mata issaara matak wenawa

[Rajita Sen]

ubata withark podu deyak neme api hamotama ahema hitenawwa... welawakata hitenawa kale yanne natuwa tibba nm kiyala

ow machan

 

[Rajita Sen]

ඕක උඹට විතරක් නෙවෙයි මල්ලි. අපි හැමෝටම පොදුයි.
ඔය කාරනයට හේතු කීපයක් තියනවා.

1) ඕනෑම දෙයක් ළග තියනකල් අපිට අගේ නෑ. අන්න ඒ වගේ තමයි අපේ ඔය නැති උන කාළයත්. අපි හැමෝම ආදරය කරනවා ඉස්කෝලේ කාලෙට. නමුත් ඒ කාළෙදි අපිට ඒකේ අගයක් නෑ. ඒ කාලේ වටිනාකම දැනෙන්නේ ඒ කාලේ ඉවර උනාම තමයි. ඒ වගේම වයස 24 ට කලින් කාලේ. මොකද ඒ කාලෙදි ජිවිතයට ගොඩක් දේවල් අලුතින් දැනෙන්න ගන්නවා. බොහෝ දේ නැවුම්. ඉස්කෝලෙන් අව්ට් වෙලා මනස බොහෝම නිදහසේ තියන කාලේ. මට දැනෙන හැටියට ජීවිතේ හොදටම හැගීම් දැනෙන්නේ 25 ට වගේ කලින්. මොකද ඒ මනසේ තියන නිදහස නිසා.

2) අපි හැමෝටම ජීවිතේ කැමතිම වකවානුවක් තියනවා. අන්න ඒ කාලෙදි කාළය නතර උනානම් අපි කැමතී.

3) වගකීම් හා සංකීරණ බව. බලන්න ගේක සාලෙ බඩු පිරුනම නිදහසක් තියනවද? නෑනේ. එව්නාට බඩු අපේ අවශ්‍යතාවයට අනුව ගෙනල්ලා සාලේ පුරව ගන්නවා. සමහර ඒවා ඕනේ. ඒත් සමහර ඒවා අපිට අවශ්‍ය නෑ. ඒත් අෙපේ සාලේ ඒවා පුරව ගන්නවා. අන්න ඒ වගේ තමයි අවශ්‍ය, අනවශ්‍ය වැඩ සහ වගකීම් පුරව ගන්න පුරව ගන්න අපේ ජීවිත බර වැඩි වෙනවා. ඉතිං ඒ වගකීම්, බර නැති අතීතයට අපි ආස කරනවා.

මේවට අමතරව
මෙන්න මේ ත්‍රෙඩ් එක ටිකක් බලන්න http://www.elakiri.com/forum/showthread.php?t=1870329

 

[kalana wasala]

BUMP​

 

[hodakolla]

sira kathwa bn habai aye e kale enne na ekathama tyna ekama duka bn

 

[TeamSL]

මම හිතන විදියට ගෙවී ගිය සෑම දවසක්ම ගෙවන අද දවසට වඩා රසවත්. ඇත්තම කියනවනම් මටත් අනන්ත ඔහොම හිතෙනව. මොන කරදර තිබුණත් ගෙවුණු අතීතය හරිම රසවත්. ඒත් දැන් මොන දේවල් තිබුණත් කිසිම සතුටක් නැහැ. ඉස්සර පොඩි දේකින් සතුටුවුනත් දැන් එහෙම සතුටක් දැනෙන්නේ නැහැ. සමහරු හිතයි මෙහෙම කියනකොට මට මානසික රෝගයක්වත්ද කියල. ඒත් ඇත්ත ඒක තමයි.