🎖️🎖️🎖️New- ප්‍රභාකරන් ගේ අවසාන පැය 72. - Field Marshal සරත් ෆොන්සේකා.

[MAXPANE7]

 

[Yeezus]

It sends a chills down my spine knowing that one day thousands of buried, unheard secrets will vanish with them

 

[IndrajithGamage]

බලන්න කම්මැලි උන්ට

In this detailed interview, Field Marshal Sarath Fonseka provides an exclusive, inside account of the final 72 hours of the Sri Lankan Civil War, focusing on the ultimate defeat of the LTTE and its leader, Velupillai Prabhakaran.

The climactic events unfolded around the Nandikadal lagoon. By mid-May 2009, the military had cornered the remaining LTTE fighters into a rapidly shrinking pocket of land. By the night of May 16th, the LTTE was confined to a mere 400-square-meter area [17:32]. Desperate to escape into the dense Mullaitivu jungles, LTTE cadres, along with Prabhakaran's family, attempted a massive breach across the lagoon [17:59]. However, the military had anticipated this move and set up three robust defense lines. The escape attempt was brutally thwarted, leaving behind 75 bodies in the lagoon, including those of Prabhakaran's wife and daughter [18:08].

While the military was decisively ending the conflict on the ground, intense political maneuvering was happening behind the scenes. On the morning of May 18th, while returning from a crucial trip to China, Fonseka learned that the country’s political leadership was negotiating a potential surrender with the LTTE through international intermediaries [19:11]. Fonseka was vehemently opposed to this. Having experienced the deadly consequences of previous ceasefires—which he notes cost the lives of hundreds of soldiers—his unwavering strategy was to completely wipe out the terrorist organization, making it clear that he had no intention of taking the high command alive [19:34].

By the afternoon of May 18th, the military had officially secured the land, but the war wasn't entirely over. As dusk fell, soldiers noticed suspicious movements in the northern fringes of the lagoon [27:14]. This led to a fierce overnight firefight involving commandos and special forces. The next morning, on May 19th, the defining moment of the war occurred: the discovery of Prabhakaran’s body alongside his top commanders [28:35]. Dispelling myths that the LTTE leader was captured alive and brought to Colombo, Fonseka confirms he was killed directly in this final skirmish. To this day, Fonseka keeps the exact method of the body's disposal a closely guarded secret, ensuring the site never becomes a shrine for terrorist sympathizers [01:02:52].

Beyond the final hours, Fonseka credits the ultimate victory to a radical shift in military strategy. Instead of traditional large-scale troop movements along main roads—which made soldiers easy targets for ambushes—he deployed multiple 10-man infantry teams to fight deep within the jungles across a broad 15-kilometer front [35:02]. This unpredictable approach overwhelmed the LTTE's defenses. Furthermore, he praises the successful rescue operations where troops managed to free hundreds of thousands of civilians being used as human shields, noting that thousands of regular LTTE cadres safely surrendered during these operations without facing harm [30:15].

The interview also dives deeply into the political rifts that emerged during and after the war. Fonseka openly criticizes the Rajapaksa administration for allegedly funding the LTTE in 2005 to enforce an election boycott in the North, a move that secured Mahinda Rajapaksa's presidency but ultimately strengthened the terrorists' naval capabilities [40:13]. He reflects bitterly on the political vengeance he endured after the war, including his unjust imprisonment in a tiny cell and a politically motivated court-martial, all orchestrated by the very leaders he helped keep in power [45:20].
Ultimately, the conversation paints a vivid picture of a ruthless, tactically brilliant military campaign, overshadowed by intense political friction and immense personal sacrifice.

 

[ozykolla]

බලන්න කම්මැලි උන්ට

In this detailed interview, Field Marshal Sarath Fonseka provides an exclusive, inside account of the final 72 hours of the Sri Lankan Civil War, focusing on the ultimate defeat of the LTTE and its leader, Velupillai Prabhakaran.

