ලංකාවේ සංගීතය....
උදා- රාග 10 ක් තියෙනවා සාමන්ය පෙළට ඒක ගායනය කරන්නත් පුඵවන් වාදනය කරන්නත් පුලුවන්.. වාදනය කියලා අපිට තෝරාගන්න තියෙන්නේ වයලීන් එක,එස් රාජ් එක,සර්පිනාව,සීතාරය වගේ යල් පැනපු සීමිත සංගීත භාණ්ඩ ටිකක්.(යැල් පැනපු කියන්නේ ඉන්දියාවෙත් සීමිත පරිසක් විතරක් වාදනය කරන)
අන්න ඒකයි බටහිර වාදකයෙකු වාදනය කරන කොටයි අපේ එකෙක් වාදනය කරනකොටයි ලොකු වෙනසක් පේන්නේ..
(පුද්ගලිකව මම වයලීනය සහ ගිටාරය වාදනය කරනවා)
එතකොට ලංකාවේ මියුසුක් ඉගන ගන්න කෙනෙකුට තාල වාදන භාන්ඩයකට තියෙන් නේ තබ්ලාව විතරයි. ඒක ලොකයේ රටවල් 03ක විතරයි වාදනය කරන්නේ. ඉන්දියාව, ලංකාව, බංගලාදේශය, පාකිස්ථානය කියන රටවල් 03 විතරයි හැම සිංදුවකටම තබ්ලා එකක් ගහන්නේ.. කොටින්ම ඉන්දියාවට ආසන්නයේ තියෙන නේපාලයේවත් හැම සිංදුවකටම තබ්ලා එකක් දාන්නේ නැහැ...
අපි ලොකුවට ඉන්දියන් දේවල් අපේ සංක්රීතිය කියලා ෆලෝ කරාට අපිට තියෙන්නේ මොනවද සාස්කෘතික සංගීතය කියලා.. දවුල, බෙර වර්ග කීපයක්, තම්මැට්ටම,උඩැක්කිය එතකොට සීමිත ස්වර ගණනක් වාදනය කරහැකි පොඩි නලාවක් විතරයි අපිට තියෙන්නේ. අපි දැන ගන්න ඔනේ අන්න ඒක ඩිවලොප් කරන්න මිසක් ඉන්දියන් ජරාව වලින් ඉගන ගන්න උන්ගේ ඔළු පුරවන්න නෙවෙයි.
ඉන්දියන් මිනිස්සු බටහිර සංගීතය හරියට ඉගන ගන්නවා. වයලීන් එක බටහිරක්රිමයට ටියුන් කරගෙන තමයි ගොඩක් ප්රසිද්ධ සංගීත ශිල්පයෝ වාදනය කරන්නේ.වයලීන් එක විතරක් නෙවයෙි. හාමනි පාර්ට් ගොඩක් තියෙනවා. මියුසික් දන්න කෙනෙක් නම් ඒක තේරෙනවා..
උදා- ඒ ආර් රහ්මාන්, සෝනු නිගම් වගේ අයගේ ලයිව් කොන්සට් බලන්න.. පරණ උදිත් නාරායන් වගේ අයගේ සංගීතයත් අපි වගේ කොටු උන සංගීත රාමුවකින් නැතුව ලෝකයේ සැමට රසවිදියහැකිලෙසකින් දෙන්නේ.....
අන්න ඒකයි ඉන්දියාවේ මියුසික් අපිට වඩා ගොඩක් ඉදිරියෙන් තියෙන්නේ.. ලංකාවේ කලින් හිටිය ප්රබුද්ධ කියන සංගීත කොටසක් තමයි දකුණූ ඉන්දියානු මලයාලී සංගීතය අපේ දේශීය සංගීතය කියලා ළමයින්ට උගන්වන්නේ...
හිරියට බැලුවොත් අපි ඇන්දිලා ඉන්න විදිහක් තමයි පේන්නේ....
