කොයිබද දිවගෙන දිවගෙන යන්නේ
වටපිට නොබලා ඉස ගිනි ගත් සේ
දෙපයින් පොළොවේ සිටගත් දා සිට
පණ නැති වී ගත ඇද වැටෙනා තුරු
පැල්පත් මන්දිර මාළිග මගහැර
ඇළ දොළ ගංඟා සාගර පසුකර
දිවූ නමුත් එකෙකා පසු බාගෙන
දිනූ කෙනෙකු මට තව හමුවී නැත..
ඇටවූ මළ පුඩුයෙහි පිළිමල් දන
පැටලී බිම ඇද වැටුණායින් පසු
දිවූ නමුත් උන් හිසට උඩින් පැන
දිණූ දෙයක් නැත හති වැටුණා මිස..
අහස පොළව අර ගැට ගැසෙනා තැන
සිතින් මවාගත් ජය කණුවක් ඇත
දිවයන තරමට දිව යනුයෙන් එය
කොතෙක් දිවූවත් සැහීමක් නැත
දිවගොස් නැවතී වටපිට බැලු විට
දිවූ දුරක් නැත පෙර සිටි තැනමය...
දනිමි කිමෙක් දැයි තොප සොයනා දෙය
ලැබිය හැකිද එය දිවගොස් මෙලෙසට?
තොප සොයනා සැප පසුවී ඇත්තෙය
තරඟය අරඹන්නට පෙර සිටි තැන.
- මහගම සේකර
...ඈතින් අර පෙනෙන කන්ද
කොතරම් ලස්සන ද ඇහැට
කන්දේ පාමුලටම ගොස්
එහි විසිතුරු බලමි මම ම...
මේ කන්දේ ඈතට දුටු
ලස්සන දැන් කොහිදෝ
පෙරදී මා හුන් තැන මෙන්
කිසි වෙනසක් නැත්තේ
අහසේ අර දුරින් පෙනෙන
නිල්වන් කදුපෙළ නම්
පියකරු සීනයක් ලෙසට
සිතට සතුට ගෙන දෙයි...
- මහගම සේකර
ඉහල
අහස
නිලක් ඇතැයි මම සිතුවෙමි
සොයා ඒ නිල
පියාසර කල නමුත් සෑම තැන
සෑම තැනම මා දුටුවේ
හිස් බව පමණයි..
- මහගම සේකර
Life is like a battle, the ones who fight hard are the ones who will bleed.. and the ones who don't are at peace