The climactic events unfolded around the Nandikadal lagoon. By mid-May 2009, the military had cornered the remaining LTTE fighters into a rapidly shrinking pocket of land. By the night of May 16th, the LTTE was confined to a mere 400-square-meter area [17:32]. Desperate to escape into the dense Mullaitivu jungles, LTTE cadres, along with Prabhakaran's family, attempted a massive breach across the lagoon [17:59]. However, the military had anticipated this move and set up three robust defense lines. The escape attempt was brutally thwarted, leaving behind 75 bodies in the lagoon, including those of Prabhakaran's wife and daughter [18:08].

While the military was decisively ending the conflict on the ground, intense political maneuvering was happening behind the scenes. On the morning of May 18th, while returning from a crucial trip to China, Fonseka learned that the country’s political leadership was negotiating a potential surrender with the LTTE through international intermediaries [19:11]. Fonseka was vehemently opposed to this. Having experienced the deadly consequences of previous ceasefires—which he notes cost the lives of hundreds of soldiers—his unwavering strategy was to completely wipe out the terrorist organization, making it clear that he had no intention of taking the high command alive [19:34].

By the afternoon of May 18th, the military had officially secured the land, but the war wasn't entirely over. As dusk fell, soldiers noticed suspicious movements in the northern fringes of the lagoon [27:14]. This led to a fierce overnight firefight involving commandos and special forces. The next morning, on May 19th, the defining moment of the war occurred: the discovery of Prabhakaran’s body alongside his top commanders [28:35]. Dispelling myths that the LTTE leader was captured alive and brought to Colombo, Fonseka confirms he was killed directly in this final skirmish. To this day, Fonseka keeps the exact method of the body's disposal a closely guarded secret, ensuring the site never becomes a shrine for terrorist sympathizers [01:02:52].

Beyond the final hours, Fonseka credits the ultimate victory to a radical shift in military strategy. Instead of traditional large-scale troop movements along main roads—which made soldiers easy targets for ambushes—he deployed multiple 10-man infantry teams to fight deep within the jungles across a broad 15-kilometer front [35:02]. This unpredictable approach overwhelmed the LTTE's defenses. Furthermore, he praises the successful rescue operations where troops managed to free hundreds of thousands of civilians being used as human shields, noting that thousands of regular LTTE cadres safely surrendered during these operations without facing harm [30:15].

The interview also dives deeply into the political rifts that emerged during and after the war. Fonseka openly criticizes the Rajapaksa administration for allegedly funding the LTTE in 2005 to enforce an election boycott in the North, a move that secured Mahinda Rajapaksa's presidency but ultimately strengthened the terrorists' naval capabilities [40:13]. He reflects bitterly on the political vengeance he endured after the war, including his unjust imprisonment in a tiny cell and a politically motivated court-martial, all orchestrated by the very leaders he helped keep in power [45:20].
Ultimately, the conversation paints a vivid picture of a ruthless, tactically brilliant military campaign, overshadowed by intense political friction and immense personal sacrifice.

 

[dimuthmike]

බල පෙරේතකමට කොටින්ගෙන් හරි සල්ලි අරන් ජනාදිපති වෙන්න ගිය ගුණමකුවා නේද මේ..

 

[speedmalli]

මහින්ද ඇතුලු සෙට් එක කොටි එක්ක වෙනම කතා කරල සටන් විරාමයක් ගෙනාව කියන එක මට නම් මතක විදියට කරන්න සිද්ධ උනේ ජාත්‍යන්තර බලපෑම් නිසා නැතුව ඉවර වෙන්න යන ෆයිට් එක නතර කරල ඩීල් එකක් දාන්න නම් නෙවෙයි. ෆොන්සෙකා දේසපාලනයේ ෆේල් වෙන්න හේතුව මෙන්න මේ negotiations diplomacy කියන සබ්ජෙක්ට් තෙරුම් අරන් නැති වීම කියන දේ තමා මගේ මතය. සදාම් හුසේන් පැය කීපයකින් කුවෙට් ඇල්ලුවා නමුත් ඌ negotiations වලදි අමු ගොබ්බයෙක්. අන්තිමට උගෙ අවසානය උනෙත් ඒකම තමා

