දමිත් සහ පාප් වහන්සේ
ඔන්න අද කියන්න යන්නේ මම අඳුරන මල්ලි කෙනෙක් මට කියපු කතාවක්.. මේකෙ නියම රසය තියෙන්නේ කියන කොට.. කියවන කොට ටිකක් රසය අඩු වෙයිද මංදා.. ඒත් හිතින් මවාගෙන කියවන්නකෝ.. එහෙනම් මෙන්න කතාව..
ඔන්න යාලුවෝ දෙන්නෙක් බාර් එකකට ගියා සෙට් වෙන්න.. එක්කෙනෙක් අමල්, අනිත් එක්කෙනා දමිත්.. ඔන්න දමිත් අමල්ට මෙහෙම කියනවා
"මචං දැන් අපේ ටේබල් එකට සර්ව් කරන්න එන වේටර් මම අඳුරනවා.. කීයක් ඔට්ටුද?"
අමලුත් කම්මැලි කමට කිව්වා
" හරි රු.100ක් ඔට්ටුයි" කියලා,
ඔන්න එහෙම කියන කොටම වේටර් කෙනෙක් එනවා
"කොහොමද දමිත් මහත්තයා, ගොඩ දවසකින් දැක්කෙ කියලා" ඔන්න ඉතිං අමල් ඔට්ටුව පරාදයි.. මූණත් ඇඹුල් කරගෙන 100ක් දමිත්ට දුන්නා.. දැන් සෙට් වෙන ගමන් ආයේ දමිත් කියනවා
"බාර් එකේ දොරෙන් ඊලඟට ඇතුලට එන කෙනා මම අඳුරනවා, කීයක් ඔට්ටුද?" කියලා..
වේටර්ව අඳුරන්න පුලුවන් උනාට එන කෙනා කවුද කියලවත් දන්නේ නැතුව කොහොමද එහෙම කියන්නේ.. පැරදුන සල්ලිත් එක්කම ගන්න ඕන කියලා රු 200ක්ම ඔට්ටු ඇල්ලුවා.. ඔන්න ටික වෙලාවකින් වයසක අන්කල් කෙනෙක් ඇතුලට එනවා, ඔන්න දෙන්නා ඉන්න මේසේ ගාවට ඇවිල්ලා "හා, දමිත් පුතා, කොහොමද? තාත්තා එහෙම සනීපෙන්ද?" කියලා අහනවලු. ඔන්න ඉතිං අමල්ට තරු පෙනුනා. තව 200ක් පරාදයි. ඔහොම සැරින් සැරේ බාර් එකට එන අය ගැන ඔට්ටු ඇල්ලුවා, වැඩේ කියන්නේ ඔක්කොම දමිත්ව අඳුරනවා. දැන් අමලුත් සෑහෙන ගානක් පරාදයි. දැන් ඉතිං දෙන්නා බීලා ඉවරවෙලා එලියට බහිද්දි අමල් කියනව
"බාර් එකේ උන් දන්නවා උනාට උඹ ටවුමේ උන් දන්නේ නැහැනේ.. අපි එලියට බහින කොට ඉස්සරහට හම්බ වෙන කෙනා උඹ අඳුරන්නේ නෑ, කීයක් ඔට්ටුද?"
"හරි. 1000ක් ඔට්ටුයි" කියලා. ඔන්න දෙන්නා එලියට බහින කොටම කෙල්ලෙක්
" හා. දමිත් අයියේ, කොහොමද?" කියා ගෙන යනවලු. දැන් ඉතිං අමල්ට ඇඩ්රස් නෑ.දැන් ඉතිං ඔහොම ටවුම පුරා, අන්තිමට රට පුරා ගියා.. ඒත් හැම එකාම දමිත් අඳුරනවා..
