මස් මාංශ අනුභවය පවක්ද!
මස් මාංශ අනුභවය පවක්ද!
මස්මාංශ අනුභවය පිළිබඳව සමාජයේ විවිධ මත පවතී. කෙනෙක් මස්මාංශ අනුභවය පවට අනුබල දීමක් යෑයිද ඒ නිසා මස් මාංශ අනුභවය පවක් යෑයි ද තර්ක කරති. කෙසේ හෝ වේවා මේ තත්ත්වය හමුවේ අසරණ වන බෞද්ධ පින්වතුන්ට මෙහි සැබෑ තත්ත්වය පහදා දීම මෙම ලිපියේ අරමුණයි.
උභතෝකෝටික ප්රශ්නයක් යනු කෙළවරවල් දෙකක් ඇති ප්රශ්නයකි. මස් මාංශ අනුභවය පිළිබඳවද බෞද්ධ පින්වතුන් අද මුහුණ දී සිටිනුයේ උභතෝකෝටික ප්රශ්නයකට යෑයි කීවොත් නිවැරැදිය.
කෙනෙක් මස්මාංශ අනුභවය අකුසල කර්මයක් යෑයි පවසති. තවත් කෙනෙක් පවසනුයේ මස් මාංශ අනුභවය වරදක් නොවන බවයි. මස්මාංශ අනුභවය පවක් යෑයි කියමින් ඇතැම්හු ආවේගශීලීව කටයුතු කරන ආකාරයක් ද දක්නට ලැබේ. මෙම පිරිස විනය පිටකය බුද්ධ දේශනාවක් නොවන බවට ප්රතික්ෂේප කරන තත්ත්වයට පත්වී සිටිනවා. මෙය කනගාටුවට කරුණකි.
මෙම ප්රශ්නයේදී තවත් සමහරෙක් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනා තමන්ට රුචි ආකාරයෙන් අර්ථ දක්වන ආකාරයක් දැකිය හැකියි.
කෙසේ හෝ වේවා මස් මාංශ අනුභවය පිළිබඳව කෙනෙක් අපගෙන් හොඳද නරකද කියා සෘජු ලෙස විමසීමක් කළහොත් බරපතල ප්රශ්නයක් ගොඩනැඟෙනවා. එහිදී අපට දීමට ඇති උත්තරය වනුයේ මස් කෑම නරක බවයි. එහෙත් මස් මාංශ අනුභවය ප්රාණඝාත අකුසලයත් සමඟ පටලවා ගත යුතු නැහැ.
කෙනෙක් අපගෙන් මස් මාංශ අනුභවය පිළිබඳව බුද්ධ දේශනාව කුමක්ද කියා විමසන්න පුළුවන්. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ සියලු සත්ත්වයන්ට මෛත්රිය කරන ලෙසයි. ඒ පිළිබඳව සංවාදයක් නැහැ. එයයි අපට ඊට දීමට ඇති උත්තරය. කුරා කූඹියාට පවා මෛත්රිය කරන ලෙසයි, බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ. ඒ නිසා මේ පිළිබඳව අපට කිසිදු විවාදයක් නැහැ.
නමුත් අපට ප්රශ්නයක් තියෙනවා. මාංශ අනුභවය පවක් යෑයි කියමින් එය සමාජගත කරන්න උත්සාහ දරන පිරිස් අතර ඒ සඳහා ඉදිරිපත් කරන්නේ කිසිදු සිද්ධාන්තයක් නැති පුහු තර්ක නිසා බෞද්ධයා නොමඟට යනවා. අතරමං වෙනවා. එයයි අපට තියෙන ප්රශ්නය.
මාංශ භක්ෂණය පිළිබඳව සූත්ර පිටකයේත් විනය පිටකයේත් ගොඩක් කරුණු සඳහන් වෙනවා. මජ්ජිම නිකායේ සඳහන් ජීවක සූත්රයේදී බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කර තිබෙනවා. ත්රිකෝටික පාරිශුද්ධියක් පිළිබඳව. ඉන් අදහස් කළේ කොන් තුනක් පිරිසිදු මාංශයන් අනුභව කළාට කමක් නැති බවයි.
දිට්ඨං. සූතං පරිසංකිතං යනුවෙන් බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්වා දුන්නේ මෙම කාරණයයි.
තමන් සතකු මරණවා දුටුවා නම්, සැක සිතුණා නම් එසේම එම සතා මැරුවේ ඔබ නිසා නම් එම මස් වැළඳීමෙන් වළකින ලෙසයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ. එසේනම් මෙතැනදී ප්රශ්නයක් ගොඩනැඟෙනවා. එසේ නොවන මසක් අනුභව කළාට වරදක් නැත්ද කියා. ඇත්ත වශයෙන් ඒ පදනමින් නොවෙයි, බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙය දේශනා කළේ.. තමන් යම් මාංශයක් අනුභව කිරීමෙන් පසුව සැකයක් ඇති වී මානසික බිඳවැටීමක් ඇති වුවහොත් මානසිකව පීඩාවට ලක්විය හැකියි. තමන් එම මාංශය අනුභව කිරීමෙන් පවක් සිදු වුණාද යන පසුතැවීමකට වුවද ලක්විය හැකිය. එම තත්ත්වයෙන් මිදීම සඳහායි බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙවැනි දේශනාවක් කළේ. මේ තත්ත්වය පදනම් කරගෙන කෙනෙක් කියනවා නම් මේකෙන් තොර යමක් අනුභව කිරීම වරදක් නැහැ කියලා.......... එයත් නොවෙයි මින් අදහස් කරන්නේ.... සාමාන්ය ජීවන පැවැත්මට බාධා නොවන අයුරින් ක්රියා කිරීමයි. මින් අදහස් කරන්නේ. අප එය අර්ථ දක්වන්නේ සම චර්යාව කියලයි.
බුදු දහමෙහි සඳහන් ප්රධාන වචන දෙකක් තියෙනවා. එකක් තමයි අපි ඉහතින් සඳහන් කළ සම චර්යාව අනෙක් වචනය තමයි ධර්ම චර්යාව. මෙම වචන දෙක පිළිබඳව කිසිවෙක් නිසි පර්යේෂණයක් කර කරුණු ඉදිරිපත් කරලා නැහැ. අපි ඒ පිළිබඳව යම් යම් කරුණු එකතු කරගෙන යනවා.
සම චර්යාව යනු සමාජයේ යහපතට, පැවැත්මට හේතුවන කරුණුයි. අංගුත්තර නිකායේ සීහ සේනාපති සූත්රයේ සඳහන් වෙනවා පවත්ත මාංශය පිළිබඳව.
සීහ සේනාපතියා යනු සෝවාන් වූ අයෙක්. දිනක් ඔහු බුදුරජාණන් වහන්සේට සංඝයා වහන්සේ පන්සිය නමක් සමඟ තමන්ගේ ගෙදර දනට වඩින ලෙස ආරාධනා කරනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ එම ආරාධනාව පිළිගන්නවා. සීහ සේනාපතියා නිවසේ සිටින සේවක පිරිසකට දානය පිළියෙල කරන්න උපදෙස් දුන්නා.
