුකර සැඟවීමට උත්සහ කර එය අනිකාට සැඟවුවද, තමාට සැඟවිය නොහැක. එ නිසා ඔහු පසු තැවිල්ලට පත්වේ.

අකුසලයක් යනු...

පුද්ගලයාගේ ආධයාත්මයෙහි පවත්නා යහපත් කුසලතා නැති කර ගැනීමයි. අයහපත් චේතනාවකින්, මෙම යහපත් කුසලතා නැති වේ.

උදාහරණයක් ලෙස.

කරුණාව ඇති කරගත යුතු මොහොතේ අකරුණාව ඇති වු විට, අකරුණාවෙන් කරුණාව යටපත් වේ. එවිට සිදුවන්නේ කුසලතාව නැති වී යාමයි. එය අකුසලයකි. මෙත්‍රිය නමැති යහපත් කුසලතාව, ද්වේශය නැමැති.. චේතනාවෙන් යටපත් වු විට එයද අකුසලයකි. මෙහිදිද සිදුවන්නේ... මෙත්‍රිය නැතිවී ක්‍රෝධය ඇති වීමයි.

පව හා කුසලය අතර සම්බන්ධය ගත් කල සැම පාපි ක්‍රියාවක්ම අකුසලයක් වේ. එයට හේතුව සැම පාප කර්මයකින් ම පුද්ගල සන්තානයේ පවත්නා මෙත්‍රිය, කරුණාව, දයාව, අවිහිංසාව යන යහ ගුණ ධර්ම නැතිවී යනු ඇත.

නමුත් සැම, අකුසලයක්ම පාපි ක්‍රියාවක් නොවේ.

උදාහරණයක් ලෙස,

නිවැරදි විවාහයක් ගත කිරීමට කිසිඳු බාධාවක් බුදු දහමේ නැත. විවාහ වීම පාපි ක්‍රියාවක් නොවේ. නමුත් ලොකොත්තර ජීවිතය දෙස බැලු කල එය අකුසලයකි. එනම්, විවාහයෙන්, රාගය, කාමය, මමත්වය යටපත් වී මමත්වය වැඩි වේ. නිවන් දැකීමට රාගය යටපත් කර විරාගය ඇති කල යුතුය. නමුත් විවාහයෙන් සිදුවන්නේ එය නොවේ. ඒ නිසා විවාහය ලොකොත්තර ජීවිතය හා බැලු කල පාපයක්, නොවුවද අකුසල කර්මයකි.

පින හා කුසල් අතර ඇති සම්බන්ධතාවය....

උදාහරණයක් ලෙස,

අපි විසින් බුදුන් හට මල් පුජා කොට "පුජේමි බුද්ධං..." යනුවෙන් ගාථාවේ අරුත නොදැන...කිවිය යුතු නිසා ප්‍රකාශ කරන හෙයින් එය පිනක් පමණක් වන අතර කුසලයක් සිදු නොවේ.

නමුත් එහි අර්ථය මෙනෙහි කරමින් ගාථාව කියන විට අප තුල කුසලතාවය වර්ධනය වන විට එක කුසලයක් වන අතරම පිනක්ද වේ.

එම නිසා පිනක් වන සියලු අවස්තාවක්ම කුසලයක් නොවන අතර, කුසලයක් වන සැම අවස්තාවකම පිනක් සිදුවේ.

සාකච්ඡාවට විවෘතයි.

ඔබ කී කාරණා බුද්ධ දේශනා වල විස්තර වන තැනත් එක්ක කිව්වොත් නේද හොද..!
නැත්තං නිකං අපේ අදහස් කීමක් විතරක් ම වේවි.
ඒ තුළ පාඨකයාට පිළිගත හැකි අවසාන පිළිතුරක් හැදෙන්නෙ නැහැ.