දැන් අමල් ලක්ෂ ගානක් පරාදයි.. ඒත් අමල් ගේම අතාරින්නෙත් නැහැ.. කොහොමහරි පැරදුන සල්ලි ගන්නවා කියලා දිගටම ඔට්ටු අල්ලනවා.. දවසක් අමල්ට මෙහෙම අදහසක් ආවා, තමන්ගේ රටේ මිනිස්සු අඳුරනවා උනාට පිටරට මිනිස්සු අඳුරන්න විදියක් නැහැනේ.. ඔට්ටුවක් අල්ලන්න ඕන පිටරටකට ගිහිල්ලා මේ වැඩේ කරන්න.. ඔන්න තමන්ගේ අදහස කිව්වා දමිත්ට.. දමිත් කිසි අවුලක් නැතුව කැමති උනා..
ඔන්න දැන් දෙන්නා ප්ලේන් එකට එහෙම නැගලා ඉන්නවා.. ඔහොම ඉන්න කොට අමල්ට අලුත් අදහසක් ආවා "හරි දමිත් උඹ මේ ප්ලේන් එකේ පයිලට් අඳුරන්නේ නැහැ, කීයක් ඔට්ටුද" කියලා කිව්වා.. දමිත් කිව්වා "මම අඳුරනවා 10000ක් ඔට්ටුයි" කියලා.. ඔන්න එහෙම කියන කොටම අර ප්ලේන් එක ගුවන් ගතවෙන්න කලින් පයිලට් මගීන්ව අමතන නිවේදනය කරනවා.. "වතිකානුව බලා යන ගමන සුන්දර එකක් වේවායි පතනවා, විශේෂයෙන් මේ ගුවන් යානයේ සිටින මගේ ප්රිය මිතුරු දමිත්වත් මම සාදරයෙන් පිලිගන්නවා" කියලා. ඔන්න ඉතිං දැන් අමල්ට ඇඬෙන්න වගේ.. දැන් ඉතිං කොහොම කොහොම හරි වතිකානයටත් ආවා කියමුකෝ..
ඔන්න දැන් අමල් ඔට්ටු අල්ලනවා.. වැඩේ කියන්නේ දමිත් හැම එකාවම අඳුරනවා.. දැන් අමල්ට කරකියාගන්න දෙයක් නැහැ.. දැන් අමල් තනිකරම මානසිකව වැටිලා ඉන්නේ.. එක පාරටම අමල්ට දෙයියෝ දුන්නා වගේ අදහසක් ආවා.. දමිත් කවුරු අඳුරනවා උනත් පාප් වහන්සේ නම් අඳුරන්න විදියක් නැහැ.. අල්ලන්න ඕන ඔට්ටුව කියලා..
"හරි දමිත්, උඹ පාප්වහන්සේ අඳුරන්නේ නෑ.. මම මගේ ඔක්කොම දේපල ඔට්ටු අල්ලනවා.. උඹ උඹේ දේපල ඔක්කොම ඔට්ටු අල්ලන්න ඕන, කැමතිද?" කියලා ඇහුවා..
දමිත් ටිකක් කල්පනා කරලා කිව්වා හරි මම කැමති කියලා.. ඔන්න දැන් හෙට තමයි ඔට්ටුව.. එදාම හරියටම යෙදිලා තිබුනා අර පාප්වහන්සේ සඳලුතලයට ඇවිල්ලා සියලුම බැතිමතුන්ට ආශිර්වාද කරන උත්සවයත්. එතනදි ඔට්ටුව කරන්න දෙන්නම එකඟ උනා.. ඔන්න ඉතිං උදෙන්ම දමිත් ලංකාවේ තේ කොල පැකට් එකෙකුත් අරගෙන පාප්වහන්සේ හම්බ වෙන්න ගියා.. පාප් වහන්සේ ලංකාවේ තේ වලට හරි කැමතියිලු.. ඉතිං දමිත්ට බොහොම ස්තුති කරලා දමිත්ට ආරාධනා කරා අර සඳලුතලයට පාප්වහන්සේත් එක්ක එන්න කියලා..
ඔන්න දැන් අමලුත් පල්ලෙහා ඉන්නවා.. අමල් දැක්කා පාප්වහන්සේ පල්ලෙහා ඉන්න ජනතාවට අත වන වන එනවා.. ඒ ලගින්ම දමිතුත් ඉන්නවා.. දමිත් දැක්කා අමල් පල්ලෙහා ඉන්නවා..