 

[rajitha.wijayaratne]

ඇමෙරිකාවේ ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් 3න් වතාවක් ඝාතනයට ඉලක්ක වී ඇත. අවසාන වතාවට එය සිදු වුයේ බ්‍රිතාන්‍ය රජු ඇමෙරිකාව බලා පියාසර කරමින් සිටියදීය. ඇමෙරිකාවේ ජනාධිපතිවරු 40 වතාවක් පමණ ඝාතනයට ඉලක්ක වී ඇති අතර, මේ ආකාරයේ අභියෝගයක් අනෙක් බටහිර රටවල් මෙතෙක් මුහුණ දී නැත.

මහා මොලකරු වෙන කවුරුවත් නොව බ්‍රිතාන්‍ය රජ පවුල මුලික වී නොර්වේ වැනි යුරෝපීය රජ පවුල් සහ පොහොසත් යුදෙව් පවුල් කිහිපයක මුල්‍යමය සහය ඇතිව ක්‍රියා වන පාර්ශවයකි. මොවුන් ප්‍රධාන ආගම් යටපත් කර නව ලිබරල් වාදයක් මත ලෝකය පාලනය කිරීම සදහා ක්‍රියා කරයි. ඇමෙරිකාවේ ඝාතනයට ඉලක්ක වන ජනාධිපතිවරු මෙයින් මිදී නිදහස් වීමට ක්‍රියා කල පුද්ගලයෝය.

Promethean Action නාලිකාව මොවුන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් එලි කරමින් සිටි. මොවුන් මරණින් පසු නැවත ඉපදීම හා කම්ම එල විස්වාස නොකරන නිරාගාමී කණ්ඩායමකි. මොවුන් මරණින් පසු කිසිවක් එල විපාක නොවන බව තර්ක කරමින් ලෝකේ තියෙන පහත්ම ජඩ වැඩ වල නියත වෙයි. මොවුන් උපක්‍රමශීලිව ලන්ඩන් නගරය රටේ නීති රාමුවෙන් ඉවත් කර ඒ හරහා මත් ද්‍රව්‍ය පවා ජාවාරමේ යෙදෙන බව Promethean Action නාලිකාව පෙන්වා දෙයි.

ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් මොවුන්ට එරෙහිව ක්‍රියා කරන්නේ කිතුනු ආගම මත පදනම් වූ යුරෝපිය ශිෂ්ටාචාරය බේරා ගැනීමටයි. ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් මොවුන්ට එරෙහිව ප්‍රහාරය ආරම්භ කලේ එප්ස්ටීන් ලිපි ගොනුව එලි කරමින්. මෙම පාර්ශව දෙකේ නියෝජිතයින් කවුද යන්න මෙතැන "Rothschild" සහ "Prince Andrew" පද යොදා සෙවූ පසු එලි වේ.

Promethean Action නාලිකාව සහ අරිය කමටහන හිමි ජිනීවාහිදී සාක්ෂි සමග අනාවර්ණය කලේ එකම මහ මොළ කරුවයි. ලංකාවේ මොවුන් ක්‍රියා කල ආකාරය අරිය කමටහන හිමි දීරග ලෙස පැහැදිලි කර ඇත.

එම නිසා, ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් සහ සෙන්පති සරත් ෆොන්සේකා ඝාතන ප්‍රයත්න දෙකේම මහා මොලකරු එකම පාර්ශවය විය යුතුයි. මොවුන් ඇමෙරිකාව සහ ලංකාව ඔවුන්ට උවමනා පරිදි මෙහෙවයි. ලංකාවේ බණ්ඩාරනායක සහ ප්‍රේමදාස ජානාධිපති වරුන්ගේ ඝාතන වලට වගකිව යුත්තේ මොවුන් විය යුතුය.

