~~~~~ගීතය සමග එහි සුන්දර පද වැල~~~~~

[blacktulip]

~~~~~ගීතය සමග එහි සුන්දර පද වැල~~~~~

ගීතයක සොදුරු මිහිරියාව විද ගෑනීම සදහා ඔබ සෑමට කරන අරාදනයයි......ගීතය සමග එහි සුන්දර පද වැල ද ගීතය රසවිදින අතරතුරම මෙහි ඔබගෙ රසවිදිම සදහා මෙහි තබා ඈත...

බුදු හාමුදුරුවෝ වැඩියා වාගෙ පින් බර ස්වාමිනේ...
දුක සිතිලද හිර ගෙදරට වැඩියේ මාගේ මරණ දිනේ
මගෙ අම්මා වත් දොරටුව අද්දර හිටියද කියනු මැනේ...
මා ගෙල වැලලූ බව ඇයට කියනවද බුදු බව ලැබෙයි අනේ...

අනේ ස්වාමිනි මා ගෙලලන්නට ඉඩනම් දෙන්න එපා...
ගෙල වැලලූවොත් මගෙ මළ කද අම්මට පෙන්නන්න එපා...
ඇතිදා ලග උන් මිතුරන් මතු සසරෙදි හමු වන්න එපා...
නැතිදා ලග උන් බුදු අම්මේ ඔබ දුක් ගිනි ගන්න එපා...

බුදු හාමුදුරුවෝ වැඩියා වාගෙ පින් බර ස්වාමිනේ...
දුක සිතිලද හිර ගෙදරට වැඩියේ මාගේ මරණ දිනේ

නොදැන කෙරූවත් වරද වරදමයි නැත කිසි දිනෙක සමා
මරණය දොර කඩ සිට ඔබ පා යුග සිඹ සමු ගනිමි මෙමා
කෙලිලොක් කම් කර මා සතු දිවි මග දැන් දැන් වෙවී නිමා...
මරණ බයක් නැහැ අම්මා සිහිවෙයි......

බුදු හාමුදුරුවෝ වැඩියා වාගෙ පින් බර ස්වාමිනේ...
දුක සිතිලයි මා හිර ගෙදට ආවේ පුතුගෙ මරණ දිනේ
දුදනන් ඇසුරින් පර පන නැසුවත් නුබ මගෙ පුතුය අනේ...
මතු උපදිනදා මගෙම පුතු වෙයන් හොද මිනිසෙකු ලෙසිනේ....
​

නිම්හිම් සෙව්වා මා සසරේ

හමුවී යුගයෙන් බැඳී යුගයේ

ළංවී වෙන්වී වරින් වරේ

ඔබ හා මා රන්හුයකිනි බැඳූනේ

දිවියේ ආශා ගැඹුරින් ගැඹූරේ

ළයගින් සනහා අපමයි තැවුණේ

ජන්මෙන් ජන්මේ රැව්දීලා

ඔබ මා නෙතඟේ රැඳූණා

ඉර හඳ සේ මා පැතුමන් පැතුවා

සැනසුම් සයුරේ සුසුමන් හෙළුවා

අතරින් පතරේ වියැකීලා

සටනින් අද මා දිනුවා...

​

 

[blacktulip]

හිනාවෙන්න බැරි තරමට
හඬාගන්න බැරි තරමට
නුඹේ නමින් මගේ හිතේ
තැනූ මාලිගා….. තැනූ මාලිගා…..
කතා කියන තරු දෑසට
ලියා දෙන්න මදි අහසම
නුඹේ නමින් මගේ හදේ
මැවෙන ගීතිකා….. මැවෙන ගීතිකා…..

