රෝස කටු - නවකතාව

[Dinushasankalpa]

uba meke mkada karanne wade karapan ghin

බෑ අනේ

 

[Dinushasankalpa]

ගීත් වල්සතා

 

[Dinushasankalpa]

කෝ මුං

 

[Dinushasankalpa]

අඩෝ මං ආවා

 

[Dinushasankalpa]

දාපන් යකෝ

 

[Dinushasankalpa]

මම දෑන් හොදයි.

 

[Dinushasankalpa]

68 වන කොටස

​

 

[Dinushasankalpa]

කථාව reloaded

 

[amandi3891]

​

 

[maxxaa]

ada eka koo

 

[sudu hawa]

katahwa nam dala eth ada ekath dapan puthee

 

[crazybuddy]

දෛවයේ සුළි සුළඟේ වෙලී
ජීවිතේ පැතු පැතුමන් සිඳී ඇය යාවී මැකී..
​

 

[apjayasooriya]

sankayata apiwa penawa aththe balagiri yaka wage

 

[crazybuddy]

එපා යළි හමුවන්න ජීවිතේ ගමන් මඟ
ඔබෙන් මට උරුම වූ වේඳනා කඳුළු ගඟ
හිරු සිනාසෙන ලොවක පැතුම් මල් දෙවැට ළඟ
ඔබේ ජීවන සුවඳ අරන් ඈතට යන්න

සංසාර ගමන් මඟ සෙනෙහස සොයා දිනෙක
ආ ගමන නිමා කළ ඔබේ හදවත ගාව
සෙනෙහසේ අවසාන කඳුළු බිඳුවක පහස
ගලා යයි අතීතේ මියඇදුණු සොහොන ළඟ

ඔබ මවෙත තිළිණ කළ ඔබේ බැතිබර සුවඳ
මගේ මතකය වසා සදාකල් රැඳෙණු ඇත
සංසාරයේ යළිඳු නවාතැන් සොයා යන
මගේ මළඟම දාට ඇවිත් යන්නට එන්න
​

 

[crazybuddy]

මේ ලොව යම් කිසිවකු..
මා හට පෙම් කළ බව
එතකොට ඒ ගී රාවය
හීන් හඬින් මට කියාවි
මා මළ පසු සොහොන් කොතේ
දුක් ගීයක් ලියනු මැනවි..

නන්නාදුනනා ඔබගේ..
අත් අකුරින් ලියනු මැනවි..
දුක් ගීයක් ලියනු මැනවි..

අඩ සඳ බැස යන සඳ
සීතල අඳුරු ‍රැයක..
අඩ සඳ බැස ගෙන යන සඳ
රෑයි හඬන ‍රැව් අතරේ..

එතකොට ඒ ගී රාවය යාන්තමින් මට ඇසේවි..​

 

[crazybuddy]

හදේ කොතැනක හෝ හිඳී ඔබ
නිදා නොනිදා මෙන්
බලා අවසර සොයා කල් දැන
වෙළා හස රැහැනින්
පෙළයි මා මුදා සුව දැහැනින්

සයුරු ඉම රත් සිතිජ රේඛාවේ
මියෙන හිරු සේ ගිලී බිම් අඳුරේ
තළා මා සිත පලා ගිය ඔබ
දවයි මා අද තනි වෙනා මොහොතින්

උතුම් පිවිතුරු පේ‍්‍රමයේ නාමෙන්
සහස් සුවහස් පැතුම් බල මහිමෙන්
ඉනූ කඳුළ ද සිඳෙන්නට පෙර
යදින්නම් ඔබ මැකී යනු මතකින්​

 

[crazybuddy]

ඔබ දන්නවා නම් එක කඳුළු බිඳක්
හිත යටට වෙලා දුක් විඳින තරම්
ඒ කඳුළ වුණත් නෙතු අඟට ඇවිත්
යළි ඔබේ පයට පෑගෙනවා නම්

එක මලක් තනන්නට රුවට රුවින්
ගහවැල දුක් ගින්දර විඳින තරම්
ඒ පිපෙන මලක් කළු දෙඹරු ඇවිත්
විශ තුඩින් පෙලා රිදවනවා නම්