 

[Banned]

ඔබ කී කාරණා බුද්ධ දේශනා වල විස්තර වන තැනත් එක්ක කිව්වොත් නේද හොද..!
නැත්තං නිකං අපේ අදහස් කීමක් විතරක් ම වේවි.
ඒ තුළ පාඨකයාට පිළිගත හැකි අවසාන පිළිතුරක් හැදෙන්නෙ නැහැ.

ඇත්තටම, මම මේක කොහෙන්වත්....Search කරලා ගත්තේ නැ....අපේ හාමුදුරුවන්ගෙන් මම මේ පිළිබඳ අහලා දැනගත්තු කරුණු ටික තමා දැම්මේ.

ධර්මය බුද්ධියට....එකඟ නම් පිළිගන්න එක හොඳයි..කියලා මම නම් හිතන්නේ.

 

[methsri]

බුදු දහමේ උගන්වන පින්, පව්, කුසල් අකුසල් සංකල්ප 4 න්,

පවක් යනු.....

තමාටත් අනුන්ටත් අයහපතක් වන කායික, වාච්ක, මානසික ක්‍රියාවක් සිදුකොට සිතේ ඇතිවන නොසතුටයි. වැරැදි ක්‍රියාවක් සිදුකර සැඟවීමට උත්සහ කර එය අනිකාට සැඟවුවද, තමාට සැඟවිය නොහැක. එ නිසා ඔහු පසු තැවිල්ලට පත්වේ.

අකුසලයක් යනු...

පුද්ගලයාගේ ආධයාත්මයෙහි පවත්නා යහපත් කුසලතා නැති කර ගැනීමයි. අයහපත් චේතනාවකින්, මෙම යහපත් කුසලතා නැති වේ.

උදාහරණයක් ලෙස.

කරුණාව ඇති කරගත යුතු මොහොතේ අකරුණාව ඇති වු විට, අකරුණාවෙන් කරුණාව යටපත් වේ. එවිට සිදුවන්නේ කුසලතාව නැති වී යාමයි. එය අකුසලයකි. මෙත්‍රිය නමැති යහපත් කුසලතාව, ද්වේශය නැමැති.. චේතනාවෙන් යටපත් වු විට එයද අකුසලයකි. මෙහිදිද සිදුවන්නේ... මෙත්‍රිය නැතිවී ක්‍රෝධය ඇති වීමයි.

පව හා කුසලය අතර සම්බන්ධය ගත් කල සැම පාපි ක්‍රියාවක්ම අකුසලයක් වේ. එයට හේතුව සැම පාප කර්මයකින් ම පුද්ගල සන්තානයේ පවත්නා මෙත්‍රිය, කරුණාව, දයාව, අවිහිංසාව යන යහ ගුණ ධර්ම නැතිවී යනු ඇත.

නමුත් සැම, අකුසලයක්ම පාපි ක්‍රියාවක් නොවේ.

උදාහරණයක් ලෙස,

නිවැරදි විවාහයක් ගත කිරීමට කිසිඳු බාධාවක් බුදු දහමේ නැත. විවාහ වීම පාපි ක්‍රියාවක් නොවේ. නමුත් ලොකොත්තර ජීවිතය දෙස බැලු කල එය අකුසලයකි. එනම්, විවාහයෙන්, රාගය, කාමය, මමත්වය යටපත් වී මමත්වය වැඩි වේ. නිවන් දැකීමට රාගය යටපත් කර විරාගය ඇති කල යුතුය. නමුත් විවාහයෙන් සිදුවන්නේ එය නොවේ. ඒ නිසා විවාහය ලොකොත්තර ජීවිතය හා බැලු කල පාපයක්, නොවුවද අකුසල කර්මයකි.

පින හා කුසල් අතර ඇති සම්බන්ධතාවය....

උදාහරණයක් ලෙස,

අපි විසින් බුදුන් හට මල් පුජා කොට "පුජේමි බුද්ධං..." යනුවෙන් ගාථාවේ අරුත නොදැන...කිවිය යුතු නිසා ප්‍රකාශ කරන හෙයින් එය පිනක් පමණක් වන අතර කුසලයක් සිදු නොවේ.

