හ්ම්ම්... හිතන්න ඕන ප්රශ්නයක්...
විවාහයෙන් පස්සෙ ආදරේ අඩු වෙනවනම් එතන තියෙන ප්රශ්නය දන්නෙ ඒ දෙන්නම තමයි ඉතිං...
උගුලක් ගැනද කියල නම් මම දන්නෑ ඕං...
විවාහෙන් පසු අාදරය අඩුෙවනවා නම් ෙදන්නා අතර understanding නැති නිසා
...samahara pawul thiyenne ...daru surathal dakkama kadila thibuna jiwitha ekathu wena awastha 
මේ වගේ සංකීර්ණ හැඟීම්වලට තනි වචනයකින් උත්තර දෙන්න බෑ.ආදරය හා දරුවන් ඉපදවීම අතර පැහැදිලිවම (උගුලක්?=හිර වීමක්-බැඳීමක්)සම්බන්ධයක් තියනවා.දරුවෙක්ගේ ඉදිරි පැවැත්ම සඳහා රැකවරණයක් උවමනායි.එය ගොඩනැංවෙන්නේ අප ඔබ දැනට අදහස් කරන ආදරය යන තේමාව මතයි.එය දරු උපතකට (පමනක්ම)අටවූ උගුලක් ලෙසම හිතුවොත් අප මහ ලොකුවට කියා ගන්නා සෙනෙහස-මනුස්සකම -අවසන බුද්ධිය ගැනත් නැවත හිතන්න වෙනවා.(සවභාව ධර්මය යම් රැකුළක් සපයන බව සත්යයක්)අක්කි කියන එක හරි. අපි ආදරය කියන එක බාල්දු කරනව නෙමෙයි. මොකද අපි හැමෝම කුමන හෝ විදියකට ආදරය කරනවා සහ ලබනවා. ඒත්, පොඩ්ඩක් හිතල බලන්න මේ සුන්දර උගුලෙ සුන්දර කම ගැන. මේ උගුල් නැත්නම්, ගෑණුයි පිරිමියි ප්රේමයෙන් පිස්සු නටන්නේ නෑ. එහෙම වුනාම එකතු වීමකුත් නෑ. ඉතින්, එතන ඔයා කියන පවුලත් එතන නෑ. එතකොට, ඒ සෙනෙහසත් එතන නෑ නේද අක්කි. සෙනෙහසක් රැඳෙන්න පවුලක් තියෙන්න ඕනේ. පවුලක් තියෙන්න මිනිසුන් ආදරයෙන් බැඳෙන්න ඕනේ.
nirmaanaya nan wishishtai ...
eth a deya ugulak widiyata dakina ekata nan mama wiruddai .... eka sundara badimaka eka awasthawak ....ehema unama pera lesa adare na kiyanne ba
දෙවනුව වෛද්ය විද්යාත්මක පැත්තෙන් මහාචාර්ය කාලෝ ෆොන්සේකා වැනි වියතුන් එළිපිටම කියා ඇත්තේ සත්වයා(කවරෙක් වුවත්) බිහිව ඇත්තේ තම ජාන පරම්පරාව ගෙනයන වාහකයෙක් ලෙස පමණයි.
අන්තගාමීව හිතන්න ගත්තොත් කොයි දෙයක් වුවත් යතාර්ථයෙන් දකින්න බෑ.සියළු මිනිස් සබඳකම්වලට වටිනාකමක් ඇතිවාක් මෙන්ම ඉන් ලැබෙන දෙයත් යම් වටිනා කමක් සහිතයි.
+
ම්ම්ම්ම්ම් මෙහෙමයි
සොබදහමේ ස්වභාවය තමා ඔනෙ නැති නොවැදගත් දේවල් අයින් කිරීම
උදා:- මිනිසා වානරයගෙන් පැවත එනවා නම්, වානරයා ට උපතින් හිමි වලිගය අද වෙද්දි ක්ෂය වෙලා තියෙන්නෙ ඇයි ? මොකද ඒක අපිට දැන් වැදගත් නැති නිසා
අදි කලයේ මිනිසුන්ට් තිබුනු තියුණූ ඉව කිරීමෙ හැකියාව පෙනීම වර්ථමානයේ නැත්තෙ ඒව වැදගත් නැති නිසයි
දැන් ඔය කියන ආදරය නිසා තමයි අවසානයේදි ගැහැණිය දරුවෙකු මේ ලෝකෙට බිහි කරන්නෙ . නමුත් ඊට පස්සෙත් ජීවිත කාලය පුරාවටම ආදරයෙන් ඉන්න අය මේ ලෝකෙ ඉන්නව
ඉතිං මම හිතන විදියට නම් ආදරය ස්වභාව ධරමයටත් වඩා මනසින් උසස් මිනිස්සුන්ටම අයිති දෙයක් වෙන්න පුළුවං කියලයි මමනං හිතන්නෙ
දෙවනුව වෛද්ය විද්යාත්මක පැත්තෙන් මහාචාර්ය කාලෝ ෆොන්සේකා වැනි වියතුන් එළිපිටම කියා ඇත්තේ සත්වයා(කවරෙක් වුවත්) බිහිව ඇත්තේ තම ජාන පරම්පරාව ගෙනයන වාහකයෙක් ලෙස පමණයි.
අන්තගාමීව හිතන්න ගත්තොත් කොයි දෙයක් වුවත් යතාර්ථයෙන් දකින්න බෑ.සියළු මිනිස් සබඳකම්වලට වටිනාකමක් ඇතිවාක් මෙන්ම ඉන් ලැබෙන දෙයත් යම් වටිනා කමක් සහිතයි.
+
මේක ආදරයමයි කියලා වරදවා වටහ ගන්න එපා.ඒතනත් 99% ඇත්තේ ආත්මාර්ථකාමී රාගික හැඟීමක් විතරක් විය හැකියි.කෙසේ වුවත් විවාහයට පසු ආදරය පලකිරීමේ පිළිවෙල (යම් හේතු ඇතිව)වෙනස් වෙනවා.සමහරු හැමදාම එක වගේ මියෙනතුරුම ආදරෙන් වෙළී ඉන්නවා මමත් දැකල තියනවා.(සමහර විට ආදරය නමින් කල රංගනය දිගටම පවත්ව ගෙන යන්න බැරිකමකුත් තියනවනේමම එක් කාරණාවක් ගෙන පමණයි අදහසක් ඉදිරිපත් කලේ , සෙනෙහස , බැදීම් ඒ දේවල් නැතුවා නොවේ , මට අවශ්ය වූයේ ඇත්තටම පළමු වුවමනාව කුමක්ද යන්න විමසීමටයි , ලොකයේ පැවැත්ම තීරණය වන්නේ ජීවීන්ගේ උපත අනුව , ඒ උපත සදහා අවශ්ය ආදරය , ඊට පස්සේ බැදීම් , පොඩ්ඩක් හිතුවොත් අපි පොඩි උදාහරණයක් , මල් වතු ,චිත්ර පටි ශාලා , බස් රථ.. මේ වයේ අපි ආදරය කරණ කට්ටිය දකිනව ඕන තරම් , නමුත් විවහ වූ අය ඒහෙම කුඩාවෙන් හෝ හැසීරීමක් නැත්තේ ඇයි , පෙර වූ ආදරයම තිබෙනවානම් , පෙර ලෙසම දැකිය යුතුයි යනු මගේ හැගීමයි.....
)
(සමහර විට ආදරය නමින් කල රංගනය දිගටම පවත්ව ගෙන යන්න බැරිකමකුත් තියනවනේ
