සතුන් මැරීම යන ප්ර චණ්ඩ ක්රිනයාව සොබාදහම තුලින් නිර්මිත දෙයක් වන අතර මිනිසා ගේ ආරම්භයටත් බොහෝ පෙර පැවති ජුරාසික යුගයේ සිට පැවතුනි. ශාක බක්ෂක සතුන් බොහොමයක් මාංශ බක්ෂක විලෝපිකයන්ගෙන් මැරීමට හසුවී අහර බවට පත්වුහ. ඒ විලෝපික සත්වයන් කරුණාවන්ත නොවීම තුල නොව උන්ගේ පැවැත්ම මාංශ මත රදන පරිදි උන් සොබදමෙන් සකස්කර තිබුණු නිසාය. උන්ට සොබදමෙන් ලබාදුන්නේ අවස්ථා දෙකකි. මරා ආහාරය ලබාගැනීම නැතිනම් කුසගින්නේ මියායාමයි. මිනිසාගේ පරිණාමය ගත්කල අපගේ පුර්වජයා(මිනිසෙක් නොවේ) ගස්වල පල වැල කා දිවි රැකගත් අසරණයෙකි. සොබාදහම අකාරුණික ලෙස නියගය ලැව් ගිනි ජලගැලීම් ආදියෙන් ගස්වැල් පල වැල විනාශ කලවිටක ඔව්හු පල වැල සොයමින් කුසගින්නේ ගමන් කළහ.තමන් බුදින හුරුපුරුදු පල වැල නොලැබුනාහු මියගියහ.කුසගින්න දරාගත නුහුණු ඇතැම්හු මුලින්ම විලෝපිකයන් ආහාරයට ගෙන ඉත්රිකොට තිබු සත්වයින් ගේ මාංශ කොටස් අනුභව කර තිබුණි. ඉන් තම කුසගින්න නිවෙන බව දැනුනු විට ඔවුන් එය ආහාරයට ගත්හ.ඇත්තෙන්ම මුලින්ම මෙම නුහුරු ආහාරය හේතුවෙන් බොහෝ දෙනා මියයන්න ඇත.එහෙත් මේ නුහුරු ආහාරයට ඔරොත්තුදීමට හැකි ආකාර ජාන පැවතුනාවූ වාසනාවන්තයන් දිවි රැක ගත්හ. තම ජීව්තය රැකෙන බව දැනුනු pasu අප පුර්වජයන්ට පල වැල මෙන්ම සතුන්ද ආහාර විය.මෙලෙස අප ආදී කල්පික පුර්වජ මුතුන් මිත්තන් සතුන් මැරීම පටන් ගත්තෝය.
මෙලෙස මාංශ අනුභවයෙන් පරිනාමයේ මුලික වෙනස්කම් දෙකක් විය. එකක් ප්රෝාටීන බහුල මාංශ ශරීරයේ පටක හොදින් වර්දනය කළේය. මොලයේ වර්දනයක්ද සිදුවුණි. අනෙක සතෙකුට ලංවී මරා දැමීම ගසක නිශ්චල ගෙඩියක් කඩා කෑමට වඩා බොහෝ අසීරු දෙයකි.තමන්ට වඩා ඉතා හොද ඉවක් ඇති හාවෙක් මුවෙකු වැනි සතෙක් අසලට ලංවීම සුළු දක්ෂකමක් නොවේ. ඉවසීමකින් සංයමයකින් සතා වෙත ලංවිම,උගේ හැසිරීම අධ්ද්යනය, ඌට පලා යා හැකි මාර්ග අවම වන ලෙස ස්ථාන ගත වීම වැනි දේ සැබවින්ම අප පුර්වජයන්ගේ මොලය තුල විනය සංයමය, අවධානය හා සැලසුම් කිරීම යන බුද්දිමය හැකියාවන් පුහුණු කළේය.ඔබ දැන් අකමැති වුවද ඒවා අප පුර්වජයන්ගේ මුල්ම බුද්දිමය ක්රිධයාකාරකම් විය. මෙලෙස සතුන් දඩයම් කිරීමේ ආරම්බය පුර්වජයන්ගේ බුද්දිමය හැකියාවද වර්දනය කළේය.
පරම්පරා ලක්ෂගානක් යනවිට මෙම පසුකාලින පුර්වජයන් පලතුරු බුදිමින් සිටි මුල් සත්වයන්ට වඩා බුද්දිමත් සතුන් බවට පරිණාමය වුහ. මෙය වර්තමාන මිනිසා බිහිවීමේ මුල් අදියර විය. එය එසේ නොවුනානම් මෙහි කොමෙන්ටු දමන ඔබ හා මා පමණක් නොව අප ඉතා ගර්වයෙන් කතා කරන අපගේ ඉපැරණි ශිෂ්ටාචාර, අදිරාජ්යර, ආගම්, දර්ශන, සංස්කෘති කිසිවක් ඇතිනොවනු ඇත. මෙලෙස සතුන් දඩයම් කිරීමේ ආරම්බය පුර්වජයන්ගේ බුද්දිමය හැකියාවද වර්දනය කළේය.
කෙසේ වෙතත් මට පැවසීමට අවශ්යම වුයේ “සතුන් මැරීම” අපට උරුම කලේ සොබාදහම තුල අප මුතුන් මිත්තන් පැවැත්මට කල අරගලය නිසා බවයි. කෙසේවෙතත් දැන් අප ඉතා දියුණු තාක්ෂණ යුගයක ජීවත් වෙමු. මෙම “ආහාරය සදහා මරා දැමීම” නමැති ක්රිකයාව නවතා අපට වඩා සීලාචාර වීමට නොහැකිද? ඇත්තෙන්ම තාක්ෂණ බාවිතයෙන් ඇතැම් සත්ව පටක කෘතිමව නිෂ්පාදනයට ජීව විද්යාිව සමත්වී ඇත. නව ගවේෂණ අරබා සත්ව මාංශ පටක කෘතිමව නිෂ්පාදනය කල හැකි ලාභ දායක ක්රනම සොයාගත් දිනෙක “සතුන් මරා දැමීමේ” අවශ්යමතාව නැතිවනු ඇත. එතෙක් සතුන් මැරීම අප සමාජය තුල පවතිනු ඇත.
එය බලහත්කාරයෙන් නැවැත්වීම අවශ්ය නැත. වසර මිලියන ගණනක් පැවතුන මෙය ඇතැම්විට ජීව විද්යාව හා ජාන තාක්ෂනය නිසා තව දශක කීපයකින් නැතිවී යනු ඇත.
Thanks: ThinTwice - Lankacnews
....නමුත් මම එකක් කියන්න කැමති මෙතන මස්වලට රන්ඩුවන හැම එකාම වගේ මස් කන එවුන්...
