පලයං කෙලින්ම ඉස්පිරිතාලෙ. ගිහිං ගුටි කෑව කියල තියෙන හන්දිපත් රුදා බඩේ කැක්කුං ඉරුවාරද හිටං ඔක්කොම කියල ඇඩ්මිට් වෙයං. පොලිසියෙන් ආවාම කාර් එකේ නොම්බරේ දියං. කෙලින්ම නඩු. නඩුවෙදි කියපං ඌ උඹට ආයෙත් මේ පාරෙදි අහුවෙන්න එපා කියල තර්ජනය කලා කියල. ඌව නිදහස් කරන එක උඹේ රස්සාවට සහ ජිවිතේට තර්ජනයක් කියල. ඌට සති දෙකක් විතර ලගින්න දියං. ඔය අතින් පයින් සෙල්ලං දාන කොයි වැඩ්ඩගෙත් වැඩ එලියෙ ඉන්නකං විතරයි. චන්ඩි වගේ ඉන්න උන් හැමෝම වගේ හිරේ දවස් තුන යද්දි අම්ම ඕනේ කියල අඬන්නෙ. මං දන්න එහෙම හෙන ලොකුයි කියල හිතාගෙන හිටපු අවුරුදු තිහක තිස්පහක වීරයෙක් ඇඬුව යකෝ සති දෙකක් හිරේ ඉන්න වෙලා
හැබැයි අපරාදෙ තොට ගහන්න තිබ්බෙ.
ආත්මාරක්ෂාවට කියල ගහල කෙලින්ම ගිහිං ඇන්ට්රිය දාන්න තිබ්බ.
මම ආසාවෙන් යන්නෙ පාරෙදි මොකෙක් හරි එකෙක් ගහන්න හදයි කියල.
ඒත් ගමේ බල්ලෙක්වත් මාව දන්නෑ බං
මටත් ආසයි ගහන්න හදන එකෙක්ට බිම වට්ටගෙන නැගිටගන්න බැරිවෙන්න එකක් ගහල ඇඟෙන් මස් කුට්ටියක් කඩාගෙන කන්න වෝකර්ස්ල වගේ
කොහොමද අමුවෙන් මිනීමස් කුට්ටියක රහ බලද්දි
කොහොමද අරූ ඇඟෙන් මස් කුට්ටියක් කඩල ගනිද්දි බෙරිහන් දෙනකොට වෝකර් කෙනෙක්ට මැදිවුන ඉයුජීන් වගේ
මූනේ කොතන හරි, නැත්නම් කනක් තමයි කන්න හොඳම. කඩල කටට කෑල්ල එනකම් අරූට මොකවත් කරන්න බෑ. ගහන්නවත් බෑ
කද්දි කෑගහන්නවත් බෑනෙ 