සෙන්පති සරත් ෆොන්සේකා ඝාතනය අසාර්ථක වීමෙන් පසු 1880 සිට ලංකාවේ මොවුන් ක්‍රියාත්මක කල වැඩපිළිවෙල අවසන් වීම ආරම්භ විය. ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් ඝාතනය අසාර්ථක වීමෙන් පසූ ජාත්‍යන්තරයේ ක්‍රියාත්මක වූ වැඩපිළිවෙල අවසන් වීම ආරම්භ විය.

මෙය කල්ප විනාසයි

2012 දී ආරම්භ වුන පෙරලිය ධර්මතාවයකින් සිදු වන දෙයකි. මෙම මාහා බද්ද කල්පයේ කාල සටහන බුදුවරු එලි කර ඇත. එය කාටවත් වෙනස් කල නොහැක. මාහා බද්ද කල්පය අවසන් වන්නේ 4 වෙනි බුදු වරයා ලංකාවේ පහල වුනාට පසුවය. ඉන් පසු නිවන් ගැනීමට සුදුසු කිසි කෙනෙක් ඉතිරි නොවේ.

යම් පුද්ගලයෙක් ද්වේශ සහගත සිතුවුලි වල රවුම් ගසන විට ලේ ධාතුවට තේජෝ රූප උරා ගනියි. මේ නිසා මූලු ශරීරයම රත් වේ. ඉන් පසු එම පුද්ගලයා කරුණා බර සිතුවුලි නිපදවීමෙන් ඊට ප්‍රතිවිරුද්ද ආපෝ ධාතු උරා ගනිමින් සිසිලසක් නිපදවයි. සිසිලසෙන් පිරි කරුනාව පැතිරවීමෙන් බුදු වරයෙක්ට එම පළාතේ සිටින සියලු දෙනාගේම සිත් සංසුන් කිරීමට සමත් වෙයි. මෙට යමා මහා පෙළහර යනුවෙන් හැදින්වේ.

මේම බද්ද කල්පයේ පහළ වුන ශ්‍රේෂ්ඨම පුද්ගලයා ගොතම බුදුන්ය. උන් වහන්සේ හිරිවඩුන්න බෝධිය ඉදිරිපස බුද්ධත්වයට පත්වී රටේ පොදු ජනයා වෙනුවෙන් ඉදිපත් වුන පළමු වතාව මහියංගන්යේදී සිදු විය. උන් වහන්සේ ද්වේශයෙන් රත් වී සිටි යක්ක පිරිසට යමා මහා පෙළහර පා ඔවුන්ගේ ද්වෙශය සංසුන් කල සේක.

සමසත ජනතාවක බාල සිතුම් පැතුම් එම පරිසරයම කිලිටු කරන ආකාරය උපමාවකින් පෙන්වා දිය හැකියි. සමාජෙයේ විරුද්ධ මත ධරණ කණ්ඩායම් එක කාමරයක දමා දොරවල් වසා එකිනෙකා අතර තර්ක විතර්ක කිරීමට ඉඩ දෙයි. මෙතනදී ඇති වන මත වාද ගැටීම නිසා පරිසරය රත් වේ. ඉන්පසු සීග්‍ර ලෙස ආශ්වාස ප්‍රශ්වාස කිරීම නිසා Co2 වායුවෙන් පිරේ. එම කාමරයම පෙර සහ පසු උෂ්ණත්වය සහ වාතය මැනිමෙන් කෝපන හානියක් එම පරිසරය සිදුවී ඇති බව මැනිය හැක. මේ ආකාරයට ගෝලීය උෂ්ණත්වය වැඩි වීමද මෙයට හේතුවයි.

