උගන්නා වාගේමයි මටත් පාඩමක්,
නුඹේ ආදරේ මඬලේ සීරමක්,
නොහැකියේ නුඹේ හදවත මම,
සෙරීමක් දුන්නු ඒ ප්රේමය ලඟ.
ශෝකයන් සනසයින් නුඹේ නෙත්,
කඳුළු පොද පිස හිතේ සන්සුන් සෙත්,
මටත් ඉතින් යායුතුම බව,
නුඹේ අහසක් වෙන්ව ඇති බව.
තෙරක් සොයමි මම, ගඟෙන් හටන,
සැරයන් ආලය මගෙ සිතෙන් ගිනි ගෙන,
නුඹත් යනු මැන, හදේ...