කැම්පස් එකේ මුල්ලකට වෙලා ඉඳගෙන ඔහේ කොම්පියුටරේට කොට කොට ඉන්න මට ඉස්කෝල කාලෙ මැවී පේන්නෙ කොච්චර ලස්සන චිත්රයක් වගේ ද......කොච්චර නීති රීති, වැටකඩුලු තිබ්බත්, ඉස්කෝලෙ සුන්දරත්වය කැම්පස් ජීවිතේ නැති හැටි. හන්තානට, කොළඹට යන අක්කලා අය්යලා ඒ සුන්දරත්වය එලෙසම විඳීවි.....ඒත් අපි?
එදා අපේ කෙල්ලො ටික ඉස්කෝලෙ දාල යන්න බෑ කියල අඬද්දි, මම ගොළුවත රැකගෙන ඔහේ හිටියා. මගේ ලෝකය හිස් එකක් කියලයි මට හිතුනෙ. කැම්පස් තේරුනා....දැන් මගේ ගමන වෙනස් වෙන බවත් දැනගෙන හිටියා. ඉස්කෝලෙ එකම පවුලක්,.....ඒ පවුලෙ උණුසුම මෙහෙ නෑ.
ඔව්. ඒ ලෝකෙන් දැන් සමු අරන්....ඉස්කෝලෙ යන නංගියේ මල්ලියේ, ඉස්කෝලෙ තරම් ලස්සන කාලයක් තවත් නෑ.....ඒක විඳින්න,.....විඳවන්න එපා...