එක්කෙනෙක් යෑව්වා මස් ගේන්න කියලා. වෙළෙඳපොළේ තියෙන මස් (පවත්ත මාංශ) ගේන්න කියලයි ඔහු උපදෙස් දුන්නේ. මසුත් පිළියෙල කරලා ඔහු බුදුරජාණන් වහන්සේ ඇතුළු මහා සංඝරත්නය දානය පිළිගැන්වූවා. මෙවැනි දේවල් සඳහන් සූත්ර ගණනාවක් බුදුදහමේ දැක්වෙනවා. නමුත් අපි මේ අවස්ථාවේදී ඒ සියලු දේවල් ඉදිරිපත් කරන්න උත්සාහ කරන්නේ නැහැ. මොකද සමහරුන් මේ දේවල් දෘෂ්ටි වශයෙන් ගත හැකි නිසා මහාවග්ග පාලියේ භික්ෂූන් වහන්සේලා බණ භාවනා කරන කොට නොවැළඳිය යුතු මස් වර්ග ගැනත් සඳහන් වෙනවා. ඒ වගේම ආමගන්ධ සූත්රයේද සුත්ත නිපාතයේ ද මේ සම්බන්ධව සාකච්ඡා කර තිබෙනවා. ඒ වගේම අටුවා සහ ටීකාවල මේ පිළිබඳව දීර්ඝ විස්තර සඳහන් කර තිබෙනවා. මේ පිළිබඳව අප දීර්ඝ අධ්යයනයක යෙදී ඇති බැවින් මස් කෑමට පක්ෂව හෝ විපක්ෂව ඇති තරම් කරුණු ඉදිරිපත් කරන්න පුළුවන්.
නමුත් අපට මස් මාංශ අනුභවය පිළිබඳව බුදු දහමේ සඳහන් කරුණු විකෘති කර දැක්වීමේ අයිතියක් නැහැ. එය සාධාරණ වන්නේත් නැහැ.
බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනා තුළ දැඩි අන්තගාමී බවක් කිසිවිටෙකත් දක්නට නැහැ. යම් භික්ෂුවකට වේවා පුද්ගලයකුට වේවා මානසික පීඩාවක් ඇති වන්නේ නම් එය සමනය වන ආකාරයට ක්රියා කිරිම වරදක් නොවන බව බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කර තිබෙනවා. විනයෙහි සඳහන් වන අන්දමට භික්ෂූන් වහන්සේ නමකට අමනුෂ්ය දෝෂයක් ඇතිවී මස් කෑමට සිදු වුණා. කෙතරම් බෙහෙත් කළත් අමනුස්සයන්ගේ මෙහෙයවීම නිසා එම භික්ෂුවට සුව වුණේ නැහැ. අවසානයේදී උන්වහන්සේට ඌරන් මරණ ස්ථානයකට ගොස් අමු ඌරු මස් කා උන්ගේ ලේ බීමට සිදුවුණා. ඉන්පසුව උන්වහන්සේට සුව වුණු බවයි විනයේ සඳහන් වන්නේ. අමනුස්සයන්ගේ ක්රියාකාරීත්වය නිසයි, උන්වහන්සේ එම තත්ත්වයට පත්වුණේ. එහිදී උන්වහන්සේ කළේ වැරදි ක්රියාවක් කියා පිළිගැනුණේ නැහැ.
තමන් විසින් සත්ත්වයකු නොමරා කවුරුන් හෝ මරපු සතුන්ගේ මස් අනුභව කිරීම නිසා ප්රාණඝාතය කියන අකුසල කර්මය නම් සිදුවන්නේ නැහැ. එය ඉතා පැහැදිලියි. ප්රාණඝාත අකුසල කර්මය, සිදුවීමට නම් කරුණු පහක් සම්පූර්ණ විය යුතුයි. සතෙකුවීම, පණ ඇති බව දැන ගැනීම, මැරීමේ චේතනාව, උපක්රම යෙදීම සහ අවසානයේදී එම සතා මැරීම යන කරුණු පහ සම්පූර්ණ වූ විටයි ප්රාණඝාත අකුසලය සිදු වන්නේ.
මෙය අපි සරල උදාහරණයකින් තේරුම් ගැනීමට උත්සාහ කරමු. යම්කිසි කෙනෙක් යම් සතෙක් මරන්න උත්සාහ කරනවා. සතෙක් බව දැනගෙන උගුලක්ද අටවනවා. එම අවස්ථාවේදී සතා උගුලෙන් බේරී පලා යනවා. එතැනදී ප්රාණඝාත අකුසලයක් සිදු වන්නේ නැහැ. එම පුද්ගලයාගේ සිත ඒ අවස්ථාවේ ද්වේශසහගතව ක්රියාකිරීම පමණයි සිදුවුණේ. එය ඔහුව වෙහෙසට පත්කරනවා විනා ප්රාණඝාත අකුසල කර්මය සිදුවන්නේ නැහැ.
වෙළෙඳ පොළේ පවතින මස් (පවත්තමාංශ) ගෙනැවිත් අනුභව කළාට ප්රාණඝාත අකුසලය සිදුවන්නේ නැහැ. නමුත් මීට එරෙහි වන අය පවසන්නේ මස්මාංශ අනුභව කිරීමෙන් සතුන් මැරීමට අනුබල දීමක් සිදු කරන බවයි.
ඔවුන් නඟන මේ තර්කය සාධාරණද? අපි ඒ ගැන විමසා බැලිය යුතුයි.
මනුස්සයා ඇතිවී තිබෙන්නේ ජීව විද්යාත්මක සාධක මතයි. එනිසා මේ දේවල් ලෝකයේ සහමුලින්ම නැතිකරන්න පුළුවන්ද? කෙනෙක් හිතනවා නම් මස්මාංශ අනුභවය පවක් කියා ඔහුට පුළුවන් ඉන් වැළකී සිටීමට. එහි වරදක් නැහැ. නමුත් එම තත්ත්වය මුළු සමාජයේම ක්රියාත්මක කළ හැකිද? එය ප්රායෝගිකද? එදා බුදුරජාණන් වහන්සේගේ කාලයේදීත් සතුන් මරණ මිනිසුන් සිටියා. අදත් සිටිනවා. ඉදිරියේදීත් සිටීවි. එය වෙළෙඳ ව්යාපාරයක් වශයෙන් පවතිනවා.
හොඳයි අපි මොහොතකට හිතමුකෝ මස්මාංශ අනුභවය පවක් කියා තර්ක කරන අය නිසා සමස්ත සමාජයම මස්, මාළු කෑම නතර කරයි කියලා. එහෙම වුණොත් මොකද වෙන්නේ? මේ රටේ ධීවර අමාත්යාංශයක් පවත්වාගෙන යන්න වෙන්නේ නැහැ. හෘද සැත්කම් සඳහා මෝරා නමැති මත්ස්යයාගේ විශේෂ කොටසක් පාවිච්චියට ගනු ලබනවා. මේ තත්ත්වය යටතේ එයත් වැළකී යනවා. එනිසා මස් මාංශ අනුභවය පවක් නිසා අප මේ සඳහා ඉදිරිපත් කරන විකල්ප මොනවාද?