අමල් කාත් එක්කද කතා කර කර ඉන්න ගමන් කලන්තේ දාලා බිම වැටෙනවා දමිත් දැක්කා.. ඔට්ටු වගේ නෙමෙයි..
තමන්ගේ යාලුවා නේද කියලා දමිත් දුවලා ගිහිල්ලා අමල්ව උස්සලා අරගෙන රෝහලකට අරගෙන ගියා.. දමිත් දැන් හොඳටම බය උනා තමන්ගේ සබ්බ සකලමනාවම නැතිවෙච්ච දුකට තමගේ යාලුවට පපුවේ අමාරුවක් මොනවාහරි කරදරයක් උනොත් එහෙම ඉදලා වැඩක් නෑ කියලා.. ඔහොම ටික වෙලාවක් ඉන්න කොට රෝහලේ නර්ස් කෙනෙක් කිව්වා "අන්න ඔයාගේ ලෙඩාට සිහිය ආවා" කියලා.. දමිත් දුවගෙන ගියා අමල් ගාවට..
"මචං උඹ ඔට්ටුව පැරදුනාට මට උඹේ දේපල එපා. උඹට කලන්තේ දැම්මේ උඹේ දේපල නැති වෙන එකේ ෂොක් එකට නේද?" කියලා ඇහුවා.. එතකොට අමල් අමාරුවෙන් කියනවා..
"උඹ මේ මගුලක් කතා කරනවා.. මට සිහි නැති උනේ මට එහා පැත්තෙන් හිටපු එකා මගෙන් අහනවා, අර දමිත්ට මෙහා පැත්තෙන් ආප්පයක් වගේ සුදු පාට තොප්පියක් දාගෙන අත වනන පොර කවුද කියලා, ඉතිං උඹම කියපන් කලන්තේ නොදා අරීද එහෙම උනාම"
කට්ටියට හිනාගියාද දන්නේ නැහැ.. කොහොම උනත් කමෙන්ට් එකක් දාලා යන්න.. අමාරුවෙන් ටයිප් කලේ..
ගත්තේ http://seramadewal.blogspot.com/2011/11/blog-post_05.html#more
ඔන්න අද කියන්න යන්නේ මම අඳුරන මල්ලි කෙනෙක් මට කියපු කතාවක්.. මේකෙ නියම රසය තියෙන්නේ කියන කොට.. කියවන කොට ටිකක් රසය අඩු වෙයිද මංදා.. ඒත් හිතින් මවාගෙන කියවන්නකෝ.. එහෙනම් මෙන්න කතාව..
ඔන්න යාලුවෝ දෙන්නෙක් බාර් එකකට ගියා සෙට් වෙන්න.. එක්කෙනෙක් අමල්, අනිත් එක්කෙනා දමිත්.. ඔන්න දමිත් අමල්ට මෙහෙම කියනවා
"මචං දැන් අපේ ටේබල් එකට සර්ව් කරන්න එන වේටර් මම අඳුරනවා.. කීයක් ඔට්ටුද?"
අමලුත් කම්මැලි කමට කිව්වා
" හරි රු.100ක් ඔට්ටුයි" කියලා,
ඔන්න එහෙම කියන කොටම වේටර් කෙනෙක් එනවා
"කොහොමද දමිත් මහත්තයා, ගොඩ දවසකින් දැක්කෙ කියලා" ඔන්න ඉතිං අමල් ඔට්ටුව පරාදයි.. මූණත් ඇඹුල් කරගෙන 100ක් දමිත්ට දුන්නා.. දැන් සෙට් වෙන ගමන් ආයේ දමිත් කියනවා
"බාර් එකේ දොරෙන් ඊලඟට ඇතුලට එන කෙනා මම අඳුරනවා, කීයක් ඔට්ටුද?" කියලා..
