ඔයාගේ විචාරය හරියට ම හරි අයියා... ජීවිතය පුදුමාකාරයි කියන්නේ ඒක වෙන්න ඇති... සැපේ දී ට වඩා දුකේ දී ලං වෙන යාළුවෝ කොයි තරම් දුලබ ද? ඒත් අපේ සමාජයේ එහෙම අය ඉන්නවා... මට නම් එහෙම යාළුවෝ කීප දෙනෙක්ම ඉන්නවා... ඒත් ඔවුන්ව රැක ගන්න එක ටිකක් අමාරුයි.. මොකද ඔවුන් අධි සංවේදී මිනිසුන් නිසා.... අයියට වෙලාවක් තිබුනොත් මේ බ්ලොග් සටහන බලන්න. ස්තුතියි අයියා....
වෙලාවක් ලැබුනු විගස මං ඔයාගේ බ්ලොග් එක බලන්නම්. මට ටිකක් දවස් දෙන්න....

tawath samaharu hitan innawa e dewal walin api wadiyenma adaraya karana minissu apen wen wela yawi kiyala...eth ase arala baluwama tamai penne ape wate minissu kochcharanam innawada kiyala...Kochcharanam minissu salakanawada kiyala... e wagema mula idalama hitiya api wadiyenma adare karana ayath apith ekkama innawa 