පෙම් හදවත පාරවා
මොරන පෙම මෝරවා මා දුක් ගින්දරේ දමා
රත්තරනේ ඇයි ඔබ යන්නේ මා දමා
ඒ ඔබ කී කතා නිතර නිතර සිහි කරලා
හඩලා ඔබ හින්දා දුක් විදා මා සැමදා
යන්නේ ඇයිද අනේ මා දමා
මොනවා නොකියාවිද ලෝකයා
කදුලැල්ලෙන් මුහුන වසා ඉන්නවා
ඔබ ගැන සිහිවෙනකොට දිවා රැයේ දුක තමා
මලක් උනේ ඇයි නුඹ මට….
ජීවිතයට සුවඳ සලන
එනමුදු සිපගන්නට තහනම්
විලක් උනේ ඇයි නුඹ මට
ජීවිතයට සිසිල ඉසින
දියදෝතක් බොන්නට තහනම් පහන් තාරකාවක් සේ..
ජීවිතයට මඟ කීවද
ඒ එලියේ මහද පවන් දල්වනු කෙලෙසින්
කියන්න….
සහන් ගීතිකාවක් සේ…
ජීවිතයයේ ගිම් නිව්වද
ඒ ගීයේ සොඳුරු වදන්
මුමුණනු කෙකෙලෙසින්
කියන්න….