මම කලින් කියපු රාමුවට කොටුවෙලා හැදෙන එකෙක් කවදාවත් දන්නේ නැහැ ඉට වඩා ටිකක් ඇඩ්වානස් දෙයක් රස විදින්න. දේශීය සංගීතය කියලා මිනිහව පරණ ඉන්දියානු රාමුවට කොටු කරලා තියෙන්නේ. ඉන්දියාවෙත් නැති තරමට..(මම කියන්නේ ලංකාවේ හැදෙන රැප් ගැන නෙවෙයි උන් ඇවිල්ලා මන්ද මානසික පිස්සෝ, කණ්ඩාවම් සංගීතය කිසිම හරයක් නැති දෙයක්)....
ඇත්තටම අපිට ඉස්කෝලේ උගන්වපු දේශීය සංගීතය කියන එක හරිම නිදිමත විශයක්. එක රාමුවකට කොටුඋන කලු සුදු ටීවී එකක් වගේ හැගීමක් එන්නේ.
සරල ගීතයක් නිර්මාණය කරලා ස රි ග ම සර්පිනාව, තබ්ලාම, සීතාරය විතරක් භාවිතා කරලා හඳන ගීත විතරයි හොඳ සිංදු අනික් දේවලා රස්තියාදුකාර කියන හැගීමක් කවුරුහරි පිරිසක් ලංකාවේ මිනිස්සුනට දීලා තියෙනවා.
මම පෞද්ගලිකව ලංකාවේ ඇති ජනප්රිය ප්රබුද්ධ ගනගේ ගායකයෙකුගේ ගීතයක්. බටහිර රටක සහ ඉන්දියන් යහළුවන් දෙදෙනෙකුට අසන්න දුන්නා. ඔවුන් එය හඳුන් වන්නේ සරළ ගීත ලෙසයි. අඩු ස්වර සංක්යවක් සහ අඩු නාද වලින් හඳපු සරල ගීත කොටසට අයත්වන්නේ අපේ ප්රබුද්ධ ගීත
තව දෙයක් තමයි ලංකාවේ කණ්ඩායම් සංගීතය ලෝකයේ කිසිම රටක නැති මෝඩ විදිහට භාවිතා කරන රටක් තමයි අපි. සංගීත භාණ්ඩ 6කින් ක්රතීම ශබ්ද කිහිපයක් එකතුකර ගනිමින් පේක්ෂකයා මෝඩයෙකු කර රසාස්වාදනව 0 කරන සංගීතයක් තමයි ලංකාවේ තියෙන්නේ....
මම කලින් කිව්ව දකුණූ ඉන්දියානු සංගීතයට හුරුවුන නිදිමත ශීලී පුද්ගලයා අපේ රස්තියාදු කාර කණ්ඩායම් සංගීතයට තදින් ඇලුම් කරනවා..
එමගින් රසාස්වාදය දින දින අඩුවී මෝඩ මිනිසුන් පිරිසක් බිහිකීමක් විතරයි වෙන්නේ......
ලංකාවේ මියුසික් ගැන මට තියෙන අදහක් තමයි පාසැල් වල කියලා දෙන්නේ යැල් පැනපු දෙයක්. ලංකාවේ බහුතරවක් පාසැල්වල උගන්වන්නේ දේශීය සංගීතය. දේශීය සංගීතය කියන්නේ දකුණු ඉන්දියානු කේරල මලයාලී අභාෂයක් ඇති සංගීතයක් තමයි ළමයින්ට කියා දෙන්නේ...
උදා- රාග 10 ක් තියෙනවා සාමන්ය පෙළට ඒක ගායනය කරන්නත් පුඵවන් වාදනය කරන්නත් පුලුවන්.. වාදනය කියලා අපිට තෝරාගන්න තියෙන්නේ වයලීන් එක,එස් රාජ් එක,සර්පිනාව,සීතාරය වගේ යල් පැනපු සීමිත සංගීත භාණ්ඩ ටිකක්.(යැල් පැනපු කියන්නේ ඉන්දියාවෙත් සීමිත පරිසක් විතරක් වාදනය කරන)
අපි ලංකාවේ ගහන වයලීන් එකත් ටියුන් කරලා තියෙන්නේ ඉන්දියානු විදිහට නියම වයලීන් ගහන ෆීල් එක ගන්න බැහැ. නිකන් පොල් ගානවා වගෙ ෆීලින් එකක් එන්නේ ඒකයි. හරියට ෆේරාරි කාර් එකකට ඉන්දියන් ඇන්ජිමක් තියලා වගේ.
