ටීවී එකේ මොන මගුලක් යනවද කියලා මට ගානක් නෑ, ඇස් දෙක තිබ්බෙම පඩිපෙල දිහාට. පපුව හෝස් ගාලා ගිහින් තිබ්බෙ. අර දැක්ක උස මහත සයිස් එකට ඒක මනුස්සයෙක් වෙන්න බෑ කියලා මට ශුවර්. අතපය ඔක්කොම හිරිවැටිලා, කට ඇතුල වේලිලා ගිහින්. සාලෙ ලයිට් ඔක්කොම දාගෙන සෝෆා එකේ ගුලිවෙලා හිටියෙ. උඩ තට්ටුවේ ලොකු අම්මයි දුවයි නිදි, ඒත් මට උන්ව කතා කරන්න යන්නත් බයයි පඩිපෙල නගින්න ඕනෙ නිසා.
එහෙම විනාඩි දහයක් පහලවක් යන්න ඇති. එක පාරටම... ටික් ගාලා සාලෙ ලයිට් ටිකයි, ටීවී එකයි ඔක්කොම ඕෆ් වුනා! කරන්ට් එක ගියාද නැත්තන් අරකා මොනවා හරි කරාද මන්දා, මුළු ගේම කට්ට කරුවලයි. මට හුස්ම ගන්නත් අමාරුයි බයට.
ඔන්න ඒ පාර උඩ තට්ටුවෙන් සද්දයක් එන්න ගත්තා. අර බර අඩි තියන සද්දෙ. 'ඩග්... ඩග්... ඩග්...' ඒ අඩි සද්දෙ පඩිපෙල දිගේ පල්ලෙහාට එනවා! මට නැගිටලා දුවන්න ඕනෙ වුනත් කකුල් දෙකට පණ නෑ යකෝ. සෝෆා එකටම ඇලිලා වගේ. අඩි සද්දෙ පඩිපෙල ඉවර වෙන තැනටම ආවා. කරුවලේ වුනත් මට පේනවා අර මහා විශාල කළු ඡායාව මං දිහා බලාගෙන හිටගෙන ඉන්නවා කියලා.
එකපාරටම මුළු සාලෙම අමුතු ගදකින් පිරුණා. කුණු වෙච්ච මළමිනියක ගදයි, පරණ සුරුට්ටු ගදයි කලවම් වෙලා එන මූසල ගදක්. ලොකු තාත්තා බිව්වෙ ඔය ජාතියෙ සුරුට්ටු තමයි. ඒත් ලොකු තාත්තා මෙච්චර යෝධයෙක් නෙමේ! මේක වෙන මොකක් හරි අමනුස්ස බලවේගයක්.
ඒ කළු මහා ඩයල් එක හෙමීට මං හිටපු සෝෆා එක ගාවට පාත් වුනා. මට කෑගහන්න ඕනෙ වුනත් උගුරෙන් සද්දයක් එන්නෙ නෑ, නිකන් කට ගොළු වෙලා වගේ. ඒක එකපාරටම මගේ ඇග උඩට පැන්නා. අම්මෝ ඒකෙ බර! මගේ පපුව හිරවෙලා ඇටකටු කැඩෙන්න වගේ. උගේ අත් දෙක මාරම රළුයි, හරියට ගස් පොත්තක් වගේ. ඒ යෝධ අත් වලින් මාව සෝෆා එකට තද කරගත්තා. මම දගලන්න හැදුවත් උගේ එක අතකින් මගේ අත් දෙකම ඔලුවට උඩින් තියලා හිරකරා. කිසිම ගැලවිල්ලක් නෑ.
මට තේරුණා මේක නිකන් හොල්මන් කරලා බය කරන සීන් එකක් නෙමේ කියලා. ඌ අනිත් අතින් මගේ කලිසමයි අන්ඩවෙයාර් එකයි දෙකම එකපාරටම පල්ලෙහාට ඇදලා දැම්මා. මගේ මුළු ඇගම සීතල වෙලා ගියා. ඒ අමනුස්සයා මගේ කකුල් දෙක ඈත් කරලා මගේ මැදට ආවා. කරුවලේ වුනත් මට දැනුනා උගේ ඒ මහා විශාල, ගල් වෙච්ච, රස්නේ අවයවය මගේ කලවා වල ගෑවෙනවා. ඒකෙ සයිස් එක මනුස්සයෙක්ගෙ වෙන්න බෑ!