දෙතොල නම් ගොළුයි
මුව කමල මල් සමයි
හිතට නෙතට සුවද ගෙන තියා
නුඹ රහසින් ඇවිත්
මගේ ලොවම හීනයක් කලා

අහස නම් දුරයි
සඳ නේන වග සැබැයි
සඳට රැයට තරු වලට හොරා
නුඹ නොකියා ගිහින්
මගේ පාළු දෙනෙත බොඳ කලා

හිනාවෙන්න බැරි තරමට
හඬාගන්න බැරි තරමට
කතා කියන තරු දෑසට
ලියා දෙන්න මදි අහසම
නුඹේ නමින් මගේ හිතේ
තැනූ මාලිගා….. මැවෙන ගීතිකා….​

 

[blacktulip]

මට හීනයක් වෙලා ඔබේ ඔය ආදරේ
සිත තාම දන්නේ නැ මං ඇයිද පෙම්කලේ
සඳ රාජිනි ඔබයි මගේ හද මංදිරේ
සදා වෙනස් නොවේ මගේ ආදරේ......

රෑ දොලොස් පැයේ ඔබේ නෙතු මා ළගයි ප්‍රියේ
චංචලයි වගේ ඔබේ සිත කොයිද පා වුනේ
අදහන්න බෑ කදුළක්ද ආදරේ
නුඹ දන්නේ නෑ සුන්දරයි ජීවිතේ......

තරුකා වියන් ගොතාලා මගේ අම්ඹරේ
ඇයිද හැංගුනේ හෙලා මා අන්දකාරයේ
අදහන්න බෑ කදුළක්ද ආදරේ
නුඹ දන්නේ නෑ සුන්දරයි ජීවිතේ.....


​

 

[blacktulip]

සෙනෙහසකට අරුතක් පුරවන්නට
අහසේ තරු ගැන්නා
වෙරළේ රළ මැන්නා
සීමාවක් මායිමක් නැතැයි කී
සෙනෙහස ඇයි දෙතැනක තනිවී

කැකුළක් සිදුනින් හදවත පිපුණු
කඳුලෙත් අතුමත විස තිබුණා
බිඳුනොත් බඳුනක පිළියම් කරනට
බැරි කැළලක් මතු වී පෙනෙනා

සෙනෙහසකට...

පවකින් පෙර අත් භවයක සිදුවූ
සිතකින් සිතකට දුක පිරුණා
මගෙ අත දිගු කළ හැකි හැම තැනකදී
ඔබ අත මා දුරකින් තිබුණා​

 

[blacktulip]

දුර ඈත අතීතයේ
ඔඹ හා ඈවිද ගොසින්
ආසයි ආ මග අයෙත් එන්නට
අප පෙම බිදුනු තෑනින්

ඔඹ සිත මා සිත දෙලොවක රෑදුනා
නොසිතු නොපෑතූ ලෙසින් ගෑටී
එනමුදු තාමත් සිහින මෑවෙනවා
මතකය හදවත පතුලේ රෑදී

බොළද සිහිනයකි මා නෙත දකිනා
සෑබෑ ලොවක ඉටු නොවුනු ඈතී
එනමුදු තාමත් සිහින මෑවෙනවා
මතකය හදවත පතුලේ රෑ​

 

[blacktulip]

හිතින් මා නොසැලී හිදිද්දී

කදුල නුඹ ඇවිදින්

නිවා දැමු ඒ නෙතේ පීඩා

නොබිදිනූ මැනවී

තනිව මා හඩනා වෙලාවේ

සැලි සැලි සීතේ

වැටුනු මහ වරුසා මතක් වේ

නුඹ රැදී දෑසේ...

තවම මා නොදුටූ සිනාකැන්

හමු නොවූ යාමේ

කදුල මට කරුනා කරන්නයි

අයදිමී නිබදේ......​

 

[blacktulip]

කවිය ඔබ
තුන් තිස් පැයක් නිදිවරා වෙහෙසී
සිත දෙගිඩියාවෙන් තවම නොලියූ
කවිය ඔබ

පද එකින් එක ලියවා
සිත කුරුටු ගා මැකුවා
ඔබ ලියූ කවි කියවා
මන් අසරණව උන්නා
යෞවනේ.... තනිකමක් දැනෙනා මොහොතක
සිත ඉකිගසා හැඩුවා

හොර ඇහින් ඉඟි කරලා
සඳ මගෙන් සමු ගත්තා
කවි පොතම පොඩිකරලා
නිදියන්න මට සිතුනායෞවනේ....
අත ළඟින් හිඳිනා මොහොතක
දුර ඈත බව දැනුනා......
​

 

[blacktulip]

වැහි දිය මහ බිම තෙමුවට
බිම තෙමන්නේ වැහි විතරද...
රෑ අහසේ තරු තිබුනට
තරු තියෙන්නේ රෑ විතරද...
විහඟුන් කැල ගී ගැයුවට
ගී කියන්නේ උන් විතරද...
මට නුඹ විතරක් උනාට
නුඹට ඉන්නේ මං විතරද...

