Ranathunga KARUNANANDA, 1964 OLYMPICS– Men's 10,000 metres

[DUWANA MINADAYA]

UNSUNG HERO of SRI LANKA R KARUNANANDA, 1964 OLYMPICS– Men's 10,000 metres

මලල ක්‍රීඩකයන් කී සැනින් ඔබේ මතකයට දිව එන්නේ කවුද? උසේන් බෝල්ට්, බෙන් ජොන්සන්, මේරියන් ජොන්සන්, සුසන්තිකා ජයසිංහ, සුගත් තිලකරත්න වැනි අපට හොදින් අසා පුරුදු නම් නිසැකයෙන්ම ඔබේ මතකයට නැගෙනු ඇත. නමුත් ඔබ ආර්. කරුණානන්ද පිලිබද අසා තිබේද? ඔහු 1964 ජපානයේ ටෝකියෝ නුවර පැවති 18 වන ජාත්‍යන්තර ඔලිම්පික් තරගාවලියේදී ශ්‍රී ලංකාව නියෝජනය කරමින්(එවකට සිලෝන්) මීටර් 10000 පිරිමි ඉසව්ව සදහා සහභාගී විය.

තම රටට ඔලිම්පික් පදක්කමක් දිනාදීම සදහා ඔහු සිය උපරිමයෙන් උත්සාහ කලේය. නරඹන්නන් ගේ උසුලු විසුලු මැද තරගය පුරාම ඒ සදහා ඔහු ගත් වෙහෙස කැපී පෙනුනි.
අවසානයේ ඔහු සටන ජය ගත්තේය.
අවසානයේ ඔහු තරගය නිමා කලේය.
තරගය නරඹන්නන් තම ආසන වලින් නැගිට ඔහුට ආචාර කලේය.
1964 ඔලිම්පික් තරගාවලියේදී නරඹන්නන් ගෙන් එවැනි ප්‍රතිචාරයක් වෙන කිසිම ක්‍රීඩකයෙකුට ලැබුනේ නැත.

ක්‍රීඩාව දෙස වෙනත් කෝණයකින් බලන කෙනෙක් කරුණානන් දගේ උත්සාහය වෙනස් අයුරකින් දකිනු ඇත.මීටර් 10000 තරගය අවසානයට නිමා කල කරුණානන්ද ලැබූ ඉහල ප්‍රේක්‍ෂක ප්‍රතිචාරය ගැන විශ්මයට පත් වනු ඇත.

මේ 1964 වසරයි,ඒ කාලය වන විට මලල ක්‍රීඩකයන්ට අද මෙන් අනුග්‍රාහකයන්, මිල මුදල්,යාන වාහන, ත්‍යාග ආදිය ලැබුනේ නැත. මද සෙම්ප්‍රතිශ්‍යා ගතියකින් පෙලුනු කරුණානන් ද මීටර් 10000 තරගය සදහා සහභාගී වුනේ දුර්වල වූ ශරීර ශක්තියකින් යුතුවය. තරගය ප්‍රථමයෙන් නිමා කල ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ බිලී මිල්ස් තරගය නිමා කරන විට කරුණානන්ද ඔහු හා එක පෙලට තරග කරමින් සිටියේය.
එයට හේතු වූයේ ඒ වන විටත් කරුණානන්ද වට හතරක් පසු පසින් අවසානයට තරග වදිමින් සිටීමයි. ප්‍රථම දෙවණ හා තෙවන තරග කරුවන් තරගය නිමා කල විට සෙසු බොහෝ ක්‍රීඩකයන් තරගයෙන් ඉවත් වූහ. කරුණානන්දටද ඕනෑම මොහොතක තරගයෙන් ඉවත් වීමේ හැකියාව තිබුනි. නමුත් ඔහු එසේ කලේ නැත,දිගටම ධාවනයේ යෙදුනි.
තරග නරඹන්නන් විශ්මයට පත් වුනි. ඔහු එක වටයක් නිමා කරන විට නරඹන්නන් ඔහුට උසුලු විසුලු කලේය. මුලු ක්‍රීඩාංගනය පුරා සරදම් සිනා හඩ පැතුරුනි. නමුත් කරුණානන්ද නිහඩව ධාවනයේ යෙදුනි.
දෙවණ වටය අවසන් කරන විට නරඹන්නන් නිහඩ විය.
තෙවන වටය අවසන් වන විට ඔහු වෙනුවෙන් ප්‍රීති ඝෝශා නැගුනි.
කරුණානන්ද තරගය නිමා කරන විට සියලුම නරඹන්නන් තම අසුන් වලින් නැගිට අචාර කල අතර තනිවම වට හතරක් ධාවනයේ යෙදී තරගය නිමා කල ඔහු වෙනුවෙන් නරඹන්නන් ගේ දෙනෙත් කදුලින් තෙත් විය.
එම තරගය ජයග්‍රහනය කල ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ බිලී මිල්ස් පසුව පැවසුවේ තරගයේ රන් පදක්කමට නියම සුදුස්සා කරුණානන්ද බවයි.