"උබට මාව මතක නැද්ද...?" ඒක මගේ කනට කරලා මුමුණනවා ඇහුනා. ඒ කටහඩ හරියට මිනී වලක් ඇතුලෙන් එනවා වගේ ගොරහැඩි, ගැඹුරු සද්දයක්. ලොකු තාත්තගෙ කටහඩට සමානයි, ඒත් ඊට වඩා ගොඩක් භයානකයි.
මම ඇස් දෙක පියාගෙන අඩන්න ගත්තා. එක පාරටම කිසිම අනුකම්පාවක්, ලෑස්ති කිරීමක් නැතුව, ඒ මහා යකඩයක් වගේ හයිය දේ මගේ පිටිපස්සට පලාගෙන ඇතුල් කරා! මම වේදනාවෙන් කෑගැහුවා! ඒත් ඒ සද්දෙ මගේ කටින් පිටවුනේ නිකන් කෙදිරිල්ලක් වගේ. ඒ අමනුස්සයා මගේ කට උගේ රළු අතකින් වහගත්තා.
ඌ මගේ ඇග උඩ නිකන් පිස්සුවෙන් වගේ ගැස්සෙන්න ගත්තා. 'චලස්... චලස්...' ගාලා උගේ ඒ මහා බර ඇග මගේ ඇගෙ වදින සද්දෙ සාලෙ පුරාම ඇහෙනවා. ඒ හැම පාරකටම මගේ ඇග දෙකට ඉරෙනවා වගේ වේදනාවක් ආවෙ. ඒ අමනුස්සයාගේ රස්නෙ දාඩිය මගේ මූණ පුරාම වැටෙනවා. මට හුස්ම ගන්නත් බෑ. ඒත් ඒ මහා වේදනාව අස්සෙන්, මට තේරුම් ගන්න බැරි අමුතුම සනීපයක්, පිස්සු හැදෙන රස්නයක් මගේ මුළු ඇගටම දැනෙන්න ගත්තා. මගේ කකුල් ඉබේම ඒ යෝධයාගේ ඉන වටේ එතුනා.
ඌ මගේ බෙල්ලට පාත් වෙලා හපාකෑවා. හරියට සතෙක් වගේ. මගේ ලේ එනකම්ම හැපුවා. මම උගේ පිට පහුරු ගෑවත් මගේ නියපොතු වලට අහුවුනේ අමුතුම රළු හමක්. ටික වෙලාවකින් ඒ යකා මහා හයියෙන් ගොරවලා මගේ ඇග ඇතුලටම උගේ ඒ මහා රස්නේ දියරෙ විද්දා. ඒක කොච්චර රස්නෙද, කොච්චර ගොඩක්ද කිව්වොත් මගේ බඩ ඇතුල පිච්චෙනවා වගේ දැනුනා. ඇග ඇතුලෙන් ඒක උතුරලා එලියට එනවා මට දැනුනා.
ඌ මගේ ඇගෙන් අයින් වෙලා යන්න කලින් මගේ මූණට පාත් වෙලා අර ගොරහැඩි කටහඩින් ආයේ කිව්වා, "මම ආයෙත් එනවා... මේ ගෙදර ඔක්කොමලා මගේ..."
එහෙම කියලා ඒ කළු ඡායාව එකපාරටම හුලන් පාරක් එක්කම නැතිවෙලා ගියා. සාලෙ ලයිට් ටිකයි ටීවී එකයි ආයෙත් පත්තු වුනා. මම සෝෆා එක උඩ කලිසමත් නැතුව, බෙල්ලෙන් ලේ පෙරාගෙන, අර අමනුස්සයාගේ රස්නේ දියරෙත් පෙරන් බයටම සිහි නැති වෙලා වැටුණා. උඩ තට්ටුවේ කාමරේක ලොකු අම්මගෙ දුව නිදාගෙන ඉන්නවා, ඒත් පහල මොකද වුනේ කියලා කවුරුත් දන්නෙ නෑ.