රෝස පතක කවි ලීව්වේ
සුවද දිදි තියාගන්න
මේ විදිහට ගී ගැයුවේ
ඉන්න තැනක දී ඇහෙන්න...
උස අත්තක මලක් උනේ
ගව් ගණනක් උඩින් ඉන්න
අවසානේ උරුම උනේ
මල් පොකුරක එකක් වෙන්න...​

 

[blacktulip]

එපා හිරු පායන්න අදින් පසු මගෙ ලොවට,
අදයි අවසන් දවස ඇගෙන් මා හා මගෙන් ඈ සමුගන්න..

සැඳෑ තරු නොදිලෙන්න සරා සඳ නොනගින්න,
වෙලී යුගඳුර සතර අනු දිසා ගිලගන්න..
ගලා යන නදී දොළ මිදී මිදී නැවතී ඉන්න..

ලිය මඩල තුරු සිරස එපා මල පළඳින්න,
වසන්තය නිමාවී කොවුලනේ ගොළුවන්න..
සොබාදම් නෑසියනි සැලී සැලී කම්පාවන්න..​

 

[blacktulip]

ආදරයේ උල්පත වූ අම්මා..
මා ඔබගේ පුතු වූ..
ඔබ මතු බුදුවන දවසේ..
මා රාහුල කුමරුන් සේ..
සෙවණ පතා අද මෙන් පැමිණෙන්නෙමි,
සුළඟිල්ලේ එල්ලී..

සඳ දියකොට කිරි වතුරෙන්,
ඒ දියරෙන් මුව දෝවා..
දිව මතුරක් වන් නැළැවිලි ගීයක,
මතකයි මා නැළැවූවා..
ජීවිතයෙන් ජීවිතයක් ගෙනදී..
ඒ ජීවිතයට දිරි දී පණ දී..
මා දැඩි කල අම්මා..

තුරුලට ගෙන අත් පා හැඩ ගස්වා,
නිදි ගන්වා යහන් ගැබේ..
සිහිනෙන් ගෑ මුදු සුවඳක් මෙන්,
සිහිවෙයි ඒ කිරි සුවඳ ඔබේ..
දවසින් දවසට සෙනෙහස ලබැඳී..
ගෙනදී දිවියට නව පණ ලැබදී..
මා දැඩිකල අම්මා..​

 

[blacktulip]

මල්ලියේ නරක මිතුරන් පිලිගන්න එපා..
නංගියේ නොහොබිනා කම් හුරු වෙන්න එපා..
බෝගම්බර සිපිරිගෙදරට එන්න එපා..
හතුරෙකුට වත් මට වන් දුක වෙන්න එපා..

දළදා මැදුරේ තේවා හඩ රැව්දෙනවා..
කල පව් මතක් වී දෑසම තෙත් වෙනවා..
සියක් වාරයක් මැරි මැරි උපදිනවා..
තිබහට වතුර වෙනුවට කදුලැලි බොනවා..

ලැබුවේ අවවාද නොහිබින ආරකය..
දුදනන් නිසා විය සෙනසුරු මාරකය..
මම පෙර ගියේ වරදින් පිරි පාරකය..
ඒ ගිය මගේ අවසානය පෝරකය..​

 

[blacktulip]

දෙවැනි බුදුන් ලෙස ලොවම උවම් කල
ලොවක පිදුම් ලද ලොවට උතුම් ළඳ
අම්මා අම්මා අම්මා අම්මා

දෙසවන් සනහා මා නැළවූ ඔබ
මියුරු මියැසියේ අරුත කියාදුනි
ඒ මියැසිය අද මා ගයනා විට
මා සිප ගන්නට ඔබ මා ළඟ නැත
අම්මා අම්මා අම්මා අම්මා

