Uploaded with ImageShack.us
තැනිතලා බිම්
සිසාරා යන
බැල්මකින්
ඇස් දෙක පුරෝගෙන
තනිව මුමුණන
ශේෂ කඳු වෙති
වලාකුළු ගැන
තැකීමක් නැති
...

කීප වතාවක්ම කියෙව්වා,එත් අර්ථය තේරුම් ගන්න අමාරුයි..
බලමු අයිත් සැරයක් කියවලා..



ම්ම්...මටත් මේ කවියෙ තේරුම් ගන්න අමාරුඉ....
මට හිතෙන විදියට මෙහි කියැවෙන්නෙ...සමාජයේ සිටින උගත් හා නූනත් පිරිස ගැන...උගත් පුද්ගලයින් සමාජයේ බිම් මට්ටමේ(දුප්පතා ගේ) සිට පුලුල් පරාසයක් මහා කන්දක් සේ ඉහල ඉස්තරයක සිට දකිනවා...ඒත් වලාකුලු එනම් නූගත් පන්ඩිතයා කදු වලටත් උඩින් ගියාට එව්වා එතරම් ශක්තිමත් නැති ඔහේ පාවෙන දෙයක් විතරඉ....උගත් පුද්ගලයා එතරම් සද්දයක් බද්දයක් නැතුව තමන්ම යතාර්තය දකිමින් නොසැලී ඉන්නවා.කන්ද පොලොවට සම්භන්දයි.එසේම හොද මිනිසුන්ද පොලොවෙ පය ගහල ඉන්න මිනිසුන්(down to earth people).නමුත් වලාකුලු එහෙම නෑ.සල්ලිකාර ඉහල පලැන්තිය වගේ ඔවුන් දන්නෙ සදළුතලේ සිට බලාගෙන ඉන්න විතරඉ
අදහස හරිද ඩන්නෙ නෑ....![]()