මේ තත්ත්වය බුදුරජාණන් වහන්සේගේ කාලයේදීත් සාකච්ඡා කරලා තිබුණා. දෙව්දත් තෙරුන් වහන්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් වර පහක් ඉල්ලුවා. ඉන් එක් වරයක් වුණේ මාංශ භක්ෂණයෙන් තොර විය යුතුයි යන කාරණය. එය බුදුරජාණන් වහන්සේ අනුමත කළේ නැහැ. ඕනෑ කෙනෙක් එය පිළිගත්තාට වරදක් නැති බවයි උන්වහන්සේ පෙන්වා දුන්නේ. මේ ප්රශ්නය මින් එහාට ගෙන ගියොත් පරම අවිහිංසාවාදී තත්ත්වයක් යටතේ අපි කොහොමද ජීවත් වන්නේ. බුදුදහම කියන්නේ නිගණ්ඨයන්ගේ දහමක් නොවේ. එවැනි අන්තවාදී අදහස්වලින් සමාජයට හානියක් මිසක් වාසියක් වන්නේ නැහැ. මෙම මිථ්යා මත දරන්නන් නිසා යම් කෙනෙක් මාංශ භක්ෂණයෙන් ඉවත් වුණා කියමුකෝ, මෙහි තව ටිකක් දුරට ගමන් කළාම මොකද වෙන්නේ. ඒ අයට හිතෙන්න පුළුවන් නිවෙස්වල මකුළු දැල් කැඩීමත් වරදක් කියලා. නිවෙස් අතුපතුගාන එකත් වරදක් කියලා. මොකද අතපතුගාන කොට ඒ ස්ථානවල පුංචි පුංචි සත්තු ඉන්න පුළුවන්නේ. ගොවිතැන් කිරීමත් නුසුදුසුයි කියලා මේ අය හිතන්න පුළුවන්. පොළොව කොටනකොට පොළවේ සිටින සතුන් මැරෙනවනේ. ගොවිතැනට කෘෂි රසායනික ද්රව්ය යෙදීමත් වරදක් විදිහට පෙනෙන්න පුළුවන්. එවිට ගොවිතැනට හානිකරන සතුන් මැරෙනවානේ. වතුර ටිකක් උණු කර බොන තත්ත්වයකුත් නැතිවෙයි. මොකද ඒවායේ ක්ෂුද්ර ජීවීන් සිටිනවනේ. අවසානයේදී හුස්ම ගැනීම, පොළොවේ ඇවිදීම පවා පවක් කියල හිතන්න පුළුවන්. අප මේ මිථ්යාදෘෂ්ටික මත දරන්නන්ගේ හඬට ඇහුම්කන් දුන්නොත් අවසානයේදී අප කොහේටද ගමන් කරන්නේ. මේ තත්ත්වය යටතේ අපට සිදු වන්නේ ශ්රි ලංකාවෙන් බුදුදහම ඉවත් කිරීමටයි. මොකද ජීවත්වෙන්න බැරි පරිසරයක් අර මිථ්යා මත දරන්නන් නිසා බිහිවනවානේ. අප ඊට ඉඩ දිය යුතුද?
මේ තත්ත්වය තවදුරටත් පැහැදිලි කර ගැනීම වැදගත්.
පුංචි දරුවකුට පණු අමාරුවක් හැදුනා කියමුකෝ. පණුවන් විනාශ කිරීමට බෙහෙත් කිරීම පවක් කියලා හිතුවොත් මොකද වෙන්නේ. ප්රතිකාර නොලැබීම නිසා ඒ දරුවා මියයන්න පුළුවන්. එතකොට දරුවා මියයැමට සැලැස්වීම පාපයක් නොවෙයිද?
එනිසා එක එක්කෙනාගේ ඔළුගෙඩි තුළ තිබෙන පුහු මත සමාජගත කිරීමට අවස්ථාවක් නොදිය යුතුයි. අප ඊට අවස්ථාවක් ලබාදුනහොත් සිදුවන්නේ විශාල විපතක්. මේ අය ඉදිරිපත් කරන කිසිකෙනකුට පදනමක් නැහැ. පදනමක් නැති කිසිදු සිද්ධාන්තයක් නැති මත ඉදිරිපත් කිරීමෙන් සිදුවන්නේ සමාජ සංස්ථාව බිඳවැටීම පමණයි. සමාජයේ පැවැත්මට බාධා පැමිණවීම පමණයි. අද මේ ප්රශ්නය නිසා බොහෝ මිනිසුන් අසරණ වෙලයි සිටින්නේ.
සමාජයේ පැවැත්මට හානිකර ප්රශ්නයක් අල්ලාගෙන සිටින මෙම පිරිසට අප රටේ සංවිධානය විය යුතු කොතරම් ප්රශ්න තියෙනවාද? ඇයි මේ පිරිසට බැරි මනුෂ්ය ඝාතන නොකරන සමාජයක් වෙනුවෙන් හඬනගන්න. අද අවුරුදු තුනේ හතරේ පුංචි දරුවොත් අතවරයට ලක්වෙනවා. ඇයි ඒ වෙනුවෙන් මේ අය හඬ නගන්නේ නැත්තේ. අද මේ සමාජයේ හොරකම වැඩිවෙලා. ඇයි මේ පිරිසට ඒ වෙනුවෙන් හඬක් නගන්න බැරි. ඒ වෙනුවෙන් සංවිධාන හදාගන්න.
සමාජ සහජීවනය බිඳ දමන මතිමතාන්තර හැදීමෙන් මේ අය සිදු කරන්නේ සමාජය තුළ විශාල හානියක් ඇති කිරීමයි. මස් මාංශ අනුභවය ඒ කාලයේදීත් තිබුණා. නමුත් ඒ පිළිබඳව මිනිසුන්ගේ ඔළුවලට මේ අදහස් දැමීමක් සිදුවුණේ නැහැ. අපි නොදැනුවත්ව සතුන් මැරීමක් සිදුවීම ප්රාණඝාත අකුසලයට වැටෙන්නේ නැහැනේ. නමුත් ලෝභ දේවේශ මෝහ යන කාරණා අඩුවී අප මාර්ගඵල ලාභී තත්ත්වයට පත්වන විට මේ තත්ත්වය වෙනස් වෙන්න පුළුවන්. වෙළෙඳ පොළෙන් මස් අරගෙන පරිභෝජනය කරන කෙනෙකුට පවක් සිදුවන්නේ නැහැ. නමුත් එම සතුන් පොළව මත සිටින බව ඔහු දන්නවනේ. සාමාන්ය ජීවිතයේදී නොවෙයි මාර්ගඵල ලාභී උත්තරීතර අවස්ථාවකදී එම තත්ත්වයෙන් පවා (මස් කෑමෙන් පවා) වැළකෙන අවස්ථාවන් ඒවි. එවැනි තත්ත්වයකදී මස් මාංශ අනුභවය ඉබේම වැළකෙන තත්ත්වයකුයි නිර්මාණය වන්නේ.