අන්න ඒකයි බටහිර වාදකයෙකු වාදනය කරන කොටයි අපේ එකෙක් වාදනය කරනකොටයි ලොකු වෙනසක් පේන්නේ..
(පුද්ගලිකව මම වයලීනය සහ ගිටාරය වාදනය කරනවා)
එතකොට ලංකාවේ මියුසුක් ඉගන ගන්න කෙනෙකුට තාල වාදන භාන්ඩයකට තියෙන් නේ තබ්ලාව විතරයි. ඒක ලොකයේ රටවල් 03ක විතරයි වාදනය කරන්නේ. ඉන්දියාව, ලංකාව, බංගලාදේශය, පාකිස්ථානය කියන රටවල් 03 විතරයි හැම සිංදුවකටම තබ්ලා එකක් ගහන්නේ.. කොටින්ම ඉන්දියාවට ආසන්නයේ තියෙන නේපාලයේවත් හැම සිංදුවකටම තබ්ලා එකක් දාන්නේ නැහැ...
අපි ලොකුවට ඉන්දියන් දේවල් අපේ සංක්රීතිය කියලා ෆලෝ කරාට අපිට තියෙන්නේ මොනවද සාස්කෘතික සංගීතය කියලා.. දවුල, බෙර වර්ග කීපයක්, තම්මැට්ටම,උඩැක්කිය එතකොට සීමිත ස්වර ගණනක් වාදනය කරහැකි පොඩි නලාවක් විතරයි අපිට තියෙන්නේ. අපි දැන ගන්න ඔනේ අන්න ඒක ඩිවලොප් කරන්න මිසක් ඉන්දියන් ජරාව වලින් ඉගන ගන්න උන්ගේ ඔළු පුරවන්න නෙවෙයි.
ඉන්දියන් මිනිස්සු බටහිර සංගීතය හරියට ඉගන ගන්නවා. වයලීන් එක බටහිරක්රිමයට ටියුන් කරගෙන තමයි ගොඩක් ප්රසිද්ධ සංගීත ශිල්පයෝ වාදනය කරන්නේ.වයලීන් එක විතරක් නෙවයෙි. හාමනි පාර්ට් ගොඩක් තියෙනවා. මියුසික් දන්න කෙනෙක් නම් ඒක තේරෙනවා..
උදා- ඒ ආර් රහ්මාන්, සෝනු නිගම් වගේ අයගේ ලයිව් කොන්සට් බලන්න.. පරණ උදිත් නාරායන් වගේ අයගේ සංගීතයත් අපි වගේ කොටු උන සංගීත රාමුවකින් නැතුව ලෝකයේ සැමට රසවිදියහැකිලෙසකින් දෙන්නේ.....
අන්න ඒකයි ඉන්දියාවේ මියුසික් අපිට වඩා ගොඩක් ඉදිරියෙන් තියෙන්නේ.. ලංකාවේ කලින් හිටිය ප්රබුද්ධ කියන සංගීත කොටසක් තමයි දකුණූ ඉන්දියානු මලයාලී සංගීතය අපේ දේශීය සංගීතය කියලා ළමයින්ට උගන්වන්නේ...
හිරියට බැලුවොත් අපි ඇන්දිලා ඉන්න විදිහක් තමයි පේන්නේ....
මම කලින් කියපු රාමුවට කොටුවෙලා හැදෙන එකෙක් කවදාවත් දන්නේ නැහැ ඉට වඩා ටිකක් ඇඩ්වානස් දෙයක් රස විදින්න. දේශීය සංගීතය කියලා මිනිහව පරණ ඉන්දියානු රාමුවට කොටු කරලා තියෙන්නේ. ඉන්දියාවෙත් නැති තරමට..(මම කියන්නේ ලංකාවේ හැදෙන රැප් ගැන නෙවෙයි උන් ඇවිල්ලා මන්ද මානසික පිස්සෝ, කණ්ඩාවම් සංගීතය කිසිම හරයක් නැති දෙයක්)....
