ආයුබෝවන් යාළුවනේ! අද මං කියන්න යන්නේ මට ඊයේ කටුබැද්දේ අලුතින් හොයාගත්තු සුපර් මාර්කට් එකේදී වෙච්ච අකරතැබ්බයක් ගැන. දන්නවනේ ඉතිං අපේ බෝඩිමේ තත්ත්වය, ඒක නිසා හැමදාම මට කක්කා දාන්න යන්න වෙන්නේ සුපර් මාර්කට් වලට කියලා. කට්ටියට මේක විහිළුවක් වුණාට මට නම් මේක මහ ගැටලුවක්.
ඊයේත් ඉතිං සුපුරුදු පරිදි මම කටුබැද්දේ අලුත් සුපර් මාර්කට් එකට ගියා මගේ "දෛනික කර්තව්යය" ඉටු කරන්න. එදා බඩත් ටිකක් අමුතුයි, පෙර දවසේ කෑව අලගොඩු කරි පාන් එකේ ආනිසංස වෙන්න ඇති. කොහොමහරි ටොයිලට් එකට රිංගලා මං මගේ වැඩේ කරගෙන ඉන්නකොට, එකපාරටම එළියෙන් සද්දයක් ඇහුණා. "සර්, අපි දැන් කඩේ වහනවා! තව විනාඩි පහයි තියෙන්නේ!" කියලා.
මං ඉතිං කලබලෙන් වැඩේ ඉවර කරලා ෆ්ලෂ් කරන්න හැදුවා, ඒත් මොකද වුණේ? වතුර එන්නේ නෑ! මට දාඩිය දැම්මා. ටොයිලට් එකේ දොර ඇරලා බලනකොට සුපර් මාර්කට් එකේ ලයිට් ඕෆ් කරලා. මට තරු පෙනුණා!
"අනේ දෙවියනේ, මාව මෙතන දාලා ගිහින්!" මං කෑ ගැහුවා. එළියෙන් කිසි සද්දයක් නෑ. ෆෝන් එකත් නෑ! මට හිතුණා අර බෝල්ගොඩ ගගට වගේ මාවත් ගඟට විසික් කරන්න තිබ්බා නම් හොඳයි කියලා!
මං බයේ ගැහි ගැහී ටික වෙලාවක් එතනම හිටියා. විනාඩි දහයක් විතර ගියාට පස්සේ ආයෙත් ලයිට් ආවා. "සර්, සමාවෙන්න! කරන්ට් එක ගියා!" කියලා කඩේ කෙනෙක් ඇවිත් කිව්වා. මට එතකොටයි හුස්ම ටිකක් ගත්තේ.
කොහොමහරි එළියට ඇවිත් බලනකොට සුපර් මාර්කට් එකේ කවුරුත් නෑ! කඩේ මිනිස්සුන්ට විදුලිය විසන්ධි වුණා කියලා මාව අමතක වෙලා. මට එදායින් තේරුණා, මේ සුපර් මාර්කට් ටොයිලට් වලට යන ගමන එච්චර ලේසි නැහැ කියලා!
ආයෙත් කවදාවත් අලගොඩු කරි කන්නේ නෑ!
ඊයේත් ඉතිං සුපුරුදු පරිදි මම කටුබැද්දේ අලුත් සුපර් මාර්කට් එකට ගියා මගේ "දෛනික කර්තව්යය" ඉටු කරන්න. එදා බඩත් ටිකක් අමුතුයි, පෙර දවසේ කෑව අලගොඩු කරි පාන් එකේ ආනිසංස වෙන්න ඇති. කොහොමහරි ටොයිලට් එකට රිංගලා මං මගේ වැඩේ කරගෙන ඉන්නකොට, එකපාරටම එළියෙන් සද්දයක් ඇහුණා. "සර්, අපි දැන් කඩේ වහනවා! තව විනාඩි පහයි තියෙන්නේ!" කියලා.
මං ඉතිං කලබලෙන් වැඩේ ඉවර කරලා ෆ්ලෂ් කරන්න හැදුවා, ඒත් මොකද වුණේ? වතුර එන්නේ නෑ! මට දාඩිය දැම්මා. ටොයිලට් එකේ දොර ඇරලා බලනකොට සුපර් මාර්කට් එකේ ලයිට් ඕෆ් කරලා. මට තරු පෙනුණා!
"අනේ දෙවියනේ, මාව මෙතන දාලා ගිහින්!" මං කෑ ගැහුවා. එළියෙන් කිසි සද්දයක් නෑ. ෆෝන් එකත් නෑ! මට හිතුණා අර බෝල්ගොඩ ගගට වගේ මාවත් ගඟට විසික් කරන්න තිබ්බා නම් හොඳයි කියලා!
මං බයේ ගැහි ගැහී ටික වෙලාවක් එතනම හිටියා. විනාඩි දහයක් විතර ගියාට පස්සේ ආයෙත් ලයිට් ආවා. "සර්, සමාවෙන්න! කරන්ට් එක ගියා!" කියලා කඩේ කෙනෙක් ඇවිත් කිව්වා. මට එතකොටයි හුස්ම ටිකක් ගත්තේ.
කොහොමහරි එළියට ඇවිත් බලනකොට සුපර් මාර්කට් එකේ කවුරුත් නෑ! කඩේ මිනිස්සුන්ට විදුලිය විසන්ධි වුණා කියලා මාව අමතක වෙලා. මට එදායින් තේරුණා, මේ සුපර් මාර්කට් ටොයිලට් වලට යන ගමන එච්චර ලේසි නැහැ කියලා!
ආයෙත් කවදාවත් අලගොඩු කරි කන්නේ නෑ!
Last edited:
