ගීතයක රහ කියන එක සාපේක්ශ වෙන්න පුලුවන් , හැබැයි ඒ කොහොම වුනත් ඕනේම ගීත කලාවක ඒ රහ වෙනස් වෙන්නේ නැහැ, තව විස්තර කලොත් රොක් සංගීතය ගොඩ දෙනෙකුට කනට අමිහිරියි , හැබැයි ඒ සංගිතය විදින කෙනා දන්නවා මේක හරියට කරලාද? නැත්නම් මෙලෝම රහක් නැද්ද කියලා.. හිප්-හොප් ආර් ඇන්ඩ් බී වගේ සංගීත කලාවනුත් එහෙමයි... මොන දේ වුනත් හරියට කලොත් ඒ දේ රස විදින්න කැම්ති අයට සාධාරනයක් ඉෂ්ඨ වෙයි.. ඒත් ලංකාවේ බලන්න බොහොම හොදට තමන්ට ආවේණික සංගීතයක කරගෙන හිටපු සමහරුත් , ප්රාඩෝ මොන්ටේරො පෙන්නලා තැටි ජොකියො වෙච්ච අය එක්ක රීමික්ස් වෙන්න ගත්තා.ඊට පස්සේ අල්ලපු අත්තත් නෑ පය ගහපු අත්තත් නෑ... ඇහුවාම කියන්නේ ගීත කලාවේ නව මං සොයා යනවා කියලා... ඇත්ත්ම කිව්වොත් ඒක හැමොටම හරියට කරන්න බෑනේ . ලංකාවේ කීයෙන් කීයද එහෙම පරික්ශන කරන්නේ?... ලෝකෙම ගත්තත් එහෙමයි.. ... ඒ යොදා ගන්න විදියයි මේ මීඩියා වල මාකටින්ග් ක්රමයි මීට වඩා අපිට අනූගත වෙනවා නම් හොදයි..අපේ අයට ඇත්තටම හොද ටැලන්ට් එකක් තියෙනවා.. දන්න උදාහරනයක් කියන්නම් සිහ-ශක්ති මතකනේ , එහෙනම් ආනන්ද පෙරේරා සර් ගැන අමුතුවෙන් කියන්න ඕනේ නෑනේ. සර්ට තියෙනවා පුදුම හැකියාවක් , ලෝකේ රට රටවල යද්දි ජීවිතෙටම දැකලා නැති,සංගීත භාන්ඩ එදාම දැකලා සුපිරියටම වාදනය කරලා පෙන්නලා තියෙනවා, එහෙම කරලා තෑගි හම්බවුනු භාන්ඩ එකතුවක් තියෙනවා.. මෙහෙම කතා ඕනෑ තරම් තියෙනවා , දෙයක් හරියට කරනවා නම් , කරන , කරපු අය වගේ , ... මේ අනික් අයටත් පුලුවන්..