තරගය නිම වී දින ගණනක් ගත වූවත් කරුණානන්ද පිලිබද මහත් පැහැදීමකින් පසු වූ ජපන් ජනතාවගෙන් ඔහුට ත්‍යාග රාශියක් ලැබුනි. මිනිස් අධිෂ්‍ඨානයේ මහිමය ගැන පාසල් ළමුන්ට ඉගැන්වීම සදහා ඔහුගේ කතාව ජපානයේ පාසල් පෙල පොත් වලට ඇතුල් විය. නමුත් අද ශ්‍රී ලංකාවේ රණතුංග කරුණානන්ද ගැන දන්නා ළමුන්/වැඩිහිටියන් කී දෙනෙකු සිටීද? ශ්‍රී ලාංකීය ජනමාධ්‍ය තුල අද මෙම ශ්‍රේෂ්ඨ මලල ක්‍රීඩකයා ගැන සදහනක් නොමැත. එම තරගයේදී රට වෙනුවෙන් පදක්කමක් දිනා දීමට ඔහු දැරූ උත්සාහයට සහ ඔහු තුල පැවති ක්‍රීඩාශීලීත්වයට ආර්. කරුණානන් ද වැනි සැබෑ විරුවෙකුට අප ගරු කල යුතු අතර අප රටේ එතෙක් මෙතෙක් ඔහු තරම් ධෛර් ‍යමත් අධිෂ්ඨානශීලී ක්‍රීඩකයෙක් බිහිව නැතුවාට සැක නැත.ජයග්‍රහන පමනක් බලාපොරොත්තුවෙන් තරග වැදී පරාජය හමුවේ වියරු වැටෙන අද ක්‍රීඩකයන්ට කරුණානන්දගේ කතාව සැබෑ ආදර්ශයක් වනු නොඅනුමානය(මෑතකදී අගනුවර පාසල් 2ක් අතර පැවති රගර් තරගයක් අවසානයේ පරාජිත පිලේ ක්‍රීඩකයන් ජයග්‍රහනය කල පිලේ ක්‍රීඩකයන්ට කල අමානුෂික පහරදීම සිහිපත් කිරීම වටී)




http://en.wikipedia.org/wiki/Athletics_at_the_1964_Summer_Olympics_–_Men's_10,000_metres

 

[DUWANA MINADAYA]

 

[humpty dumpty]

ela machan
rep+

 

[Djwathila]

සිද්දියනම් දන්නව... ඒත් වීඩියෝ එක අද දැක්කෙ...
තෑන්ක්ස් මචං....
රෙප්+++

 

[shivantha123]

ela machan
rep +5 ( tawa tikakin add karannam machan )

 

[diazkolla]

maxxaaaaaaaaa

 

[DUWANA MINADAYA]

Thanx

 

[maheshlakshan]

b
u
m
p

 

[DUWANA MINADAYA]

 

[DUWANA MINADAYA]

b
u
m
p

 

[hansa1018]

නියමයි බන්......................
මාර වටිනවා.....
විකිපීඩියා එකට දැම්මා......
අයින් කරයිද දන්නෙ නැහැ.....................................
http://en.wikipedia.org/wiki/Ranatunge_Karunananda

 

[chanakamanjula]

good post bro 8+++

 

[max4uall]

මම අහල තියන විදිහට මෙතුමට ජපන් ආන්ඩුවෙන් ජපානෙට එන්න කියනවා, එත් මෙයා අකමැති වෙලා පස්සෙ කැමති වෙනවා..හැබැයි නවතින්නම නෙවෙයි.. ඒත් ඊට කලින් හදිසි අනතුරක් වෙලා මේ අභිමානවත් මනුස්සයා මැරෙනවා..!!

 

[DUWANA MINADAYA]

නියමයි බන්......................
මාර වටිනවා.....
විකිපීඩියා එකට දැම්මා......
අයින් කරයිද දන්නෙ නැහැ.....................................
http://en.wikipedia.org/wiki/Ranatunge_Karunananda

 

[yasas bandara]

Not seen the video before...

