සෙනෙහසකට අරුතක් පුරවන්නට - අසංක ප්රියමන්
සෙනෙහසකට අරුතක් පුරවන්නට
අහසේ තරු ගැන්නා...
වෙරළේ රල මැන්නා...
සීමාවක් මායිමක් නැතයි කී
සෙනෙහස ඇයි දෙතැනක තනි වී...
කැකුලක් සිඳුනෙන් හදවත පිපුනූ
කඳුලෙන් කටු මත විෂ තිබුණා...
බිඳුනොත් බඳුනක පිළියම් කරනට
බැරි කැලළක් මතු වී පෙනෙනා...
පවකින් පෙර අත් භවයක සිදු වූ
සිතකින් සිතකට දුක පිරුණා...
මගෙ අත දිගුකල හැකි හැම තැනදී
ඔබ අත මා දුරකින් තිබුණා...
අහසේ තරු ගැන්නා...
වෙරළේ රල මැන්නා...
සීමාවක් මායිමක් නැතයි කී
සෙනෙහස ඇයි දෙතැනක තනි වී...
කැකුලක් සිඳුනෙන් හදවත පිපුනූ
කඳුලෙන් කටු මත විෂ තිබුණා...
බිඳුනොත් බඳුනක පිළියම් කරනට
බැරි කැලළක් මතු වී පෙනෙනා...
පවකින් පෙර අත් භවයක සිදු වූ
සිතකින් සිතකට දුක පිරුණා...
මගෙ අත දිගුකල හැකි හැම තැනදී
ඔබ අත මා දුරකින් තිබුණා...