ඇසට හඬන්නට කඳුළැලි දුන් ඔබ
ලතැවුල් දරනා දිරිය ලබා දුනි
ඒ දිරියෙන් ලොව ජය ලබනා විට
මා සිප ගන්නට ඔබ මා ළඟ නැත
අම්මා අම්මා අම්මා අම්මා​

 

[Mr yatiyanthota]

ජන්මෙන් ජන්මේ රැව්දීලා

ඔබ මා නෙතඟේ රැඳූණා bump

 

[blacktulip]

බිංදු බිංදු මල් වැස්සේ තෙමෙන්නට එපා
ගලින් ගලට පා තබමින් දුවන්නට එපා
ගල් මතුපිට ලිස්සනවා පය පැකිලේවී

ආල හැඟුම් මං හින්දා හිතෙන්නට එපා
දෑස තෙමා ලන දුක් ගිනි නැගෙන්නට එපා
දෙමාපියන් පිට ගමකින් මට බහ දේවී

නිල් ලන්දේ ගම් මැද්දේ ඉද්ද සමන් ඉපෙනවා
වෙල් බැද්දේ වගුරු පුරා කෙකටිය දළු දිලෙනවා
ගේ මැද්දේ බරණි පුරා වී අස්වනු පිරෙනවා
හිත මැද්දේ ලොකු අඩුවක් මගේ සතුට මකනවා

ආල හැඟුම් මං හින්දා...

ගමෙන් ඈත සිදාදියේ ලොකු නුවරක් තියෙනවා
මාල වළලු අරුමෝසම් එහි ඇති බව කියනවා
දෙමාපියන් ගමෙන් පිටට මා දෙන්නට හදනවා
සිදාදියෙන් කුමාරයෙක් මා බලන්න වඩිනවා​

 

[blacktulip]

මේ ප්‍රථම වසන්තයයි
දිවි අරණේ මධු මල් පිපෙනා
බිඟු රැව් නැගෙනා
මේ ප්‍රථම වසන්තයයි......

තරු නැගෙන තුරා නිදිබර අඹරේ
සඳු නැගෙන තුරා සිටියදි අඳුරේ
ඔබ සුපුන් සඳක් සේ පායා
පහන් රැයක් වී ආවේ......

සිත පවස දරා මිරිඟුව අතරේ
දිය පහස පතා සිටියදි කතරේ
ඔබ සිහිල් දොලක් සේ පාවී
වසන්තයක් වී ආවේ​

 

[Dasun.amadoru]

සඳ රෑ මගෙ දෑස මානේ පායා ....

සඳ රෑ මගෙ දෑස මානේ පායා
දැනුනා ඔය නීල දෑසේ සේයා
මතකේ ඇත ප්‍රේම හීනේ ඡායා
සැමදා ඔබෙ තුරුලෙ ඉන්නම ඕනා
උතුරා සඳ රේණු පාවී ආවා
දැනෙනා හැඟෙනා විඳිනා මේ හීනේ සේයා ...

පායලා ... බාලයේ ... ආදරේ ගාව
තේරුණා ආකහේ පාවෙනා සේමා
ආදරේ වෑහෙනා රුව කැඳවාලා ඈ ලං වෙලා


සඳ රෑ මගෙ ...

මා පැතු ... මා සිතු ... ආදරේ වින්දා
මට සිහිවෙනා රෑ පවා ඈගෙ රූ ඡායා
ආදරේ වෑහෙනා රුව කැඳවාලා ඈ ලං වෙලා


සඳ රෑ මගෙ ...

\(O_o)/


! D@sun ! ​

 

[Dasun.amadoru]

වැස්ස නුඹ වාගෙයි ....

වැස්ස නුඹ වාගෙයි
වැස්ස නුඹ වාගෙයි
මගේ හිත තව තෙමෙන්න ඉඩ හරින්න
එක සැරයක් නුඹ තෙමන්න
වැස්ස නුඹ වාගෙයි .....