එහෙත් යෑපීම් සඳහා මේ දේවල් සමාජයේ තියෙනවා. මෙයින් අපි අදහස් කරන්නේ නැහැ සතුන් මැරිය යුතුයි කියා. නමුත් පවතින සමාජ යථාර්ථය අප තේරුම් ගත යුතුයි. අප කලින් සඳහන් කළ ආකාරයට සමචර්යාවට ඉඩදීම විනා ඊට එහා ගොස් සමාජය විකෘති කිරීමේ අයිතියක් අපට නැහැ. තමන්ගේ ආවේගශීලී අදහස් ඉදිරිපත් කිරීමට, බොරු සිල් පෙන්වීමට මිත්යා මත දරන්නන් කරන දේවල්වලින් සිදුවන්නේ මහා සමාජ විනාශයක් පමණයි. මේ අයගේ ක්රියා කලාපය බලවත් වුවහොත් බුදුදහම සමඟ රැඳී ඉන්න බැහැ කියලා සමාජයේ මතයක් ඇතිවිය හැකියි. බෞද්ධ පින්වතුන් බෞද්ධකමින් ඉවත්වී වෙනත් අදහස් වැළඳ ගන්න තත්ත්වයක් මේ නිසා නිර්මාණය විය හැකියි. මස්මාංශ අනුභවයට එරෙහිව මිත්යා මත වපුරන මේ අය සියුම් ලෙස මේ කරන්නේ බෞද්ධ ජනතාව ඉන් ඈත් කිරීමක්ද යන්න ඔබ අපට සැකසහිතයි. ඔවුන් දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්ව සිදුකරන්නේ ප්රයෝගික ලෙස ජීවත්වෙමින් බෞද්ධයන් ගෙවන ආගමික සහජීවනය බිඳ දැමීමයි.
මස් මාංශ අනුභවය පිළිබඳව පුහු මත ඉදිරිපත් කරන මේ අයට බෞද්ධ විඥනයක් නැහැ. බෞද්ධ චින්තනයක් නැහැ. තමන්ට කටට ආපු දේ කියනවා. ඔවුන් සිදු කරන්නේ ජනප්රිය ලාභ සත්කාර ලබා ගැනීම වෙනුවෙන් ක්රියාකිරීම පමණයි. මේ සම්බන්ධයෙන් සමහර මිත්යා මත ඉදිරිපත් කරන්නේ නිසි ලෙස පැවිදි උපසම්පදාවක් ලැබූ භික්ෂුන් නොවේ. අපි ඒ අයට අභියෝග කරනවා යම් දවසක මේ පිළිබඳව අප සමඟ ප්රසිද්ධ විවාදයකට එන්න කියා.
අද මේ ගැන කතා කරන අය සතුන් මරණ ආකාරය දක්වන වීඩියෝ පට පාසල්වල පවා දර්ශනය කරනවා. මේ හින්දා පුංචි දරුවන්ගේ පමණක් නොව වැඩිහිටියන්ගේ ද මනස අවුල් වෙනවා. මෙවැනි වීඩියෝ පාසල්වල ප්රදර්ශනය කිරීම තහනම් කළ යුතුයි. ඊට අධ්යාපන දෙපාර්තමේන්තුව මැදිහත් විය යුතුයි. නිරෝගී දරුවන්ගේ මානසික තත්ත්වය බිඳ දැමීමට මෙම මිත්යා මත දරන්නන්ට ඉඩනොදිය යුතුයි.
මස් මාංශ අනුභවයට එරෙහිව පොතපත ලියන අය හෝ වේවා දේශන පවත්වන අය වේවා බුදු දහම ගැඹුරින් දකින්නැයිද ඒ ගැන අධ්යයනය කරන්න යෑයිද අපි ඔවුන් වෙත දැන්වීමට කැමැතියි. ධර්ම සන්නිවේදනයේදී ධර්ම සන්නිවේදකයා ඉතාමත් පරිස්සම් විය යුතුයි. අප සැත්කමක් කරන අයුරින් ධර්ම සන්නිවේදනය කළ යුතුයි.
ත්රිපිටකයේම තියෙන මාංශ අනුභවය සම්බන්ධ තොරතුරු අප සොයා බැලුවා. අටුවාවේ සඳහන් කරුණුත් සොයා බැලුවා. ඒවගේම අපට වඩා තලතුනා ධර්මධර, විනයධර භික්ෂුන් වහන්සේලාගෙනුත් මේ ගැන විමසා බැලුවා. එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස තමයි අප මේ කරුණු අනාවරණය කරන්නේ. මස් මාංශ අනුභවයට එරෙහිව මත ඉදිරිපත් කරන්නන් පසු විපරමක් කරලා නැහැ. ඉන් සමාජයට වී ඇති හානිය පිළිබඳව ඒ පිළිබඳව කරුණු ඉදිරිපත් කරන්න වෙලා තියෙන්නේ අපිටයි. පුංචි දරුවන් ඇතුළු වැඩිහිටියන් මේ ගැන ඇති කරගෙන තිබෙන අනියත බිය නිසා අපට ඊට ඉදිරිපත් වෙන්න සිදුවෙලා තිබෙනවා. ඔවුනගේ අනියත බිය නැති කරන්න වෙලා තියෙන්නේ බුදුදහම පිළිබඳව ගැඹුරින් අදහස් දක්වන්න පුළුවන් ස්වාමීන් වහන්සේලාට පමණයි. අප ඒ කාර්යය කළ යුතුයි. නැතිනම් සමස්ත සමාජයටම වෙන්නේ හානියක්.
මෙම මිත්යා ඉදිරිපත් කරන්නන් එය සමාජගත කිරීම සඳහා විශාල මුදලක් වැයකර තිබෙනවා. මේ අයට මේ මුදල් කොයින්ද? මේක ජාවාරමක්. මෙම ජාවාරම කරන පිරිස කියන කතා, ප්රකාශ කර ඇති දේවල්වලින් බෞද්ධාගමට වන්නේ විශාල හානියක්. ඇතැම් අය භික්ෂුන් වහන්සේලාට අපහාස වන අයුරින් පවා ප්රකාශ නිකුත් කර තිබෙනවා. මේ අය ඉදිරිපත් කරන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනා නොවේ. අප සමාජයේ මිනිසුන් මස් මාංශ අනුභව කළා තමයි. නමුත් එහි ඇලුනේ නැහැ. ඔවුන්ගේ සුන්දර පවුල් ජීවිත අවුල් කරන මේ මිත්යා මත අප පරාජය කළ යුතුයි.
ධර්ම සංවාදය - වසන්ත ලියනගේ
මස් මාංශ අනුභවය පවක්ද!
