මගෙ වයිෆ් ඉස්සල්ලාම මම බෞද්ධ නිසා කැමති උනේම නෑ. මමත් වැඩේ අතෑරියෙම නෑ. එයා ඉස්සර පල්ලියෙ කණුවක්. මම ඉස්සර තද බෞද්ධ. දැන් එයා ඉරිදට පල්ලි යන්නෙ නෑ මන් නිසා. මම එපා කියල නම් නෑ. මමත් දැන් ආගමට එච්චර පන්නන්නෙ නෑ.ඉස්සර බන ඇහුව. දැන් නම් බනක් අහපු කාලයක් මතක නෑ. ආගම් කියන්නෙ මිනිස්සු වෙන් කරන්න තියන දෙයක් කියල හිතෙනව. ඒ හින්ද ආගම් එක්ක පොඩි වයිරයක් වගේ දෙයක් තියනව.ආගම වටිනව පොඩි ලමයින්ව යහපත් විදිහට හදන්නයි. නාකි උනහම මරණ බය නැති කරගන්නයි. ඒ ඇරුනම ආගම් වල කියල තියන විදිහට මිනිස්සුත් එක්ක ජීවත් වෙන්න අමාරුයි. ගොඩක් ආගම දහමට අවුරුදු 18-20 දි නැඹුරු වෙලා හිටපු අය 30ට කිට්ටු වෙනකොට ආගමෙන් ඈත් වෙනව. පස් පව් ඔක්කොම කරනව. ආයෙ පනහ කිට්ටු වෙනකොට බන අහන්න ගන්නව. එක්කො පල්ලියෙ කණුවක් වෙනව. ඕක තමයි ජීවිතේ කියන්නෙ බන්.කෙල්ල හොදනම් බැදපන්. ආගම හින්ද මුලදි පොඩි පොඩි රණ්ඩු තියෙයි. හැබැයි වයසට යන්න යන්න ඒ රණ්ඩු මතක් කර කර හිනාවෙන්න පුලුවන්. මට නම් දැන් ආගම අදාලම නෑ.