"නීල දම් මිටක් කඩන් ආවා මගේ නංගෝ"
තම්බි වට කළේ මනරම් මාලිගාවදෝ
ඔබේ මුහුණ දකින වරේ, හදේ අඳුර තුරන් කෙරේ.., පසළොස්වක පෝය බදාදයි...
ගමෙන් ලියුමක් ඇවිල්ලා
අක්කගෙන් වාගේ..
පුකක් ලියලාද දන්නෑ..
එහෙ ගියෙත් නෑනෙ ...
පලංචීයේ ලී ඉරුවේ අපි එකට
මල් පැන් පොදක් ..වහ බැලුවේ අපි එකට..
එක වා..ඩියේ වල් ඇරියත් හිත හොදට..
ඇයි මස්සිනේ පෙම් කලෙ අපි එක මලට..
දල ගලවා අතේ තියා ..
නුබ නටවයි ඒ ලමයා..
පනවාලා දරුනු ඩන්ඩ..ඩන්ඩඩ නිතී..
වන්දනාවක යන්නෙ කොහොමද..
නංගියේ අපි දැන්ම වද බැහැලා..
ඔබ තාම මාගෙමයි වතස් කල යවුවනේඒ
මී ගුලකින් රිංගන තරු එලියක් ලෙස...හීර විදින්නම් ලදුනි දයාබර.
රන් සමනල ජෝඩු බබා ගේ
සුදු සඳුන් මලක සුවඳ දිගේ හොට පැටලෙනවා....
පොල් ගස් පාවේ දග කළ සෙල්ලම්
යමු යමු යමු අපි ඇවිද යමු පේලියේ
අනේ මං බලාන උන්නා ලලිත් ඔබ එතැයි කියා
මගේ හිතගාව දනගාපු මනමාලියේ
වැහි තාර මත දිය දෝරේ ගැලුවට