මස්මාංශ අනුභවය පිළිබඳව සමාජයේ විවිධ මත පවතී. කෙනෙක් මස්මාංශ අනුභවය පවට අනුබල දීමක් යෑයිද ඒ නිසා මස් මාංශ අනුභවය පවක් යෑයි ද තර්ක කරති. කෙසේ හෝ වේවා මේ තත්ත්වය හමුවේ අසරණ වන බෞද්ධ පින්වතුන්ට මෙහි සැබෑ තත්ත්වය පහදා දීම මෙම ලිපියේ අරමුණයි.
උභතෝකෝටික ප්රශ්නයක් යනු කෙළවරවල් දෙකක් ඇති ප්රශ්නයකි. මස් මාංශ අනුභවය පිළිබඳවද බෞද්ධ පින්වතුන් අද මුහුණ දී සිටිනුයේ උභතෝකෝටික ප්රශ්නයකට යෑයි කීවොත් නිවැරැදිය.
කෙනෙක් මස්මාංශ අනුභවය අකුසල කර්මයක් යෑයි පවසති. තවත් කෙනෙක් පවසනුයේ මස් මාංශ අනුභවය වරදක් නොවන බවයි. මස්මාංශ අනුභවය පවක් යෑයි කියමින් ඇතැම්හු ආවේගශීලීව කටයුතු කරන ආකාරයක් ද දක්නට ලැබේ. මෙම පිරිස විනය පිටකය බුද්ධ දේශනාවක් නොවන බවට ප්රතික්ෂේප කරන තත්ත්වයට පත්වී සිටිනවා. මෙය කනගාටුවට කරුණකි.
මෙම ප්රශ්නයේදී තවත් සමහරෙක් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනා තමන්ට රුචි ආකාරයෙන් අර්ථ දක්වන ආකාරයක් දැකිය හැකියි.
කෙසේ හෝ වේවා මස් මාංශ අනුභවය පිළිබඳව කෙනෙක් අපගෙන් හොඳද නරකද කියා සෘජු ලෙස විමසීමක් කළහොත් බරපතල ප්රශ්නයක් ගොඩනැඟෙනවා. එහිදී අපට දීමට ඇති උත්තරය වනුයේ මස් කෑම නරක බවයි. එහෙත් මස් මාංශ අනුභවය ප්රාණඝාත අකුසලයත් සමඟ පටලවා ගත යුතු නැහැ.
කෙනෙක් අපගෙන් මස් මාංශ අනුභවය පිළිබඳව බුද්ධ දේශනාව කුමක්ද කියා විමසන්න පුළුවන්. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ සියලු සත්ත්වයන්ට මෛත්රිය කරන ලෙසයි. ඒ පිළිබඳව සංවාදයක් නැහැ. එයයි අපට ඊට දීමට ඇති උත්තරය. කුරා කූඹියාට පවා මෛත්රිය කරන ලෙසයි, බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ. ඒ නිසා මේ පිළිබඳව අපට කිසිදු විවාදයක් නැහැ.
නමුත් අපට ප්රශ්නයක් තියෙනවා. මාංශ අනුභවය පවක් යෑයි කියමින් එය සමාජගත කරන්න උත්සාහ දරන පිරිස් අතර ඒ සඳහා ඉදිරිපත් කරන්නේ කිසිදු සිද්ධාන්තයක් නැති පුහු තර්ක නිසා බෞද්ධයා නොමඟට යනවා. අතරමං වෙනවා. එයයි අපට තියෙන ප්රශ්නය.
මාංශ භක්ෂණය පිළිබඳව සූත්ර පිටකයේත් විනය පිටකයේත් ගොඩක් කරුණු සඳහන් වෙනවා. මජ්ජිම නිකායේ සඳහන් ජීවක සූත්රයේදී බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කර තිබෙනවා. ත්රිකෝටික පාරිශුද්ධියක් පිළිබඳව. ඉන් අදහස් කළේ කොන් තුනක් පිරිසිදු මාංශයන් අනුභව කළාට කමක් නැති බවයි.
දිට්ඨං. සූතං පරිසංකිතං යනුවෙන් බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්වා දුන්නේ මෙම කාරණයයි.
තමන් සතකු මරණවා දුටුවා නම්, සැක සිතුණා නම් එසේම එම සතා මැරුවේ ඔබ නිසා නම් එම මස් වැළඳීමෙන් වළකින ලෙසයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ. එසේනම් මෙතැනදී ප්රශ්නයක් ගොඩනැඟෙනවා. එසේ නොවන මසක් අනුභව කළාට වරදක් නැත්ද කියා. ඇත්ත වශයෙන් ඒ පදනමින් නොවෙයි, බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙය දේශනා කළේ.. තමන් යම් මාංශයක් අනුභව කිරීමෙන් පසුව සැකයක් ඇති වී මානසික බිඳවැටීමක් ඇති වුවහොත් මානසිකව පීඩාවට ලක්විය හැකියි. තමන් එම මාංශය අනුභව කිරීමෙන් පවක් සිදු වුණාද යන පසුතැවීමකට වුවද ලක්විය හැකිය. එම තත්ත්වයෙන් මිදීම සඳහායි බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙවැනි දේශනාවක් කළේ. මේ තත්ත්වය පදනම් කරගෙන කෙනෙක් කියනවා නම් මේකෙන් තොර යමක් අනුභව කිරීම වරදක් නැහැ කියලා.......... එයත් නොවෙයි මින් අදහස් කරන්නේ.... සාමාන්ය ජීවන පැවැත්මට බාධා නොවන අයුරින් ක්රියා කිරීමයි. මින් අදහස් කරන්නේ. අප එය අර්ථ දක්වන්නේ සම චර්යාව කියලයි.
බුදු දහමෙහි සඳහන් ප්රධාන වචන දෙකක් තියෙනවා. එකක් තමයි අපි ඉහතින් සඳහන් කළ සම චර්යාව අනෙක් වචනය තමයි ධර්ම චර්යාව. මෙම වචන දෙක පිළිබඳව කිසිවෙක් නිසි පර්යේෂණයක් කර කරුණු ඉදිරිපත් කරලා නැහැ. අපි ඒ පිළිබඳව යම් යම් කරුණු එකතු කරගෙන යනවා.
සම චර්යාව යනු සමාජයේ යහපතට, පැවැත්මට හේතුවන කරුණුයි. අංගුත්තර නිකායේ සීහ සේනාපති සූත්රයේ සඳහන් වෙනවා පවත්ත මාංශය පිළිබඳව.
සීහ සේනාපතියා යනු සෝවාන් වූ අයෙක්. දිනක් ඔහු බුදුරජාණන් වහන්සේට සංඝයා වහන්සේ පන්සිය නමක් සමඟ තමන්ගේ ගෙදර දනට වඩින ලෙස ආරාධනා කරනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ එම ආරාධනාව පිළිගන්නවා. සීහ සේනාපතියා නිවසේ සිටින සේවක පිරිසකට දානය පිළියෙල කරන්න උපදෙස් දුන්නා.