නමුත් එහි අර්ථය මෙනෙහි කරමින් ගාථාව කියන විට අප තුල කුසලතාවය වර්ධනය වන විට එක කුසලයක් වන අතරම පිනක්ද වේ.

එම නිසා පිනක් වන සියලු අවස්තාවක්ම කුසලයක් නොවන අතර, කුසලයක් වන සැම අවස්තාවකම පිනක් සිදුවේ.

සාකච්ඡාවට විවෘතයි.

samahara than wiwadayata thudu denewa wage ... kiwwath wage thama manasin wimasa bala pili ganne eka hodai

 

[Ayyandi]

samahara than wiwadayata thudu denewa wage ... kiwwath wage thama manasin wimasa bala pili ganne eka hodai

 

[Banned]

බුදු දහමේ උගන්වන පින්, පව්, කුසල් අකුසල් සංකල්ප 4 න්,

පවක් යනු.....

තමාටත් අනුන්ටත් අයහපතක් වන කායික, වාච්ක, මානසික ක්‍රියාවක් සිදුකොට සිතේ ඇතිවන නොසතුටයි. වැරැදි ක්‍රියාවක් සිදුකර සැඟවීමට උත්සහ කර එය අනිකාට සැඟවුවද, තමාට සැඟවිය නොහැක. එ නිසා ඔහු පසු තැවිල්ලට පත්වේ.

අපුඤ්ඤාභිසංඛාර = පව මුල් කරගෙන සිදුවන සකස් වීම
(පරිවීමංසන සූත්‍රයට අනුව - සංයුක්ත නිකාය 2)

අකුසලයක් යනු...

පුද්ගලයාගේ ආධයාත්මයෙහි පවත්නා යහපත් කුසලතා නැති කර ගැනීමයි. අයහපත් චේතනාවකින්, මෙම යහපත් කුසලතා නැති වේ.

උදාහරණයක් ලෙස.

කරුණාව ඇති කරගත යුතු මොහොතේ අකරුණාව ඇති වු විට, අකරුණාවෙන් කරුණාව යටපත් වේ. එවිට සිදුවන්නේ කුසලතාව නැති වී යාමයි. එය අකුසලයකි. මෙත්‍රිය නමැති යහපත් කුසලතාව, ද්වේශය නැමැති.. චේතනාවෙන් යටපත් වු විට එයද අකුසලයකි. මෙහිදිද සිදුවන්නේ... මෙත්‍රිය නැතිවී ක්‍රෝධය ඇති වීමයි.

පව හා කුසලය අතර සම්බන්ධය ගත් කල සැම පාපි ක්‍රියාවක්ම අකුසලයක් වේ. එයට හේතුව සැම පාප කර්මයකින් ම පුද්ගල සන්තානයේ පවත්නා මෙත්‍රිය, කරුණාව, දයාව, අවිහිංසාව යන යහ ගුණ ධර්ම නැතිවී යනු ඇත.

අකුසලය කියන්නේ ලෝභ ‍ද්වේෂ මෝහ දියුණු වෙන විදියට කටයුතු කිරීම. ප්‍රාණගාතය, අනාචාරය, මේ සියල්ල අයිති අකුසලයට යි. එයින් සිදුවන සසර පැවැත්මට උපකාරීවන පටිච්චසමුප්පාදය තුළ සකස් වීම තමයි පාපය කියන්නේ.
(අකුසල් මුල් - සම්මා දිට්ඨි සූත්‍රය - මජ්ඣිම නිකාය 1)

නමුත් සැම, අකුසලයක්ම පාපි ක්‍රියාවක් නොවේ.