දස මසට වඩා පුරනා පෙරුමන්
ලොව හදන වඩන මව්වරුනි උතුම්
මට කියාදෙන්න ලොව ඇතිද ඉතින්
වෙන අරුතක් මේ ජීවිතය තරම්
​

 

[wildone]

යාන්තන් පිටු ඩෙකක් දාල. ටිකක් වැඩිපුර ඩාපන්කො

 

[crazybuddy]

රටා තියලා ඇමඳපු මගෙ හිත් මළුවේ
අපිළිවෙලට සක්මන් කළ සුදු මැණිකේ
යන්න ගිහින් කල් ගෙවුණට හොර රහසේ
තාමත් හැඩිවෙලා මගේ හිත වැලපේ

නුඹ ගැන ඔය රතු තොල් ගැන කවි ලියලා
ලියන්න බැරි තරමට පන්හිඳ ගෙවිලා
අතරින් පතරට සුදු වන කෙස් දැකලා
තුරුණු හිතට තනිකම ගැන දුක හිතුණා

පණ තරමට පෙම් කළ නුඹ කෝ කියලා
අසයි සරඳමට මිණිසුන් හිඳහිටලා
අපේ මතක රැඳවුණු තැන් අතහැරලා
යන්න හිතෙනවා මට ගම රට දාලා

--

නියගලා මලක් වෙලා පිපී මගෙ හද උයනේ
ආදරෙයි කියා මගේ හිතට සිසිල ගෙනාවේ
කොයිතරම් රුවැති මල් පිපුණත් නෑ මා පැතුවේ
නියගලා මලේ රුව විතරයි මා නම් දුටුවේ

මුළු හදින් එදා මට පෙම්කල අහිංසකාවී
මගෙ සෙනෙහෙ අරන් යන්න ගියා කොහෙදෝ සැඟවී
හිත හදාගන්න බෑ මට නම් හැඬුවත් වැලපී
ජීවත් වන හැම මොහොතක ඉපදෙනවා මැරි මැරී

ලස්සන දුටුවත් පෙරදා මා නියගලා මලේ
විශ සඟවාගෙන ඉන්නා බව නම් නෑ සිතුවේ
ඔබ ගිණි අවුලා අළු කරදා මගේ ආදරේ
හැරගිය දා සිට සැනසීමක් නෑ මගේ හිතේ
​

 

[crazybuddy]

සොවින් පිරි මගේ හදවත තුළින් මතුවෙවී පිටවන
හැඟුම් කැටිගැසී ගෙනදෙයි සිතට වේදනා
සුවෙන් මා එදා සැතපුණු යහන් මත මහත් විෂ කටු
තිබෙන්නා වු ලෙසට දැනෙයි ගතට වේදනා

ගතත් වේදනාවෙන් පිරි සිතත් සෝ දුකින් බර වී
දෙනෙත් අධම වී තිබුණත් ඉනුත් නැහැ සුවේ
කණත් බිහිරි වී නැතිමුත් අමුත්තක් වෙලා නැහැ කිසි
එහෙත් ඉන් හොඳක් මිහිරක් මෙතෙක් නෑ ඇසී
මෙතෙක් නැහැ ඇසී

දෙඅත් සහ දෙපා කොරවී නැතත් ඉන් ලබන්නට හැකි
කිසිත් සම්පතක් සතුටක් මෙතෙක් නැහැ ලැබී
මිහිරි යන වඳන පමණක් අසා ඇති නමුත් ඒ තුල
ඇහිරිලා තිබෙන අරුතක් මෙතෙක් නෑ ඇසී
මෙතෙක් නැහැ ඇසී

--

මා හද අසපුව කුසුමින් සැරසුව ඒ මල්බර දෑතයි
ජීවන මහ මඟ කැල්මෙන් හෙලිකල ඒ නිල්මිණි දෑසයි
දකින තුරු සිත දැඩි අවිවේකයි

සෙනෙහස බොඳි බැඳ හිසින් දරා
සැනසෙමි පිණි දිය රැගෙන පෙරා
සැතපෙන කුටියක ඇය ආ අන්දම
සුවඳ සිහිනයකි භවය පුරා

මුවින් අමුධ බිඳු බිඳු වෑහේ
සිතුම් පැතුම් එකිනෙක පෑහේ
දායාදය ලෙස අබැටක් නොපතමි
ඇගෙ නොකැළැල් හද මට සැහේ
​