සිතුවිලි සිරවී හදවත පතුලෙන්
ඉකිබිද වෑලපෙනවා
රුව සැංගී මගෙ මතකය අතරේ
නෙත් අසරණ වෙනවා
ඔබෙ සෙනෙහස දැක සැගවෙනු කෙලෙසද
නෑ මට තවමත් වැටහෙන්නේ
සුසුම් නිම්නයේ තනිවන්නට නම්
මේ ලෙස ඇයි අප හමුවන්නේ
මිලාන වු මල් ඉකිබිද වැලපේ
විකසිත කුසුමන් හිනැහෙද්දී
ලොව දහසක් නෙත් හිනැහෙන මොහොතේ
ඔබෙයි මගෙයි ලොව කදුලු දකී
අවදාරනයෙන් කියන්නෙ ඔයාට නෙමෙයි කිව්වෙ