වේටර්ව අඳුරන්න පුලුවන් උනාට එන කෙනා කවුද කියලවත් දන්නේ නැතුව කොහොමද එහෙම කියන්නේ.. පැරදුන සල්ලිත් එක්කම ගන්න ඕන කියලා රු 200ක්ම ඔට්ටු ඇල්ලුවා.. ඔන්න ටික වෙලාවකින් වයසක අන්කල් කෙනෙක් ඇතුලට එනවා, ඔන්න දෙන්නා ඉන්න මේසේ ගාවට ඇවිල්ලා "හා, දමිත් පුතා, කොහොමද? තාත්තා එහෙම සනීපෙන්ද?" කියලා අහනවලු. ඔන්න ඉතිං අමල්ට තරු පෙනුනා. තව 200ක් පරාදයි. ඔහොම සැරින් සැරේ බාර් එකට එන අය ගැන ඔට්ටු ඇල්ලුවා, වැඩේ කියන්නේ ඔක්කොම දමිත්ව අඳුරනවා. දැන් අමලුත් සෑහෙන ගානක් පරාදයි. දැන් ඉතිං දෙන්නා බීලා ඉවරවෙලා එලියට බහිද්දි අමල් කියනව
"බාර් එකේ උන් දන්නවා උනාට උඹ ටවුමේ උන් දන්නේ නැහැනේ.. අපි එලියට බහින කොට ඉස්සරහට හම්බ වෙන කෙනා උඹ අඳුරන්නේ නෑ, කීයක් ඔට්ටුද?"
"හරි. 1000ක් ඔට්ටුයි" කියලා. ඔන්න දෙන්නා එලියට බහින කොටම කෙල්ලෙක්
" හා. දමිත් අයියේ, කොහොමද?" කියා ගෙන යනවලු. දැන් ඉතිං අමල්ට ඇඩ්රස් නෑ.දැන් ඉතිං ඔහොම ටවුම පුරා, අන්තිමට රට පුරා ගියා.. ඒත් හැම එකාම දමිත් අඳුරනවා..
දැන් අමල් ලක්ෂ ගානක් පරාදයි.. ඒත් අමල් ගේම අතාරින්නෙත් නැහැ.. කොහොමහරි පැරදුන සල්ලි ගන්නවා කියලා දිගටම ඔට්ටු අල්ලනවා.. දවසක් අමල්ට මෙහෙම අදහසක් ආවා, තමන්ගේ රටේ මිනිස්සු අඳුරනවා උනාට පිටරට මිනිස්සු අඳුරන්න විදියක් නැහැනේ.. ඔට්ටුවක් අල්ලන්න ඕන පිටරටකට ගිහිල්ලා මේ වැඩේ කරන්න.. ඔන්න තමන්ගේ අදහස කිව්වා දමිත්ට.. දමිත් කිසි අවුලක් නැතුව කැමති උනා..
ඔන්න දැන් දෙන්නා ප්ලේන් එකට එහෙම නැගලා ඉන්නවා.. ඔහොම ඉන්න කොට අමල්ට අලුත් අදහසක් ආවා "හරි දමිත් උඹ මේ ප්ලේන් එකේ පයිලට් අඳුරන්නේ නැහැ, කීයක් ඔට්ටුද" කියලා කිව්වා.. දමිත් කිව්වා "මම අඳුරනවා 10000ක් ඔට්ටුයි" කියලා.. ඔන්න එහෙම කියන කොටම අර ප්ලේන් එක ගුවන් ගතවෙන්න කලින් පයිලට් මගීන්ව අමතන නිවේදනය කරනවා.. "වතිකානුව බලා යන ගමන සුන්දර එකක් වේවායි පතනවා, විශේෂයෙන් මේ ගුවන් යානයේ සිටින මගේ ප්රිය මිතුරු දමිත්වත් මම සාදරයෙන් පිලිගන්නවා" කියලා. ඔන්න ඉතිං දැන් අමල්ට ඇඬෙන්න වගේ.. දැන් ඉතිං කොහොම කොහොම හරි වතිකානයටත් ආවා කියමුකෝ..
ඔන්න දැන් අමල් ඔට්ටු අල්ලනවා.. වැඩේ කියන්නේ දමිත් හැම එකාවම අඳුරනවා.. දැන් අමල්ට කරකියාගන්න දෙයක් නැහැ.. දැන් අමල් තනිකරම මානසිකව වැටිලා ඉන්නේ.. එක පාරටම අමල්ට දෙයියෝ දුන්නා වගේ අදහසක් ආවා.. දමිත් කවුරු අඳුරනවා උනත් පාප් වහන්සේ නම් අඳුරන්න විදියක් නැහැ.. අල්ලන්න ඕන ඔට්ටුව කියලා..
