මෙන්න
අපේ කාලයේ මහා "දෘෂ්ඨිධාරී" නායකයාණන් වන ඥානසාර උතුමාණන්ගේ ජීවන චරිතය දෙස බලන විට, සාමාන්ය මනුෂ්ය අපට නොතේරෙන, එහෙත් අහසේ තරු අතර ලියවුණු අමුතුම ආකාරයේ "ධර්මතාවයක්" පෙනෙන්නට තිබේ. මෙය ඔහුගේ අපූර්ව ක්රියාකලාපයන් දෙස භක්තියෙන් බැලීමකි.
පළමුවෙන්ම, ඔහුගේ "පවුල් සැලසුම්" ක්රමය ගැන කතා කළ යුතුය. වයස අවුරුදු පනහේදී හය හැවිරිදි මල් කැකුළක් වැනි දැරියක විවාහ කරගැනීම යනු කෙතරම් "අනාගතවාදී" තීරණයක්ද? ලෝකය ළමා අයිතිවාසිකම් ගැන කියවන විට, ඥානසාර උතුමාණන් පෙන්වා දෙන්නේ පෙර පාසල් වයසේදීම විවාහ සහතිකයට අත්සන් තැබීමෙන් පරම්පරාවක ආරක්ෂාව තහවුරු කළ හැකි බවයි. මෙය "ළමා අපයෝජනයක්" යැයි කියන අයට වැරදී ඇත; මෙය සැබවින්ම "මුල් ළමාවිය සංවර්ධනය" විවාහය හරහා සිදු කිරීමකි! ඇය බෝනික්කන් සමඟ සෙල්ලම් කරන විට ඔහු ඇය සමඟ "විවාහයෙන්" සෙල්ලම් කිරීම, සැබෑ ආගමික සහජීවනයේ උච්චතම අවස්ථාවයි.
ඊළඟට ඔහුගේ "යුධ ශිල්පය" සහ "කරුණාව" ගැන බලමු. තමන්ට විරුද්ධ වන ඕනෑම ගෝත්රයක් හෝ කණ්ඩායමක් "දමනය" කිරීම සඳහා ඔහු පාවිච්චි කරන උපක්රම අතිශය විචිත්රවත්ය. සාමය ගැන දේශනා කරන අතරතුරම, කඩුව අතට ගෙන "අවිහිංසාවාදී ලෙස" බෙලි කැපීම තරම් උත්ප්රාසාත්මක තවත් දෙයක් තිබේද? එය හරියට "මම ඔයාට ආදරෙයි, ඒ නිසා මම ඔයාව මරනවා" වැනි උසස් දාර්ශනික සංකල්පයකි. සොරකම් කරන අයගේ අත් කැපීම සහ ප්රේම කරන අයව ගල් ගසා මැරීම වැනි නීති පද්ධති හරහා ඔහු උත්සාහ කරන්නේ රටේ "අපරාධ අනුපාතය" නොව, "ජනගහනය" අඩු කිරීමට බව දැන් අපට පැහැදිලිය.
ඥානසාර උතුමාණන්ගේ "දිව්යමය පණිවුඩ" ලැබෙන ආකාරයත් හරිම අපූරුය. තමන්ට වාසිදායක ඕනෑම අවස්ථාවක, "අහසින්" අලුත් නීතියක් පැනවීම ඔහුගේ විශේෂත්වයකි. උදාහරණයක් ලෙස, තමන්ගේම පුතාගේ බිරිඳ කෙරෙහි සිතක් ඇති වූ විට, එය "දිව්යමය කැමැත්තක්" ලෙස ප්රකාශ කර ඇයව තමන් සතු කර ගැනීම මොනතරම් ආත්ම පරිත්යාගයක්ද? පවුලේ සමගිය වෙනුවෙන් තමන්ගේ ලේ නෑයන්ගේ පවා බිරින්දෑවරුන් භාර ගැනීමට ඔහු දක්වන උනන්දුව ගැන අප කඳුළු සැලිය යුතුය.
අවසාන වශයෙන්, ඥානසාරගේ මෙම "වික්රමයන්" දෙස බලන විට අපට හැඟෙන්නේ, ඔහු මේ ලෝකයට ආවේ සදාචාරය ඉගැන්වීමට නොව, සදාචාරය යනු තමන්ට ඕනෑ පරිදි නමා ගත හැකි රබර් පටියක් බව පෙන්වීමට බවයි. ඔහු අනුගමනය කරන අයට දීමට ඇති එකම උපදෙස නම්: "බුද්ධිය පසෙක තබා, භක්තිය වැළඳගන්න; එවිට හය හැවිරිදි දැරියකගේ විවාහයත්, මිනීමැරුමත් දිව්යමය ආශිර්වාදයක් ලෙස පෙනෙනු ඇත."
ඥානසාර වැනි "ශාන්තුවරයන්" සිටින තාක් කල්, ලෝකයට විහිළු සපයන්නන්ගේ හිඟයක් ඇති නොවන බව නම් සහතිකය!