sinhala unicode lyrics {සින්දු}

[sandhanuwan1]

මේ නගරය මා ඔබ මුණගැසුනු නගරයයි..
මේ නගරය මා ඔබ වෙන් කෙරුනු නගරයයි..

වැව් ඉවුරේ දිය රළ පෙර සේම බිඳෙනවා..
නුග ගස් පෙළ අප නැතුවත් තව දළුලනවා..
සරසවි බිම කඳුරැල්ලෙන් එතර පෙනෙනවා..
ඔබත් එක්ක ආයෙත් එහි යන්න හිතෙනවා..

ඔබ අතගෙන ගිය වීදියෙ ඈ හා යනවා..
සිඟිති පුතා අතැඟිල්ලක එල්ලී එනවා..
ඒ කාලේ පැතූ පැතුම් යළි සිහිවෙනවා..
ජීවිතයම හීනයෙකැයි කියා සිතෙනවා..

 

[sandhanuwan1]

සෙනෙහෙ කෙතරම් තිබුනත් මහදේ
මගෙ වැරදි සොයාලා ඔබ වෙන්වූයේ
කිමදැයි මා නොදනිම් එලෙස සිදුවූයේ

මාලී සඳමාලි. . . මාලී සඳමාලි . . .
මාලී සඳමාලි . . . ඔබ මගේ සිහිනේ . . . .

මසිත බිඳදා බැඳිලා ඔහු හා
ඈතින් ඔබ ඈතින් ඇති බව ඇසුණා
පතිනිය වී වෙන්වී ගියත් ඔබ ළඳුනේ

මාලී සඳමාලි. . . මාලී සඳමාලි . . .
මාලී සඳමාලි . . . ඔබ මගේ සිහිනේ . . . .

දරු පෙම් විඳිනා ඔබ දැන් සතුටින්
මා නම් තනිවීලා ඔබ ගැන සිතමින්
සියළු දේ කැපකලා මා ඔබ වෙනුවෙන්

මාලී සඳමාලි. . . මාලී සඳමාලි . . .
මාලී සඳමාලි . . . ඔබ මගේ සිහිනේ . . . .

 

[sandhanuwan1]

මා සනසා..
මා නළවා..
සුරංගනාවක් හෙමින් ඇවිල්ලා..
හදේ ලැගුම් අයැදියි..

විතක් මධු පෙරා ගෙනැල්ලා සුරන් රවටලා..
ඇසක් ඉඟිමරා රැඟුම් පා මුවට යා කලා..
හැඟුම් තෙරපිලා දෝ හසුන් මුස වෙලා..
සිහින ළොවක පාවේ..
සඳුන් සිහිල යාවී..

රැයක් නිදිමරා සරාගී ලවන් වෙහෙසිලා..
යලිත් එනතුරා සුරංගී හිඳිමි මග බලා..
හෙටත් සඳ උදාවේ රැයත් පැමිනිලා..
සිහින ළොවට යාවී..
සුරඹ මා සොයාවී..

 

[sandhanuwan1]

එක වසන්තයක එක රාත්‍රියක
දැනුනා මතකයි මට ඉබේම වාගේ ඔබෙ සුවද
එක හුස්මක්වත් ගන්නට ඉඩ නැති තරමට
දැනුනා.... විතරක් මතකයි...
හද ලුහුබැද ඉව කරනා
පෙර සසරක සුපුරුදු සුවද...
ඒ ඔබේ නොවෙද එනමුදු ඒ ඔබමද
ඔබමද ඒ සොදුර

මේ වසන්තයේ හමුවෙන සුලග සමග
සසැදී පැහෙන්නට හිතයි මට....
ඔබෙ සුවද සමග මුසු වනු පිණිස
මගෙ සුසුමක් තියන්නද......
සිහිවනු පිණිස...... සොදුර....