"හරි දමිත්, උඹ පාප්වහන්සේ අඳුරන්නේ නෑ.. මම මගේ ඔක්කොම දේපල ඔට්ටු අල්ලනවා.. උඹ උඹේ දේපල ඔක්කොම ඔට්ටු අල්ලන්න ඕන, කැමතිද?" කියලා ඇහුවා..
දමිත් ටිකක් කල්පනා කරලා කිව්වා හරි මම කැමති කියලා.. ඔන්න දැන් හෙට තමයි ඔට්ටුව.. එදාම හරියටම යෙදිලා තිබුනා අර පාප්වහන්සේ සඳලුතලයට ඇවිල්ලා සියලුම බැතිමතුන්ට ආශිර්වාද කරන උත්සවයත්. එතනදි ඔට්ටුව කරන්න දෙන්නම එකඟ උනා.. ඔන්න ඉතිං උදෙන්ම දමිත් ලංකාවේ තේ කොල පැකට් එකෙකුත් අරගෙන පාප්වහන්සේ හම්බ වෙන්න ගියා.. පාප් වහන්සේ ලංකාවේ තේ වලට හරි කැමතියිලු.. ඉතිං දමිත්ට බොහොම ස්තුති කරලා දමිත්ට ආරාධනා කරා අර සඳලුතලයට පාප්වහන්සේත් එක්ක එන්න කියලා..
ඔන්න දැන් අමලුත් පල්ලෙහා ඉන්නවා.. අමල් දැක්කා පාප්වහන්සේ පල්ලෙහා ඉන්න ජනතාවට අත වන වන එනවා.. ඒ ලගින්ම දමිතුත් ඉන්නවා.. දමිත් දැක්කා අමල් පල්ලෙහා ඉන්නවා..
අමල් කාත් එක්කද කතා කර කර ඉන්න ගමන් කලන්තේ දාලා බිම වැටෙනවා දමිත් දැක්කා.. ඔට්ටු වගේ නෙමෙයි..
තමන්ගේ යාලුවා නේද කියලා දමිත් දුවලා ගිහිල්ලා අමල්ව උස්සලා අරගෙන රෝහලකට අරගෙන ගියා.. දමිත් දැන් හොඳටම බය උනා තමන්ගේ සබ්බ සකලමනාවම නැතිවෙච්ච දුකට තමගේ යාලුවට පපුවේ අමාරුවක් මොනවාහරි කරදරයක් උනොත් එහෙම ඉදලා වැඩක් නෑ කියලා.. ඔහොම ටික වෙලාවක් ඉන්න කොට රෝහලේ නර්ස් කෙනෙක් කිව්වා "අන්න ඔයාගේ ලෙඩාට සිහිය ආවා" කියලා.. දමිත් දුවගෙන ගියා අමල් ගාවට..
"මචං උඹ ඔට්ටුව පැරදුනාට මට උඹේ දේපල එපා. උඹට කලන්තේ දැම්මේ උඹේ දේපල නැති වෙන එකේ ෂොක් එකට නේද?" කියලා ඇහුවා.. එතකොට අමල් අමාරුවෙන් කියනවා..
"උඹ මේ මගුලක් කතා කරනවා.. මට සිහි නැති උනේ මට එහා පැත්තෙන් හිටපු එකා මගෙන් අහනවා, අර දමිත්ට මෙහා පැත්තෙන් ආප්පයක් වගේ සුදු පාට තොප්පියක් දාගෙන අත වනන පොර කවුද කියලා, ඉතිං උඹම කියපන් කලන්තේ නොදා අරීද එහෙම උනාම"
කට්ටියට හිනාගියාද දන්නේ නැහැ.. කොහොම උනත් කමෙන්ට් එකක් දාලා යන්න.. අමාරුවෙන් ටයිප් කලේ..
ගත්තේ http://seramadewal.blogspot.com/2011/11/blog-post_05.html#more