Rep 4+

 

[DUWANA MINADAYA]

මම අහල තියන විදිහට මෙතුමට ජපන් ආන්ඩුවෙන් ජපානෙට එන්න කියනවා, එත් මෙයා අකමැති වෙලා පස්සෙ කැමති වෙනවා..හැබැයි නවතින්නම නෙවෙයි.. ඒත් ඊට කලින් හදිසි අනතුරක් වෙලා මේ අභිමානවත් මනුස්සයා මැරෙනවා..!!

ඔව් මෙය ජපානයට යන්න කලින් මැරිලා හෝ අතුරුදහන් වෙලා හෝ අතුරුදහන් කරලා...

 

[DUWANA MINADAYA]

තම දුවගේ ඉල්ලීම නිසාම තරගය අතනොහරපු රණතුංග කරුණාරත්න

 

[♥-Aurora-♥]

කලින් දැනන් හිටියෙ නෑනෙ බොහොම ස්තුතියි!

 

[DUWANA MINADAYA]

We know Susanthika, Damayanthi Dharsha, Marion Jones, Michael Jordan but have we heard about R Karunanada. He represented Sri lanka (then Ceylon) in the 1964 Olympics, in the mens 10,000m event.

Karunananda did his best to win a medal to his country, one could see the effort he took to his boot from the beginning and right throughout the race despite the spectators shouts. Finally, he won his battle making the spectators to a standing ovation that exceeded the salutation that the spectators gave to any athlete, and completed the race.

The Sri Lankan media has forgotten about this great athlete who fought his best to win a medal for his country, a true heroes like Karunananda should be honoured for his efforts made at this race. most of your’l might had not seen the race i am talking about, watch it at the end of this post.


Here is an article i pulled out, that would give one more information about Karunananda; (i don’t know the source of this article maybe daily mirror)

Those who unwittingly inhabit others’ versions of their realities might find Karunananda in a different way, I realized. If they scanned world cinema, the greatest or the most entertaining flicks, they might come across Ron Ichikawa’s ‘Tokyo Olympiad’ (Tokyo Orimpikku). They would no doubt be amazed to learn that a man who came last in the 10,000m race was also featured among the winners, including the incredible Ethiopian, Abebe Bikila who was the first Black African to win an Olympic gold medal and the first to win the marathon twice in a row. Karunananda didn’t compete in the marathon. He was placed 47th out of 52 in the 5000m race and started the 10,000 with a bad cold and a considerably weakened body. This was in 1964, when athletes didn’t chicken out if they were less than 100 percent fit, a time when athletes were not pampered with sponsorships, employment, vehicles, houses and other gifts.

Karunananda competed because he wanted his little daughter to be happy that he competed, from start to finish. He came last. He could have stopped at any point, it would not have changed anything. He didn’t. He was with the leaders when Billy Mills of the USA breasted the tape. That’s because he had been lapped four times by that time. When he continued, it surprised the spectators. When he came around they jeered. When he came around a second time, there was silence. And then there was cheering. Wild applause. He finished the race to a standing ovation that exceeded the salutation that the spectators gave Mills. Mills is reported to have said that the gold should have gone to Karunananda. Days after the race he still received gifts from sympathetic Japanese. One housewife wrote, ‘I saw you on TV, running all alone and I could not keep back my tears’. He was the original ‘Marathon Karu’ (the subsequent Marathon Karu, better known, died with Jeyaraj Fernandopulle in a suicide attack). The Japanese remember. His story is related to schoolchildren to teach the virtue of determination and the triumph of the human spirit.

Karu was offered a job in Japan. A few days before he was to leave Sri Lanka, he died. Some say he died in an accident. Some say he was murdered. Some say he just disappeared. Years later a Japanese television crew arrived in Sri Lanka to do a documentary on this incredible man. No one knew him. They had been taken to the then ‘Marathon Karu’ by mistake and he had helped the Japanese find the man’s family. Karu’s wife had lost her mind when her husband ‘died’. The family was literally on the street until a kind relative had offered to take care of the children. This is how his own country has recognised him………….! ‘We don’t have to look beyond our shores, ‘We are a nation blessed with our own heroes.’ There’s one in every body in fact. if we want to remember men and women who stood taller than the multitude, then let’s spare a thought for Ranatunga Karunananda.

Bloggers comments >> No wonder we live in Sri Lanka, we usually forget the people who were part and parcel of our lives and our country. So, the great Ranatunga Karunananda, i salute you on behalf of all the Sri Lankans as Sri Lankans will remain as Sri Lankans for many years to come.

Lesson learnt — People will drag you down, once your no longer an assert to them. Selfish indeed !

nb: Daily Mirror and The Sunday Island has some articles on Ranatunga Karunananda

 

[DUWANA MINADAYA]

Not seen the video before...

Rep 4+