උදාහරණයක් ලෙස,

නිවැරදි විවාහයක් ගත කිරීමට කිසිඳු බාධාවක් බුදු දහමේ නැත. විවාහ වීම පාපි ක්‍රියාවක් නොවේ. නමුත් ලොකොත්තර ජීවිතය දෙස බැලු කල එය අකුසලයකි. එනම්, විවාහයෙන්, රාගය, කාමය, මමත්වය යටපත් වී මමත්වය වැඩි වේ. නිවන් දැකීමට රාගය යටපත් කර විරාගය ඇති කල යුතුය. නමුත් විවාහයෙන් සිදුවන්නේ එය නොවේ. ඒ නිසා විවාහය ලොකොත්තර ජීවිතය හා බැලු කල පාපයක්, නොවුවද අකුසල කර්මයකි.

පින හා කුසල් අතර ඇති සම්බන්ධතාවය....

උදාහරණයක් ලෙස,

අපි විසින් බුදුන් හට මල් පුජා කොට "පුජේමි බුද්ධං..." යනුවෙන් ගාථාවේ අරුත නොදැන...කිවිය යුතු නිසා ප්‍රකාශ කරන හෙයින් එය පිනක් පමණක් වන අතර කුසලයක් සිදු නොවේ.

පුඤ්ඤාභිසංඛාර = පින මුල් කරගෙන සිදුවන සකස් වීම
(පරිවීමංසන සූත්‍රයට අනුව - සංයුක්ත නිකාය 2)

නමුත් එහි අර්ථය මෙනෙහි කරමින් ගාථාව කියන විට අප තුල කුසලතාවය වර්ධනය වන විට එක කුසලයක් වන අතරම පිනක්ද වේ.

කුසලය කියන්නේ අලෝභ අදෝස අමෝහ සහගත සිතිවිලි දියුණු වන අයුරින් කටයුතු කිරීම.
(කුසල් මුල් - සම්මා දිට්ඨි සූත්‍රය - මජ්ඣිම නිකාය 1)

එම නිසා පිනක් වන සියලු අවස්තාවක්ම කුසලයක් නොවන අතර, කුසලයක් වන සැම අවස්තාවකම පිනක් සිදුවේ.


සාකච්ඡාවට විවෘතයි.

මට නම් අදහස් වල ලොකු ගැටළුවක් පෙන්නේ නැ.
කෙසේ වෙතත්....බුද්ධියෙන් තෝරා බේරා ගන්න.

 

[methsri]

අපි විසින් බුදුන් හට මල් පුජා කොට "පුජේමි බුද්ධං..." යනුවෙන් ගාථාවේ අරුත නොදැන...කිවිය යුතු නිසා ප්‍රකාශ කරන හෙයින් එය පිනක් පමණක් වන අතර කුසලයක් සිදු නොවේ.

මෙහෙදි මම අසා හා කියවා ඇති ආකරයට ....ගාථා යනු බුදුන්ගෙ ධර්ම දෙශනා ඇසුරින් සකස් කර ගන්නා ලද ... යම් යම් කොටස්ය ....

මෙහෙදී ගාථාවේ තේරුම දැන ගත්තාට පින කුසලයක් වන්නේ නැත ... පින කුසලයක් වීමට ... මේ ... ගාථවෙ තේරුමෙහි ඇති ආකරයට යථාර්ථය තේරුම් ගත යුතුය ....

මේ පූජා කරන මල් පරවී යන්නේ යම් සේද ..මේ ශරීරයත් නැසී යන බව දත යුතුය...

මෙම සත්‍ය තෙරුම් ගෙන ...මම මගේයි යමක් නැති බව තෙරුම ගත යුතුය ... සියල්ල අනිත්යයයි තෙරුම් ගත යුතුය

 

[methsri]

උදාහරණයක් ලෙස,

නිවැරදි විවාහයක් ගත කිරීමට කිසිඳු බාධාවක් බුදු දහමේ නැත. විවාහ වීම පාපි ක්‍රියාවක් නොවේ. නමුත් ලොකොත්තර ජීවිතය දෙස බැලු කල එය අකුසලයකි. එනම්, විවාහයෙන්, රාගය, කාමය, මමත්වය යටපත් වී මමත්වය වැඩි වේ. නිවන් දැකීමට රාගය යටපත් කර විරාගය ඇති කල යුතුය. නමුත් විවාහයෙන් සිදුවන්නේ එය නොවේ. ඒ නිසා විවාහය ලොකොත්තර ජීවිතය හා බැලු කල පාපයක්, නොවුවද අකුසල කර්මයකි.