එක්කෙනෙක් යෑව්වා මස් ගේන්න කියලා. වෙළෙඳපොළේ තියෙන මස් (පවත්ත මාංශ) ගේන්න කියලයි ඔහු උපදෙස් දුන්නේ. මසුත් පිළියෙල කරලා ඔහු බුදුරජාණන් වහන්සේ ඇතුළු මහා සංඝරත්නය දානය පිළිගැන්වූවා. මෙවැනි දේවල් සඳහන් සූත්ර ගණනාවක් බුදුදහමේ දැක්වෙනවා. නමුත් අපි මේ අවස්ථාවේදී ඒ සියලු දේවල් ඉදිරිපත් කරන්න උත්සාහ කරන්නේ නැහැ. මොකද සමහරුන් මේ දේවල් දෘෂ්ටි වශයෙන් ගත හැකි නිසා මහාවග්ග පාලියේ භික්ෂූන් වහන්සේලා බණ භාවනා කරන කොට නොවැළඳිය යුතු මස් වර්ග ගැනත් සඳහන් වෙනවා. ඒ වගේම ආමගන්ධ සූත්රයේද සුත්ත නිපාතයේ ද මේ සම්බන්ධව සාකච්ඡා කර තිබෙනවා. ඒ වගේම අටුවා සහ ටීකාවල මේ පිළිබඳව දීර්ඝ විස්තර සඳහන් කර තිබෙනවා. මේ පිළිබඳව අප දීර්ඝ අධ්යයනයක යෙදී ඇති බැවින් මස් කෑමට පක්ෂව හෝ විපක්ෂව ඇති තරම් කරුණු ඉදිරිපත් කරන්න පුළුවන්.
නමුත් අපට මස් මාංශ අනුභවය පිළිබඳව බුදු දහමේ සඳහන් කරුණු විකෘති කර දැක්වීමේ අයිතියක් නැහැ. එය සාධාරණ වන්නේත් නැහැ.
බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනා තුළ දැඩි අන්තගාමී බවක් කිසිවිටෙකත් දක්නට නැහැ. යම් භික්ෂුවකට වේවා පුද්ගලයකුට වේවා මානසික පීඩාවක් ඇති වන්නේ නම් එය සමනය වන ආකාරයට ක්රියා කිරිම වරදක් නොවන බව බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කර තිබෙනවා. විනයෙහි සඳහන් වන අන්දමට භික්ෂූන් වහන්සේ නමකට අමනුෂ්ය දෝෂයක් ඇතිවී මස් කෑමට සිදු වුණා. කෙතරම් බෙහෙත් කළත් අමනුස්සයන්ගේ මෙහෙයවීම නිසා එම භික්ෂුවට සුව වුණේ නැහැ. අවසානයේදී උන්වහන්සේට ඌරන් මරණ ස්ථානයකට ගොස් අමු ඌරු මස් කා උන්ගේ ලේ බීමට සිදුවුණා. ඉන්පසුව උන්වහන්සේට සුව වුණු බවයි විනයේ සඳහන් වන්නේ. අමනුස්සයන්ගේ ක්රියාකාරීත්වය නිසයි, උන්වහන්සේ එම තත්ත්වයට පත්වුණේ. එහිදී උන්වහන්සේ කළේ වැරදි ක්රියාවක් කියා පිළිගැනුණේ නැහැ.
තමන් විසින් සත්ත්වයකු නොමරා කවුරුන් හෝ මරපු සතුන්ගේ මස් අනුභව කිරීම නිසා ප්රාණඝාතය කියන අකුසල කර්මය නම් සිදුවන්නේ නැහැ. එය ඉතා පැහැදිලියි. ප්රාණඝාත අකුසල කර්මය, සිදුවීමට නම් කරුණු පහක් සම්පූර්ණ විය යුතුයි. සතෙකුවීම, පණ ඇති බව දැන ගැනීම, මැරීමේ චේතනාව, උපක්රම යෙදීම සහ අවසානයේදී එම සතා මැරීම යන කරුණු පහ සම්පූර්ණ වූ විටයි ප්රාණඝාත අකුසලය සිදු වන්නේ.
මෙය අපි සරල උදාහරණයකින් තේරුම් ගැනීමට උත්සාහ කරමු. යම්කිසි කෙනෙක් යම් සතෙක් මරන්න උත්සාහ කරනවා. සතෙක් බව දැනගෙන උගුලක්ද අටවනවා. එම අවස්ථාවේදී සතා උගුලෙන් බේරී පලා යනවා. එතැනදී ප්රාණඝාත අකුසලයක් සිදු වන්නේ නැහැ. එම පුද්ගලයාගේ සිත ඒ අවස්ථාවේ ද්වේශසහගතව ක්රියාකිරීම පමණයි සිදුවුණේ. එය ඔහුව වෙහෙසට පත්කරනවා විනා ප්රාණඝාත අකුසල කර්මය සිදුවන්නේ නැහැ.
වෙළෙඳ පොළේ පවතින මස් (පවත්තමාංශ) ගෙනැවිත් අනුභව කළාට ප්රාණඝාත අකුසලය සිදුවන්නේ නැහැ. නමුත් මීට එරෙහි වන අය පවසන්නේ මස්මාංශ අනුභව කිරීමෙන් සතුන් මැරීමට අනුබල දීමක් සිදු කරන බවයි.
ඔවුන් නඟන මේ තර්කය සාධාරණද? අපි ඒ ගැන විමසා බැලිය යුතුයි.
මනුස්සයා ඇතිවී තිබෙන්නේ ජීව විද්යාත්මක සාධක මතයි. එනිසා මේ දේවල් ලෝකයේ සහමුලින්ම නැතිකරන්න පුළුවන්ද? කෙනෙක් හිතනවා නම් මස්මාංශ අනුභවය පවක් කියා ඔහුට පුළුවන් ඉන් වැළකී සිටීමට. එහි වරදක් නැහැ. නමුත් එම තත්ත්වය මුළු සමාජයේම ක්රියාත්මක කළ හැකිද? එය ප්රායෝගිකද? එදා බුදුරජාණන් වහන්සේගේ කාලයේදීත් සතුන් මරණ මිනිසුන් සිටියා. අදත් සිටිනවා. ඉදිරියේදීත් සිටීවි. එය වෙළෙඳ ව්යාපාරයක් වශයෙන් පවතිනවා.
හොඳයි අපි මොහොතකට හිතමුකෝ මස්මාංශ අනුභවය පවක් කියා තර්ක කරන අය නිසා සමස්ත සමාජයම මස්, මාළු කෑම නතර කරයි කියලා. එහෙම වුණොත් මොකද වෙන්නේ? මේ රටේ ධීවර අමාත්යාංශයක් පවත්වාගෙන යන්න වෙන්නේ නැහැ. හෘද සැත්කම් සඳහා මෝරා නමැති මත්ස්යයාගේ විශේෂ කොටසක් පාවිච්චියට ගනු ලබනවා. මේ තත්ත්වය යටතේ එයත් වැළකී යනවා. එනිසා මස් මාංශ අනුභවය පවක් නිසා අප මේ සඳහා ඉදිරිපත් කරන විකල්ප මොනවාද?
