මම වෙඩින්ග් නම් ගිහින් නැ බ්රො, ඒත් එක පාරක් රූම් බුක් කරලා මට සංසාරෙ එපා උනා.
හොටෙල් එක නම් ලස්සනයි. ඒත් පහසු කම් නම් ලොවෙත් මදි.
මම දවස් තුනක් බුක් කරලා ගියේ, රූම් එක අප්ඩේට් එකක් දෙන්නම් කියලා උන් ඩවුන් ගේඩ් කලා,
ඇයි ඇහුවම කිව්වා මේන්ටේනන්ස් කියලා, මාම් ඇහුවා එහෙනම් ඇයි බුකින් එක ගත්තෙ කියලා.
ඒකට ලෝකෙ නැති කතා කියනවා,
කොහොම හරි කමක් නැ කියමුකො, දුන්න රූම් එකේ කැරපොත්තෙක්, රූම් සර්විස් කතා කරම ඌව එලවලා දැම්මා, එච්චරයි, යකො, එක්කො රූම් එක මාරු කරපන් අපේ හිත හැදෙන්න, එක්කො ශීට් ටවල් මාරු කරපං මනුස්ස කමට එහෙම නැ,
ටවල් එකක් නහය ලගට ගන්න බැ ක්ලෝරින් ගද, පරන එවා හෝද හෝද දෙනවා, සුදු වෙන්න බ්ලීච් කරනවා.,
එක දව්සයි හිටියෙ ඒකටත් මුන් දවස් දෙකක් චාර්ජ් කරා, මොන හුට්ටක් ද කියලා වැඩියෙනුත් ගෙවලා ආවා මවුන්ට් එකට, නොදන්න බිජ්ජ වල් අස්සෙ රින්ගන්න ආයෙ නම් යන්නෙ නැ කියලා හිතාගෙන,
මවුන්ට් එකේ රුපියල් 3,000 ද කොහෙද වැඩි අර හුයන්නට වඩා. අපරාදේ පොඩි ගානක් බලලා මවුන්ට් යන්නෙ නැතුව ඒක බුක් කරලා කෙලවගත්තා විසි පහක් විතර.
රූම් සර්විස් කැම නම් මෙලෝ රහක් නැ, පැස්ටා ඉල්ලුවම ගේන්නෙ මැකරෝනි, තියෙන එකක් අරන් එනවා හද හද ඉන්නෙ නැ, උන්ගෙ ෆ්රයිඩ් රයිස් එකක් කැවා හංදියේ නානගෙ කඩේ ඉට වඩා රසයි. එක නම් දාලා දුන්නෙ කුක්ගෙ ගැනිද කොහෙද.
හොටෙල් එකේ ගිහින් බැස්ස ගමන් බැග් ටික ගන්න එකෙක් නැති හෝටලයක් බං ඒක, මම එතනම දැන ගත්තා මේක නම් නමටම හරියන එකක් කියලා.
හැම දෙයක්ම මුල ඉදන් පැහැදිලිව කතා කරගනින්, නැත්නම් උන් කියන්නෙ එකක් කරන්නෙ එකක්,
අපි දෙවනි දවසෙ මවුන්ට් එකට ගියාම අපිත් එක්ක බජයා එකේ අපිත් එක්ක කතා කරලා හිටපු ඉන්දියන් ෆැමිලි එකක් හිටියා උන් ටිකත් ඉන්නවා මවුන්ට් එකේ, තව නාකි මිනිහෙකුයි විසි දෙකක් විතර වයස බඩු කැල්ලකුයි ආපු දෙන්නෙක් හිටියා උනුත් ඉන්නවා මවුට් එකේ පූල් එකේ. ඒ කියන්නෙ අපි තුන්ගොල්ලොන්ටම එපා වෙලා ඒ හෝටලේ එක දවසකින්ම.