නුම්බ හෙද කාරඉ කත කාරඉ සොකරී යන්න එප
පනි රස කාම දිව ගාල කන්ස බොන්න සොන්ද
සුර ලොව පෙන සෙප ගාව මා අථ් හරින්නෙප
නුම්බ වථිරීල උදුකුරුව සයනෙ ඉන්න සොන්ද.
බන්ධ අල්ලල නලවල බවලම් මාල දමා.
මයෙ දුක කොම ඉවසම්ධ අන්දල කන්දුලු සල.
සිථ මථ් කරන මල් සුවන්ද ගලුව දොර ගල.
හද ගෙලවීල විසි වීල යනකන් හාදු ගෙන