මේ තත්ත්වය බුදුරජාණන් වහන්සේගේ කාලයේදීත් සාකච්ඡා කරලා තිබුණා. දෙව්දත් තෙරුන් වහන්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් වර පහක් ඉල්ලුවා. ඉන් එක් වරයක් වුණේ මාංශ භක්ෂණයෙන් තොර විය යුතුයි යන කාරණය. එය බුදුරජාණන් වහන්සේ අනුමත කළේ නැහැ. ඕනෑ කෙනෙක් එය පිළිගත්තාට වරදක් නැති බවයි උන්වහන්සේ පෙන්වා දුන්නේ. මේ ප්රශ්නය මින් එහාට ගෙන ගියොත් පරම අවිහිංසාවාදී තත්ත්වයක් යටතේ අපි කොහොමද ජීවත් වන්නේ. බුදුදහම කියන්නේ නිගණ්ඨයන්ගේ දහමක් නොවේ. එවැනි අන්තවාදී අදහස්වලින් සමාජයට හානියක් මිසක් වාසියක් වන්නේ නැහැ. මෙම මිථ්යා මත දරන්නන් නිසා යම් කෙනෙක් මාංශ භක්ෂණයෙන් ඉවත් වුණා කියමුකෝ, මෙහි තව ටිකක් දුරට ගමන් කළාම මොකද වෙන්නේ. ඒ අයට හිතෙන්න පුළුවන් නිවෙස්වල මකුළු දැල් කැඩීමත් වරදක් කියලා. නිවෙස් අතුපතුගාන එකත් වරදක් කියලා. මොකද අතපතුගාන කොට ඒ ස්ථානවල පුංචි පුංචි සත්තු ඉන්න පුළුවන්නේ. ගොවිතැන් කිරීමත් නුසුදුසුයි කියලා මේ අය හිතන්න පුළුවන්. පොළොව කොටනකොට පොළවේ සිටින සතුන් මැරෙනවනේ. ගොවිතැනට කෘෂි රසායනික ද්රව්ය යෙදීමත් වරදක් විදිහට පෙනෙන්න පුළුවන්. එවිට ගොවිතැනට හානිකරන සතුන් මැරෙනවානේ. වතුර ටිකක් උණු කර බොන තත්ත්වයකුත් නැතිවෙයි. මොකද ඒවායේ ක්ෂුද්ර ජීවීන් සිටිනවනේ. අවසානයේදී හුස්ම ගැනීම, පොළොවේ ඇවිදීම පවා පවක් කියල හිතන්න පුළුවන්. අප මේ මිථ්යාදෘෂ්ටික මත දරන්නන්ගේ හඬට ඇහුම්කන් දුන්නොත් අවසානයේදී අප කොහේටද ගමන් කරන්නේ. මේ තත්ත්වය යටතේ අපට සිදු වන්නේ ශ්රි ලංකාවෙන් බුදුදහම ඉවත් කිරීමටයි. මොකද ජීවත්වෙන්න බැරි පරිසරයක් අර මිථ්යා මත දරන්නන් නිසා බිහිවනවානේ. අප ඊට ඉඩ දිය යුතුද?
මේ තත්ත්වය තවදුරටත් පැහැදිලි කර ගැනීම වැදගත්.
පුංචි දරුවකුට පණු අමාරුවක් හැදුනා කියමුකෝ. පණුවන් විනාශ කිරීමට බෙහෙත් කිරීම පවක් කියලා හිතුවොත් මොකද වෙන්නේ. ප්රතිකාර නොලැබීම නිසා ඒ දරුවා මියයන්න පුළුවන්. එතකොට දරුවා මියයැමට සැලැස්වීම පාපයක් නොවෙයිද?
එනිසා එක එක්කෙනාගේ ඔළුගෙඩි තුළ තිබෙන පුහු මත සමාජගත කිරීමට අවස්ථාවක් නොදිය යුතුයි. අප ඊට අවස්ථාවක් ලබාදුනහොත් සිදුවන්නේ විශාල විපතක්. මේ අය ඉදිරිපත් කරන කිසිකෙනකුට පදනමක් නැහැ. පදනමක් නැති කිසිදු සිද්ධාන්තයක් නැති මත ඉදිරිපත් කිරීමෙන් සිදුවන්නේ සමාජ සංස්ථාව බිඳවැටීම පමණයි. සමාජයේ පැවැත්මට බාධා පැමිණවීම පමණයි. අද මේ ප්රශ්නය නිසා බොහෝ මිනිසුන් අසරණ වෙලයි සිටින්නේ.
සමාජයේ පැවැත්මට හානිකර ප්රශ්නයක් අල්ලාගෙන සිටින මෙම පිරිසට අප රටේ සංවිධානය විය යුතු කොතරම් ප්රශ්න තියෙනවාද? ඇයි මේ පිරිසට බැරි මනුෂ්ය ඝාතන නොකරන සමාජයක් වෙනුවෙන් හඬනගන්න. අද අවුරුදු තුනේ හතරේ පුංචි දරුවොත් අතවරයට ලක්වෙනවා. ඇයි ඒ වෙනුවෙන් මේ අය හඬ නගන්නේ නැත්තේ. අද මේ සමාජයේ හොරකම වැඩිවෙලා. ඇයි මේ පිරිසට ඒ වෙනුවෙන් හඬක් නගන්න බැරි. ඒ වෙනුවෙන් සංවිධාන හදාගන්න.
සමාජ සහජීවනය බිඳ දමන මතිමතාන්තර හැදීමෙන් මේ අය සිදු කරන්නේ සමාජය තුළ විශාල හානියක් ඇති කිරීමයි. මස් මාංශ අනුභවය ඒ කාලයේදීත් තිබුණා. නමුත් ඒ පිළිබඳව මිනිසුන්ගේ ඔළුවලට මේ අදහස් දැමීමක් සිදුවුණේ නැහැ. අපි නොදැනුවත්ව සතුන් මැරීමක් සිදුවීම ප්රාණඝාත අකුසලයට වැටෙන්නේ නැහැනේ. නමුත් ලෝභ දේවේශ මෝහ යන කාරණා අඩුවී අප මාර්ගඵල ලාභී තත්ත්වයට පත්වන විට මේ තත්ත්වය වෙනස් වෙන්න පුළුවන්. වෙළෙඳ පොළෙන් මස් අරගෙන පරිභෝජනය කරන කෙනෙකුට පවක් සිදුවන්නේ නැහැ. නමුත් එම සතුන් පොළව මත සිටින බව ඔහු දන්නවනේ. සාමාන්ය ජීවිතයේදී නොවෙයි මාර්ගඵල ලාභී උත්තරීතර අවස්ථාවකදී එම තත්ත්වයෙන් පවා (මස් කෑමෙන් පවා) වැළකෙන අවස්ථාවන් ඒවි. එවැනි තත්ත්වයකදී මස් මාංශ අනුභවය ඉබේම වැළකෙන තත්ත්වයකුයි නිර්මාණය වන්නේ.