මේ වසන්තයෙම ගතවී යන්නට පෙර
තුරුලේ ඇහිරෙන්නට පතමි මම.....
ඔබෙ සිතැගි වලට මුසු වනු පිණිස
මගෙ හැගුමක් තියන්නද...
ගිවිසනු පිණිස.... සොදුර

 

[sandhanuwan1]

කවුළු පියන් පත් වහන්න
සදලු තලාවේ.........
නුඹ දුරයි නෙතට මා සිටිනා
ළවැලි තලාවේ........

විලක දුරක මල් පිපුනේ අපට නොවේමැයි
ඔරු පාරු ඇවිත් බලා යාවි විල් දිය ගැබුරුයි
මල් සුවද උරා ඇදී යන්නේ බඹරුන් කොමැයි

සදුලුතලාවට පැල්පත දුරනම් බෝමැයි

මුදු සිනා සලන සදවත අහසේම රැදුනාවේ
ඉහිමරණ තරු කැලුම් අහසට නොම පෙනුනාවේ
සිත ඈත අරන් යන විමනේ සදලුතලාවේ
කවුළු පියන් වසනු මැනවි නෙතුකැන් හමුවේ

 

[sandhanuwan1]

ඉගිලෙන්න ඔබ එක්ක ආකසේ
විදගන්න ඒ සිසිල ම සිත්සේ
මට දෙන්න ඒ වරම කවදාද ඔබ එන්නෙ පිනි බින්දු මල් වහි අරන්
සද මිතුරි සිත මිහිරි කල මැනවි
බිදු කදුලු පිනි පොකුරු කල මැනවි...

මට මම ම වී ඉන්න ලොකෙන් බිදක් නොදෙන
ඈතට වෙලා අපි අපිම වී ඉතින්
නව ලොවට මුල් අනු දෙන්න
මිල නොවන පෙම් කවිය පබදන්න
පිනි වැස්ස වස්සන්න මද්දහන තෙත් වෙන්න
ආදරය දලු ලන්න මිහිකත මතින්
සිහිනෙ සරනා..සිහිනෙන් දැවෙනා..

ඉගිලෙන්න ඔබ එක්ක...

ජීවිතය විදගන්න ලොකෙන් ඉඩක් නොදෙන
ඈතට වෙලා තෙමෙමු පිනි වැහි පොදින්
ප්‍රේමයට ප්‍රේමය වෙන්න
නිල නොවන ජිවිතය පුබුදන්න
පිනි වැස්ස වස්සන්න මද්දහන තෙත් වෙන්න
ආදරය දලුලන්න මිහිකත මතින්
සිහිනේ සරනා කිරණින් දැවෙනා..

 

[sandhanuwan1]

කුරුල්ලෝ නුඹේ තාලෙන් පියාඹන්න ආසයි
පියාපත් කොහේ කොතැනින්
කොයින්දෝ ගෙනෙන්නේ
කියාපන් කුරුල්ලෝ

නෙළුම් මල් නෙලාලා ගෙලේ මං පළන්දා
කිණ්ණරාවි රූපෙන් බලන් ඉන්නවා දැං
හීන් බණ්ඩි ගොයමේ ගිරා නිල්රටාවී

ඉහල ගම් දිහාවේ ඇඹූල් පේර මාදං
පොකුරු බරවෙලා දැං බලන් ඉන්නවාලු
සිංදු ගීත වන්නම් ඔහේ කිය කියා යං

කුරුල්ලෝ නුඹේ තාලෙන් පියාඹන්න ආසයි
පියාපත් කොහේ කොතැනින්
කොයින්දෝ ගෙනෙන්නේ
කියාපන් කුරුල්ලෝ....

 

[sandhanuwan1]

මා නුවන් පුරා නිල් අහස වසා
මා ළවන් පුරා මල් සුවද සදා
මල් හීන වැසි වැටෙනා විල් තෙරේ
උණ පදුරු සෙවනේ
රෝස මල් සිප ඇදෙන පෙම් සුළගේ
ආකාස කුසුම් යහනාවේ
මට දැනෙනවා ආදරේ.....
මට හැගෙනවා ආදරේ.....