ඇත්තටම අපිට ඉස්කෝලේ උගන්වපු දේශීය සංගීතය කියන එක හරිම නිදිමත විශයක්. එක රාමුවකට කොටුඋන කලු සුදු ටීවී එකක් වගේ හැගීමක් එන්නේ.
සරල ගීතයක් නිර්මාණය කරලා ස රි ග ම සර්පිනාව, තබ්ලාම, සීතාරය විතරක් භාවිතා කරලා හඳන ගීත විතරයි හොඳ සිංදු අනික් දේවලා රස්තියාදුකාර කියන හැගීමක් කවුරුහරි පිරිසක් ලංකාවේ මිනිස්සුනට දීලා තියෙනවා.
මම පෞද්ගලිකව ලංකාවේ ඇති ජනප්රිය ප්රබුද්ධ ගනගේ ගායකයෙකුගේ ගීතයක්. බටහිර රටක සහ ඉන්දියන් යහළුවන් දෙදෙනෙකුට අසන්න දුන්නා. ඔවුන් එය හඳුන් වන්නේ සරළ ගීත ලෙසයි. අඩු ස්වර සංක්යවක් සහ අඩු නාද වලින් හඳපු සරල ගීත කොටසට අයත්වන්නේ අපේ ප්රබුද්ධ ගීත
තව දෙයක් තමයි ලංකාවේ කණ්ඩායම් සංගීතය ලෝකයේ කිසිම රටක නැති මෝඩ විදිහට භාවිතා කරන රටක් තමයි අපි. සංගීත භාණ්ඩ 6කින් ක්රතීම ශබ්ද කිහිපයක් එකතුකර ගනිමින් පේක්ෂකයා මෝඩයෙකු කර රසාස්වාදනව 0 කරන සංගීතයක් තමයි ලංකාවේ තියෙන්නේ....
මම කලින් කිව්ව දකුණූ ඉන්දියානු සංගීතයට හුරුවුන නිදිමත ශීලී පුද්ගලයා අපේ රස්තියාදු කාර කණ්ඩායම් සංගීතයට තදින් ඇලුම් කරනවා..
එමගින් රසාස්වාදය දින දින අඩුවී මෝඩ මිනිසුන් පිරිසක් බිහිකීමක් විතරයි වෙන්නේ......
.. 
ඒත් රසවින්දනය කියන දේ උපරිම විදින කෙනෙක් විදිහට මට මේ දේ කියන්න පුළුවන්.
බටහිර සංගීතයේ තියන කනට ගොරැහැඩි කම සංගීතය කියලා හිතන එකෙක් ඉන්නවා නම් ඌ තනිකරම අමුම අමු පොන්න හුකන්නෙක්
සංගීතය පැත්තකින් තියලා මූ කියලා තියන කතාවකට උත්තරයක් දෙන්න හිතුනා.මම පෞද්ගලිකව එච්,ආර් ජෝතිපාලයන්ට කැමති නෑ.ඒ මට ඒ ගීත අල්ලන්නෙ නැති නිසා (එකක් දෙකක් ඇර.)ඒත් එහෙමයි කියලා ලංකාවට අභිමානයක් උනු ගායකයෝ නැතුව නෙවෙයි.පන්ඩිත් අමරදේවයන්,එඩ්වඩ් ජයකොඩි ශූරින්,සනත් නන්දසිරි ශූරීන්,අමරසිරි පීරිස් මහතා,කරුනාරත්න දිවුල්ගනේ මහතා,කසුන් කල්හාර වගේ ගායකයන්ගෙ ගීත අහලා ඒක රස විඳලා ඉන්න මුලින්
නෑ මචන්,
.අනික තමයි තම්න්ගෙ රටේ දේ අභිමානයක් නොවුනු අනාථ ගෙරි වෙසිගෙ බල්ලන්ට මොනවා කීවත් වැඩක් නෑ
.පිට රටකට ගිහින් අවුරුද්දක් දෙකක් හිටියොත්,ඒ රටේ භාෂාව ටිකක් පුළුවන් උනු ගමන් උන් හිතන්නෙ අම්මට මමත් දැන් මේ රටේ පොරක් කියලා,
⤴⤴⤴⤴ 