මේ ආකාරයට් පෘතග්ජන ලෝක සත්වයාගේ ක්‍රියාවලි නිසා පරිසරය කිලිටි වේ. කිලිට් වන පරිසරය පිරිසිඳු වීම ස්වභාවිකව සුලං, ගංගා වතුර ගැලීම් හරහා සිදු වේ. මීට අමතරව, මෙත්තා, කරුණා , මුදිතා පතුරවන පිරිස් යලි පරිසරය පිරිසිඳු කරයි.

මහා බද්ද කල්පය අවසන් වන්නේ බ්‍රහ්ම විහරණ පතුරවන පිරිස අවම වන නිසාය. අවසානයේදී නිවන් ගැනීමට සුදුසු කිසි කෙනෙක් ඉතිරි නොවේ. බ්‍රහම විවරණ පරිසරයට නිකුත් කර පරිසරයට සිසිලස එකතු වීම අවම වන නිසා කල්ප විනාසය සිද්ද වේ. පිරිසිඳු සිතුවිලි පතුරවන පුද්ගලයන් පරිසරයේ සමබරතාවයක් ඇති කරයි. මේ සදහා මානවයාගේ පැවැත්ම සදහා ආගම් අවශ්‍ය වෙයි.

මෙම ප්රස්ථාරයෙන් නිරූපනය වෙන්නේ ගෝලීය උෂ්ණත්වය චක්‍රාකාරව බද්ද කල්ප හරහා ගලා යන ආකාරය වී හැකියි. මෙතැන අවසාන චක්‍ර 4 පෙන්නුම් කරයි. එක බද්ද කල්පයක් වසර 100,000 පමණ වුවද, එයින් ජිවත් විය හැකි කාල පරාසය වසර 15,000 පමණක් වේ. ඉතිරි කොටස් අධික උෂ්ණත්වයෙන් අවසන් වන සහ අධික සීතලෙන් පටන් ගැනෙන කාල පරාසයි. මේ බද්ද කල්පය වසර 11,000 පමණ බුදුවරු 3 දෙනෙක් බිහි කර පහු කර ඇවිත් ඇති බව පෙනේ. එම නිසා තව වසර 4,000 පමණ කාලයකට පසු කල්පය අවසන් වීය හැකියි. අග්ගඤ්ඤ සූත්‍රයේ කියවෙන්නේ 4 වන බද්ද කල්පය ආරම්භ වූ ආකාරයයි.

නමුත් 4 වන බද්ද කල්පය අනෙක් බද්ද කල්ප හා සසදන විට වෙනස් රටාවක් පෙන්වයි. මෙහි Co2 සහ උෂ්ණත්වය ඉක්මනින්ම ඉහල ගිය බව පෙනේ. එම නිසා පාරසරික සමබරතාවය කලින්ම අවසන් වී යන බව පෙනේ.

මෙම වෙනස්වන රටාව ආරම්භ වන්නේ 1880 දී මහා මොලකරු ලංකාවට අයිති බුදු ද‍හම විකුර්ති කර ඉන්දියාවට පැටවිමෙන් පසුවයි. මොවුන් පරිසරයේ සමබරතාවය අවම කර ගෝලීය උෂ්ණත්වය සීග්‍රයෙන් වැඩි කිරීමට දායක වී ඇත.

කල්ප විනාසයක් වී නිර්මල ධහම යලි මතු වුයේ නැතිනම් මෙම බද්ද කල්පය අවසාන සම්මා සම්බුදු වරයා පහල වන්නට පෙර නිමා වෙන්න ඉඩ තිබුනි. ලංකාවට ආවේනික නියම බුදු ධහම වැලඳගත් පිරිස මේ ලෝකේ පරිසර සමබරතාවය සදහා මහත් සේ දායක වන බව මෙයින් පැහැදිලි වන තව කරුණකි.

අවසාන වශයෙන්, මම ධහමට හැර කාලගුණ විෂය පිලිබඳ ආදුනයෙකි. එමනිසා මගේ අතින් වැරදි වැටහීම් සිදුවිය හැකියි.