නිල් අහස තරම් ආදරේ අරන්
ඔබෙ නිල් ඇස් දෙකේ හංගලා
ඇසි පිය නොසලන් සිපගන්න හෙමින්
සද වතුර සද දිගේ ගලනවා
මට ආදරේ හැගෙනවා....
මට ආදරේ හැගෙනවා....

මල් සුවද තරම් ආදරේ අරන්
මගෙ සිත ලග නතර වෙලා
පෙම් බඹර තුඩින් මුව රද සැනෙහින්
විල් තෙරේ මල් සුවද ගලනවා
මට ආදරේ දැනෙනවා....
මට ආදරේ දැනෙනවා....

 

[sandhanuwan1]

මගෙ ආදර ළන්දු ඇයි ඔය නෙතු අග කඳුළු
මට වද දෙයි ළන්දු හොර රහසෙ වැටෙන කඳුළු
ඒ වැටෙන කඳුළු මං නිසාද මගෙ සුදු ළන්දු
ඒ නුඹේ කඳුළු මට දීපන් මගෙ සුදු ළන්දු

මගෙ ආදර ළන්දු . . .

කෝල කතා දිග හැරපන්, ඔමරි සිනා තව හෙළපන්
වෙනදා මෙන් තුරුළු වෙයන්, රත්තරනේ මට සමාවෙයන්
මම නුඹේ ළඟම ගැවසීලා නුඹ සනසන්නම්
ඒ නුඹේ ඇසින් වැටෙන කඳුළු පිසදාලන්නම්

මගෙ ආදර ළන්දු . . .

නුඹෙ සෙනෙහෙන් දෝරෙ ගලන්, ගිය කඳුලින් මට ලියපන්
නුඹෙ සිතුම් දිග හැරපන්, නුඹෙ සුසුම් මට දීපන්
මම හිරුට හොරෙන් ඇවිදින් නුඹ කැන්දන් යන්නම්
නුඹ සඳුට හොරෙන් තරු අතරින් එක්කන් යන්නම්

 

[sandhanuwan1]

ඔබ දන්නවනම් එක කඳූළු බිඳක්
හිතයටට වෙලා දුක්විඳීන තරම්
ඒ කඳූල වුණත් නෙතු අගට ඇවිත්
යළි ඔබේ පයට පෑගෙනවා නම්

එක මලක් තනන්නට රුවට රුවින්
ගහ වැල දුක් ගින්දර විඳීන තරම්
ඒ පිපෙන මලක් කළු දෙබරු ඇවිත්
විෂ තුඩින් පෙළා රිදවනවා නම්

දස මසට වඩා පුරනා පෙරුමන්
ලොව හදන වඩන මව්වරුනි උතුම්
මට කියාදෙන්න ලොව ඇතිද ඉතින්
වෙන අරුතක් මේ ජීවිතය තරම්......

 

[sandhanuwan1]

නෙතට උළෙලක් විය එදා ඔබ
කඳුළු බිඳුවක් වුව මෙදා
මේ තරම් හිත පාරවන්නේ
මගෙන් වරදක් වුනිද මංදා

ඔබේ රුව රසඳුනක් වූවත්
කමක් නෑ මට තවත් ඇසකට
නමුදු ඒ රුව තවත් කෙනෙකුට
අයිතිවෙනු බෑ දරාගන්නට

 

[sandhanuwan1]

මියුරු කල්පනා නෙතක දැල්වුනා

අමයුරු රස හසකැන් මැද සිතක් හිනැහුනා

‍වරෙක නැලවුනා වරෙක ලතැවුනා

නුපුරුදු ගිනි දහසක් මැද සිතක් මැලවුනා


හිමගිර මට වැලි අහුරකි

මහ සමුදුර දිය රැල්ලකි

කටු අකුලෙන් මල් පුබුදමි

ඔබ සැනසේ නම්


පිණි බිඳකින් මුතු අමුනමි

දිනිසුරු ගෙන් සීතල දෙමි

කඩු තුඩු මත සැතපෙන්නෙමි

ඔබ සැනසේ නම්

 