මට මෙම කොටස පිලිබඳ පොඩි ගැටළුවක් පවතිනවා ....පුලුවන් කමක් ඇත්නම් බුදු දහමේ මෙම කොටස විස්තර කර ඇති ස්ථානයක් දක්වන්න පුලුවන්ද ... ???

විවහා ජිවිතය ප්‍රශ්නයක් වන්නේ ... එය සසර ගමනට තවත් බැදීමක් වෙන නිස නේද ??එය අකුසලයක් වන්නේ .. ලොකොත්තර ගමන් මාර්ගයට පැමිණ ශීලයේ පිහිටා සිටීමට ගිවිසගෙන ... එය කඩා බිඳ දැමීමයි ..අකුසලයක් සිදු වන්නේ එතනදි නොවේද ??

 

[methsri]

හොඳ ත්‍රේඩ් එකක්. පළමුව මෙවැනි ත්‍රේඩ් එකක් ආර්මභ කිරීමට සිත් දුන් එකට පින්. ඒ වගේ ම මෙහි ධර්ම කරුණු සාකච්චා කරණ සියලුම දෙනාටත් තෙරුවණ් සරණයි!

මගේ ගැටලුව වෙන්නෙ පින් අනුමෝදනා කිරීම කියන දේ ගැන. අපි කෙනෙක් මිය ගිය විට පින් අනුමෝදනා කරල ඒ කෙනා යම් මනුෂ්‍ය නොවන ලෝකයක, භවයක ඉන්නවනම් ඒ පින ලැබෙන්න සලස්වනව.

1. එහෙම පින් අනුමෝදනා කළ හැක්කේ අමනුෂ්‍ය භවයන් හි ඉන්න අයට පමණ ද?
2. පිනක් රැස් වෙන්නේ අප කරන ක්‍රියාවක් අනුවනම් එවන් කිසිදු දෙයක් නොකර අමනුෂ්‍ය භවයන් හි ඇති අයට අප කරන ක්‍රියාවෙන් පින් රැස්වේද? එසේ නම් ඒ කොයි ආකාරයෙන් ද? ඒ පිළිබඳ බුදුරජානන් වහන්සේ ගේ ධර්ම කරුණු කවරේ ද?
3. පව් සම්බන්ධ මේ ධර්ම කරුණු කෙසේ බලපායි ද?

පින අපට තැග්ගක් ලබා දෙනෙවා වගේ ලබා දෙන්න බැ ....දෙවියෝ අමුනුශ්ශයෝ පිං බලපොරොත්තුව සිටින අය ...මොකද ඔය ස්ථාන දෙකෙදිම පිං රැස් කිරීමට නොහැකි වීමයි ...

තමා කල පිනක් අනුමෝදන් කිරීමේ හැකියාවක් ඇත ... එ කියන්නෙ තමා කර පුණ්‍යක් ක්‍රියාව අන් අයට පැවසීමේදි එය අසා ඒ පින පිලිබඳ සිත පහදවාගෙන ඇති කරගන්න කුසල් සිත නිසා තමා විසින එ පුණ්‍යක් ක්‍රියව කලා සේ අන් අය පිං රැස් කර ගනී ..මෙසේ පිං රැස් කර ගැනීමෙන් ප්‍රෙත ලොකයෙන් මිදී ආත්ම භවයක් ලැබීමේ අවකාශය ඇත...
මෙය එක හෙතුවක් විය හැක දෙවියන් ප්‍රේතයන්ට පිං පැමිණවීම ....

බුදුන් දෙශිත ත්‍රිපිටක අශ්‍රිත කරුණු දැක්වීමක් කාට හරි කල හැකි නම් වැදගත් වේවි ....