ඉන්දියාව කවදාවත් තමන්ට වඩා බලයෙන් අඩු රටක ස්වෛරීත්වයට ගරු කරේ නෑ. උන් හිතන් හිටියෙ බලයෙන් අඩු පොඩි රටවල් වලට එහෙම ඒවා තියෙන්න අවශ්ය නෑ, උබලා අපි කියන විදිහට තමයි වැඩ කරන්න ඕනේ, උබලා කරන ඕන දේකට අපිට ඇඟිලි ගැසීමේ අයිතියක් තියෙනවා කියන අදහසින් එලිපිටම වැඩ කරා. මේක අද ඊයේ තිබුණ දේකුත් නෙවෙයිනෙ, මතක තියෙන කාලෙක ඉඳන් ඉන්දියාවෙ මයින්ඩ්සෙට් එක ඕකයි. ඉන්දියාව අපේ හැම ආණ්ඩුවකටම මේ බලපෑම කරා. ඉන්දියාව අනිත් රටවල් වල ස්වෛරී භාවයට කොච්චර ගරු කරාද කියනව නම් උන් අකමැති දෙයක් කරනකොට, මේ රට වෙනම රටක්, අපි කියන හැටියට මේ රට වැඩ කරන්න ඕන නෑ. ඒ රටේ ස්වෛරීභාවයට අපි ගරු කරලා වැඩ කරන්න ඕනේ කියලා හිතුවෙ නෑ. උන් හිතුවෙම, මුන් එහෙම තනියම වැඩ කරන්නෙ කොහොමද කියලමයි. විනෝදෙට රටවල් දෙකඩ කරා සහ බෙදීම් හදලා යුද්ද ඇති කරා. ට්රම්ප් කියන්නෙත් ඉන්දියාව වගේම මාන්නක්කාර පිස්සෙක් නිසා අපිට කොයිවෙලේ බදු වැඩි කරයිද කියන්න දන්නෙ නෑ, ඒත් ඉන්දියාව ඇමරිකාවෙ පුකට සදාකල් දිව දාගෙන ඉන්න හිතාගෙන දැනට පුක ඉඹින්න ගිය වෙලාවෙ, ට්රම්ප් ඇනපු ටොක්ක ගැන මට හරිම සතුටුයි. ඉන්දියාව ඒ ටොක්කට විරෝධය පලකරන එක ගැනත් සතුටුයි. උන්ට දැන් උන්ගෙ රටේ ස්වෛරීත්වයයි, රටක් උනාම තමන්ගෙ ජනතාව ගැන හිතලා වැඩ කරන ඔනේ කියන එක ගැනයි මතක් වෙලා කෙඳිරි ගානවා. තමන් ගැන විතරක් හිතන ආත්මාර්ථකාමියොන්ට කෙලවෙනකොට පුදුම ආධ්යාත්මික සුවයක් දැනෙන්නෙ.
කලාපෙ බලවතා වුනාම ඔහොම ඉන්න එපැයි.