එහෙත් යෑපීම් සඳහා මේ දේවල් සමාජයේ තියෙනවා. මෙයින් අපි අදහස් කරන්නේ නැහැ සතුන් මැරිය යුතුයි කියා. නමුත් පවතින සමාජ යථාර්ථය අප තේරුම් ගත යුතුයි. අප කලින් සඳහන් කළ ආකාරයට සමචර්යාවට ඉඩදීම විනා ඊට එහා ගොස් සමාජය විකෘති කිරීමේ අයිතියක් අපට නැහැ. තමන්ගේ ආවේගශීලී අදහස් ඉදිරිපත් කිරීමට, බොරු සිල් පෙන්වීමට මිත්යා මත දරන්නන් කරන දේවල්වලින් සිදුවන්නේ මහා සමාජ විනාශයක් පමණයි. මේ අයගේ ක්රියා කලාපය බලවත් වුවහොත් බුදුදහම සමඟ රැඳී ඉන්න බැහැ කියලා සමාජයේ මතයක් ඇතිවිය හැකියි. බෞද්ධ පින්වතුන් බෞද්ධකමින් ඉවත්වී වෙනත් අදහස් වැළඳ ගන්න තත්ත්වයක් මේ නිසා නිර්මාණය විය හැකියි. මස්මාංශ අනුභවයට එරෙහිව මිත්යා මත වපුරන මේ අය සියුම් ලෙස මේ කරන්නේ බෞද්ධ ජනතාව ඉන් ඈත් කිරීමක්ද යන්න ඔබ අපට සැකසහිතයි. ඔවුන් දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්ව සිදුකරන්නේ ප්රයෝගික ලෙස ජීවත්වෙමින් බෞද්ධයන් ගෙවන ආගමික සහජීවනය බිඳ දැමීමයි.
මස් මාංශ අනුභවය පිළිබඳව පුහු මත ඉදිරිපත් කරන මේ අයට බෞද්ධ විඥනයක් නැහැ. බෞද්ධ චින්තනයක් නැහැ. තමන්ට කටට ආපු දේ කියනවා. ඔවුන් සිදු කරන්නේ ජනප්රිය ලාභ සත්කාර ලබා ගැනීම වෙනුවෙන් ක්රියාකිරීම පමණයි. මේ සම්බන්ධයෙන් සමහර මිත්යා මත ඉදිරිපත් කරන්නේ නිසි ලෙස පැවිදි උපසම්පදාවක් ලැබූ භික්ෂුන් නොවේ. අපි ඒ අයට අභියෝග කරනවා යම් දවසක මේ පිළිබඳව අප සමඟ ප්රසිද්ධ විවාදයකට එන්න කියා.
අද මේ ගැන කතා කරන අය සතුන් මරණ ආකාරය දක්වන වීඩියෝ පට පාසල්වල පවා දර්ශනය කරනවා. මේ හින්දා පුංචි දරුවන්ගේ පමණක් නොව වැඩිහිටියන්ගේ ද මනස අවුල් වෙනවා. මෙවැනි වීඩියෝ පාසල්වල ප්රදර්ශනය කිරීම තහනම් කළ යුතුයි. ඊට අධ්යාපන දෙපාර්තමේන්තුව මැදිහත් විය යුතුයි. නිරෝගී දරුවන්ගේ මානසික තත්ත්වය බිඳ දැමීමට මෙම මිත්යා මත දරන්නන්ට ඉඩනොදිය යුතුයි.
මස් මාංශ අනුභවයට එරෙහිව පොතපත ලියන අය හෝ වේවා දේශන පවත්වන අය වේවා බුදු දහම ගැඹුරින් දකින්නැයිද ඒ ගැන අධ්යයනය කරන්න යෑයිද අපි ඔවුන් වෙත දැන්වීමට කැමැතියි. ධර්ම සන්නිවේදනයේදී ධර්ම සන්නිවේදකයා ඉතාමත් පරිස්සම් විය යුතුයි. අප සැත්කමක් කරන අයුරින් ධර්ම සන්නිවේදනය කළ යුතුයි.
ත්රිපිටකයේම තියෙන මාංශ අනුභවය සම්බන්ධ තොරතුරු අප සොයා බැලුවා. අටුවාවේ සඳහන් කරුණුත් සොයා බැලුවා. ඒවගේම අපට වඩා තලතුනා ධර්මධර, විනයධර භික්ෂුන් වහන්සේලාගෙනුත් මේ ගැන විමසා බැලුවා. එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස තමයි අප මේ කරුණු අනාවරණය කරන්නේ. මස් මාංශ අනුභවයට එරෙහිව මත ඉදිරිපත් කරන්නන් පසු විපරමක් කරලා නැහැ. ඉන් සමාජයට වී ඇති හානිය පිළිබඳව ඒ පිළිබඳව කරුණු ඉදිරිපත් කරන්න වෙලා තියෙන්නේ අපිටයි. පුංචි දරුවන් ඇතුළු වැඩිහිටියන් මේ ගැන ඇති කරගෙන තිබෙන අනියත බිය නිසා අපට ඊට ඉදිරිපත් වෙන්න සිදුවෙලා තිබෙනවා. ඔවුනගේ අනියත බිය නැති කරන්න වෙලා තියෙන්නේ බුදුදහම පිළිබඳව ගැඹුරින් අදහස් දක්වන්න පුළුවන් ස්වාමීන් වහන්සේලාට පමණයි. අප ඒ කාර්යය කළ යුතුයි. නැතිනම් සමස්ත සමාජයටම වෙන්නේ හානියක්.
මෙම මිත්යා ඉදිරිපත් කරන්නන් එය සමාජගත කිරීම සඳහා විශාල මුදලක් වැයකර තිබෙනවා. මේ අයට මේ මුදල් කොයින්ද? මේක ජාවාරමක්. මෙම ජාවාරම කරන පිරිස කියන කතා, ප්රකාශ කර ඇති දේවල්වලින් බෞද්ධාගමට වන්නේ විශාල හානියක්. ඇතැම් අය භික්ෂුන් වහන්සේලාට අපහාස වන අයුරින් පවා ප්රකාශ නිකුත් කර තිබෙනවා. මේ අය ඉදිරිපත් කරන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනා නොවේ. අප සමාජයේ මිනිසුන් මස් මාංශ අනුභව කළා තමයි. නමුත් එහි ඇලුනේ නැහැ. ඔවුන්ගේ සුන්දර පවුල් ජීවිත අවුල් කරන මේ මිත්යා මත අප පරාජය කළ යුතුයි.
ධර්ම සංවාදය - වසන්ත ලියනගේ
Mama nam mas kanawa.me danuth chicken andakui drink ekakui dana gaman.
research wagayak karala thibba minissu adaren salakana kota gas wala paladhawa wadi wena hati kiyala 