[sandhanuwan1]

මා ඔබත් එක්ක සුහද කතාවක්
ඔබේ ඇසුත් එක්ක ප්‍රේම කතාවක්
තොරතුරු විමසනවා ආගිය තැන් පවසනවා
සංසාරේ හුරු පුරුදුයි කියල කියනවා
කියල කියනවා

මා ඔබත් එක්ක දිගට කතාවක්
ඔබේ ඇසුත් එක්ක ප්‍රේම කතාවක්

රස රහස් කියනවා විටකදී ඉඟිත් කරනවා
ඇවිදින්නට තනිවෙන්නට යමුද අහනවා
යමුද අහනවා

සඳ හිරුත් එක්ක හොරෙන් කතාවක්
තරු මාත් එක්ක ප්‍රේම කතාවක්
වරදක් නැහැ කියනා
කවුරුත් නොම එයි සිතෙනා
සිපගන්නට ලංවෙන්නට එන්න අහනවා
එන්න අහනවා

මා ඔබත් එක්ක සුහද කතාවක්
ඔබේ ඇසුත් එක්ක ප්‍රේම කතාවක්

 

[sandhanuwan1]

ගහක මල් පිපිලා පිපෙන්නේ ඇයිද නොදන්නෙමී
හිතක මල් පිපිලා පිපෙන්නේ ඇයිද නොදන්නෙමි
නුඹට හිත බැදුනේ කිමැයි මා තවම නොදන්නෙමී
නුඹට හිතබැදි කාරනේ මම තවම සොයන්නෙමි

කතරේ වැලිකැට හිරුට පෙම් බැඳ ඇතත් ලෝ දහමින්
සොඳුරු වැස්සට දැවෙන කතරත් ආදරෙයි පනමෙන්
ලොවට නොපෙනෙන අරුම සෙනෙහස ඒ වගෙයි මනරම්
කරනු බැරි තහනම්

හඳට සදහට සෙනේ පෑමුත් උදුල තරු කැටයම්
හිරුට පෙම්බැඳි එකද තරුවක් සිටිය නොහෙකිද යම්
නුඹට නොහැගෙන මගේ ප්රේමය ඒ වගෙයි මනරම්
පුදුම වෙයි නුඹනම්

 

[sandhanuwan1]

ඇසට අසුවන මායිමේ
බමර සැණකෙළි මල් විලේ
ළසෝ ළැව් ගිනි ඇවිළුණා සිත
ඔබ මගෙන් වෙන්වූ දිනේ

සියපතක් මත විසුළ පිනිකැට
සැඩ සුළං වැද සර සරින් හෙත
මගෙන් රිදවුම් දෙවුණු මොහොතක
ඔබේ වත මට නැඟේ සිහියට

සතර අත පෙති විහිද විකසිත
මලේ මල් මී මමනයුරු දැක
ඔබේ ලවනත සැදුණු මී විත
මත්කළා මතකයි මගේ සිත

 

[sandhanuwan1]

කඳු අතරින් උදේ හවා රිය සක හසුරන මාගේ..
සුක්කානම හුරු දෑතට සෙනෙහස අහිමිද ඈගේ..
කන්ද වසා හිත රවටා බැල්මක් වැටුනිද කාගේ..
එක හිත නැති නුඹේ හිතත් දහ අට වංගුව වාගේ..

මැද නුවරින් මං එනකොට නැගගෙන මහ කන්ද දිගේ..
ඉස්සරනම් නුඹ උන්නා උඩුදුම්බර හිච්චි නඟේ..
දැන් නොදකින හේතුව මට අදවත් පවසන්න හොඳේ..
මගේ හිතත් සැලෙන්නෙ නෑ හුන්නස්ගිරි කන්ද වගේ..

කන්ද බැහැලා මහියංගන වෙහෙර වඳිමු අපි දෙන්නා..
කියූ වදන් ගොළු කරගෙන දුම්බර උත්පලවන්නා..
වාන් දමන්නට කලියෙන් බැම්ම උඩින් හිත පන්නා..
අලු නොගැසුනු මගේ හිතත් කුළු ගඟටම දන් දුන්නා..