ඉඩොරය යලි ඉරි තලා හිත
අනේ පිපි මල් පරවුනා තව
නිවා ලන්නට හිතේ ගිනි කඳ
සදා සිසිලස නුඹයි
සදා සිසිලස නුඹම පමණයි .....

වැස්ස නුඹ වාගෙයි
වැස්ස නුඹ වාගෙයි
මගේ හිත තව තෙමෙන්න ඉඩ හරින්න
එක සැරයක් නුඹ තෙමන්න
වැස්ස නුඹ වාගෙයි .....

හිත සිඹින මුදු සිසිල් පවනේ
දැවටුනේ නුඹේ ලයේ සරයයි
තව තෙමෙන්නට මගේ සෙනෙහේ ගඟ
නුඹයි නුඹමයි නුඹම පමණයි
නුඹයි නුඹමයි නුඹම පමණයි ..
නුඹයි නුඹමයි .... නුඹම පමණයි ....... !

\()/


! D@sun !
​

 

[Dasun.amadoru]

කෙහෙරැල් වගේ කදුළැල් ගලා නෙතින් ....

කෙහෙරැල් වගේ කදුළැල් ගලා නෙතින්
සුළඟක් වෙලා සුසුමන් බිදේ සෙමෙන් ..
ආදරේ සෙමෙන් මෙසේ ලියයි හදේ
සාගරේ ලෙසින් සැඩයි ඔබේ සෙනේ ...

සඳ තනි වෙලා කලුවර රැයේ
මා හුදකලා වී මේ රැයේ
මුලු රැය පුරා තනි සයනයේ
ඝණදුර පවා මට එළිය වේ ....

කවි පන්තියේ එලි වැට අසයි මගෙන්
ඔබ ගොඩ ගලයි කිරි සයුර සේ ඉතිං ..
ආදරේ සෙමෙන් මෙසේ ලියයි හදේ
සාගරේ ලෙසින් සැඩයි ඔබේ සෙනේ ...

සඳ තනි වෙලා කලුවර රැයේ
මා හුදකලා වී මේ රැයේ
මුලු රැය පුරා තනි සයනයේ
ඝණදුර පවා මට එළිය වේ ....

ආදරේ සෙමෙන් මෙසේ ලියයි හදේ
සාගරේ ලෙසින් සැඩයි ඔබේ සෙනේ ...

සඳ තනි වෙලා කලුවර රැයේ
මා හුදකලා වී මේ රැයේ
මුලු රැය පුරා තනි සයනයේ
ඝණදුර පවා මට එළිය වේ .......

\()/


! D@sun !
​

 

[blacktulip]

ආදරය සුන්දර වරදකි
කිසිදා සමාවක්‌ නම් නැති
මට පෙන්නලා ආලේ හැටි
නුඹ දුන්නු දුක හොඳටම ඇති

ඉඳුවර නුවන් දෑලේ වැටී පෑහී
බැහැරී වෙලී උන්මාද වූයේ මා
වෙනකෙකු දිහා බැලුමට යලිත්
මට නෙත් නැතැයි කෙඳිරුවේ කවුරුන්දෝ

පුළුලුරුතලා වීණා බඳින් දැවටී
රතැඟිලි බැඳී නින්නාදයේ අනුරා
හද ස්‌වර පවා කම්පිත වෙවී
මට මා පවා නැති කලේ කවුරුන්දෝ​

 

[blacktulip]

මේ නගරය මා ඔබ මුණගැසුනු නගරයයි..
මේ නගරය මා ඔබ වෙන් කෙරුනු නගරයයි..

වැව් ඉවුරේ දිය රළ පෙර සේම බිඳෙනවා..
නුග ගස් පෙළ අප නැතුවත් තව දළුලනවා..
සරසවි බිම කඳුරැල්ලෙන් එතර පෙනෙනවා..
ඔබත් එක්ක ආයෙත් එහි යන්න හිතෙනවා..

ඔබ අතගෙන ගිය වීදියෙ ඈ හා යනවා..
සිඟිති පුතා අතැඟිල්ලක එල්ලී එනවා..
ඒ කාලේ පැතූ පැතුම් යළි සිහිවෙනවා..
ජීවිතයම හීනයෙකැයි කියා සිතෙනවා..​