 

[sandhanuwan1]

ඔබ තෙමෙයි කියා බයයි
වැසි වසියි සුළං තදයි
කුඩයට ඔරොත්තු නොදෙයි
සාරිය පිට මඩ ඉහෙයි

මුහුණට හිරිකඩ වැදෙයි
සුදු මුදු මඳහස මැකෙයි
මිරිවැඩි තුළ දිය පිරෙයි
පය ලිස්සා බිම වැටෙයි

සළු පිළි සිරුරට ඇලෙයි
පිට මිනිස්සුන්ට පෙනෙයි
සඟවන්නෙමි ඔබ මගෙයි
දිව එන්නට මට හිතෙයි

 

[sandhanuwan1]

සිරියහනේ ලණු ඉහිරී සුසුම් හෙළන රෑ
මකුළු දැලෙන් සිරි සිරියේ වියන් බඳින රෑ
යට ලීයෙන් නාරිලතා මල් පූදින්නේ//

ස‍ඳෙන් සඳට මුවා වෙලා කල දවසත් ගෙවී ගිහින්
නෙතට නුහුරු කඳුළු බිංදු පැදුරට මුහුවෙලා හොරෙන්
යට ලීයෙන් නාරිලතා මල් පූදින්නේ//

සිරියහනේ ලණු ඉහිරී..

යහන තලා සැප හිඳිනා කලහී නැතුවා පෙර පිං
මාල වළලු නොතිබ් අයට අප අමතක වෙලා ගිහින්
යට ලීයෙන් නාරිලතා මල් පූදින්නේ//

සිරියහනේ ලණු ඉහිරී..

 

[sandhanuwan1]

ගමන නොනිමෙයි ලෝකයේ මේ පුරුදු ජීවන මංතලේ..
ගැටෙන සැප දුක මාරු වී යයි පුරුදු ජීවන මංතලේ..

වැටෙන මල් පෙති පාවුනාවේ සුළං රැළි ඔහෙ යන අතේ..
යළිත් ගහකොළ පාළු නෑනේ රිකිළි නංවා ලියැලැවේ..
ගැටෙන සැප දුක මාරු වී යයි පුරුදු ජීවන මංතලේ..

කොහෙද සීතල ජලාශයක රැළි ගැටී ගැටී එයි සුළං වැදී..
අපේම සිරුරේ අපේම දහදිය නිවී නිවී යයි සුළං වැදී..
ගැටෙන සැප දුක මාරු වී යයි පුරුදු ජීවන මංතලේ..

ගලා බසී දිය පහර සෙමින් වැලිතලා සදා සමතලා බිමේ..
හැපී ගලක යළි සලා වැටුම් දී නගා නගා හඬ දිවේ දිවේ..
ගැටෙන සැප දුක මාරු වී යයි පුරුදු ජීවන මංතලේ..

 

[sandhanuwan1]

ජලේ ගැඹුර ඔරුව දන්නෙ නෑ..
මලේ සුවද ජලය දන්නෙ නෑ..
සිතේ අරුම නගා දන්නෙ නෑ..
නගේ නුඹට බොරු කියන්නෙ නෑ...


ආදරෙයි... මං ආදරෙයි....
සිතේ පිරුන සෙනේ තරම කියා යන්න එන්නම්...
ආදරෙයි...මං ආදරෙයි.... //


නැන්ද මාමා මට බනීවිදෝ...
දූව දෙන්න බෑ කියාවිදෝ...
මැවූ සිහින සුන්ව යාවිදෝ...
නුඹවත් මට බහක් දේවිදෝ... //


ආදරෙයි... මං ආදරෙයි....
සිතේ පිරුන සෙනේ තරම කියා යන්න එන්නම්...
ආදරෙයි...මං ආදරෙයි....
ආදරෙයි...මං ආදරෙයි.... ////